EPlanAOIAACEI MHOI

nox. Ro. 13. Nox preceſſit ⁊c. Sed tempus chriſti diciturdies: et non ſolum dies ſed dies ſalutis. Ante enim nonerat ſalus: quia nullus ad finem ſalutis perueniebat. ſcꝫad viſionem dei. ſed modo quando iam nata eſt ſalus inmundo homines ſaluteꝫ ſequunt̉. Matth̓ .j. Uocabis nomen eius Ieſum. Ipſe enim ſaluum faciet populum ⁊cͣ.j. Pe. 4. Operamini veſtram ſaluteꝫ. Et hoc fit auxiliogratie cooperantis qua per noſtra opera peruenimus advitam eternam Philipen̄. 2. Deus eſt qui operatur. ⁊c.¶ Conſequenter auctoritatē inductam adaptat ad ꝓpoſitum dicens. Ecce nūc ⁊cͣ. Quaſi dicat. Hec que dixit dominus de tempore gratie ꝑ ꝓphetam implent̉ modo. qͥaecce nunc tempuus acceptabile id ē gratificatiōis ꝑ quaꝫexaudimur a deo. qꝛ iam venit plenitudo temporis ſcꝫ incarnationis xp̄i. Gal̓. 4. Et hoc ꝙͣtum ad pͥmam partemauctoritatis. psͣ. Tempus beneplaciti deus. Ecce nuncdies ſalutis: in quo ſcꝫ adiuti gratia cooperante poſſumꝰoperari ad conſequēdū ſalutem eternam Io. 9. Me oportet operari ⁊c. Gal̓. 6. Dum tempus habemꝰ ⁊c. ¶ Cōſequenter cum dicit. Nemini dantes ⁊c. Docet modū vtendi gratia eis collata. Et pͥmo in generali qualiter ſcꝫ inuacuum nō recipiat̉. Secūdo in ſpeciali ibi. In multa patiētia ⁊c. Dicit ergo. ſic vtendū eſt gratia vt dantes neminivllam offenſionē. Nam gratia ad duo dat̉: ſcꝫ ad vitandūmala et ad operandū bona. Et ideo duo docet: vt ſcꝫ vitemus mala et ꝙͣtuꝫ ad hoc dicit. Nemini dantes ⁊cͣ. quodpoteſt dupliciter exponi. Uno modo vt referat̉ ad apl̓os.quaſi dicat. Nos adiuuantes vos exhortamur. Nos diconemini vllam dantes offenſionem. qꝛ ſi ꝑ malā vitam aliquos offenderemus vituperaretur miniſteriuꝫ noſtrum ⁊contemeretur predicatio noſtra. Ro. 2. Nomen dei pervos blaſphematur Gregorius. Cuius vita deſpicitur reſtat vt eius predicatio contemnatur. Vnde publicus et famoſus peccator cauere debet ſibi ne predicet al̓s peccat.psͣ. Peccatori autē dixit deus ⁊c̄. Alio modo vt referatad ſubditos. qͣſi dicat. Hortamur vos ne inuacuū ⁊c. Voſdico nemini dantes vllam ⁊c. id eſt non faciētes aliquidvnde alij ſcandalizent̉. 1. Corin. 10. Sine offenſione eſtote ⁊c. Ro. 14. Nō ponatis offendiculuꝫ ⁊c. Et ratio huiꝰeſt vt non vituperet̉ ⁊c. id eſt ita reprehēſibiliter vos habeatis vt miniſteriū noſtruꝫ id eſt apl̓atus noſter nō vituperet̉. Quando em̄ ſubditi male ſe habent vituperiū eſtprelatis. i. Pe. 2. Conuerſationē veſtrā inter gentes ⁊cͣ.Uel vt non vituperetur cōmune miniſteriuꝫ quo ad voset nos qͥ ſumus miniſtri dei. Nos dico ſumꝰ miniſtri deiad exequendū voluntatem eius in nobis ⁊ in alijs. Sedvos ad exequendū voluntatem eius in vobis tantū Eſa.61. Uos ſacerdotes dn̄i vocabimini ⁊c. ¶ Conſequentercum dicit. Sed in om̄ibus exhibeamꝰ ⁊c. Docet eos modum vtendi percepta gratia ꝙͣtum ad bona operāda. Dicit ergo. Nemini demus vllaꝫ offenſionē. ſed exhibeamꝰnos ⁊ vos opere ⁊ ſermone in omnibꝰ q̄ ad virtutes pertinent tales quales debent eſſe miniſtri dei. vt ſcꝫ cōformemus nos deo faciendo eius voluntatē. Ecc̄. 10. ẜm iudicēpopuli: ſic ⁊ miniſtri eius .1. cor. 4. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros ⁊c. ¶ Conſequenter cum dicit. In multapatientia ⁊c. Oſtendit in ſpeciali quō nos debemus exhibere ſicut dei miniſtros in vſu gratie collate. Et hoc ꝙͣtuꝫad tria. Primo ꝙͣtum ad exteriorē operationē. Secundoꝙͣtum ad maiorem deuotionē ibi. Os noſtrum patet ⁊cͣ.Tertio ꝙͣtum ad infideliū vitationeꝫ ibi. Nolite iugū duccre ⁊cͣ. Circa pͥmū tria facit: ẜm tria in quibꝰ conſiſtit operatio exterior. Primo em̄ conſiſtit in ſufferentia malorū.Et ꝙͣtuꝫ ad hoc dicit. In multa patientia ⁊c. Secūdo inoperatione bonorū. ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit. In caſtitate ⁊cͣ.Tertio in mutua cooperatione bonoꝝ ad mala. ⁊ ꝙͣtum

nead hoc dicit. Per arma iuſticie ⁊cͣ. Eſt ergo neceſſaria inmalis ſuſtinendis virtus patientie. Unde dicit In multapatientia ⁊c. Ubi tria facit. Primo inducit ad patientiaꝫEt hoc qꝛ in p̄ſ. legit̉. Bene patientes erunt vt annunciētEt ꝙͣtum ad hoc dicit. In multa patientia ꝓuer. 19. Doctrina viri ꝑ patientiā noſcit̉. Luc. 21. In patiētia veſtrapaſſidebitis animos veſtras. Dicit in multa id eſt ꝓptermultas tribulationes que occurrūt. Secūdo oſtendit viāpatientie in generali ⁊ hoc in ſuꝑuentione maloꝝ. Vndedicit. In tribulationibꝰ Ro. 12. In tribulatione patientes. Act̉. 14. Per multas tribulatiōes ⁊cͣ. Et in defectuneceſſarioꝝ. Vnde dicit. in neceſſitatibꝰ ſcꝫ eorū que ſuntneceſſaria ad vitam. psͣ. De neceſſitatibus meis ⁊c. Tertio oſtendit materiā patientie in ſpeciali. Et pͥmo in his q̄pertinent ad tribulationes que ſunt volūtarie ⁊ hoc ꝙͣtūad tribulationes que ꝑtinent ad animā et ſic dicit. In anguſtijs ſcꝫ cordis: quādo ſcꝫ ſic artat̉ aduerſis vt non pateat via euadēdi Heb̓. 11. Angnſtiati afflicti ⁊c. Itē quātū ad tribulationes que ſunt in corpore et ſic dicit. In plagis ſcꝫ illatis ab alijs. Et carceribus Act̉. 16. Cum multas plagas ei ītuliſſent ⁊c. īfra. 11. In carceribꝰ abūdātiꝰ:in plagis ſupra modū ⁊cͣ. In ſeditionibꝰ ſcꝫ totiꝰ ppl̓i cōmoti act̓. 19. Periclitamur argui ſeditiōis hodierne ⁊cͣ.Secundo in his que ꝑtinent ad neceſſitates. Neceſſitasaūt aliquādo eſt volūtaria. Et ſic dicit. In laboribꝰ ꝓpriamanu operando apud corinthios qꝛ auari erāt ne eos grauaret ſumptibus. Et apud theſſalonicen̄. qꝛ erant ocioſivt daret exempluꝫ exercitij. Act̉. 11. Ad ea que mihi opꝰerant ⁊c. In vigilijs ꝓpter predicationes infra. 11. In vigilijs in ieiunijs aliquādo voluntarijs: aliquādo inuolūtarijs ꝓpter penuriā. 1. corin. 9. Caſtigo corpus meū ⁊cͣ.Sed contra hoc eſt quod dicitur. Matth̓. ij. Iugum meūſuaue eſt. Hic vero dicit̉ in tribulationibꝰ multis ⁊c̄. Nōergo ſuaue ſed grauiſſimū. Reſpondeo. Hec ſunt in ſeipſis aſpera. ſed propter amorem et interiorē feruorem ſpiritus dulcorant̉ Unde aug. Om̄ia grauia ⁊ immania facilia ⁊ ꝓpe nulla facit amor.Lectio ſecunda.N caſtitate: in ſcientia. in longanimitate. in ſuauitate. in ſpūſſancto. in caritate nō ficta. in verbo veritatis. invirtute dei. Per arma iuſticie a dextris ⁊ a ſiniſtris. Per gloriā ⁊ ignobilitatē. ꝑ infamiā⁊ bonā famā. Ut ſeductores ⁊ veraces. ſicutqui ignoti ⁊ cogniti. Quaſi moriētes ⁊ ecceviuimus. vt caſtigati ⁊ non mortificati quaſi triſtes. ſemꝑ autē gaudētes. ſicut egentesmultos aūt locupletantes. ſtanqͣꝫ nihil habētes: ⁊ om̄ia poſſidentes.Poſitis his que ꝑtinent ad tolerantiam malorum: ponitconſequenter ea que ꝑtinent ad obſeruantiam bonorum.Bonitas autem operis conſiſtit in tribus. In perfectione virtutum. et hoc pertinet ad cor. In veritate locutionis. et hoc pertinet ad os. In virtute operis: et hoc pertinet ad opus. Primo ergo oſtendit apoſtolus qualiter ſehabeant in his que pertinent ad perfctionē virtutuꝫ: queconſiſtunt in corde. Secundo in his que ad virtutem orisibi. In verbo veritatis. Tertio in his que pertinent ad ꝑfectionem operis ibi. In virtute dei. Circa primuꝫ ponitquattuor virtutes. Et primo virtutem caſtitatis que maximū locum tenet in virtute temperantie. et ꝙͣtū ad hoc di