in epiſtolam ad Epheſios III

oſtendit orationis intentū. Et primo facit hoc Secundooſtendit per quid poſſet īpetrare ſuū propoſitū ibi. Perſpiritum eius ⁊c. Dicit ergo. Dico ꝙ peto ne deficiatisſed ſtetis viriliter. Scio tamē ꝙ hoc ex vobis facere nōpoteſtis ſine dono dei. ideo peto vt det vobis. Iacob̓. 1.Omne datuꝫ optimū ⁊c. Et hoc quidem ẜꝫ diuitias glorie ſue. id eſt ẜm copiaꝫ maieſtatis eius ⁊ magnificentie.psͣ. Gloria ⁊ diuitie in domo eiꝰ. ꝓuerb̓. 8. Mecū ſuntdiuitie ⁊ gloria Diuitie inꝙͣ que faciunt virtutē corroborari. Eſa. 4ο. Qui dat laſſo virtutē. ⁊ his qui nō ſunt:fortitudinem ⁊ robur multiplicat. Et hoc in interiori homine. quia niſi in interioribus fortificetur homo: facilit̓ab hoſte ſuperatur. Eſa. 9. Confirmet illud ⁊ corroborꝫin iudicio ⁊ iuſticia amodo ⁊ vſqꝫ in ſēpiternū. ¶ Tūc reſumatur illa ꝑticula interpoſita ſcilicꝫ per ſpiritu in quaoſtendit per quid obtinere poteſt quod petit. Ipſe enimſpiritus qui roborat eſt ſpiritus fortitudinis: ⁊ eſt cauſanon deficiendi in tribulationibus. quē obtinemus per fidem que eſt fortiſſima. quia fides eſt ſubſtantia rerū ſperandarū. id eſt facit in nob̓ ſubſiſtere res ſperandas. Vnde. 1. Pe. 4. Cui reſiſtite fortes in fide Et ideo ſubiūgit.Habitare xp̄m per fidem. Et hoc in cordibus veſtris .1.Pe .3. Dominū autē xp̄m ſanctificate in cordibus veſtrꝭPer quod? Dico ꝙ non ſolū per fidem que vt donuꝫ eſteſt fortiſſima. ſed etiā per charitatē que eſt in ſanctis. Etideo ſubdit In charitate radicati ⁊ fūdati .1. cor. 13. Omnia ſuffert: omnia credit: omnia ſperat: omnia ſuſtinet:charitas nunꝙͣ excidit. Can̄. vltimo. Fortis eſt vt morsdilectio. Vnde ſicut arbor ſine radice ⁊ domus ſine fundamēto defacili ruit: ita ſpirituale edificiū niſi ſit in charitate fundatū ⁊ radicatū durare non poteſt.Lectio quinta.T poſſitis cōprehendere cuꝫ omnibus ſanctis que ſit latitudo ⁊ longitudo ⁊ ſublimitas ⁊ profundū. Scire etiā ſupereminenteꝫ ſcientie charitatemxp̄i: vt impleamini in omnē plenitudinemdei. Ei autē qui potens eſt omnia facere ſuperabundanter qͣꝫ petimus aut intelligimꝰẜm virtutē que operatur in nobis. ipſi gloria in eccl̓ia et in chriſto ieſu in omnes generationes ſeculi ſeculorum Amen.Supra on̄dit apoſtolus petitionis ſue ꝓ epheſijs ⁊ orationis intentū. ſcilicet corroborationeꝫ ſpiritus in fide ⁊charitate: hic conſequent̓ oſtendit eoꝝ que petit fructuꝫcorroborationis que eſt per fidem ⁊ charitate que eſt q̄dam cognitio. Ideo primo ꝓponit ipſam noticiā. Secūdo ipſius noticie ſeu cognitionis efficaciā ibi Vt impleamini in omni plenitudine dei. Dicit ergo. Ita ſitis chariſſimi in charitate radicati ⁊ fundati vt poſſitis cōprehendere ⁊c. qd̓ quidem dupliciter legi poteſt. primo modo vt magis ſequatur intentionē apoſtoli. ¶ Sciendumeſt ergo ꝙ tam in futuro ꝙͣ in preſenti cognitio dei ē nobis neceſſaria. nam in futuro gaudebimus ⁊ de cognition dei: ⁊ de cognitione aſſumpte humanitatis. Iohā.17. Hec eſt vita eterna vt cognoſcāt te. ⁊ cet̓a. IohannisI0. Ingredietur ſcilicet in contēplationem diuinitatis:⁊ egredietur ſcilicet in cōtemplationē humanitatis. ⁊ paſcua inueniet. Et quia fides eſt inchoatio illiꝰ future cognitionis. quia eſt ſubſtantia rerum ſperandarum ⁊c. vtdicitur Heb̓. 11. Quaſi iā in nobis res ſperandas ꝑ modum cuiuſdam inchoationis facit ſuſtinere. Inde eſt ꝙ

tfides noſtra in his duobus conſiſtit. ſcilicet in diuinitaē ⁊ humanitate xp̄i. 1. coꝝ. 2. Non enim iudicaui me ſcire inter vos niſi ieſum chriſtum ⁊c. Secundū hoc ergo p̄mo premittit eis cognitionē diuiuitatis. Secūdo cognitionem miſteriorū humanitatis ibi. Scire etiā ſuꝑeminentē ſcientie ⁊cͣ. Cognitionē autem dei manifeſtat eisſub his verbis. Vt poſſitis ⁊c. Quaſi dicat. Corroboramini per fideꝫ ⁊ charitatē. quia ſi ſic eſtis peruenietis advitā eternam: vbi habebitis deum preſentē ⁊ perfecte eūcognoſcetis. Ꝙ autē deus manifeſtet̉ amanti patꝫ Ioh̓.14. Qui diligit me diliget̉ a patre meo: ⁊ ego diligā eū⁊ manifeſtabo ei meipſum. Ꝙ vero manifeſtetur credenti patet ꝓut dicitur Eſa. 7. ẜm aliā litteram. Niſi credideritis non intelligetis. Oportet em̄ ẜm fidem ⁊ charitatem vt corroboremini vt poſſitis comprehendere. Vbiſciendum eſt. ꝙ comprehendere qn̄qꝫ ponitur pro includere. ⁊ tunc oportet ꝙ cōprehendens contineat in ſe totaliter cōprehēſum. Quandoqꝫ autē ponitur ꝓ apprehendere. ⁊ tunc dicit remotionē diſtantie: ⁊ inſinuat ꝓpinquitatem. Primo autē modo a nullo intellectu creato deus cōprehendi poteſt. Iob. 11. Forſitan veſtigia deicōprehendes ⁊ vſqꝫ ad perfectū omnipotentē reperies?Quaſi dicat. Non. quia ſic poſſet eum perfecte cognoſcere quantū cognoſcibilis eſt Et de hac cognitione nonintelligitur quod hicitur. Vt poſſitis cōprehendere. ſedſecundo modo ⁊ eſt vna de tribus dotibus. ⁊ de hac loqͥtur apoſtolus cum dicit. Vt poſſitis cōprehendere id eſtdeum habere preſentē ⁊ preſentialit̓ cognoſcere. Phil̓.3. Sequor autē ſi quō cōprehendā in quo ⁊c. Et hec cōprehenſio eſt cōmunis omnibus ſanctis eius. Ideo ſubdit. Cum omnibus ſanctis. psͣ. Gloria hec eſt omnibusſanctis eius. Talibus auteꝫ dicitur illud .1. coꝝ. 9. Siccurrite vt cōprehēdatꝭ ⁊c. ¶ Que ſit latitudo ⁊c. Notādum ꝙ verba iſta videntur ortū habere ex verbis. Iob.II. Forſan inquit veſtigia dei cōprehendes? Quaſi dicat incōprehenſibilis eſt. Huius autē incōprehenſibilitatis cauſam aſſignat dicens: Excelſior celo eſt ⁊ quid facies. Profundior inferno eſt: ⁊ vnde cognoſces. Longior terra menſura eius ⁊ latior mari. Ex quo videt̉ ꝙ ioboſtendat eū eſſe in cōprehenſibilem: attribuēs ei quadruplicē differentiā dimenſionum. His em̄ verbis alludēsapoſtolus dicit: Vt poſſitis cōprehendere que ſit latitudo ⁊cͣ. Quaſi dicat. Habeatis tantā fidem ⁊ charitatemvt poſſitis tandem cōprehendere quod cōprehenſibile ēEt hoc modo exponit dyoniſſus. Non eſt tamen aliquomodo intelligendum has dimenſiones corporalit̓ eſſe indeo. quia ſpiritus eſt deus vt dicitur Ioh̓. 4. ſunt tamēin deo metaphorice. Vnde per latitudinē deſignat dimēſio ſeu extenſio virtutis ⁊ ſapientie diuine ſuper omnia.Ecc̄. 1. Effudit illā ſcilicet ſapientiā ſuper om̄ia oꝑa ſuaPer longitudinē deſignat̉ eterna eius duratio. psͣ. Tuautē dn̄e ineternū permanes. ⁊ psͣ. Domū tuam dn̄e decet ſanctitudo in longitudine dieꝝ. Per ſublimitatē vl̓celſitudinē vero perfectio ⁊ nobilitas nature eius q̄ in īfinitū excedit omnē creaturā. psͣ. Excelſus ſuꝑ om̄es gētes dn̄s Et ꝓfundū id ē incōprehēſibilitas ſapiētie eiusEcc̄. 7. Alta ꝓfunditas ſcilicet ſapientie diuine qͥs īueniet eaꝫ? Sic ergo patet ꝙ finis fidei ⁊ charitatis noſtreeſt vt ꝑueniamus ad perfectā dei cognitionē qua cognoſcamus infinitā ſue virtutis extenſionē: eternā ⁊ infinitāeius durationē: ſue perfectiſſime nature celſitudinē: ſueſapientie profunditatē ⁊ incōprehenſibilitatē eo modo ſicut eſt attingendū. ¶ Conſequenter quia adhuc alia cognitio eſt neceſſaria ſcilicet cognitio miſterioꝝ humanitatis ideo ſubdit. Scire etiā ſuꝑeminētē ſciētie ⁊cͣ. Ubiſciendū eſt ꝙ quicqͥd eſt in miſterio redēptiōis humane