Explanatio ſancti Thome

ſu cognoſcitur vir Matth̓. 7. A fructibus eoꝝ ⁊c. ¶ Cōſequenter cum dicit Oramus autem ⁊c. Excludit ſuſpitionem. Cōminatus enim fuerat eis iudicium ſeuerumcum oſtenderat poteſtatem ſuam in iudicando ⁊ indixerat examinationem: credens chriſtum in eis eſſe niſiⁱ ipſieſſent reprobi. Sed tamen hoc dimittit ſub dubio vtruꝫſit chriſtus in eis. Et quia iſti poſſent credere ⁊ ſuſpicariꝙ apoſtolus gauderet de hoc ꝙ eſſent reprobi: vt ip̄e incomparatione ad eos maior appareat: ⁊ vt in eis poſſetexercere ſeuerius iudicium. ideo apoſtolus hanc ſuſpicionem remouet hic. Primo per orationem quaꝫ ꝓ eisad deum dirigit. Secundo per gaudium quod de eis cōcepit ibi. Gaudemus enim ⁊c. Orat autem vt ipſi inueniantur innocentes. quia examinantur ex ſeueritate iudicij. Et ideo dicit. Oramus autem ſcilicet deū vt vos nihil mali faciatis. Quaſi dicat. non credatis ꝙ velimusꝙ ſitis reprobi. ſꝫ oramus vt nihil ⁊c̄. Itē orat ꝙ ipſe aꝑpareat infirmus per quod excluditur appetitus excellentie apoſtoli in comparatione ad eos. Et ideo dicit. Nonſcilicet oramus vt probati parcamus id eſt nō vt nos cōmēdemur ꝓbati in cōparatiōe ad vos ſꝫ magꝭ vt vos qd̓bonū eſt faciatꝭ. Galathas. 6. Bonū aūt faciētes ⁊c. psͣ.Uiriliter agite ⁊ confortetur cor veſtrū. Nos autē vt reprobi ſimus amittendo poteſtatē puniendi ⁊ iudicandi.quia vbi non eſt culpa omnes ſumus pares ⁊ vnus nonhabet poteſtatē iudicandi ſuper alios. Magis ergo vultapoſtolꝰ vt ſint boni ꝙͣ vt ſubiaceant poteſtati iudicij ſuiEt ꝙ careat poteſtate iudicandi ſi boni ſint: oſtendit cuꝫdicit Non enim poſſumus ⁊c. Quaſi dicat. Nos non laboramus niſi pro veritate ⁊ pro ipſa ſtamus. Conſtat autem ꝙ ſi puniremus innocentes faceremus contra veritatem ⁊ contra iuſticiam. Vnde cum apoſtolus non poſſit facere contra veritatem ſed pro veritate id eſt pro iuſticia. manifeſtum eſt ꝙ non puniet innocentes. Notandum eſt ſcd̓m auguſtinum in gloſa ꝙ ad vitandum peccata: neceſſaria ſunt duo ſcilicet liberū arbitrium ⁊ gratia dei. Si enim liberum arbitrium non eſſet neceſſariū:nunquā darentur homini p̄cepta nec prohibitiones necexhortationes. Fruſtra etiam darentur pene. Gratia etiam eſt neceſſaria. quia niſi deus omnes regeret per gratiam ſuam non poſſet homo ſtare. Fruſtra etiā oraremꝰꝙ non inducat nos in temptationem. Et ideo apoſtolusoſtendens vtrūqꝫ eſſe neceſſariū: ⁊ orat deum pro gratiaobtinenda: ⁊ monet vt per liberum arbitrium recedanta malo ⁊ faciant bonum. Vnde dicit. Oramus quantuꝫad primū: Vt nihil mali faciatis quantum ad ſecundū.¶ Conſequenter cum dicit Gaudemꝰ ⁊c. Remouet faliam ſuſpicionem propter gaudium de bono ipſorum cōceptum. Et primo ponit gaudium quod de ipſorum innocentia concipit. Secūdo orationem quam pro ipſorūperfectione emittit ibi. Hoc autem oramus veſtram ⁊cͣ.Dicit ergo Oramus ꝙ vos ꝓbati pareatis ſed nos infirmi ⁊ hoc apparet ex affectu noſtro. quia gaudemus ꝙſcilicet aliqui ſint inter vos boni ⁊ innocētes ex quo ſubtrahitur nobis poteſtas iudicādi ⁊ videmur infirmi. Ethoc eſt quod dicit Gaudemus quoniam nos infirmi ſumus id eſt non exercentes poteſtatem noſtram. Vos autem potentes id eſt ſic bene agentes ⁊ vitia vincentes ꝙſubtrahitis vos a poteſtate noſtra iudicandi. Cum enimaliquis male agit ſubdit ſe poteſtati iudicis. ſed bene faciendo repellit illam a ſe. Romanorū. 13. Vis non timere poteſtatem. Benefac. ⁊c. 1. corinthioꝝ. 4. Nos infirmi vos fortes. De iſto gaudio dicitur Philip̄. 2. Gaudeo ⁊ congratulor vobis ⁊cͣ. Et nō ſolum de his gaudemus: ſed etiam ſuper hoc oramus veſtram conſumationem id eſt perfectionem. In rebus enim naturalibus vi

demus ꝙ quelibꝫ res naturalis naturaliter tendit ad ſuam perfectionem: ad quam habet naturale deſiderium.Et ideo cuilibet rei datur virtus naturalis vt ad ſuaꝫ ꝑfectionem naturalem poſſit peruenire. gratia autem datur homini a deo per quam homo perueniat ad ſuam vltimam ⁊ perfectam conſummationem id eſt beatitudinēad quam habet naturale deſiderium. Unde quando aliquis non tendit ad ſuam perfectionē: ſignū eſt ꝙ nō habeat ſatis de gratia dei Et ideo apoſtolus vt iſti poſſintin gratia creſcere orat vt perficiantur. ⁊ Philip̄. i. Orovt charitas veſtra ⁊c. Eph. 6. Vt poſſitis reſiſtere in diemalo ⁊c. ¶ Cōſeq̄nter poſita āmonitiōe cāꝫ āmonitiōisaſſignat dicēs: Id̓o hoc abſēs ſcribo ⁊cͣ. i. id̓o abſēs ſcribo vobis hoc monēdo vos ne ſcꝫ cogar aliquid facere cōtra voluntatē meam que eſt vt nihil dure agā cōtra vosniſi quatenus per vos cōpellar. Et ideo dicit. Vt nō preſens vobis: durius agam contra vos ꝙͣ velim vel ꝙͣ velitis. Fap̄. 11. Hos quidem tanꝙͣ pater monens probaſti ⁊c. sͣ. 10 Abſens confido in vobis. Rogo autem vosne preſens audeam ⁊c̄. Sed quia corinthij poſſent dicere nunquid etiam ſi bene fecerimus: non poteris contranos o apoſtole dure agere. ideo reſpondet dicens Non.quia non propono nec poſſum agere: niſi ſcd̓m ꝙ recepia deo poteſtatem. deus autem dedit mihi hanc poteſtatem ſcilicet ligandi atqꝫ ſoluendi in edificationem nō indeſtructionem id eſt vt vos edificemini ⁊ nō vt deſtruamini. Et ſi dure vos corrigerem non edificarem ſed deſtruerem. sͣ. 10. De poteſtate noſtra quā dedit nobis dominus ad edificationem ⁊c. Hanc autem poteſtatem dedit dominꝰ paulo Actuū. 9. ⁊ 13. Segregate mihi barnabam ⁊ paulum ad opus ⁊cͣ.Lectio tertia.Ecetero fr̄es gaudete ꝑfctī eſtote:dexhortamī: idip̄ꝫ ſapite: Pacē habete: ⁊ deꝰ pacꝭ ⁊ dilectōis erit vobi ſcūSalutate inuicem in oſculo ſancto Salutātvos omnes ſancti. Gratia domini noſtri ieſu chriſti ⁊ charitas dei ⁊ cōmunicatio ſanctiſpiritus ſit cū omnibꝰ vobis Amen.In precedentibus apoſtolus increpauit ſeductos a pſeudo: hic vero conſolatur perſiſtētes in fide ⁊ doctrina ſuaEt primo ponit monitioneꝫ. Secundo ſubdit ſalutationem ibi. Salutate in oſculo. ⁊c̄. Circa pͥmum primo ponit monitionem. Secundo premium implete monitionis ibi. Et deus pacis ⁊c. Monet auteꝫ ad tria. Primoqualiter ſe habeant in ſeipſis. Secundo qualiter ſe habeant ad proximos. Tertio qualiter debent eſſe omnesad inuicem. In ſeipſis autem debent bona duo habere.Primo gaudium de bono habito ⁊ quantum ad hoc dicit. Decetero fratres qui conſtantes fuiſtis gaudete inhis que ad ſeruicium dei facitis. Et hoc eſt neceſſariumad hoc ꝙ ſitis iuſti ⁊ virtuoſi. quia nullus eſt virtuoſusſeu iuſtus qui nō gaudet iuſta ⁊ virtuoſa operatione. Etideo dicitur in pſalmis. Iubilate deo omnis terra: ſeruite domino in leticia. Philipenſes. 4. Gaudete in dominō ſemper. iterū dico gaudēte ⁊c̄. Et vere ſemper eſt gaudendum. quia gaudium conſeruat hominem in bono habitu. quia nullus poteſt eſſe diu in eo quod triſtat. Secundo debent habere boni in ſeipſis emulationem perfectionis. ⁊ quantum ad hoc dicit. Perfecti eſtote. id eſtſemper tendatis ad profectum. Hebreorum ſexto. Quapropter intermittentes inchoationis chriſti ſermonem.