Explanatio ſancti Thome

Nonne deus elegit pauperes in mūdo ⁊cͣ. Hec inꝙͣ paupertas abūdauit id eſt excreuit in diuitijs copioſe dandoSed hec expoſitio gloſe nō videt̉ eſſe ẜm intentionē apoſtoli. Et ideo aliter dicendū eſt. Altiſſima paupertas ⁊c̄.Ubi ſciendū eſt ꝙ homo ex duabꝰ cauſis habet promptūanimū ad dandum ſatis ſcꝫ ex abundantia diuitiaꝝ ſicutſunt diuites vel ex contemptu diuitiaꝝ. ⁊ ſic idem facit inpaupere cōtemptus qd̓ facit in diuite abūdantia. Et ideodicit altiſſima paupertas ſic ſupra abūdauit id eſt effectuꝫabundantie fecit in diuitias ſimplicitatis eoꝝ. qꝛ cor eoꝝerat ſolum ad deum. ⁊ ex hoc ꝓuenit contemptus diuitiarum ꝓuer. 10. Simplicitas iuſtorū ⁊c̄. ¶ Conſequentercum dicit. Quia ẜm virtutē ⁊cͣ. exponit qd̓ dixit cōmendando ipſoꝝ liberalitatē ꝙͣtum ad tria ſcꝫ ꝙͣtum ad quantitatem dati. ꝙͣtum ad voluntatem dandi. ⁊ ꝙͣtum ad ordinem dationis. Quantum ad quantitatem dati qꝛ dederunt ſupra virtutē Et ideo dicit. vere abundauit in diuitias. qꝛ ego reddo illis teſtimoniū ꝙ fuerunt volūtarij addandum ẜm virtutem rerum ſuarū ⁊ ſupra virtutē. qꝛ intantuꝫ dederunt ꝙ poſt eguerunt. Uel dicendū eſt ⁊ melius ꝙ eſt virtus interior animi: ⁊ virtꝰ exterior ſcꝫ facultas rerū temporaliū. Uirtus interior eſt promptitudo animi ad danduꝫ. Et ideo dicit Teſtimoniū illis reddo ꝙ fuerunt voluntarij ad dandū ẜm virtutem animi interioreꝫ⁊ ſupra virtutē exteriorē ſcꝫ diuitiaꝝ. Tho. 4. Si multūtibi fuerit ⁊c. Cōtra. Quicūqꝫ dat ſupra virtutē dat īmoderate. Reſpōdeo. dicendū eſt ꝙ virtus in dando pōt cōſiderari dupliciter. ſcꝫ ſimplicit̓ ſeu abſolute ⁊ ẜm ꝓportioneꝫ alioꝝ. Quado ergo dat plus ꝙͣ alij ſue ꝓportiōisnō peccat. ſed ſi ſimpliciter dat ſupra virtutē tunc īmoderate dat. Sic ergo comendat eorum liberalitatē ꝙͣtum adquantitatē dati. Cōmendat autē eam ꝙͣtuꝫ ad voluntatēdandi cum dicit. Quia voluntarij fuerunt. Exo. 25. Abom̄i qui vltroneus offert. In hoc aūt fuerūt voluntarij qꝛrogauerunt nos cum multa exhortatione. obſecrantes .i.rogantes. qͣſi dicat. Non ſolum rogauerūt: ſed etiam perrationes nos induxerunt vt habeant gratiā ⁊ cōmunicationem miniſterij ⁊c. id eſt vt liceret eis dare ſua pauperibus ſanctis qͥ ſunt in hieruſalē. non reputatantes ſe facere gratiam nobis. ſed ꝙ eis gratia fiat Heb̓. vlti. Beneficentie aūt ⁊ cōmunionis ⁊c. Cōmendat etiam eoꝝ liberalitatem ꝙͣtuꝫ ad ordinē dandi. qꝛ non ſolū ſua dederūtſed primo ſeipſos. qꝛ talis debet eſſe ordo in dādo: vt primo homo ſit acceptꝰ deo. Gen̄. 4. Reſpexit dn̄s ad abelſcꝫ pͥmo ⁊ ad munera eius conſequē ter. Eccͣ. 30. Miſerere anime tue ⁊c. Et ideo dicit. Nō ſicut ſperauimꝰ. qͣſi dicat. Uere voluntarij fuerunt. qꝛ non ſicut ſperauimꝰ id eſtnon ea intentione qua putabamus vt ſcꝫ darent ꝓ culpisredimēdis: ſed ſemetipſos dederūt pͥmum dn̄o emendādo vitam ſuam ⁊ deinde nobis obediēdo ꝑ om̄ia ꝑ voluntatē dei que eſt vt ſubdant̉ hoīes vicarijs ſuis. Heb̓. vlt.Obedite p̄poſitis veſtris ⁊c. Gloſa dicit ꝙ non aliter eratab eis recipiendum niſi ſcꝫ prius ſeipſos dediſſent deo. etgo videt̉ ꝙ non ſint recipiende elemoſyne a peccatoribꝰ.Sed dicendū eſt ꝙ non eſt ab eis recipienduꝫ qn̄ dant eaintentione vt foueant̉ in peccatis. Sic gͦ poſito exemplomacedonū: oſtendit ſe conſequēter ꝑmotū eſſe hoc exemplo cum dicit. Ita vt rogaremus tituꝫ. qͣſi diceret. In tantum nos ꝑmoti fuimus hoc exemplo de liberalitate macedonum. vt ſcꝫ rogaremus titum vt etiā vos ſitis ꝑticipesiſtiꝰ gratie: vt ſcꝫ titus quēadmodū cepit vos monere adbene faciendū poſtꝙͣ vidit vos correctos ⁊ inducere vosad cōmunionē: ita ꝑficiat in vobis. ⁊ ſpūaliter gratiaꝫ iſtāde largitiōe elemoſynaꝝ vt nō deſit vobis. phil̓. 2. Quicepit in vobis ⁊c. ¶ Conſeq̄nt̓ āmonet eos vt hoc exēploipſi inducant̉ cū dicit. Sed ſicut in om̄ibꝰ ⁊c̄. Ubi duo di

cit. Primo monet vt ip̄i exemplo macedonū ſint promptiad elemoſynas faciendū. Scd̓o quādaꝫ ſuſpitionē aufertibi. Et non quaſi imperans dico ⁊cͣ. Dicit gͦ. Sed ſicut inom̄ibus ⁊c̄. qͣſi dicat. Sicut vos ſuperatis macedones inom̄ibus alijs gratijs. ita debetis eos ſuperare. etiā in iſtaſcꝫ elemoſynis faciendis. Et hoc eſt quod dicit. Sicut inomnibus alijs abundatis. Et primo in his que ꝑtinēt adintellectum ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit. In fide qua credit̉. ⁊ ſermone qͦ ꝯfitemur. Ro. 10. Corde credit̉ ad iuſticiā: ꝙͣtumad fidem. ore aūt confeſſio ſit ad ſaluteꝫ. ꝙͣtum ad ſermonem. In ſcientia ſcripturaꝝ .i. corin. 1. In om̄ibꝰ diuitesfacti eſtis ⁊c. Scd̓o in his que ꝑtinent ad opus. et ꝙͣtumad hoc dicit. Et in om̄i ſollicitudine ſcꝫ bene oꝑandi Ro.12. Sollicitudine nō pigri. Tertio in his que ꝑtinent adaffectum. ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit. In charitate veſtra ſpirituali habita in nos ſuꝑabūdatis. Col̓. 4. Suꝑ om̄ia charitatem habentes ⁊c. Sicut inꝙͣ in omnibꝰ iſtis abūdatisita ſcꝫ rogaui titum vt in hac gratia ſcꝫ elemoſinaꝝ abundetis. Et qꝛ poſſet haberi ſuſpitio ꝙ qͣſi ex imperio mādaret. vt darent elemoſynas. Contra qd̓ eſt qd̓ dicicit̉ Eze.34. Uos aūt cum auſteritate ⁊c. Et ideo ꝯtra remouet dicens. Non qͣſi imperans dico. hoc eſt ꝙ rogaui tytum vl̓ꝙ egoipſe hoc dico vobis. non feci quaſi imperans .i. pe.vltio. Nō vt dn̄antes in cleris. Sꝫ dico hoc comprobāsid eſt volēs comprobare ꝑ alioꝝ ſollicitudinē ſcꝫ macedonum veſtre charitatis ingeniū. ¶ Ubi ſciēduꝫ eſt ꝙ ingenium bonum ſumit̉ non ſolum ꝓ aptitudine ad ſcienduꝫfaciliter. ſed etiam ad bene operandū. Cuius ratio eſt. qꝛad hoc ꝙ aliquis bene operet̉ exigit̉ ſcientia dirigens. Etideo ſicut in addiſcendo dicit̉ boni ingenij eſſe qui cito capit verba magiſtri: ita in oꝑando boni ingenij dicit̉ qͥ exēplo alioꝝ cito mouet̉ ad bn̄ operandū. Et iō dicit apl̓usComprobans id eſt ꝓbare volens bonum ingeniū veſtrūid eſt ꝙͣ promptā voluntatē habeatis ad danduꝫ moti exemplo macedonuꝫ. 1. Corin. 4. Non vt confundam voshec ſcribo.Lectio ſecunda.Citis em̄ gratiam domini noſtri ieBſu chriſti. quoniā ꝓpter vos egenusfactus eſt cum eſſet diues. vt illiꝰ inopia vos diuites eſſetis. Et conſiliuꝫ in hocdo. hoc em̄ vobis vtile eſt. qui non ſolum facere ſed et velle cepiſtis ab āno priore. Nūcvero ⁊ facto ꝑficite: vt quēadmodū promptꝰeſt animꝰ voluntatis: ita ſit ⁊ ꝑficiendi ex eoqd̓ habetis. Si em̄ voluntas prompta eſt ẜmid qd̓ habet: accepta eſt non ẜm id quod nonhabet. Non em̄ vt alijs ſit remiſſio vobis aūttribulatio. ſed ex equalitate in preſenti tempore veſtra abundantia illorum inopiā ſuꝑpleat. vt ⁊ illoruꝫ abundantia veſtre inopieſit ſupplemētū. vt fiat equalitas ſicut ſcriptūeſt. Qui multum non abundauit: ⁊ qͥ modicum nō minorauit.Hic inducit corinthios ad dandū elemoſynas exēplo xp̄idicens. Volo comprobare ingenium veſtrū bonū ad danduꝫ ſcꝫ pauperibꝰ: ⁊ hoc facere debetis exemplo chriſti.em̄ id eſt qꝛ ſcitis gratiam dn̄i noſtri ieſu chriſti quā q̄deꝫhumano generi contulit. Io. 1. Gratia ⁊ veritas ꝑ ieſumchriſtum ⁊c. Et hec dicit̉ gratia: qꝛ quicqͥd filius dei pe-