Explanatio ſancti Thome

ſic ē clamor. Eſa. 5. Expectaui vt faceret iudiciū: ⁊ ecceiniquitas ⁊ iuſticia ⁊ ecce clamor. Ideo dicit. Et clamorSimiliter ⁊ blaſphemia vel cōtra deū vel cōtra ſanctosLeuit̓. 24. Quicunqꝫ blaſphemauerit nomen dominimorte moriat. Ideo dicit. Et blaſphemia Et addit. Tollatur a vobis cū omni malicia ſcꝫ operis. 1. Pet̓. 2. Deponentes omnē maliciā ⁊ omnē dolum ⁊ ſimulationem.¶ Deinde cum dicit. Eſtote autē. ⁊c. ponit pertinentiaad nouitatē contrariam paſſionibꝰ p̄miſſis: contra amaritudinē benignitatē. Vnde dicit. Eſtote aūt inuicē benigni qꝛ benignus ē ſpiritus ſapientie. ⁊c. Unde dicit.Miſericordes. Luc̄. 6. Eſtote ergo miſericordes ſicut ⁊pater veſter miſericors ē. Contra indignationē cōdonationē. Vnde dicit. Donantes inuicē. Col̓. 3. Donantesvobiſmetip̄is ſi quis aduerſus aliquē habet querelam ſicut deus donauit vobis. Ro. 8. Qui etiam ꝓprio filioſuo nō pepercit. Et paulopoſt ſequit̉. Qūo non etiā cuꝫillo nobis omnia donauit.Capitulū quintū.Stote ergo imitatores dei ſicutfilij chariſſimi: ⁊ ambulate in dilectione ſicut ⁊ xp̄s dilexit nos: ettradidit̉ ſemetip̄m ꝓ nobis oblationē ⁊ hoſtiā deo in odorē ſuauitatis.Poſita exhortatione ad benignitatē ⁊ miſeri cordiā queſunt effectus charitatis: hic oſtendit eis exemplū. Circa qd̓ duo facit. Primo inducit eos ad imitationē exmplaris .ſ. dei. Secūdo oſtendit in quo debent ip̄m imitari. ibi. Et ambulate ⁊c. Dicit ergo. Dixi ꝙ debetis donare inuicē ſicut ⁊ deus in xp̄o donauit vobis ergo eſtote imitatores dei: qꝛ hoc neceſſariū eſt licet difficile ſit.Eccl̓. 2. Quid ē inꝙͣ homo vt poſſit ſequi regē factoreꝫſuū? Nunꝙͣ tamē perficiet̉ natura humana niſi in cōiunctione ad deū. Unde Iob. 23. Ueſtigia eius ſecutꝰ ē pesmeus: ergo imitandus ē qūo habemus poſſibilitatē: qꝛad filiū ꝑtinet patrem imitari. Et ideo ſubdit. Sicut filijpatrē ſcꝫ per creationē. Deutero. 32. Nonne ip̄e ē patertuus qui poſſedit ⁊ fecit ⁊ creauit te. Et addit. Chariſſimi quos ſcꝫ elegit ad ꝑticipationem ſuijp̄ius. ¶ Sequitur. Et ambulate. ⁊c. Ubi primo ponit imitandi moduꝫqꝛ in charitate. Scd̓o oſtendit īmenſe charitatis ſignuꝫibi. Et tradidit ⁊c̄. Ꝙ ergo ſimus filij chariſſimi hoc facit charitas dei. Ro. 8. Nō enī accepiſtis ſpūm ſeruitutis iterū in timore ſed accepiſtis ſpūm adoptionis filiorūin quo clamamꝰ abba pater. Ip̄e em̄ ſpūs teſtimoniū reddit ſpiritui noſtro ꝙ ſumus filij dei. Debemꝰ ergo ip̄min dilectione imitari. Et dicit ambulate .i. ſemꝑ ꝓficite.Gen̄. 15. Ambula corā me ⁊ eſto ꝑfectus. Et hoc in dilectione qꝛ dilectio ē tale bonū in quo debet hō proficere:⁊ tale debitū qd̓ debet homo ſemꝑ ſoluere. Ro. 13. Nemini quicquā debeatis niſi inuiceꝫ diligatis. Vel in dilectione q̄ ē via ſequēdi deū magis de ꝓpinquo. primeCoꝝ. 13. Adhuc excellentiorē viā vebis demonſtro. Silinguis hominū loquar ⁊ angelorū ac. Col̓. 3. Suꝑ oīahec charitatē habētes ⁊c. Et hoc exemplo xp̄i. Un̄ ſubdit. Sicut ⁊ xp̄s dilexit nos. Iō. 13. Cū dilexiſſet ſuos qͥerantin mundo in finē dilexit eos. ¶ Et qꝛ ẜm gregoriūꝓbatio dilectionis exhibitio eſt operis. ideo ſubdit. Ettradidit ſemetip̄m ꝓ nobis. Apo. 1. Dilexit nos ⁊ lauitnos a peccatis nr̄is. Gal̓. 2. In fide viuo filij dei qui dilexit me ⁊ tradidit in mortem ſemetip̄m ꝓ me. Eſa. 53.Tradidit in mortē animā ſuam. ⁊c. ¶ Hec aūt mors fuit nobis vtilis ⁊ neceſſaria: ideo ſubdit. Oblationē ⁊ ho-

ſtiam ⁊c. Loquit̉ autē hic apl̓s more veteris legis ī quavt dicit̉ Leuit̓. 4. quādo quis peccauerat offerri debebat ꝓ eo hoſtia ⁊ oblatio que dicit̉ ꝓ peccato. Item qn̄quis agebat gratias deo vl̓ aliqͥd cōſequi volebat oportebat offerri hoſtiā pacificam. vt dicit̉ Leuit̓. 3. Que qͥdem erat in oblationē ſuauiſſimi odoris dn̄o. vt dicituribidem. Hec autē facta ſunt per xp̄m: qꝛ vt a pctīs mundaremur ⁊ gloriā cōſequeremur tradidit ſemetip̄m pronobis in oblationē per ea que in vita geſſit. Eſa. 53. Oblatus ē qꝛ ip̄e voluit ⁊c̄. Et hoſtiā pro petcato. ⁊ hoc inodorē ſuauitatis. Alludit auteꝫ huic qd̓ dicit Leuit̉ .3.Sed certe ille odor nō erat tunc deo acceptus ẜm ſe ſedẜm ſuā ſignificationē inquantū ſignificabat oblationemodoriferam corporis xp̄i filij dei. Gen̄. 2. Eece odor filijmei ſicut odor agri pleni. Can̄. 1. Trahe me poſt te curremus in odorē vnguentoꝝ tuoꝝ. Sic aūt debemꝰ nosſacrificare deo ſpūaliter. p̄s. Sacrificiū deo ſpūs. ⁊cͣ.Lectio ſecunda.Ornicatio aūt ⁊ oīs īmundicia autauaricia nec nominet̉ in vobis ſicutdecet ſctōs: aut turpitudo: aut ſtultiloquiū: aut ſcurrilitas que ad rē nō ꝑtinetſed magis gratiarūactio.Supra poſita monitiōe apl̓s vt depoſita vetuſtate epheſij nouitatē aſſumerent ꝓhibendo vitia ſpūalia: hic prohibet eiſdem vitia etiā carnalia. Diuidit autē in duas.Primo em̄ prohibet vetuſtatē vitiorū carnaliū. Secundo inducit ad nouitatē ibi. Videte itaqꝫ frēs ⁊c. Primaiterū diuidit̉ in tres. Primo excludit vetuſtatē vitioruꝫScd̓o ꝓponit penā eoꝝ. ibi. Hoc aūt ſcitote. ⁊c̄. Tertioexcludit fallaciā ibi. Nemo vos ſeducat ⁊c. Prīa iterūin duas. Prīo excludit quedā vitia pͥncipalia. Secūdoexcludit quedam adiuncta ibi. Aut turpitudo ⁊c. Excludit autē tria vitia .ſ. luxuriā naturalē que ē cum nō ſua.Unde dicit. Fornicatio ⁊c. Oſee. 4. Spūs em̄ fornicationū decepit eos. 1. Coꝝ. 6. Fugite fornicationeꝫ. Sicfaciebat iob. 31. Pepigi fedus cū oculis meis vt nec cogitarē de virgine Dicit autē fornicatio a fornice .i. arcutriūphali iuxta quos erant lupanaria. Prouerb̓. 20. Etomnis īmundicia ⁊c̄. .i. omnis pollutio contra naturā ſcꝫque nō ordinat ad generationē. Gal̓. 5. Manifeſta ſuntoꝑa carnis q̄ ſunt fornicatio īmūdicia luxuria ⁊c. Tertōexcludit auariciā. Sꝫ quare hoc? Nunqͥd ē idē cū pctīscarnalibꝰ. Rn̄deo dicendū ē ꝙ nō nec totaliter diuiſa ſꝫmediū inter ſpūalia ⁊ carnalia pctā qd̓ pꝫ ſic. In pctō ſūtduo .ſ. obiectu pctī ⁊ delectatio in obiecto. Quedā ergoſūt pctā quoꝝ obiectū ⁊ delectatio ē ſpūalis ſic̄ ira. Naꝫvindicta q̄ ē obiectū ire ⁊ delectatio eiꝰ ē qͥd ſpūale: ⁊ ſil̓rinanis gl̓ia. Quedā vero ſūt oīo carnalia ⁊ obiectū ⁊ delectatio ſicut gula ⁊ luxuria: ſꝫ auaricia tenet medium qꝛeiꝰ obiectū ē carnale ſcꝫ pecunia ſꝫ delectatio ē ſpūalis:qꝛ aīo quieſcit qͥs in pecunia ⁊ iō cōnuierat auaricia cūpctīs carnalibꝰ rōne obiecti: cū ſpūalibꝰ vero rōne delectatiōis. Heb̓. vlt̓. Sint mores ſine auaricia. Vel dicendū ē ꝙ auaricia opponit̉ iuſticie: vn̄ ponit̉ ꝓ ſpē luxurieq̄ ē adulteriū qd̓ ē iniuſtus vſus mulieris alteriꝰ: ſic̄ auaricia iniuſtꝰ vſus pecunie. Sꝫ ſupra dixit Qui furabat̉⁊c. hic aūt dicit ꝙ nec noīet̉ ⁊cͣ. qꝛ in pugna ſpūali vitiacarnalia prīo occurrūt vīcēda qꝛ fruſtra pugnat qͥs ꝯtraītriſeca niſi pͥmo vīcat extrīſeca ſcꝫ carnalia: ꝯtra q̄ ſꝑ remanet bellū. Et iō dic̄. Nec noīet̉ ī vobis ſic̄ decꝫ ſctōsſ. abſtinere a factis a cogitationibꝰ ⁊ a dictis. Eſa. 41.Perdā babylonis nomē ⁊ reliqͥas ⁊ ꝓgeniē ⁊ germen.