Druckschrift 
In epistolas Pauli
Entstehung
Seite
129v
Einzelbild herunterladen
 

Explanatio ſancti Thome

ciſſe in his a magnis apoſtolis id eſt ꝙͣ petrus et iohannes quos iſti habebāt magnos. Et comparat ſe magnisapoſtolis. tum quia paulus videbatur et reputabat̉ abeis minor ꝙͣ illi eo illi fuerant ieſu et paulus.etiā qꝛ p̄ſeudo dicebant ſe miſſos ab eis. Et ideo oſtēdēdo ſe parē magnis apoſtol̓ iſtoꝝ errorē rem ouet p̄ſeudo confutat. Et non ſolū nihil minus fecit ſed plus 1.rinth̓. 15. Plus omnibus laboraui. Et ne fortę dicerentei. vnde tibi eſt facultas ad hoc faciendū ſis impeditelingue. Oſtēdit ei facultas affuit ex magnitudine ſciētie dicens: Licet ſim imperitus ẜmone tn̄ ſum imperitus ſcientia. 2. Pe. vlti. Sicut et chariſſimus frat̓ noſter paulꝰ ẜꝫ ſapientiā ⁊c. Sed hoc ſciendū eſt pſeudo querentes gloriā ꝓpriam et lucra ſectātes nitebant̉attrahere populū per ornata ſubtilia exquiſita verbanon attendentes niſi ſolū aures permulcere. Apl̓us vero quia querebat vtilitatē ꝓpriam ſꝫ ſolū dilatationēfidei xp̄i et ꝓfectū eius: ita ꝓponebat verbū fidei vt omnes poſſent capere cōformās ſe cōditioni audientiū capacitati. Unde quia iſti in principio erant capaces alte doctrine ꝓpoſuit eis fidē non in ſubtilitate ſermonisſed eo modo quo capere poſſent ſcilicet plane aperte.Et ideo iſti dicebant eum eſſe imperitū ſermonē. .ī. coꝝ.I. Non in ſapiētia verbi ⁊c. Et propter hoc dicit apoſtolus. licet ſim imperitus ẜmone: vt vobis videtur hocfuit ex defectu ſcientie ſed propter vos ex quadā diſpenſatione quia tanꝙͣ ꝑuulis in xp̄o lac potū dedi vobis ⁊c.Ul̓ dicendū ad litterā apoſtolus fuit balbus. et ex hocpſeudo deridebant. Et ideo dicitꝭ. Et ſi imperitus ſermone id eſt impedite lingue. tamē ſum imperitus ſcientia. Exo. 4. Impeditioris et tardioris lingue ſū.autē nihilminus fecerim a magnis apoſtolis: euidenterapparet per ea que feci vobis. Et ideo dicit. In omnibꝰpredictis manifeſtatus ſum in vobis: qui experti eſtisper me fiunt .i. coꝝ. 9. Signaculum apoſtolatꝰ mei voseſtis in domino. et infra. 12. Signa tamē apoſtolatꝰ meifacta ſunt ſuper vos ⁊c. Conſequent̓ dicit. Autquid peccatū ⁊c. Oſtendit plus fecit ꝙͣ omnes alij. ethoc quia predicauit ſine ſumptibus. Circa hoc duo fac̄Primo ponit factū. Secundo cauſam facti aſſignat ibiQuare. quia non diligo vos ⁊c. Circa primū duo facit.Primo oſtendit factū ꝙͣtum ad preteritū. Secundo ꝙͣtum ad futuꝝ ibi. Et in omnibus ⁊c. Factū autē p̄teritūoſtendit duplicit̓. Primo in generali. Scd̓o in ſpecialiibi Qm̄ gratis ⁊c. Dicit ergo Recte dico nihil minꝰfeci ab illis: niſi forte hoc reputetis male minus factuꝫquia diminui de auctoritate mea non accipiens ſumptꝰa vobis. ſed ſi hoc eſſet malum minus feciſſem. Et ideooſtendit non eſt malū. Et hoc eſt qd̓ dicit. Aut nunqͥdpeccatū feci id eſt nunqͥd peccaui humilians meip̄m diminuēs auctoritate mea. Quaſi di.. Ecc. 3. Quāto maior es ⁊c. 1. coꝝ. 9. Cum eſſem liber ⁊cͣ. Mat. 18.Qui humiliauerit ſe ⁊c̄. Ratio autē humiliationis meeeſt non ꝓpter lucrū propriū ſed ꝓpter ꝓmotionē veſtrā.Unde dicit. Vt vos exaltemini id eſt in fide confirmemini. Corinthij autē auari erant. et ideo ſi a principio accepiſſet ſumptus forte deſtitiſſent a fide. Item pſeudo p̄dicabant propter queſtū. Vt ergo corinthij reciperēt apoſtolum et pſeudo aufferret occaſionē queſtꝰ gratis predicauit eis ſine ſūptibꝰ ꝓprijs. Hoc āt qd̓ dixerat ī generali māifeſtat ī ſpēali ibi. Qm̄º gratꝭ ⁊c. Et fac̄ duo. Prīooſtendit quō ſine ſumptibus predicauit eis in primo aduentū ad eos. Secundo oſtēdit idē fecit in mora quāapud eos contraxit. ibi. Et eſſeꝫ .c. Circa primū duo

facit. Primo proponit quod intēdit ſcilicet humiliationem dicens: In hoc humilians meipſum qm̄ euangelizaui vobis gratis id eſt ſine ſumptū. non autē ſine mercede quia hoc non eſt laudis. licet em̄ omnes poſſent capere ſumptus perſone ab eis quibus proponunt verbū deinullus tamen predicare debet mercēede queſtu. Secundo quia poſſent dicere iſti. vnde ergo accepiſti ſumptus. reſpondet ab alijs eccleſijs dicēs: Eccleſias alias exſpoliaui accipiens ab eis ſtipendiū ad miniſteriumvr̄m. Ex hoc conuincit eos non poſſint dicere apoſtolo non liceret ei accipere ab eis. Si eniꝫ accipitur abalijs ad ſeruitiū eoꝝ: multomagis liceret ei accipere abipſis. Ex hoc etiam apparet legatus pape viſitās vnāpartē legatiōis poteſt accipere ſtipendia. Et dominꝰpapa pro neceſſitate vnius patrie poteſt accipere ſubſidium ab alijs partibus mundi. Ratio eſt. quia eccleſiaeſt ſicut vnū corpus. videmus aūt in corpore naturalinatura quādo deficit virtus in vno mēbro: ſubminiſtrathumores et virtutē accipiens ab alijs membris.Lectio tertia.T eſſem apud vos et egerē nulFli oneroſus fui. Naꝫ quod mihi deAerat ſuppleuerunt fratres qui venerant a macedonia: et in omnibus ſine onere me vobis ſeruaui et ẜuabo. Eſt veritasxp̄i in me: quoniā hec gloriatio infringetur in me in regionibus achaie. Quare? qꝛnon diligo vos Deus ſcit. Qd̓ autē facio etfaciaꝫ vt amputē occaſionē eoꝝ qui voluntoccaſionē: vt in quo gloriātur inueniant̉ ſicut et nos. Naꝫ eiuſmodi pſeudo apl̓i ſuntoperarij ſubdoli: tranſfigurantes ſe in apoſtolos xp̄i. Et non mirū. Ipſe em̄ ſathanastranſfigurat ſe in angelū lucis. eſt ergomagnum ſi miniſtri eius tranſfigurent̉ velut miniſtri iuſticie quorum finis erit ſcd̓mopera ipſorum.Oſtenſo quando primo eis predicauit in ipſo aduentu: euangelizauit eis gratis: hic oſtendit nec etiamtrahendo morā apud eos accepit ab eis ſumptus Et primo hoc oſtendit. Secūdo vero reſpondet cuidā taciteſtioni ibi. Nam quod mihi ⁊c. Dicit ergo ſolū quādo primo veni ad vos non accepi a vobis ſumptus: ſedetiam eſſem apud vos diu et etiam egerē. vt oſtendat non dimiſit eis ſumptus ꝓpter diuitias. Nulli oneroſus fui aliquid ab aliquo accipiēdo. In quo apparet cauſa quare dimiſit: quia corinthij ꝓpter auaritiā eis innatam reputabant ſibi onus miniſtrare ſumptus. .i. coꝝ. §.Non ſumus vſi hac poteſtate. ſed omnia ſuſtinemꝰ. ⁊c̄.Sed poſſent iſti dicere. vnde ergo habuiſti neceſſaria:Et ideo reſpondet dicens: ab alijs eccleſijs ideo ſcilicet nihil accepi. quia illud quod mihi deerat ſcilicet a pcio quod lucrabat̉ nocte laborando manibus ſuis apudaquilā et priſcā. Erat em̄ ſceno factorie artis per quā lucrabatur ſibi neceſſaria Act̉. 2. Ad ea que mihi opꝰ erat⁊c. Illud ergo quod deerat non dediſtis vos ſed ſuppleuerunt fratres qui venerunt a macedonia: ſcilicet philipenſes qui erant valde liberales. Un̄ de hoc in epiſtola