NCPIIOIAad VorinHios III
XII
parte nature. Unde dicit. In frigore. Aliud ex parteinopie. Unde dicit. Et nuditate ſcilicet oſtenſus ſum:ſcilicet miniſter chriſti. prime Corinthio. 4. Nudi etinſtabiles. ⁊cͣ. ſupra ſexto. In neceſſitatibus. ⁊ cetera.¶ Conſequenter cum dicit. Preter illa. ⁊cͣ. Enumeratmala aſſumpta interiora: que cauſant̉ ex ſollicitudīe cordis pro pſeudo. Bonus autē prelatus dupliciter affligitur pro ſubditis. Et pͥmo ſollicitudine conſeruatōis ſubditoꝝ. Secundo pro defectu ip̄orum. Et iſtam dupliceꝫafflictionem paſſus eſt apoſtolus. Primum cum dicit:Preter illa que extrinſecꝰ ⁊c. Quaſi dicat. Preter omnia que exterius patior ⁊ paſſus ſum angit me grauiusinterior afflictio .ſ. ſollicitudo ſubditoꝝ. Et iō dicit. Inſtantia omniū eccleſiarum magna eſt ⁊ multū grauat: qꝛmultum ſollicitat. Lucꝭ. 10. Martha martha ſollicitaes ⁊ turbaris erga plurlma. ⁊c. Ro. 12. Qui preeſt ī ſollicitudine. Secūdam afflictionē paſſus eſt pro defectuſubditoꝝ: ⁊ hoc dupliciter. ſcꝫ pro defectu ſpiritualiumUnde dicit. Quis infirmat̉ ſcꝫ in fide ⁊ bono: ⁊ ego nōinfirmor in corde dolēs de eo ſicut de me. 1. Coꝝ. 9. Factus ſum infirmis infirmus. ⁊c. Iere. 9. Quis dabit capiti meo aquā. ⁊c. Item pro defectu corporaliū. Un̄ dicit. Quis ſcandalizat̉ malo pene .i. quis patit̉ tribulationes ⁊ ego nō vror igne compaſſionis. Iſte ē ignis quēdominus venit mittere in terram. Luc̄. 12. Et attendeꝙ congrue vtitur hoc verbo vror: quia cōpaſſio ꝓceditex amore dei ⁊ proximi qui ē ignis cōſumens: dum mouet ad ſubleuandas miſerias proximoꝝ ⁊ purgat ex affectu cōpaſſiōis: ⁊ per quē nobis peccata relaxant̉. charitas autem illius cōpaſſionis operit multitudinem peccatorum. Uel aliter. Aliquādo enim labitur homo ī peccatum ex ſeip̄o: ⁊ tunc infirmat̉. Aliquādo autē ex maloexemplo alioꝝ ⁊ tūc ſcandalizatur. Luc̄. 17. ⁊ Mat. 18Ue homini illi per quem ſcandaluꝫ venit ⁊c. ¶ Deindecum dicit. Si gl̓iari oportet ⁊c. confirmat quedā dictoꝝſuperius. Vel dic ꝙ ſupra loquitur quantū ad mala quepertulit cōmendabiliter: hic autē quantū ad mala q̄ vitauit prudenter. Sed quia vitare pericula que ſurguntꝓpter fidem videt̉ ꝑtinere ad infirmitatem. Ideo primopremittit ꝙ in illis q̄ infirmitatis ſunt vult gloriari Secundo proponit iuramentū ad cōfirmationē dicendoruꝫibi. Deus ⁊ pater ⁊c. Tertio oſtendit modū vitandi ibiDamaſci. ⁊c̄. Proponit ergo primo de quibus gl̓iaturſi debet gloriari dicens. Si pro quia oportet gloriari q̄ſunt infirmitatis mee gl̓iabor. Quaſi dicat. Alij gl̓iant̉in genere ⁊ in alijs mundanis rebꝰ Phil̓. 3. Gl̓ia in cōfuſione. ⁊c. Et ego etiā coactus gloriatꝰ ſum in eis. Tn̄ſi gloriari oportet gloriabor in infirmitatibꝰ meis. infra12. Libenter gloriabor in infirmitatibus meis ⁊c. Secundo ſubdit ꝙ non mentitur inuocans teſtimoniū diuinum per modū iuramenti vt credatur ſibi dicens. Deus⁊ pater. ⁊c. Ubi tria ponit. Unum per quod inducit adamorem. Unde dicit. Deus Iere. 9. Quis non timebitte. ⁊cͣ. Aliud per quod excitauit ad amorem. Vnde dicitPater. Iac̄. pͥmo. Omne datū optimū ⁊c. Mal̓. pͥmo.Si ego pater vbi eſt amor meus? Uel ẜm aliam litterāhonor meus. Tertium per qd̓ mouet ad reuerentiam etlaudem. Unde dicit. Qui eſt benedictus deus in ſecula ſupra. pͥmo. Benedictus deꝰ ⁊ pater. ⁊c. Iſte ergo tāreuerendus tā diligendus tam timendus ſcit ꝙ nō mentior ſcꝫ in his que dixi ⁊ dicturus ſum ſupra pͥmo. Nonem̄ eſt apud nos ē ⁊ nō ⁊c. ¶ Conſequenter cum dicit.Damaſci prepoſitus. ⁊c. Oſtendit quanta mala vitauit⁊ hoc in quodam particulari periculo. Ubi ſciendū ē ꝙapoſtolus pͥmo cepit predicare xp̄m in damaſco. vbi duꝫ
pergeret xp̄ianos capere proſtratus ē ⁊ ad fidem cōuerſus. Et ideo iudei ad prepoſitum illius ciuitatis qͥ eratibi pro aretha rege confugerunt vt paulum caperent etocciderent. Et ideo ille faciebat cuſtodiri nocte et dieportas ciuitatis vt dicitur Actuum. 9. Chriſtiani auteꝫqui erant ibi volentes ſeruare paulum: eum ſubmiſeruntin ſporta per murum ⁊ ſic euaſit. Hunc ergo modum euadendi tangit apoſtolus dicens. Vere nō mentior de hocquod dico etiam modo. Nam damaſci. ⁊c. id eſt prepoſitus qui ſub aretha rege genti damaſcenorum preerat cuſtodiri faciebat inductus a iudeis ciuitatem damaſcenorum. ad hoc ſcilicet vt me comprehenderet ⁊ comp̄henſum aſſignaret iudeis ne amplius predicarem: ſed egoper feneſtram ſubmiſſus ſum per muruꝫ: ⁊ ſic effugi manus eius ſcilicet prepoſiti. Et hoc fuit de mandato domini dicentis. Matthei. x. Si vos perſecuti fuerint. ⁊cͣ.Sic michol dauid poſuit per feneſtram: ne caperetur aſaule primi Regꝭ. 19. Sic Raab exploratores dimiſit cūfune per feneſtram. Iōſue. 2. Sed hic obijcitur contraapoſtolum primo quia videtur ꝙ non fuerit ſufficienterconfiſus in domino ſed fugit. Reſpondeo dicendum eſtꝙ ꝙͣdiu adeſt humanum auxilium homo non debet confugere ad auxilium diuinum: quia hoc eſſet temptare deum. ſed debet vti illo auxilio quantum poteſt. Apoſtoloautem nondum deerat humanum auxilium. Secundeobijcitur quia ioh. 10. dicitur. Mercennarius autem etqui non eſt paſtor videt lupum venientem ⁊ fugit. Und̓videtur ꝙ non fuerit bonus paſtor. Reſpondeo dicēduꝫeſt ꝙ aliquando queritur perſona prelati tantum. aliquādo cum prelato totus populus. Quando ergo queriturprelatus ſolus tunc debet committere curam alteri ⁊ abſentare ſe. Et ſic fecit hic paulus. Et ideo dicit glo. ꝙ licet fugeret tamen fuit ei cura de ouibus: bono paſtori incelo ſedenti eas cōmendando ⁊ vtilitati eorum ſe per fugam preſeruando. Quādo vero queritur totus grex tūcdebet preponere vtilitatem ⁊ ſalutem gregis ſaluti corporis ſui. ¶ Nota autem ꝙ eſt quedam fuga humilitatis quando quis fugit honores: ſicut chriſtus fugit. Io.6. Cum vidiſſet ꝙ vellent eum eligere in regem fugit.Sic Saul cum electus fuit in regem abſcondit ſe domiprimi Regū. 10. Quedam vero fuga eſt cautele: quando ſcilicet fugit pericula vt preſeruetur ad maiora. Sichelyas fugit propter iezabel. tertij Regꝭ. 19. Et ſic apoſtolus hic fugit manꝰ prepoſiti.¶ Capitulum duodecimum.I gloriari oportet: nō expedit qͥdem. Ueniam autem ad viſiōes⁊ reuelationes domini. Scio ho-minē in xp̄o ante annos quatuordecim ſiue in corpore ſiue extra corpus neſcio: deus ſcit: raptum huiuſmodi vſqꝫ adtertium celum.Poſita ſua cōmendatione quantū ad mala perpeſſa: hicconſequenter apoſtolus cōmendans oſtendit p̄eminentiam ſue dignitatis quantum ad bona diuinitus recepta.Prima autem gloriatio fuit de infirmitatibus. Iſta vero eſt de bonis eius. Vnde circa hoc duo facit. Primo commendat ſe de bonis ſuſceptis diuinitꝰ. Secundo excuſat ſe de hac cōmendatōe ꝙ hoc fecerit quaſi co