in epiſtolā T ad Corinthios XII
FXII
plicabantiLectio quarta.Actus ſum inſipiens vos me coegiſtis. Ego em̄ a vobis debui cōmendari. Nihil em̄ minus feci ab his qͥſunt ſupra moduꝫ apoſtoli. Tametſi nihilſum: ſigna tamen apoſtolatus mei facta ſūtſuper vos in omni patientia in ſignis ⁊ prodigijs ⁊ virtutibus. Quid eſt em̄ quod minus habuiſtis p̄ ceteris eccleſijs: niſi ꝙ egoipſe nō grauaui vos. Donate mihi hanc iniuriam.Poſita cōmendatione ſua: conſequenter apl̓us excuſatſe de his que dixit. oſtendens ſe coactuꝫ hoc dixiſſe q̄ adgloriā ſuam pertinēt. Et circa hoc duo facit. Primo imponit corinthijs cauſā huiuſmodi gloriationis. Secundo expōit ⁊ māifeſtat hanc cauſā ibi. Ego em̄ debui. ⁊c.Dicit ergo. Confiteor ꝙ in his omnibus cōmendationibus meis factus ſum inſipiens id eſt videt̉ vobis ꝙ opꝰinſipientis fecerim: ſed hoc non ex me nec ſponte. ymmo coactus feci ⁊ veſtra culpa fuit. quia vos me coegiſtꝭid eſt dediſtis mihi occaſionē. Frequent̓ em̄ ſubditi cogunt prelatos aliqua facere: que inſipient̓ facta eſſe iudicari poſſunt. ſed tamen ꝓ loco ⁊ tempore ſapienter factaſunt. Hoc autē quod dixerat in cōmuni ſcilicet ꝙ ip̄i fuerunt cauſa ſue cōmendationis exponit conſequent̓ cū dicit. Ego em̄ debui ⁊c. Ubi dicit ꝙ ipſi fuerunt cauſa ſuecōmendationis. Primo obmittēdo bona que facere debuiſſent. In quo exaggerat eoꝝ ingratitudinē. Secūdocōmittēdo mala in quo deteſtat eoꝝ malitiā ibi. Timeoem̄ ne forte ⁊c. Circa primū duo facit. Primo cōmemorat qͥd facere debuiſſent: oſtendēs cauſam ibi. Nihil em̄minus ⁊c̄. Tertio remouet ipſoꝝ excuſationē ibi. Quideſt em̄ quod minꝰ ⁊c. Dicit ergo vere vos me coegiſtis.quia vos debuiſſetis facere illud quod ego feci Und̓ dic̄Ego debui cōmendari a vobis qd̓ non feciſtis qn̄ neceſſe erat ſcilicet quando pſeudo vilipendendo me ⁊ preferendo ſe reddebant vilē doctrinā ⁊ euangeliuꝫ xp̄i a mepredicatū. Vnde quia vos nō cōmendaſtis me ne deperiret fides xp̄i in vobis. prorupi in cōmendationē propriam. Sed cōtra ſupra tertio dixit Nunquid egemus cōmendaticijs epiſtolis ⁊cͣ. Quare ergo voluit cōmēdariab iſtis? Reſpōdeo dicendū eſt ꝙ apl̓us ꝓpter ſe nō egebat cōmendationibus ſed ꝓpter alios: vt ſcilicet dū cōmendaret̉ doctrina ſua eſſet in maiori auctoritate ⁊ ꝑſeudo confutarent̉. Sed quia poſſent iſti dicere. ideo nō cōmendauimus te: quia nō eſt in te aliqͥd cōmendatiōe dignum. Propter hoc apoſtolus ꝓbat eis ꝙ bene poterāteum cōmendare cum dicit. Nihil em̄ ⁊c. Oſtendens eſſe in ſe multa cōmendatione digna. Et primo quantū adpreterita bona que fecit. Secūdo quantū ad futura quefacere intendit ibi. Ecce tertio hoc paratus ⁊c. Oſtēditauteꝫ preterita cōmendabilia que fecit pͥmo in generaliquantū ad omnes eccleſias. Secundo in ſpeciali quātūad ea que egit apud eos ibi. Tametſi nihil ⁊c. Tertioexcludit obiectionē ibi. Quid ē em̄ ⁊c. Dicit ergo. Merito debui cōmendari a vobis. quia multa ſunt in me cōmendatione digna Nam nihilominus feci ab his ſcilicꝫPetro Iacobo ⁊ Iohanne qui ſunt ſupra modū apl̓i ideſt qui vident̉ a quibuſdā digniores apoſtoli ꝙͣ ego ſum.Pſeudo em̄ dicebant ꝙ erant docti a petro ⁊ iohanne qͥfuerunt docti a xp̄o ⁊ ꝙ petrus ⁊ iohannes ſeruabant le-
galia vnde ⁊ ipſi dicebant ſeruare. Sed quia nihil minꝰfeci ab eis: nec quantū ad predicationē: nec quantuꝫ adconuerſionē fideliū: oſtenſiones miraculoꝝ: ⁊ perpeſſionem laboꝝ: ymmo plus. quia ſupra: Plus omnibus laboraui I. coꝝ. 15. Habundantius omnibꝰ ⁊c. Ideo magis ſum cōmendandus Uel dicunt̉ ſupra modū apoſtoli illi ſcilicet petrus iohannes ⁊ iacobus. quia fuerūt primo conuerſi ad chriſtū. 1. coꝝ. 15. Nouiſſime autē viſus⁊c. Si ẜm hoc accipiatur nihil tamē minus fecit eis. qꝛin modico tempore. ⁊ poſtꝙͣ conuerſus fuit plus laborauit. Sed eſto ꝙ nihil fecerim quantū ad eccleſias aliasper quod poſſem cōmendari: multa tamen ſpecialia egiapud vos: de quibus potuiſſetis me cōmendare. Et id̓odicit: Tametſi nihil. id eſt dato ꝙ nihil fecerim in comparatione ad eos: tamē affectus mee virtutis manifeſteapparent in vobis. et primo quantū ad predicationē noſtram: qua conuerſi eſtis ad fidē. Et ſum apoſtolus vr̄.Et ideo dicit Signa apoſtolatus mei. id eſt mee predicationis facta ſunt ſupra vos a deo inquātū credentes conuerſi eſtis .1. coꝝ. 9. Signaculū apoſtolatꝰ mei vos eſtis.1. coꝝ. 4. In chriſto ieſu per euangeliū ego vos genui.Secundo per conuerſationē per quā confirmatur fides.quia quando vita concordat doctrine maioris auctoritatis eſt doctrina. ⁊ virtus predicatoris magis apparet ꝑpatientiam. ꝓuerb̓. 19. Doctrina viri per patientiā noſcitur. Et ideo dicit In omni patientia. Tertio quantuꝫad operationē miraculorum. At ideo dicit In ſignis ⁊c̄.Marci vltimo. Illi auteꝫ profecti ⁊c. Et hec tria diſtinguuntur. qꝛ virtus eſt cōmune ad omnia miracula. Nāvirtus eſt vltimū de potentia. Et ideo aliquid dicit̉ virtuoſum quia ex magna virtute. Quia ergo miracula fiunt ex magna vritute ſcilicet diuina: ideo dicunt̉ virtutes. Signū vero refertur ad minus miraculū. Prodigium autem ad maximū. Vel dicit ſigna quantuꝫ ad miracula facta de preſenti. prodigia quātū ad miracula de futuris. Vel ſigna ⁊ ꝓdigia dicit miracula que fiunt cōtranaturā: ſicut illuminatio ceci: ſuſcitatio mortui ⁊c. Virtutes vero dicit que ſunt ẜm naturam ſed nō eo modo quonatura facit. ſicut ꝙ ad impoſitionē manus ſtatim ſanētur infirmi. quod etiā natura facit ſed ſucceſſiue. Vel virtutes dicit virtutes mentis. ſicut eſt caſtitas ⁊ huiuſmodi. ¶ Conſequenter excludit obiectionē cū dicit. Quidem̄ eſt quod minus ⁊c. Poſſent em̄ corinthij reſpōdereapoſtolo ad predicta ⁊ dicere: veꝝ eſt ꝙ multa bona feciſti ⁊ magna. ⁊ tamen alij fecerunt plura ⁊ maiora ꝙͣ tu.Et ideo apud eos ⁊ in eoꝝ comparationē nolumꝰ te cōmendare. Et ideo hoc excludit: oſtendens ꝙ nihil minꝰfecit ꝙͣ illi: ſed plus. Et ideo dicit. Quid ē em̄ quod minus habuiſtis a me p̄ ceteris eccleſijs id ē ꝙͣ alie eccl̓iechriſti habuerunt per illos ꝙͣtum ad ſpiritualia. Quaſi dicat Nihil quia ipſi predicauerunt fidē. ⁊ apoſtolꝰ p̄dicauit. Illi oſtenderunt ſigna ⁊ virtutes ⁊ apoſtolus ſimiliter Et non ſolū nō minus habuiſtis ſed plus. qꝛ alijapoſtoli viuebant de ſumptibus illoꝝ quibus predicabant. ſed apoſtolus non. quia nihil accepit a corinthijs.Et ideo dicit Niſi ꝙ ego ipſe non grauaui vos accipiendo veſtra. Quaſi dicat Nihil habuiſtis minus. niſi hocforte reputetis minus. quia nihil accepi a vobis. qd̓ tamen plus eſt Actu. 20. Ad ea que mihi opus erāt ⁊ hisqui mecum ſunt neceſſaria miniſtrauerunt ⁊c. 2. theſſal̓.z. Nocte ac die laborantes ⁊c. Eſa. 23. Qui excutit manus ſuas ⁊c. Quod ſi hocipſum reputatis iniuriam ſcilicet ꝙ nolui veſtra recipere qd̓ feci quia non dilexi vos⁊ videtur vobis ꝙ male fecerim parcatis mihi. Et ideodicit ironice loquendo. Donate id eſt parcite mihi hanciniuriam. Hoc modo accipitur donate Ephe. 4. Donā-
3