Explanatio ſancti Thome

mul ire. ita ſpiritualiter dicit: Quia vos eſtis vocati advnum ſcilicet finale premium ideo debetis ſimul cū vnitate ſpiritus ambulare in vnā ſpem vocationis. Hebre.z. Fratres facti vocationis celeſtis participes .1. coꝝ. I.Uidete vocationem veſtram ⁊c. Sed poſſet aliquis dicere. Quis vocauit nos ⁊ ad quid? Reſpondet̉. 1. Pe.5. Deus autē omnis gratie qui vocauit nos in eternamgloriam ſuam ⁊c̄. vbi eſt beatitudo veſtra. Apocal̓. 19.Beati qui ad cenā nuptiaꝝ agni vocati ſunt.Lectio ſecunda.Nus dominus: vna fides: vnuꝫ baptiſma. Unus deus et pater omnium qui ſuper om̄es et per omnia etin omnibus nobis.Poſita eoruꝫ exhortatione pro ſeruāda eccleſiaſtica vnitate: in hac parte apoſtolus formam dicte vnitatis ipſisepheſijs inſinuat. Ubi ſciendum eſt ꝙ cuꝫ eccleſia dei ſitſicut ciuitas eſt aliquod vnū ⁊ diſtinctū cū non ſit vnumſicut ſimplex. ſed ſicut compoſitum ex diuerſis partibusEt ideo apoſtolus duo facit. Primo oſtendit id quod ēcommune eccleſie. Secundo oſtendit id quod eſt diſtinctum in ipſa ibi. Unicuiqꝫ aūt noſtruꝫ data eſt gratia ⁊c.In qualibet autē ciuitate ad hoc vt ſit vna: quatuor debent eſſe communia ſcilicet vnꝰ gubernator: vna lex: eadem inſignia: ⁊ idem finis: hec autē quatuor dicit apoſtolus eſſe in eccleſia. Dicit ergo. Dico ꝙ debetis habere vnum corpus ⁊ vnum ſpiritum. quia eſtis in vnitateeccleſie que eſt vna. Prīo quia habet ducem vnum ſcilicet chriſtum. Et quantū ad hoc dicit. Unus dominꝰ nonplures: pro quorum diuerſis volūtatibus oporteat vosdiſcordare. Dicitur enim Hebreoꝝ 3. Chriſtꝰ eſt tanꝙͣfiliꝰ in domo ſua Act̓. 2. Certiſſime ergo ſciat omnis domus iſrael. quia dn̄m eum ⁊ xp̄m deus fecit ieſum quēvos crucifixiſtis .i. coꝝ. 8. Unus dn̄s noſter ieſus xp̄s.Zacha. 14. In illa die erit dominus vnus ⁊ nomen eiusvnum. Secundo quia lex eius eſt vna. Lex enim eccleſie ē lex fidei. Ro. 3. Ubi eſt ergo nūc gloriatio tua? Excluſa ē. Per quam legē? Factorum? Non. ſed per lege̓fidei. Sed fides quandoqꝫ ſumitur pro ipſa re credita ẜꝫillud Hec eſt fides catholica ⁊c .i. iſta debēt credi Quādoqꝫ vero ſumitur pro habitu fidei quo creditur in cordeEt de vtroqꝫ poteſt hoc dici. De primo vt ſit ſenſus vnaeſt fides id eſt ideꝫ iubemini credere ⁊ eodem modo operari. quia vnum ⁊ idem eſt quod creditur a cunctis fidelibus Vnde vniuerſalis ſeu catholica dicit̉. vnde. ī. cor.I. Idipſum dicatis id eſt ſentiatis omnes ⁊cͣ. Alio modo vna eſt fides id eſt vnus habitꝰ fidei quo credit̉. vnainꝙͣ non numero ſed ſpecie. quia idem debet eſſe in corde omnium. Et hoc modo idem volentiū dicitur vna voluntas. ¶ Tertio eadem ſunt inſignia eccleſie ſcilicet ſacramenta chriſti inter que primuꝫ eſt baptiſma: quod eſtianua omnium aliorū. Et ideo dicit. Unū baptiſma. Dicitur autem vnuꝫ triplici ratiōe. Primo quia baptiſmata non differunt ẜm baptizantes. quia a quocunqꝫ conferatur vniformē virtutem habet. quia qui baptizat interius vnus eſt ſcilicet chriſtus. Iohan. 1. Super quem videris ſpiritum deſcendentē ⁊ manentē ſuper eo: hic eſt qͥbaptizat in ſpirituſancto. Secundo dicitur vnum. qꝛ datur in nomine vnius ſcilicet trinitatis. Matth̓. vl. Baptizātes eos in nomīe patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti. Tertio quia iterari non poteſt. Penitentia autē matrimonium euchariſtia ⁊ extrema vnctio: iterari poſſunt. non autem baptiſmus. Hebreoꝝ. 6. Impoſſibile eſt eos qui ſemel ſunt illuminati per baptiſmū ⁊ guſtauerunt donum

celeſte ⁊ participes facti ſunt ſpirituſſancti. guſtaueruntnihilominus bonū dei verbum virtuteſqꝫ ſeculi venturi⁊ prolapſi ſunt per peccatum. renouari rurſus ad penitētiam. Non iteratur autē vel propter caracterem: vel qͥacauſa eius non iteratur. Romanoꝝ. 6. Conſepulti enimſumus cum illo per baptiſmum in mortē ⁊c. Nunc auteꝫchriſtus ſemel pro peccatis mortuꝰ ē vt dicitur. 1. Pe. 3.¶ Quarto in eccleſia eſt idem finis qui eſt deus. Filiusem̄ ducit nos ad patrem .ī. coꝝ. 15. Cū tradiderit regnūdeo ⁊ patri cū euacuauerit omnem principatum ⁊ virtutem ⁊ poteſtatem oportet autem illuꝫ regnare ⁊c̄. Et ꝙͣtum ad hoc ſubiungit dicens: Unus deus ⁊c. Ubi pͥmoponit apoſtolus eius vnitatem. Secundo eius dignitatem ibi. Qui eſt ſuper omnes ⁊c. Circa primum duo dicit. Primuꝫ pertinet ad naturam diuinam. Vnde dicit.Unus deus. Deut̓. 6. Audi iſrael dominus deus tuusvnus eſt. Aliud pertinet ad eius beniuolentiā ad nos etad pietatem. Vnde dicit. Et pater omniuꝫ Eſa. 63. Tudomine pater noſter ⁊ redēptor noſter. Malach̓. 2. Nūquid non pater vnus omniū noſtrū? nūquid non deꝰ creauit nos? Dignitatem autē eius commendat ex tribꝰ. Exaltitudine diuinitatis cum dicit. Qui eſt ſuper omnes.psͣ. Super omnes gentes dominus ⁊c. Ex amplitudineeius poteſtatis cum dicit. Per omnia. Iere. 23. Celum⁊ terram ego impleo ⁊c. psͣ. Omnia ſubieciſti ſub pedibus eius ⁊c. Luc̄. 10. ⁊ Matth̓. 1. Om̄ia mihi quippetradita ſunt. quippe quia per ipſum facta ſunt. Iohā. 1.Sed modo quo dicitur Sap̄. 11. Om̄ia in numero ⁊ pōdere ⁊ menſura diſpoſuiſti. Itē ex largitate gratie cū dicit. In omnibus vobis ſcilicet per gratiā. Iere. 14. Tuautem in nobis es domine ⁊cͣ. Sed primum appropriatpatri qui eſt fontale principiuꝫ diuinitatis ⁊ omnes creaturas excellit. Secundū filio qui eſt ſapientia attingensa fine vſqꝫ ad finem fortit̉. Sap̄. 8. Tertiū vero ſpirituiſancto qui replet orbem terrarum. Sap̄. i.Lectio tertia.Nicuiqꝫ autē noſtrum data eſt gravtia ſcd̓m menſuram donationis xp̄iPropter quod dicit: Aſcendens inaltum captiuā duxit captiuitateꝫ: dedit dona hominibus. Ꝙ autē aſcendit quid ē niſi quia ⁊ deſcendit primum in inferiores ꝑtes terre. Qui deſcēdit: ipſe eſt ⁊ qui aſcendit ſuper omnes celos vt adimpleret oīa.Supra oſtendit apoſtolus eccleſiaſticam vnitatem quātum ad id quod in eccleſia eſt commune: hic idem oſtendit quantum ad hoc ꝙ ſingulis fidelibus membris eccleſie eſt propriū et ſpeciale. Circa quod tria facit. qꝛ primo proponit diſtinctionem. Secundo inducit ad hoc auctoritatem ibi. Propter quod dicit ⁊c. Tertio ponit auctoritatis expoſitionem ibi. Ꝙ autē aſcendit ⁊c. Dic̄ exgo Habemus in eccleſia vnum deum: vnam fidem ⁊cͣ. ſꝫtamen diuerſas gratias diuerſis particulariter collatashabemus. quia vnicuiqꝫ noſtrum data eſt gratia. Quaſidicat Nullus noſtruꝫ eſt qui nō ſit particeps diuine gratie ⁊ communionis. Iohannis. i. De plenitudine eiꝰ omnes accepimus gratiaꝫ pro gratia. Sed certe iſta gratianon eſt data omnibus vniformiter ſeu equaliter: ſed ſcd̓ꝫmenſuram donationis chriſti id eſt ẜm ꝙ chriſtus eſt dator ⁊ eam ſingulis menſurauit. Romanoꝝ. 12. Habētesdonationes ẜm gratiam que data eſt nobis differentes.Hec differentia non eſt ex fato: nec a caſu: nec ex meritorſed ex donatione chriſti. id eſt ẜm ꝙ chriſtus nobis con-