Explanatio ſancti Thome

exterminatminat intentionē. ⁊ omnia vitia exterminat. Iam apparet que ſit cauſa huius epiſtole efficiens: qꝛ paulus qd̓notat̉ ibi. Ego. Finalis qꝛ cōfirmatio qd̓ notat̉ ibi. Cofirmaui. Que materialis: qꝛ epheſij. qd̓ notat̉ ibi. Columnas eius. Formalis patet in diuiſione ept̓e ⁊ modoagendi. Huic epiſtole premittit gloſator prologum ſiueargumentū. vbi principaliter duo facit. Primo deſcribit eos. Secundo rōnem ⁊ modum ſcribendi ſubdit ibiHos collaudat apl̓us ⁊c. Epheſinos vero quibꝰ ſcribitdeſcribit a tribus. Primo a regione: qꝛ epheſij ſunt aſyani ab aſya minore. Secundo a religione: qꝛ hi acceperunt verbuꝫ veritatis chriſtiane. Tertio a ſtabilitate: qꝛperſtiterunt in fide. Primū reſpicit patriā. Scd̓m gratiam. Tertium ꝑſeuerantiam. Hos collaudat apoſtolꝰ⁊cͣ. Hic ſubdit etiam rationeꝫ ⁊ modū ſcribendi. vbi implicat quattuor. Primo ſcripture rōnem. Secūdo actorem qui eſt apoſtolus ſcribens. Tertio locum a quo ſcribit: qꝛ a roma de carcere. Quarto nuncium ꝑ quem ſcribit qꝛ ꝑ titicum diaconem. lr̄a ſatis patet.Capitulum primū.Aulus apoſtolus ieſu chriſtiper voluntatem dei omnibusſanctis qui ſunt epheſi: ⁊ fidelibꝰ in chriſto ieſu. Gratia vodis ⁊ pax a deo patre noſtro dn̄o ieſu chriſto. Benedictꝰ deus ⁊ pater domini noſtriieſu chriſti qui benedixit nos in omni benedictione ſpirituali in celeſtibus in chriſto.ſicut elegit nos in ipſo ante mundi conſtitutionem: vt eſſemus ſancti ⁊ immaculati inconſpectu eius in charitate. Qui predeſtinauit nos in adoptionē filiorū ꝑ ieſum chriſtū in ipſum ẜm ꝓpoſitū voluntatis ſue inlaudē glorie gratie ſue.Hanc epiſtolam ſcribit apoſtolus ad epheſios. Epheſijſunt aſiani ab aſia minore que eſt pars grecie. hi non fuerunt ꝑ apoſtolū Paulum in fide fundati: ſed confirmatiIam enim anteꝙͣ veniret ad eos erant conuerſi vt haberi poteſt act̓. 19. Factum eſt cum apollo eſſet corinthi ⁊cͣPoſt conuerſionē vero ſuam ⁊ apl̓i confirmationē in fide ꝑſtiterunt nec pſeudo receperunt. Non ergo rep̄henſione: ſed conſolatione digni erant. Ideo paulus eis nōincreꝑatoriam: ſed cōſolatoriaꝫ ſcribit epiſtolam. Scribit aūt ab vrbe roma ꝑ titicū. Intentio vero eius eſt eosIn bonis habitis confirmare ⁊ ad altiora ꝓuocare. Modus autē agēdi patet in diuiſione epl̓e. Primo ergo ponit ſalutationē in qua ſuum affectum ad eos demoſtrat.Secundo narrationē in qua eos in bonis habitis cōfirmat ibi. Benedictus deus ⁊c. vſqꝫ ad quartū capitulū.Tertio exhortationē in qua eos ad vlteriora bona ꝓuocat a capitulo quarto vtqꝫ ad locū illum capitulo. 6. Decetero fratres confortamini in dn̄o. ⁊c̄. Quarto epl̓e cōcluſionem in qua eos ad certamen ſpūale confortat a loco illo. Decetero vſqꝫ in finem. In ſalutatione pͥmo ponit̉ ꝑſona ſalutans. Secundo ꝑſone ſalutate ibi. Sanctꝭomnibus ⁊c. Tertio forma ſalutationis ibi. Gratia vobis ⁊c. In prima primo nominat ꝑſonam ibi. Paulus.Secūdo ꝑſone auctoritatem ibi. Apl̓us xp̄i. Tertio auctoritatis datorem ibi. Per voluntatē dei. Dicit ergoPaulus apl̓us. Paulus nomen eſt humilitatis: apl̓us

vero nomē ē dignitatꝭ. qꝛ qͥ ſe humiliat exaltabit̉ Luc.14. et. 18. Apl̓s inꝙͣ xp̄i ieſu nō ſathane ſicut pſeudo. 2.corin. I1. Non eſt ergo magnū ſi miniſtri eius ſcꝫ ſathane tranſfigurent̉ velut miniſtri iuſticie ⁊c. Apoſtolꝰ inꝙͣ⁊ hoc non meis meritis: ſed ꝑ voluntatem dei. Econtraeſt in multis Oſee. 8. Ipſi regnauerunt ⁊ non ex me ⁊c.Sanctis om̄ibus ſcꝫ qui ſunt epheſi ⁊ fidelibus. ſuppleſcribit. Uel ego paulus ſcribo ſanctis exercitio virtutuꝫquoad mores. Fidelibꝰ rectitudine cognitionis quo adfidem. Uel ſanctis id eſt maioribꝰ ⁊ ꝑfectis. fidelibꝰ id ēminoribus ⁊ imꝑfectis. fidelibus inꝙͣ in hoc ſcꝫ in chriſto non in ſectis ſuis. ¶ Gratia vobis ⁊ pax ⁊c. Hic ſubditur ſalutationis forma in qua implicant̉ tria. ſcꝫ donūquodlibet gratificantia. doni ſufficientia. ibi. Gratia vobis ⁊ pax. datoris potentia ibi. A deo patre. mediatorisexcellentia ibi. Et dn̄o ieſu xp̄o. Tunc enim gratum eſtdonum quādo ſufficiens eſt qd̓ dat qn̄ a potente datur.vt quādo a rege vel principe dat̉. quādoⁱ ꝑ ſolennē nuncium datur vt ꝑ filiuꝫ. Dicit ergo. Gratia ſcꝫ iuſtificationis a culpa. ⁊ pax id ē tranquillitas mentis ⁊ reconciliatio ad deum quo ad liberationē a debita pena ꝓ offenſavobis ſupple ſit ex hoc ſcꝫ a deo patre noſtro a quo bonacuncta ꝓcedunt Iac. I. Omne datum ꝯptimū ⁊c̄. Et domino ieſu xp̄o ſine quo nulla bona dant̉. Ideo fere om̄eſorationes finiunt̉ ꝑ dn̄m noſtrū ieſum xp̄m. Spūmſanctum non nominat: qꝛ cum ſit nexus patris ⁊ filij intelligitur in extremis. vel intelligit̉ in donis ſibi appropriatis q̄ ſunt gratia ⁊ pax. ¶ Deinde cū dicit. Benedictusdeꝰ ⁊c. hic gratias agendo eos in bono confirmat. ⁊ hoctribus modis. Primo ratiōe ſumpta ex parte xp̄i a quomulta bona adepti ſunt capitulo iſto. Secundo rationeſumpta ex parte ipſorū qui de preterito ſtatu malo ad bonum tranſlati ſunt capitulo ſecūdo ibi. Et vos cum eſſetis mortui ⁊c. Tertio ratione ſumpta ex parte apl̓i cuiusminiſterio ⁊ diligentia in bono ſtatu poſiti ꝯfirmati ſuntcapitulo tertio ibi. Huius rei gratia ⁊cͣ. Iterum pͥma intria diuidit̉. qꝛ pͥmo gratias agendo tangit beneficia generaliter. Secundo beneficia exhibita ipſis apl̓is ſpecialiter ibi. Que ſuꝑabundauit in vobis ⁊c̄. Tertio beneficia exhibita ipſis epheſijs ſpecialiter ibi. In quo ⁊ voscum audiſſetis ⁊c. Beneficia vero exhibita generaliterhumano generi tangit ſex. Primū benedictionis in certitudine future beatitudinis ibi. Benedictus ⁊c. Secūdum electionis in p̄ordinata ſeparatione a maſſa ꝑditionis ibi. Sicut elegit vos in ipſo ⁊c. Tertium p̄deſtinationis in preordinata aſſociatione cum bonis ſcꝫ cum filiis adoptionis ibi. Qui predeſtinauit nos ⁊c̄. Quartuꝫgratificationis in collatione gratie ibi. In quo gratificauit nos ⁊c. Quintum redemptionis in liberatione a pena id eſt a diaboli ſeruitute ibi. In quo habemus redēptionem ⁊c. Sextum remiſſionis in deletione culpe ibi.Remiſſionē peccatoꝝ ⁊c. Circa beneficiū benedictionistangit duo. Primo preconiū qd̓ debet impendi ibi. Genedictus deus ⁊c̄. Secundo beneficiuꝫ ꝓpter qd̓ debetimpendi ibi. Qui benedixit nos ⁊c. Dicit ergo benedictus ſcꝫ a me a vobis ⁊ ab alijs ſcꝫ corde ⁊ ore ⁊ opere ideſt laudatus deus ⁊ pater id ē ille qui eſt deus ꝑ eſſentiadiuinitatis. ⁊ pater ꝓpter ꝓprietatem generationis. Incidit autē copulatio non ratione ſuppoſitionis. qꝛ idemeſt ſuppoſituꝫ: ſed ratione ſignificationis eſſentialiter Irelatiue. Pater inꝙͣ dn̄i noſtri ieſu chriſti id eſt filij quieſt dn̄s noſter ẜm diuinitatem. ieſus xp̄s ẜm humanitatem. Qui ſcꝫ deus benedixit nos in ſpe in preſenti: ſꝫ infuturo benedicet in re. Ponit autē preteritū ꝓ futuro ꝓpter certitudinē. Benedixit inꝙͣ nos licꝫ noſtris meritiſmaledicos. In omni henedictione ſpūali ſcꝫ quantuꝫ ad