epiſtolam T ad Corinthios. x

iuſtoꝝ ⁊c. Sed ⁊ hocip̄m ad aliū finem referenduꝫ eſt ſcꝫad deū. Et ideo tercio ſubdit que .ſ. largitio ſimplex. operat̉ per nos. id eſt mediātibus nobis gratiarūactionē deoj. Theẜ. 5. In omnibꝰ gratias agite ⁊c. ¶ Deinde cumdicit. Quoniā miniſteriū ⁊c. manifeſtat rationē ſupra poſitā ſcꝫ quomodo eoꝝ largitio operet̉ gratiarūactionē deoEt primo hoc oſtendit. Scd̓o ponit gratiarūactionis materiā ibi. Glorificātes deum ⁊c. Tercio ip̄e prorumpit ingratiarūactionē. ibi. Gratias deo ⁊c. Dicit ergo. Dico ꝙlargitio veſtra operat̉ gratiarūactiones deo. quia miniſteriū huius officij veſtri quo ſubuenitiſ ſanctis multa bonahabet. quia nō ſolum ſupplet ea que deſunt ſanctis ꝙͣtuꝫad temꝑalia ſupra. 8. Ueſtra abūdantia illoꝝ inopiā ſuppleat ⁊c̄. Non ſolū ergo hoc bonū ſequitur inde. ſed etiāꝙ ip̄i orant pro vobis ⁊ agunt gratias deo: probātes ⁊ approbātes miniſtrationē veſtram. Et hoc eſt ꝙ dicit ſed etiam abundat. id eſt excreſcit in actiōegratiaruꝫ: que ſit permultos non ſolū perfectos ſed per alios fideles pauperesqui inde agūt gratias deo in dn̄o qui eos ad hoc mouet:videntes ⁊ ꝓbātes miniſteriū veſtrū ſupra. prīo. ¶ Ut exmultaꝝ perſonis facierū ⁊c. huius quidē gratiarūactiōismateria eſt ꝓpter tria. Primo propter eoꝝ fidem quā acceperūt ⁊ ideo dicit. Dico ꝙ abundat in gratiarūactione.Glorificātes ſcꝫ fideles deū in obedientia cōfeſſionis veſtre. id eſt de cōfeſſione fidei veſtre: quā confitemini ⁊ tyeditis in xp̄m. Mat. 5. Sic luceat lux veſtra ⁊c. Prouer.21. Uir obediens loquet̉ victorias. Scd̓o propter eoꝝ laygitionē. Et ideo dicit. Glorificātes ⁊ in ſimplicitate communicatiōis veſtre. id eſt pro largitiōe veſtra in illos ſcꝫſanctos pauperes ⁊ in om̄es ſcꝫ fideles qui indigent ſimplici ⁊ puro animo facta. Gal̓. 6. Cōmunicet is qui cathetizat̉ verbo ei qui ſe cathetizat ⁊c. Et iteꝝ. Operemur bonū ad omnes ⁊c. Tercio propter hoc ꝙ ip̄i viri ſancti habent a deo vt ꝓ eis agant gratias deo. Et ideo dicit. Glorificātes etiam deū pro ip̄oꝝ obſecratiōe pro vobis. id eſtglorificāt deum de hoc ꝙ ip̄i viri ſancti obſecrant pro vobis. ip̄oꝝ dico deſiderantiū vos videre in eterna beatitudine. ⁊ hoc propter eminentē gratiā dei in vobis. Ex hisergo apoſtolꝰ ꝓrumpit in gratiarūactiōꝫ deo dicens Gratias ⁊c. id eſt quia tot bona inde proueniūt de miniſterioveſtro ego ago gr̄as deo ⁊c .ſ. caritatis que maxime videtur vigere in vobis qui ſubuenitis etiā illis qui ſic aguntgratias deo et orant̉ ꝓ vobis. Et hoc donū eſt inenerrabile quia non poteſt dici quantū vtile ſit quia oculus nō vidit nec auris audiuit ⁊c̄.¶ Capitulum decimuꝫ.Pſe aūt ego paulus obſecro vosper manſuetudinē et modeſtiamxp̄i qui in facie quidē humilis ſūinter vos: abſens autē confido invobis. Rogo autem vos ne preſens audeaꝫper eam cōfidentiā qua exiſtimor audere inquoſdam. qui arbitrantur nos tanquā ſcd̓mcarnem ambulemus. In carne em̄ ambulantes: non tamen ſcd̓m carnem militamus. Nāarma militie noſtre nō carnalia ſunt: ſed potentia deo ad deſtructionē munitionū: conſilia deſtruentes ⁊ omnē altitudineꝫ extollentem ſe aduerſus ſcientiā dei. ⁊ in captiuitatēredigentes omnem intellectum in obſequiūchriſti: et in promptu habentes vlciſci om-

nem inobedientiam cum impleta fuerit veſtra obedientia.Poſtꝙͣ tractauit de bonis miniſtris xp̄i ⁊ fidei: conſequēter apl̓us inuehitur cōtra falſos miniſtros et p̄ſeudo prophetas. Et primo inuehit̉ contra eos. Scd̓o vero cōtra illos qui decepti ab eis adherebāt eis in. 13ª. capi. ibi. Ecce. 3º. ⁊c. Circa primū duo facit. Primo excuſat ſe de eisque imponūtur ſibi per rationē. Scd̓o vero per facti euidentiā ibi. Que autē ſcd̓m faciem ſunt ⁊c̄. Circa primuꝫduo facit. Primo recuſat ſe excuſare per experimentū cūtamen poſſet. Scd̓o vero excuſat per rationē ibi. Qui arbitrant̉ ⁊c. Circa primū tria facit. Primo premittit obſecrationē. Scd̓o interponit illud quod imponit̉ ſibi a pſeudo ibi. Qui in faciē quidem ⁊c. Tercio recuſat experimētū ibi. Rogo autē ne. ¶ Dicit ergo. Ipſe ego aūt paulus.qui vos ⁊ alios ad elemoſinas exhortor ego inꝙͣ ip̄e obſecro vos per manſuetudinē ⁊ modeſtiā xp̄i. De manſuetudine xp̄i habet̉. Mat. 11. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊c.De modeſtia Sap̄. 11. Omnia in numero pōdere ⁊ menſura diſpoſuiſti ⁊c̄. Modeſtia em̄ nihil aliud eſt ꝙͣ modūſeruare in agendis. Facit aūt ſpecialiter hic mentionē demāſuetudine ⁊ modeſtia xp̄i. quia p̄ſeudo ⁊ corinthij ſpecialiter imponebāt paulo ꝙ cū eſſet preſens apud eos cōuerſaret̉ humiliter. ⁊ cū eſſet abſēs ſcriberet eis valde dure. Et ideo poſuit illa duo que xp̄s habuit vt ſciant ꝙ apoſtolus hec etiā oſtendit ⁊ ſeruauit exēplo xp̄i. Et ideo conſequenter interponit viciū ſibi impoſitū: dicens. Egoipſepaulus id eſt vere humilis. quia paulus humilis ⁊ quietus interpretat̉. 1ᵉ. corinth. 15. Ego ſum mīmus ⁊c. Unde egoip̄e. id eſt vere paulus. p̄s. Tu quidē ip̄e es. Eccl̓.19. Eſt qui nequiter humiliat ſe ⁊c. Et iacobi. 3. Ubi zelꝰ⁊ ꝯtentio ibi incōſtantia ⁊c. Ego inꝙͣ obſecro qui in facieid eſt exterius vt dicitis humilis ſum inter vos. id eſt humiliter cōuerſatus cū ſum vobis preſens: abſens autē. ideſt cū ſum abſens a vobis quādo ſcꝫ non timeo ledi ab aliquo veſtrū confido in vobis. id eſt cōfidenter ago aſperevobis per epiſtolā ſcribens Prouerb̓. 28º. Iuſtus quaſileo cōfidens ⁊c. ¶ Conſequēter cū dicit. Rogo auteꝫ ⁊c.recuſat ſumere experimentū. Iſti em̄ credebant ꝙ apoſtolus ex timore ductus conuerſaret̉ hūiliter īter eos ⁊ ideodicit. Vos ita creditis ſed ego rogo vos qui ⁊ ip̄e obſecrovt velitis experiri vtrū ego ſi neceſſe ſit faciā in preſentiaquomō facio in abſentia. Et ideo dicit. Ne preſens. id eſtcū fuero apud vos audeā facere in vobis ſi neceſſe ſit peream cōfidentiā. id eſt ita ꝯfidenter ſicut exiſtimor a vobisaudere. id eſt audacter ⁊ cōfidenter agere in quoſdā incorrectos dure reprehendēdo per lr̄as etiā corrigendo. Iob39. Exaltat audacter ⁊c. ¶ Deinde excuſat ſe per rationēdicens. Qui arbitrant̉ ⁊c̄. Quaſi dicat. Et licꝫ nolī experimēto me excuſare ꝓpter vos tamē ratio in promptū eſtad excuſandum me ſufficienter. Circa hoc ergo tria facit.Primo ponit cauſā quare imponūt ei quod dictū eſt. Secundo deſtruit cauſam illā. Tercio cōfirmat per rationē.Cauſam autē quare hoc ſibi imponit̉ ſcilicꝫ ꝙ preſens ſithumilis: abſens autē ſeuerus ⁊ auſterus eſt. quia iſti arbitrabant̉ apoſtolū ẜm carnē ambulare Et quia vnuſquiſqꝫſcd̓m regulā operis operat̉: finis autē habet rationē regule. quia quilibet dirigit opus ſuū ad finem quē intendit.Qui ergo ponūt finem ſuū in bonis carnalibus dicunturambulare ſcd̓m carnem. Et inde eſt ꝙ ita regulant operaſua vt cōſequant̉ ea que ſunt tarnis. que quidē qꝛ poſſuntſubtrahi ab hoībus ideo hoīes qͥ carnalia intendūt blādeſe habēt ad hoīes et humiliter. Et ideo qꝛ credebāt apl̓mambulare ẜm carneꝫ. ideo credebāt ꝙ ꝓpter hoc hūiliterꝯuerſatꝰ ſit inter eos. Sed hec rō nulla eſt ⁊ vana. ⁊ ideo