in epiſtolam T ad Corinthios. X

abſqꝫ peccato ſcꝫ quando aliquis prouocatur obprobrijset conculcat̉. ⁊ hoc vt non deſperet videns ſe conculcariet vt confutet aduerſarios. Sic Iob cōmendauit ſe multū ſicut patet. 27. capi. vnde dicit. Neqꝫ enim rep̄henditme cor meū in omni vita mea ⁊c. Item quādo aliquis predicans veritatē: et alius aduerſarius veritatis cōtradicitſibi ⁊ impedit manifeſtationē veritatis tūc hmōi predicator debet ſe cōmendare ⁊ oſtendere auctoritatē ſuā vt cōfutet illum ⁊ vt trahat auditores ad veritatē. Et hoc facitapl̓us in multis locis ⁊ hic etiā. ¶ Conſequēter cū dicit.Vt aūt nō exiſtimer ⁊c. ꝓſequit̉ cauſā ſuā ex facti euidentia. Et circa hoc tria facit. Primo oſtendit falſū eſſe qd̓ ſibi imponit̉. Scd̓o rationē dicti aſſignat. ibi. Non em̄ audemus ⁊c. Tercio exponit rationē ip̄am. ibi. Nos auteꝫnon ⁊c. Circa primū ſciendū eſt ꝙ ſicut dictū eſt imponebat̉ apoſtolo ꝙ in pn̄tia eſſet humilis ꝓpter timorē vel ꝓpter gratiaꝫ ⁊ fauorē captandū: ⁊ in abſentia dure ſcriberet eis. Et ideo dicit apl̓us ꝙ nō eſt ita. ſed ſi bene volūtcōſiderare que apparēt ita inueniēt eū facto qualē habuerūt ſcripto ⁊ hoc poſſunt experiri ſi volūt. Et hoc eſt ꝙ dicit. Vt autē non exiſtimer a pſeudo ſeu a vobis tanꝙͣ terrere̓ vos vel timorē vobiſ īcuterē per epl̓as nr̄as quas vobis mittimꝰ quē qͥdē timorē nō incutiebā vobis in pn̄tia.Et hoc ideo eſt qm̄ ip̄i ſcꝫ pſeudo inquiūt. epl̓e ſcꝫ pauligraues ſūt .i. dure ⁊ grauiter puniētes ⁊ fortes .i. abſqꝫ timore ſed pn̄tia nō talis īmo infirma .i. debilis ⁊ humilisqd̓ reſpondet ei qd̓ dicit fortes. ⁊ ſermo .i. predicatio ſua.⁊ collocutio ⁊ exhortatio contēptibilis qd̓ reſpōdet ei qd̓dicit̉ graues. Sed qui eſt hmōi .i. qui talia dicit de nobiſcogitet .i. ſciat certe ꝙ quales ſumus ⁊c. id eſt tales erimꝰp̄ſentes cū venimus ad vos quales ſumꝰ per epl̓aꝫ abſentes ſi neceſſe fuerit. Cauſaꝫ aūt quare apl̓us ſe habuit humiliter ad eos manifeſtat apl̓us. 1ᵉ. ad corinth. 2. Et egofratres cū timore multo ⁊ tremore ⁊c. qd̓ faciebat quia nōerāt firmi in fide. Et voluit eos per dulcedinē ſue cōuerſatiōis firmare. Quare autē locutus fuerit ſibi plana ⁊ p̄dicauerit eis nō ſubtilia inſinuat. 1ͤ. corinth. 3º. dicens:Tanꝙͣ paruulis in xp̄o lac potū dedi vobis ⁊c̄. Nonduꝫem̄ erant capaces altioris doctrine. ¶ Conſequēter cū dicit. Non em̄ audemus ⁊c. oſtendit rationē dicti ſui dicēsDico ꝙ nō ſumus ſimiles pſeudo. nec etiā eſt veꝝ qd̓ imponit̉ nobis qꝛ ego non dico alia ꝙͣ facere eſt neceſſe. Etideo dicit. Non em̄ audemus nos inſerere .i. dicere noseſſe vnū ex eis aut cōparare .i. ſimilē facere quibuſdaꝫ ſcꝫpſeudo qui ſeip̄os vobis tantū cōmendāt. ⁊ tamen ab aliis ⁊ a factis ſuis non cōmendant̉. Contra illud Prouer.27. Laudet te alienus et nō os tuū ⁊c. Sed ip̄i in nobis⁊c. id eſt ſcd̓m ea que ſunt in nobis cū menſuramus factanoſtra ⁊ dicta. Quaſi dicat. Illa dicimus de nobis queſunt ꝓportionata nobis id eſt cōmenſurata factis noſtris.Gal̓. vlti. Unuſquiſqꝫ opus ſuū ꝓbet ⁊c. Sed cōtra. 4.dicit̉. Commēdantes noſmetip̄os ad oēm conſcientiā ⁊c̄.Ergo nō bene dixit. Reſpondeo. dicendū eſt ꝙ aliud eſtcōmendare ſeip̄m ad cōſcientiā: ⁊ aliud ad aures. Nā adcōſcientias hominū cōmendamus noſip̄os cum bene agimus. ⁊ hoc eſt bonū. Ad aures aūt cōmendamus noſmetip̄os verbis tantū ⁊ hoc eſt malū. Primo mō cōmendantſe iuſti ⁊ apl̓us. Scd̓o modo pſeudo ⁊ hypocrite.Lectio tertia.Os aūt non in immenſum gloriabinmur: ſed ſcd̓m menſuraꝫ regule quamenſus eſt nobis deus menſurā pertingendi v̓ſqꝫ ad vos. Non em̄ quaſi nō pertingētes ad vos ſuꝑextendimus nos. Uſqꝫ

ad vos em̄ peruenimus in euangelio xp̄i nōin immenſum gloriātes in alienis laboribꝰ.Spem autē habentes creſcentis fidei veſtrein vobis magnificari ſcd̓m regulā noſtraꝫ inabundantia etiam in illa que vltra vos ſunteuāgelizare nō aliena regula in his que preparata ſunt gloriari. Qui autem gloriat̉ indn̄o gloriet̉. Non eniꝫ qui ſeip̄m cōmendat:ille ꝓbatus eſt: ſed quē deus cōmendat.Supra apl̓us oſtendit rationē eoꝝ que dixerat: hic conſequēter ip̄am rationē manifeſtat. Dixerat em̄ ꝙ cōmenſurabat ſe ſibi: ⁊ nō excedebat menſurā ſuam. Poteſt auteꝫaliqͥs in gloriando ⁊ cōmendando ſe excedere dupliciter.Primo ꝙͣtuꝫ ad id de quo gloriat̉. puta ſi quis gloriat̉ deeo qd̓ non habet. Scd̓o ꝙͣtum ad id in quo gloriat̉. putaſi quis habēs aliquid ex alio: gloriat̉ in ip̄o tanꝙͣ a ſe haberet. Et ideo apl̓us oſtendit ꝙ neutro iſtoꝝ modoꝝ excedit menſurā gloriādo vel laudando ſe. Et primo ꝙͣtuꝫ adprimū. Scd̓o quantū ad ſecundū ibi. Qui aūt gloriat ⁊cͣ.Circa primū duo facit. Primo ꝓbat ꝙ nō excedit menſuram ſuā quantū ad gloria de preteritis. Scd̓o quantū adgloriā de futuris ibi. Spem autē habentes ⁊c. Circa primū tria facit. Primo ꝓponit intentū. Scd̓o ꝓpoſitū probat ibi. Non em̄ quaſi nō ⁊c. Tercio cōcludit ibi. Nec inīmenſuꝫ gloriātes ⁊c. Dicit ergo primo. dico ꝙ metimur⁊ comꝑamus noſmetip̄os nobis: faciētes ſcꝫ ẜm ꝙ officiūnoſtrū exigit. hoc aūt nos agentes nō in immēſuꝫ gloriamur .i. nō excedimus menſurā noſtrā exercendo poteſtatem noſtrā ⁊ cōmendando nos. Leuiti. 19. Nolite facereiniquū ⁊c. Sed gloriamur ẜm menſurā qua mēſus eſt nobis deus. Glo. hoc exponit de menſura prelatiōis apl̓i etdicit ẜm menſurā .i. ẜm menſuratū mihi a deo populū cuius ego ſum p̄latus ⁊ regula ad dirigendū. Sed hoc ideꝫpoteſt vniuerſalius accipi: vt menſura regule dicat̉ quātitas gratie. Et tūc eſt ſenſus. Sed gloriamur ẜm menſurāqua menſus eſt nobis deus .i. ẜm ꝙͣtitateꝫ gratie quā dedit nobis deus. Epheẜ. 4º. Unicuiqꝫ data eſt gratia ⁊cͣ.Que quidē gratia eſt nobis regula: ne extollamur et deuiemus a deo. Quā menſus eſt nobis deus qꝛ quicquidboni facimus: in euāgelizando ⁊ in cōuerſatione veſtra ⁊aliorū. totum eſt ex deo mihi in vobis ⁊ in alijs cōceſſum.1ᵉ. corinth. 3ª. Ego plātaui. appolo rigauit ⁊c. Menſurādico pertingendi vſqꝫ ad vos. quia vos eſtis ſub menſura gratie mihi date per quā conuerſi eſtis ad xp̄m ⁊ obeditis euāgelio. Hoc eſt ergo quod ꝓponit ſcꝫ ꝙ nō exceditmenſurā ſuam gloriādo ⁊ laudando ſe ꝙ ſit eoꝝ prelatus⁊ ꝙ per eum cōuerſi ſunt. Et ꝙ ita ſit ſcꝫ ꝙ pertingat vſqꝫad eos. ꝓbat conſequēter cū dicit. Non em̄ quaſi non pertingentes ⁊c. Quaſi dicat. Vere gloriamur. Non em̄ ſuperextendimus nos in gratia vel in gloria vel in poteſtate noſtra quaſi nō ſimus pertingētes vſqꝫ ad vos poteſtate noſtra ⁊ miniſterio. Nā vſqꝫ ad vos peruenimꝰ in euāgelio xp̄i. id eſt in predicatiōe euangelij xp̄i. 1ᵉ. corin. 4.In xp̄o ieſu per euangeliū ego vos genui ⁊c. et ſupra. 9.Nonne opus meū vos eſtis ⁊c. Gal̓. 2. Qui operatus eſtpetro in apoſtolatū ⁊c̄. Et ideo cōcludit dicens. Igit̉ cuꝫglorior de vobis non glorior in immenſum. Vnde dicit.Non in immenſum gloriantes ⁊c. vbi alius fundamentum fidei poſuiſſet. ¶ Conſequēter cum dicit. Spem autem habentes ⁊c. oſtendit ꝙ non excedit menſuraꝫ ſuamquantū ad gloriam de futuro. Sciendū eſt autem ꝙ predicator poteſt habere duplex argumentū glorie de predicatione ſua. Vnū eſt vt conuerſi ad predicationem ſuamproficiant in melius. Aliud: vt per ipſos conuerſos alij