Explanatio ſancti Thome

quandā conditionē puta. vt. ſicut. quaſi: tanꝙͣ ſꝫ in oppoſito ſpūali nihil addit. Euiꝰ ratio eſt: qꝛ tēporalia ſiue ſinmala ſiue bona ſiue tranſmutabilia ⁊ apparentia. habentia tn̄ ſimilitudinē vel boni vel mali. Et ideo dicit vt ſeductores ⁊ qͣſi ignoti. qꝛ non erāt in rei veritate ſic. ſꝫ in opinione hominū. ⁊ ſi erant tranſitoria erant bona aut mala.Bona autē ſpiritualia exiſtentia ſunt ⁊ vera. ⁊ ideo nō addit eis conditionē aliquā.Lectio terti a.Snoſtrū patet ad vos corinthij: cornoſtrum dilatatum eſt. Nō anguſtiCamini in nob̓: anguſtiamī aūt ī viſceribus veſtris. Eandeꝫ autē habentes remunerationē: tanqͣꝫ filijs dico: dilatamini ⁊ vos.Nolite iugum ducere cum infidelibꝰ. Queem̄ ꝑtitipatio iuſticie cū iniquitate? aut queſocietas luci ad tenebras? Que autē conuentio xp̄i ad belial? Aut q̄ pars fidel̓ cū infideli? Qui autē conſenſus templi cum idolis?Uos em̄ eſtis templū dei viui ſicut dicit dequoniā inhabitabo in illis ⁊ inambulabo inter eos. ⁊ ero illorum deus: ⁊ ipſi erunt mihipopulus. Propter qd̓ exite de medio eoruꝫ⁊ ſeparamini dicit dn̄s. ⁊ īmundū ne tetigeritis. ⁊ ego recipiam vos. ⁊ ero vobis in patrem. ⁊ vos eritis mihi in filios ⁊ filias dicitdn̄s omnipotens.Poſtꝙͣ apl̓us docuerat vſum gratie collate ꝙͣtum ad bonas operationes exteriores: hic cōſequenter inſtruit eoscirca vſum predictū ꝙͣtum ad interiorem deuotionē: q̄ cōſiſtit in leticia cordis que latitudinē cordis cauſat. Et circa hoc tria facit. Primo em̄ exhibet ſe eis in exemplū latitudinis. Scd̓o on̄dit ꝙ ab ipſo nō hen̄t contrariū exemplum nec poſſunt accipere ibi. Non anguſtiamini in nobis ⁊c̄. Tertio exhortat̉ eos ad cordis latitudinē ibi Candem habentes ⁊cͣ. Circa primū duo facit. Primo ponit ſignum latitudinis cordis. Secundo ponit ipſam latitudinem cordis quā habebat apl̓us ibi. Cor noſtrū dilatatuꝫeſt ⁊cͣ. Signum aūt latitudinis eſt os latum: qꝛ os īmediate adheret cordi. Unde que ꝑ os exprimimꝰ ſunt exp̄ſſaſigna conceptionū cordis. Matth̓. 12. Ex abundantia cordis os loquit̉. Et hoc eſt qd̓ dicit. Os noſtrum patet advos. Os em̄i clauſum eſt aliquādo tūc ſcꝫ qn̄ ea que ſuntin corde nō patent exterius. ſed apertū ⁊ patens eſt qn̄ eaque in corde ſunt manifeſtant̉ Ioh. 3. Poſt hec aꝑuit ⁊cͣ.Matth̓. 5. Aperiens os ſuuꝫ ⁊cͣ. Et ne hoc videat ꝑtinere ad vitiuꝫ vanitatis. qꝛ manifeſtet ſe ſubdit rōem dicēsAd vos id eſt ꝓpter vtilitatē veſtraꝫ manifeſtamꝰ vobisſecreta cordis noſtri. .1. corin. 10. Nō querēs qd̓ mihi vtile ſit ⁊c. Cauſa aūt huiꝰ dilatationis ꝓcedit ex dilatatiōe⁊ latitudine cordis. At ideo dicit. Cor noſtrum dilatatuꝫeſt ⁊cͣ. ꝓuer. 21. Exaltatio oculoꝝ dilatatio ē cordis. Corautē aliqn̄ eſt ſtrictum tunc ſcꝫ quādo compͥmit̉ ⁊ concludit̉ in modico. ſicut cum quis non curat niſi de terrenis ⁊contemnit celeſtia nō valens ea intellectu capere. Aliqn̄autē eſt latum tunc ſcꝫ quādo qͥs magna appetit ⁊ deſiderat. ⁊ talis erat apoſtolus qͥ nō reputās ea que vident̉ deſiderabat celeſtia. Et ideo dicit. Cor noſtrum dilatatū eſtid eſt ampliatū ad magna appetēda. ¶ Cōſequēter on̄ditꝙ non habēt ab apl̓o ꝯtrariū exemplū dicēs. Nō anguſti

amini ⁊cͣ. Quaſi dicat. Exquo oſtendimꝰ vobis latitudinem cordis noſtri non habetis a nobis exemplū nec cauſam vnde anguſtiamini. Sed ſi hoc facitis tunc quidē anguſtiamini ſed non ex nobis. immo in viſceribus veſtrisid eſt ex vobis. Ubi ſciendū eſt ꝙ anguſtiari ideꝫ ē qd̓ includi in aliqͦ vnde nō patet aditus euadendi. Iſti aūt erātſeducti adeo a pſeudo ꝙ non credebant poſſe ſalutem cōſequi niſi in obſeruantijs legalibꝰ. Et ideo efficiebant̉ ſerui cum eſſent liberi ẜm fidem xp̄i. Unde anguſtiatio huiꝰſeruitutis non ꝓueniebat eis ab apl̓o ſed ex viſceribꝰ eoꝝid eſt ex duritia cordiū ipſorum Luc. 23. Nolite flere ſuꝑme ⁊cͣ. ¶ Conſeq̄nter hortat̉ eos ad latitudinē cordis dicens. Eandē autē habenres ⁊c. Quaſi dicat: ſi aliquādodecepti a pſeudo anguſtiati eſtis nō om̄ino remaneatis inanguſtiatiōe. Immo ſtudeatis habere latū cor. ſicut noshabemꝰ. qꝛ eandē habebitis remunerationē quā nos habemus. Et ideo dicit. Eandem remuneratione habentesſcꝫ ſicut ⁊ nos. sͣ. 1. Sicut eſtis ſocij paſſionū ⁊cͣ. Tanꝙͣfilijs nō inimicis dico vobis vl̓ tanꝙͣ filijs dei. Quaſi dicat. Eandē remunerationē habentes quā filij dei ſcꝫ heredes vite eterne. Ro. 8. Si filij ⁊ heredes. Eandē inꝙͣ habentes remuneratiōꝫ dilatamini ⁊ vos id ē habeatis cormagnū ⁊ liberū libertate ſpūs que eſt ī fide xp̄i. ⁊ nō coanguſtiamini in ſeruitute obſeruantie legalis. ¶ Conſequēter cum dicit. Nolice iugū ducere ⁊c̄. docet eos vſum collate gratie ꝙͣtum ad infidelium vitationem. Et circa hocduo facit. Primo ponitur apoſtoli exhortatio. Secundoexhortationis ratio ibi. Que em̄ participatio ⁊c. Terciorationem huius ꝑ auctoritatem confirmat ibi. Uos enimeſtis templum dei ⁊cͣ. Dicit ergo. Nolite iugum ducere⁊cͣ. Ubi eſt ſciendum ꝙ iugum dicitur om̄e illud quod ligat plures ad aliquid faciendū. Unde quia aliquando aliqui conueniunt ad faciendum aliquid boni qd̓ eſt ex deo.⁊ aliqui ad ad faciendum aliquid mali qd̓ eſt ex diabolo.Ideo dicit̉ iugum dei ⁊ iugum diaboli. Iuguꝫ quidē deeſt ipſa charitas q̄ ligat hominē ad ſeruiendū deo. Mat.10. Tollite iugum meum ⁊cͣ. Iugum vero diaboli eſt ip̄ainiquitas que ligat ad malum ⁊ ad male faciendum. Eſa.9. Iugum oneris eius ⁊cͣ. Hoc ergo dicit: nolite iugū ducere id ē nolite cōmunicare in operibus infidelitatis cuminfidelibꝰ. Et hoc propter duo. Primo quia aliqui erantinter eos qui reputabant̉ ſapientiores non abſtinentes abidolotitis: ⁊ ex hoc ſcandalizabant inferiores. Alij auteꝫerant qui cōmunicabant cum iudeis in traditionibꝰ ſeniorum. Vnde apoſtolus hortat̉ eos cum dicit. Nolite ⁊cͣ.vt non cōmunicent cum iudeis in traditionibꝰ legis neqꝫcum gentibus in cultu idoloꝝ. Utriqꝫ em̄ infideles ſunt.Rationem autē huius aſſignat dicens: Que em̄ participatio ⁊cͣ. que ſumit̉ ex diſtinctiōe duplici. Una diſtinctioeſt ꝙͣtum ad cauſam. ſed alia eſt ꝙͣtum ad ſtatum. Diſtinctio ꝙͣtum ad cauſam duplex ē. ſcꝫ ꝙͣtum ad cauſam habitualē: ⁊ ꝙͣtum ad cauſam efficientē. Cauſa aūt habitualiseſt duplex. Una ꝙͣtum ad effectū ⁊ hoc eſt qd̓ dicit: Queem̄ ꝑticipatio iuſticie ⁊cͣ. quaſi dicat. Non debetis iuguꝫducere cum infidelibꝰ. qꝛ alius habitꝰ eſt in vobis: aliusin illis. in vobis quideꝫ eſt habitus iuſticie: in illis veroeſt habitus iniquitatis. Maxima autem iuſticia eſt reddere deo qd̓ ſuū eſt. ⁊ hoc eſt colere ipſum. Unde cū voscolatis deum eſt in vobis habitus iuſticie. Sūma aūt iniquitas eſt auferre deo qd̓ ſuuꝫ eſt et dare diabolo Ela. i.Iniqui ſunt cetus veſtri. Iere. 23. Quid paleis ad triticum; Alia cauſa habitualis eſt ꝙͣtum ad intellectu ⁊ hecdiſtinctio eſt quia fideles ſunt illuminati ſumine fidei. ſꝫinfideles ſunt ī tenebris erroꝝ. Et ꝙͣtū ad hoc dic̄. Aut q̄ſocietas lucꝭ ad tenebras? qͣſi dicat. Nō ē cōueniēs ꝙ eiscōmunicetis. qꝛ nō ē aliqͣ ſocietas cōueniēs. qꝛ vos eſtis