in epiſtolam T ad Corinthios. VII

lux ꝑ ſcientiaꝫ fidei. Eph̓. 5. Eratis aliquādo tenebre nūcaūt lux in domino ⁊c. Illi vero tenebre ſunt ꝑ ignorantiāꝓuer. 4. Uia impioꝝ tenebroſa ⁊c. Unde dn̄s a pͥncipiodiuiſit lucem a tenebris vt dicitur Gen̄. 1. Quantū veroad cauſam efficientem dicit. Que autē conuentio xp̄i adbelial? Quaſi dicat. Vos eſtis ſerui xp̄i ⁊ membra eius.i. corin. 12. Vos eſtis corpus xp̄i. illi autē ſunt mēbra diaboli. Et dicit diabolꝰ belial abſqꝫ iugo. qꝛ noluit ſubijciiugo dei Iere. 2. A ſeculo fregiſti ⁊c. Ꝙ aūt nō poſſit eēcōuentio xp̄i ad belial patet ex verbis xp̄i. Io. 14. Uenitpͥnceps mundi huius ⁊c̄. ⁊ etiaꝫ ex verbis diaboli. Mat.8. Quid nobis et tibi ieſu ⁊c. Alia diſtinctio eſt ꝙͣtū adſtatum et hoc ꝙͣtum ad duo ſcꝫ ꝙͣtum ad ſtatū fidei et ẜmhoc dicit. Aut que pars eſt fidelis ⁊c. Quaſi dicat nō eadem eſt pars vtriuſqꝫ. qꝛ pars fidelis eſt ipſe deus quē habet premiū et vt finem ſue beatitudinis psͣ. Dn̄s pars hereditatis mee ⁊c. Sed pars infidelis ſunt bona terrena.Sap̄. 2. Hec eſt ſors noſtra ⁊c. Matth̓. 24. Diuidet eumet parteꝫ ⁊c. Item quantū ad ſtatū gratie et ẜm hoc dicit.Quis aūt conſenſus ⁊cͣ. qͣſi dicat. Non eſt aliqua conuenientia templo dei et idolis. Unde vos eſtis templū dei ꝑgratiā. 1. corin. 3. Templū dei eſtis ⁊c. et. 6. Neſcitis qm̄membra veſtra templa ſunt ⁊cͣ. Non debetis gͦ cōmunicare cū infidelibꝰ qui ſunt templa idoloꝝ. Sed notanduꝫ ꝙdn̄s ꝓhibet ꝑ ezechielem ꝙ in templo dei nō colant̉ idola. Ezech̓. 26. Multo gͦ magis ꝓhibent̉ hoīes quoꝝ aīeſunt templum dei ne violent illa ꝑ ꝑticipationeꝫ idoloꝝ.i. corin. 3. Si quis templum dei violauerit ⁊c. ¶ Conſequenter cum dicit. Vos enim eſtis ⁊cͣ. confirmat rationeꝫpropoſitam ꝑ auctoritatem. Et circa hoc duo facit. Primo em̄ confirmat qd̓ induxit rōne āmonitionis. Secūdovero confirmat ipſam ammonitionē ibi. Propter qd̓ exite ⁊c. Circa primū duo facit. Prīo reſumit qd̓ ꝓbare intendit. Secundo vero inducit auctoritatē ad ꝓpoſitū ibiSicut dicit dn̄s qm̄ ⁊c. Dicit gͦ. Recte dico ꝙ nō ē ꝯſenſus tēplo dei cum idolis id ē nō debetis cū eis ꝑticipare.qꝛ vos eſtis templum dei viui ⁊ non mortui ſicut idolatread hoc ꝓbandū adducit auctoritatē ꝓbans hocipſum pervſum templi. vſus em̄ tēpli eſt vt deus habitet in eo. Nātemplū eſt locus dei ad inhabitandū ſibi conſecratus p̄ſ.Dn̄s in templo ſancto ſuo ⁊c. Que quidē auctoritas ſumitur ex Leuit̓. 26. que talis eſt. Ponā tabernaculū meum in medio veſtri ⁊c. In qua auctoritate quattuor tāgitꝙͣtum ad hunc vſum ꝑtinet. Primū ꝑtinet ad gratiā operationū qd̓ eſt deū eſſe in aliquo ꝑ gr̄am. Et hoc eſt quoddicit. Inhabitabo in eis ſcꝫ in ſanctis per gr̄am excolenseos. licꝫ aūt deꝰ in omnibꝰ rebꝰ dicat̉ eſſe ꝑ preſentiā potētiam ⁊ eſſentiā: non tn̄ dicit̉ in eis inhabitare. ſed in ſolisſanctis ꝑ gr̄am. Cuius ratio eſt: qꝛ deus eſt in om̄ibꝰ rebus ꝑ ſuam actionē inꝙͣtum coniungit ſe eis vt dans eſſeet cōſeruās in eſſe. In ſanctꝭ aūt eſt ꝑ ipſoꝝ ſanctoꝝ operationē qͣ attingunt ad deū. ⁊ quodāmō cōprehendūt ip̄mq̄ eſt diligere ⁊ cognoſcere. Nam diligens ⁊ cognoſcensdr ī ſe hēre cognita ⁊ dilecta. Scd̓m ꝑtinet ad grāꝫ cooperātem qͦ ſcꝫ ꝓficiunt ſancti auxilio dei. et ꝙͣtuꝫ ad hoc dicit. Inambulabo in eis id ē ꝓmouebo eos de ꝟtute in virtutem. Nam hic ꝓfectus ſine gratia dei eſſe non poteſt. 1.corin. 15. Gratia dei ſum id qd̓ ſum. Nam ſicut gr̄a operans facit nos eſſe aliquid in eſſe iuſticie: ita ⁊ gr̄a cooperans facit nos in ipſo eſſe ꝓficere. Tertium ꝑtinet ad deibeneficium ⁊ hoc vel ꝓtectionis ꝑ ꝓuidentiā. ⁊ hoc tāgitdicēs: Ego ero illoꝝ deus id ē ꝓuidentia mea ꝓtegā eospsͣ. Beatus populꝰ cuiꝰ dn̄s ⁊c. Vel beneficiū remuerationis. vt ſic dicat̉. Ero illoꝝ deus id ē dabo eis meip̄min mercedē gen̄. 15. Ego ero merces tua ⁊cͣ. Et heb̓. 11.Non confundit̉ deus eoꝝ vocari deus. Quartū ꝑtinet ad

debitum cultū ⁊ ſeruitiū ſanctoꝝ. et ꝙͣtū ad hoc dicit: Etipſi erunt mihi in populū. id ē me colēt et mihi obedi entvt mei ⁊ non alterius psͣ. Nos aūt populus eius ⁊ oues⁊c. Uel poſſunt ad preſentiā corporalem referri. ⁊ tūc exponit̉ ſic. Qm̄ inhabitabo in illis ꝑ carnis aſſumptioneꝫIo. 1. Verbum caro factū eſt ⁊c. Et ambulabo inter illoscorporaliter cum eis cōuerſando Bar̄. 3. Poſt hec in terris viſus eſt ⁊c. Et ero illoꝝ deus ꝑ gloria Deut̓. 4. Nōeſt alia natio tam grandis ⁊c. Et ipſi erunt mihi populusid ē ꝑ fidē me colent. ¶ Conſequenter cū dicit. ꝓpter qd̓exite ⁊c. Confirmat ipſam āmonitionē ꝑ aliā auctoritatēEt circa hoc duo facit. Primo cōfirmat ipſam āmonitiōꝫꝑ auctoritatē. Secundo oſtendit p̄miū ꝓmiſſum ſeruantibus monitionem ibi. Ego recipiā vos ⁊c. Dicit gͦ ꝓpt̓ qd̓id ē qꝛ eſtis templum dei exite de medio eoꝝ. Et ſumiturde Eſa. 52. Recedite recedite inde ⁊ pollutū nolite tāgere. Ubi tria dicit. Exite. ſeꝑamini. ⁊ īmundū nolite tāgere. qꝛ tripliciter debemꝰ nos habere ad infideles. Primovt exeamus ab eis relinquendo peccata. Zach̓. 2. O. o. ofugite d̓ terra aquilonis ⁊cͣ. Sed donatiſte dicūt ꝙ debemus corporaliter deſerere malā ſocietatē qd̓ non eſt verū.Unde qd̓ apl̓us dicit intelligendū eſt de ſeparatiōe ſpūali. et ideo ſic exponit. Exite ſpūaliter non ſequēdo vitameoꝝ Can̄. 2. Sicut lilium inter ſpinas ⁊c. Et hoc ideo vtvitemꝰ ip̄as pctōꝝ occaſiones ab eis datas. Et ideo dicitSeꝑamini id eſt longe ab eoꝝ conſenſu ſitis. Matth̓. 10.Ueni em̄ ſeparare ⁊c. Numeri. 16. Recedite a tabernaculis hoīm impioꝝ ⁊c. Tertio vt arguamus eos cum maleagunt. Et ideo dicit īmūdū ne tetigeritis ſcꝫ ꝯſentiēteseis in malis. Ro. 2. Non ſolum qͦ faciūt ea: ſꝫ et qͥ ꝯſentiunt ⁊c. Eph̓. 5. Nolite cōmunicare operibus infructuoſis. Et hoc qꝛ qui tangit piceꝫ ⁊c̄. Ecc. 13. Premiū aūt repromiſſum ſeruantibus monitionē eſt duplex. ſcꝫ diuinafamiliaritas. ⁊ diuina adoptio. Diuina familiaritas quiaego recipiā vos. Quaſi dicat Secure exeatis qꝛ ego recipiam vos in meos. psͣ. Qm̄ pater meꝰ et mater mea ⁊cͣ.psͣ. Beatus quē elegiſti ⁊c. Eſa. 42. Ecce ſeruꝰ meꝰ ⁊c̄.Sꝫ diuina adoptio qꝛ adoptat nos in filios qꝛ dic̄. Et erovobis in patrem. et vos eritis mihi in filios Ro. 8. Nonaccepiſtis ⁊c. Et dicit filios ꝙͣtum ad ꝑfectos. ⁊ filias ꝙͣtum ad imꝑfectos. et hoc ſumit̉ de. 2. reg. 7. vbi dicit̉ deſalomone. Ego ero ei in patrē. ⁊cͣ.Capitulū ſeptimū.As igit̉ habentes ꝓmiſſiones cariſſimi. mundemus nos ab om̄i inqͥnamento carnis ⁊ ſpūs. perficiētes ſan-ctificationē in timore dei. Capite nos. Neminē leſimꝰ. neminē corrupimꝰ. neminē circūuenimꝰ. Nō ad condemnationē veſtrā dico.Prediximus em̄ ꝙ in cordibus noſtris eſtisad cōmoriendū ⁊ ad cōuiuendūMonuit apl̓s corinthios qualiter ſe in futuro debeāt habere: hic comēdat eos de bonis preteritis. Sꝫ vt fiat q̄dācontinuatio preteritorū ad futura: primo concludit āmonitioneꝫ. Secūdo vero cōmendat eos ibi. Multa mihi fiducia ⁊c̄. Circa primū tria facit. Primo ponit āmonitionem. Secundo inducit exemplum ſuiipſius ad āmonitio ⁊nem ſeruandam ibi. Capite nos ⁊c̄. Tertio ponit āmonētis intentionem ibi. Non ad condemnationē veſtram ⁊cͣ.Circa primum tria facit. Primo ponit motiuum ad obſeruantiam ammonitionis. et hoc eſt promiſſio eis factaEt ideo dicit. Has igitur habentes promiſſiones chariſſimi ſcilicet ꝙ deus habitet in nobis et recipiat nos ⁊cͣ.