Ex planatio ſancti Thome

⁊ incarnationis xp̄i totū eſt opus charitatis. Naꝫ ꝙ incarnatus eſt: ex charitate ꝓceſſit ſupra. 2. Propter nimiam charitatē ſuā qua dilexit nos ⁊cͣ. Ꝙ vero mortuꝰ fuitex charitate proceſſit. Ioh̓. 15. Maiorē hac dilectiōe nemo habet ⁊c. infra. 5. Xp̄s dilexit nos ⁊ tradidit ſemetipſum pro nobis oblationē ⁊ hoſtiā deo. propt̓ hoc dicitgregorius. O ineſtimabilis dilectio charitatis vt ſeruūredimeres filiū tradidiſti. Et ideo ſcire charitatē xp̄i eſtſcire omnia miſteria incarnationis xp̄i ⁊ redemptiōis noſtre que ex īmenſa charitate dei ꝓceſſerunt: que quideꝫcharitas excedit omnē intellectū creatū ⁊ omniū ſcientiam: cum ſit incōprehenſibilis cogitatu. Et ideo dic̄. Supereminentē ſcientie ſcilicet nature ⁊ omnis intellectuscreati. Phil̓. 4. Et pax dei que exuperat omnē ſenſumCharitatē xp̄i id eſt quā deus pater fecit ꝑ xp̄m. 2. cor. 5Deus erat in xp̄o mundum reconciliās ſibi. ¶ Alio modo poteſt legi vt referatur ad perfectionē charitatis noſtre. Quaſi dicat. Corroboramini in charitate radicati⁊ fundati: ⁊ hoc vt poſſitis cōprehendere nō ſolū cognoſcendo cū omnibus ſanctis. quia hoc donū ſcilicet charitatis cōmune eſt omnibus. cū nullus poſſit eſſe ſanctꝰ ſine charitate vt dicitur Ephe 3. Poſſitis inꝙͣ cōprehendere que ſit latitudo ſcilicet charitatis que ſe extedit vſqꝫ ad inimicos. psͣ. Latū mādatū tuū nimis. Lata ē em̄charitas ad ſuam diffuſionē. psͣ. Eduxit me in latitudinem dn̄s. Longitudo aūt eius attendit̉ ꝙͣtum ad ſui ꝑſeuerantiā quia nunꝙͣ deficit ſed hic incipit ⁊ perficiturin gloria .1. coꝝ. 13. Charitas nunꝙͣ excidit. Can. vltīo.Aque multe non potuerunt extinguere charitatē. Sublimitas autē eius attendit̉ ꝙͣtuꝫ ad intentionē celeſtiū:vt ſcilicet deus nō diligat̉ ꝓpter temporalia. quia huiꝰmodi charitas eſſet infirma: ſed vt diligatur ꝓpter ſe tātū. Iob. 40. In ſublime erigere ⁊ eſto glorioſus. Profundū vero attenditur ꝙͣtum ad originē ipſius charitatꝭNam hoc ꝙ deum diligimus non eſt ex nobis ſed a ſpirituſancto. quia vt dicitur Ro. 5. Charitas dei diffuſa ēin cordibus noſtris per ſpiritumſanctū ⁊c. Hoc ergo ꝙvnus habet charitatē longā latam ſublimē ⁊ profundaꝫ⁊ alius non: venit ex profundo diuine predeſtinationis.Eccl̓. 1. Profundum abyſſi quis dimenſus eſt? Ergo vtpoſſitis cōprehendere id eſt perfecte conſequi cū omnibꝰſanctis que ſit latitudo vt extendatur charitas veſtra vſqꝫ ad inimicos. que ſit longitudo vt ſcilicet nunꝙͣ deficiat que ſit ſublimitas vt ſcilicet ꝓpter ſeip̄m deus diligatur ⁊ profundum ſcilicet predeſtinationis ⁊c. ¶ Sciēdūeſt autē hic ꝙ xp̄s in cuius poteſtate fuit eligere genusmortis quod vellet: qꝛ ex charitate mortem ſubijt. elegitmortē crucis in qua predicte quatuor dimenſiones ſuntIbi eſt latitudo ſcilicet in ligno trāſuerſo: cui affixe ſuntmanus. quia opera noſtra debent per charitatem dilatari vſqꝫ ad inimicos. psͣ. Eduxit me in latitudinē dominꝰIbi eſt longitudo in ligno erecto cui innitit̉ totum corpꝰquia charitas debet eſſe perſeueratiua que ſuſtinet ⁊ ſaluat hominē. Matth̓. 10. Qui autē ꝑſeuerauerit vſqꝫ infinē hic ſaluus erit. Ibi eſt ſublimitas in ligno ſuperioricui caput inheret. quia ſpes noſtra debet eleuari ad eterna ⁊ diuina .1. coꝝ. 11. Caput viri xp̄s eſt. Ibi etiā eſt ꝓfundū in ligno quod latet ſub terra ⁊ ſuſtinet crucē: ⁊ tāmen non videtur. quia profunduꝫ amoris diuini ſuſtinetnos: nec tamē videtur. quia ratio predeſtinatiōis vt dictū eſt excedit intellectū noſtrū. Sic ergo debemus comprehendere virtutē charitatis noſtre ⁊ xp̄i ⁊ adhuc ſcirecharitatē xp̄i ſupereminentē ſcientie ſcilicet humane. qͥanullus poteſt ſcire ꝙͣtum xp̄s dilexit nos. vel ſcire etiamcharitatē ſcientie xp̄i. id eſt que habel̓ cum ſcientia xp̄i.Charitatem dico ſuꝑereminentē alij charitati que eſt ſi-

ne ſcientia. Sed nunquid eſt verū ꝙ chari tas que eſt cūſcientia ſuperemineat charitati que eſt ſine ſcientia. ⁊ videtur ꝙ non. quia ſic malus theologus eſſet ſuꝑeminētioris charitatꝭ ꝙͣ ſancta vetula. Reſpōdeo dico ꝙ hocintelligitur de ſcientia afficiente Nam ex vi cognitionisinducitur ad magis diligendū. quia ꝙͣto deus magis cōgnoſcitur: tanto ⁊ magis diligitur. Propter quod petebat Auguſtinus nouerim te nouerim me. Vel hoc dicit̉propter quoſdam qui habent zelū dei: ſed non ẜm ſcientiam. Talium em̄ charitati ſuꝑeminet charitas cū habetur ſcientia chriſti. ¶ Conſequenter cū dicit. Vt impleamini ⁊c. Ponit cognitionis diuine efficaciā dicens: Vtimpleamini in omnē plenitudinē dei id eſt vt habeatꝭ ꝑfectā participationē omniū donorum dei. vt ſcilicet h̓ habeatis plenitudinē virtutū ⁊ poſtea beatitudinis q̄ qͥdeꝫefficit charitas. Ecc̄. 24. Tranſite ad me omnes qui cocupiſcitis me ⁊c. ¶ Cōſequent̓ ſequitur illa pars. Ei autem qui potens ⁊c. In qua apoſtolꝰ agit deo gratias deſue petitionis exauditione. Circa quod tria facit. qꝛ prīoponit poteſtatē dei qua poſtula tā concedit. Secūdo poteſtatis exemplū ibi. Scd̓m virtutē que operat̉ in nobis⁊c. Tertio materiā gratiarūactionis ibi. Ipſi gloria ⁊cͣ.Poteſtatē aūt dei deſcribit infinitā dicens Ei aūt ſcilicꝫdeo chriſto ⁊ deo patri qui potens eſt omnia facere ⁊cͣ.Exod̓ .15. Omnipotens nomē eius. Ro. vltimo. Ei autem qui potens eſt vos confirmare iuxta euangeliuꝫ ⁊c̄.Et hoc ſuperabundanter facere in nobis om̄ia ꝙͣ ſciamꝰpetere per affectū aut intelligere per intellectū. ⁊ hoc eſtquod dicit ꝙͣ petimus aut intelligimus. ¶ Exemplū autem huiuſmodi abundantie in nobis exhibite oſtēdit dicens: Scd̓m virtutē quā operat̉ in nobis. Quaſi dicat.Apparet ſi attendamus ea que operatus eſt in nobis ſcilicet hominibus. Nam nec affectus: nec intellectus humanus potuiſſent conſiderare vel intelligere vel peterea deo ꝙ fieret homo: ⁊ ꝙ homo efficeret̉ deus ⁊ conſorsnature diuine. que tamen ẜm virtutē operat̉ in nobis. ethoc in incarnatiōe filij ſui. 2. Pet̉. 1. Vt per hoc efficiamini diuine conſortes nature. Vnde de his dicit̉. Eccl̓.18. Quis ſufficiet enarrare opera illius? Quis em̄ inueſtigabit magnalia illius. virtutē auteꝫ magnitudinis qͥsannunciabit? Vel operatus eſt in nobis ſcilicet apoſtol̓quibus dedit gratiā euangelizandi inueſtigabiles diuitias xp̄i ⁊ illuminare omnes que ſit diſpenſatio ſacramēti abſconditi a ſeculis in deo vt dictū eſt ſupra eodē cap.¶ Materia autē gratiarūactionis dicit̉ eſſe duplex beneficiū quod nobis contulit deus. Primū eſt eccleſie inſtitutio. Secundū eſt filij incarnatio. Dicit ergo Ipſi ſcilicet deo patri gloria ſit ſupple in eccleſia id eſt ꝓ his quefecit in eccl̓ia quā īſtituit quo ad primū in xp̄o id eſt perchriſtū vel pro xp̄o quē nob̓ dedit. Ipſi inꝙͣ ſit gloria vtglorioſus appareat nō ſolū ī preſenti ſed in omnes generationes ſeculi ſeculoruꝫ. id eſt ſeculi omnia continentisi. Thy. 1. Regi autem ſeculoruꝫ īmortali inuiſibili ſolideo honor ⁊ gloria in ſecula ſeculorum Amen.Capitulū quartū.Bſecro itaqꝫ vos ego vinctus inodomino: vt digne ambuletis vocatione qua vocati eſtis cū omnihumilitate ⁊ manſuetudine: cuꝫpatientia ſupportantes inuicē in charitateSolliciti ſeruare vnitatē ſpiritus in vincūlo pacis. Unum corpus ⁊ vnus ſpiritus ſicut vocati eſtis in vna ſpe vocationis vre.