Explanatio ſancti Thome

non manufactā id eſt gloriā celeſtē non corpus glorioſū.De hac autem domo dicit̉ Ioh̓. 14. In domo patris meimanſiones multe ſunt ⁊c. Que quidē eſt ex deo non manufacta quia gloria eterna eſt ip̄e deus. p̄s. Eſto mihi indeū protectorē et in doniū ⁊cͣ. Et eternā ad litterā qꝛ ipſedeus eſt eternus. In celis .i. in excelſis quia ſtatim corrupto corpore aīa ſancta cōſequit̉ hanc gloriaꝫ nō in ſpe ſedin re. Si ergo premiū ſanctoꝝ eſt admirabile et deſiderabile: qꝛ gloria celeſtis eſt ⁊ ideo conſequēter ſubiūgit deſideriū ſanctoꝝ ad ip̄m premiū dicēs. Nam in hoc ingemiſcimus ⁊c. Ubi tria facit. Primo exprimit deſideriū gratie ad premiū ip̄m. Scd̓o oſtendit ꝙ deſideriū gratie retardat̉ ex deſiderio nature ibi. Naꝫ ⁊ qui ſumus in tabernaculo ⁊c. Tertio oſtendit quomō deſideriū gratie vincitdeſideriū nature ibi. Audētes igit̉ ⁊c. Sed deſideriū gratie eſt cū feruore. Nā in hoc ingemiſcimus ⁊c. quaſi dicathec eſt vera ꝓbatio ꝙ habemus domū non manufactā qꝛſi deſideriū nature nō eſt fruſtra multominꝰ deſideriū gr̄efruſtra eſt. Cū igit̉ nos habeamꝰ feruentiſſimū deſideriūgratie de gloria celeſti: impoſſibile eſt ꝙ ſit fruſtra. ⁊ hoceſt qd̓ dicit. Ingemiſcimus .i. in gemendo deſideramꝰ inhoc ſcꝫ aīe deſiderio retardati. p̄s. Heu mihi qꝛ incolatꝰmeꝰ ⁊c. In hoc em̄ ꝙ cupiētes ſumꝰ .i. cupimꝰ ſuꝑinduihītationē noſtrā .i. fruitionē glorie que de celo eſt .i. celeſtis que dicit̉ habitatio qꝛ in ip̄a gloria ſancti habitant ſicut in ſuo cōſolatorio. Mat. 25. Intra in gaudiū dn̄i tuiPer hoc aūt quod dicit ſuperindui dat intelligere ꝙ illadomus celeſtis de qua ſupra dixerat nō eſt aliquid ab homine ſeparatū ſed aliquid homini iuherēs. Nō em̄ dicitur homo induere domū ſed veſtimentū. domū autē dicit̉aliqͥs inhabitare. Hec ergo duo cōiungit dicēs ſuꝑinduihabitationē per qd̓ oſtendit ꝙ illud deſideriū eſt aliquidinherens qꝛ induit̉. ⁊ aliquid cōtinens ⁊ excedēs qꝛ inhabitat. Sed quia nō ſimpliciter dixit indui ſed ſuperinduirationē ſui dicti ſubdit dicēs: Si tamen veſtiti ⁊ nō nudiinueniamur. Quaſi dicat ſi aīa indueret̉ habitatiōe celeſti ꝙ nō exueret̉ habitatiōe terrena .i. non corrūperet̉ corpus noſtrū per mortē ſed celeſtis adeptio illius habitationis eſſet ſuꝑinduitio. Sed qꝛ oportet ꝙ euacuet̉ habitatione terrena ad hoc ꝙ induat̉ celeſti nō poteſt dici ſuperinduitio: ſed induitio ſimplex. Et ideo dicit. Si tamē veſtiti ⁊ nō nudi inueniamur. Quaſi dicat. ſuꝑindueremurquidē ſi inueniremur induti et nudi. Nudus em̄ nō dicit̉ſuꝑindui ſed indui tantū. Glo. vero aliter exponit de veſtimēto ſpirituali dicēs. Cupimus ſuꝑindui qd̓ vtiqꝫ fiettamē hac cōditiōe ſi nos inueniamur veſtiti ſcꝫ virtutibꝰ⁊ nō nudi ſcꝫ virtutibꝰ. De iſtis veſtibus dicit̉ Col̓. 3. Induite vos ſicut electi dei ⁊c. Quaſi dicat. Nullus ad illāgloriā perueniet niſi habeat virtutes. que quidem expoſitio non videt̉ cōcordare intentiōi apoſtoli. Sic ergo deſideriū gratie feruet ad premiū. ſed tamen retardat̉ a deſiderio nature quod oſtendit cū dicit. Nam dū ſumus in tabernaculo iſto ⁊c. Ubi primo ponit ꝯditionē deſiderij naturalis. Scd̓o oſtendit ꝙ etiā hic ſtatus deſiderij naturalis eſt a d eo ibi. Qui autē efficit nos ⁊c. Conditio aūt deſiderij eſt naturalis retardans deſideriū gratie. quia vellemus inueniri veſtiti ⁊ nō nudi id eſt ita vellemus ꝙ anīaperueniret ad gloriā ꝙ corpus nō corrumꝑet̉ per mortē.Cuiꝰ ratio eſt quia naturale deſideriū ineſt anīe eſſe vnitam corꝑi alias mors nō eſſet penalis. Et hoc eſt qd̓ dicitNam nos qui ſumꝰ in tabernaculo. id eſt qui habitamusin iſto mortali corꝑe. 2ͤ. Petri .1. Scio ꝙ velox ſit depoſitio tabernaculi mei. Ingemiſcimꝰ id eſt intus in corde.non ſolū extra in voce gemimꝰ Eſa. 59. Vt colūbe meditantes gememꝰ quia durū eſt cogitare mortē. ⁊ tamē granati quaſi aliquo exiſtēte contra deſideriū noſtrū eo ꝙ nō

poſſumus peruenire ad gloriā niſi deponamꝰ corpus qd̓eſt ita cōtra naturale deſideriū vt dicit Augꝭ. Ꝙ nec ip̄aſenectus a petro timorē mortis auferre potuit. Et ideo dicit. Eo ꝙ nolumus ſpoliari ſcꝫ tabernaculo terreno. ſedſuperueſtiri gloria ſuꝑceleſti. Uel ẜm glo. corꝑe glorioſoSed quia poſſet videri indecēs ꝙ corpus ex vna parte eſſet corruptibile ex ſui natura ſi nō fuiſſet ante diſſolutū ⁊ex parte glorie eſſet glorioſum. ſubdit modū quomō fierivellet dicens. Vt abſorbeat̉: quod mortale eſt ⁊c. Quaſidicat. Nō ſic ſuꝑueſtiri volumꝰ ꝙ corpus remaneat mortale: ſed ita ꝙ gloria auferat ex toto corruptionē corporisabſqꝫ corꝑali diſſolutiōe. Et ideo dicit. Abſorbeat̉ quodmors eſt .i. ipſa corruptio corꝑis a vita ſcꝫ gl̓ie. 1ᵉ. corint.15. Abſorpta eſt mors in victoria tua ⁊cͣ.Lectio ſecunda.Ui autē efficit nos in hoc ip̄m deusꝙqui dedit nobis pignus ſpiritus Audentes igit̉ ſemper ⁊ ſcientes: quo-niā dum ſumꝰ in hoc corpore peregrinamura dn̄o. Per fidē enim ambulamus et nō perſpem. Audemus autē ⁊ bonā voluntatē habemꝰ magis peregrinari a corpore ⁊ preſentes eſſe ad dn̄m ⁊ ideo contendimus ſiue abſentes ſiue p̄ſentes placere illi. Omnes eniꝫnos manifeſtari oportet ante tribunal xp̄i.vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓpria corporis proutgeſſit: ſiue bonū ſiue malū.Hic oſtendit auctorē ſupernaturalis deſiderij de habitatiōe celeſti. Cauſa em̄ naturalis deſiderij ꝙ volumus expoliari eſt quia ſcꝫ aīa naturaliter vnit̉ corpori ⁊ ecōuerſoSed hoc ꝙ celeſtē inhabitationē ſuꝑindui cupiamꝰ noneſt ex natura ſed ex deo. Et ideo dicit. Qui autem efficitnos in hoc ⁊cͣ. Quaſi dicat. Volumꝰ ſuperinduere celeſtem habitationē: ita tamē ꝙ non ſpoliemur terrena ⁊ tamen hoc ip̄m ꝙ volumus ſic ſuꝑueſtiri efficit in nobis deus. Phil̓. 2. Deus eſt qui operat̉ in nobis ⁊c. Cuiꝰ ratioeſt quia quālibet naturā conſequit̉ appetitus cōueniēs flni ſue nature. ſicut graue naturaliter tēdit deorſuꝫ ⁊ appetit ibi quieſcere. Si aūt ſit appetitus alicuiꝰ rei ſupra naturā ſuā illa res nō mouet̉ ad illū fineꝫ naturaliter ſed abalio qd̓ eſt ſupra naturā ſuā. Conſtat autē ꝙ perfrui celeſti gloria ⁊ videre deū per eſſentiā licet ſit rationalis creature eſt tamē ſupra naturā ip̄iuſ. nō ergo mouet̉ ratiōaliscreatura ad hoc deſiderandū a natura. ſed ab ip̄o deo quiin hoc ip̄m efficit nos ⁊c. Sed quomō hoc efficit ſubditdicēs. Qui dedit pignus ⁊c̄. Circa qd̓ ſciendū eſt ꝙ deꝰefficit in nobis naturalia deſideria ⁊ ſuꝑnaturalia. Naturalia quidē quādo dat nobis ſpiritū naturalem cōuenientem nature humane. Gen̄. 1º. Inſpirauit in faciē eius ⁊c.Suꝑnaturalia vero dat quādo infundit in nobis ſupernaturalē ſpiritū. ſcꝫ ſpiritū ſanctū. Et ideo dicit. Dedit nobis pignus ſpiritꝰ id eſt ſpiritū ſanctū cauſantē in nobiscertitudinē huiꝰ rei quā deſideramus impleri. Ephe. 1º.Signati eſtis ſpiritu ꝓmiſſionis ſancto ⁊c. Dicit autē pignus. quia pignꝰ debet tantū valere ꝙͣtum yalet res proqua ponit̉. ſed in hoc differt a re ꝓ qua ponit̉. qꝛ plenioriiure poſſidet̉ res qn̄ iam habet̉ ꝙͣ pignus qꝛ res poſſidet̉vt quid ſuū. pignus vero ſeruat̉ ⁊ tenet̉ quaſi ꝓ certitudine rei habēde. Ita eſt de ſpū ſancto qꝛ ſpūſſanctus tantuꝫvalet ꝙͣtuꝫ gloria celeſtis. ſed differt in mō habendi quianūc habemus eū quaſi ad certitudinē ꝯſequēdi illā gloriaIn patria vero habebimus vt rem iam noſtraꝫ ⁊ a nobis