in epiſtolam II. ad Corinthios. v.

natura humana huiuſmodi peccatū ſequētia deponit: tūcdicit renouari. Que quidē depoſitio hic incipit in ſanctꝭſed perfecte ꝯſumabit̉ in patria Hic em̄ deponit̉ vetuſtasculpe. nā ſpiritus deponit vetuſtatē peccati ⁊ ſubijcit̉ nouitati iuſticie. Hic intellectus deponit errores et aſſumitnouitatē veritatis ⁊ ẜm hoc is qui intus eſt homo ſcꝫ aīarenouat̉. Ephe. 4. Renouamini in ſpiritu mētis veſtre.Sed in patria tollet̉ etiā vetuſtas pene. Vnde ibi erit cōſūmata renouatio. p̄s. Renouabit̉ vt aqͥle ⁊c̄. Sed quiaſancti quottidie ꝓficiūt in puritate cōſcientie: ⁊ in cognitione diuinoꝝ. ideo dicit. De die in diē. p̄s. Aſcenſionesin corde ſuo. Sic ergo patria eſt inuincibilis: qꝛ renouat̉de die in diē. Terciū prīcipale ſed huiꝰ patiētie cauſa eſtrecogitatio premij: que eſt efficaciſſima: qꝛ ẜm Gregoriūrecogitatio p̄mij diminuit vim flagelli. Et hoc eſt qd̓ dicit: Id em̄ qd̓ ⁊c. quaſi dicat. Nihil ſunt tribulatiōes qͣshic patimur: ſi reſpiciat̉ ad gloriā: quā ex eis ꝯſequimur.Ande cōparat ſtatū ſanctoꝝ qui ſunt in vita iſta ad ſtatūeoꝝ qui ſunt in patria. ⁊ ponit quīqꝫ in vtroqꝫ ſtatu: correſpondētia ſibi inuicē. Nā primo ſtatus iſtius vite in ſctīseſt ſtatus quantū in ſe eſt paruus ⁊ quaſi imperceptibilisUnde dicit. Id id eſt minimū. Eſa. 54. Ad pūctuꝫ in modico dereliqui te. Item trāſitoriū. Vnde dicit. In pn̄ti .i.in vita iſta: que eſt in afflictiōibus ⁊ erūnis. Iob. 7. Militia eſt vita homīs ⁊c̄. Item tꝑis breuitas. Vnde dicit momentaneū. Eſa. 54. In momēto indignatiōis abſcōdi faciem meā parūper a te ⁊c. Nam totū tempus huiꝰ vite cōparatū ad eternitatē nō eſt niſi ſicut momentū Item eſt leuis. Vnde dicit leue. Naꝫ licet. sͣ. primo dicat̉. Grauatiſumus ſupra modū. qꝛ ſcꝫ graue eſt corpori: tamē ſpirituicaritate feruēti leuiſſimū eſt. Aug. Oīa grauia ⁊ īmaniafacilia ⁊ ꝓpe nulla facit amor. Iteꝫ eſt penoſus ⁊ ideo dicit. Tribulatiōis. Mich. 7. Iram dn̄i portabo ⁊c. Sedquantū ad ſtatū beatitudīs ponit quīqꝫ. qꝛ contra hoc qd̓dicit Id ponit ſupra modū id eſt ſupra mēſurā. ¶ Sed cōtra. Mat. 16. Reddet vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua. Non ergoſupra menſurā. Reſpondeo dicendū eſt ꝙ ly ſed nō deſignat equalitatē ꝙͣtitatis vt ſcꝫ ꝙͣtum quis meruit tantuꝫpremiet̉ ſed deſignat equalitatē ꝓportiōis vt ſcꝫ qui pluspremij accipiat. Item ꝯtra id qd̓ dicit. In pn̄ti ponit. Inſublimitate .i. in ſtatu ſublimi abſqꝫ ꝑturbatiōe. Eſa. 5 8Suſtollaꝫ te ſuper altitudinē nubiū ⁊c̄. Cōtra id qd̓ dicitmomētaneū ponit eternū. Eſa. 35. Leticia ſempiterna ſuper capita eoꝝ ⁊c. Cōtra hoc qd̓ dicit leue: ponit pōdus.Et dicit pondus ꝓpter duo. Pondus em̄ inclinat ⁊ trahit ad motū ſuū que ſubſunt ſibi. Sic gloria eterna erit tāta ꝙ totū hominē facit glorioſuꝫ ⁊ in anīa ⁊ in corꝑe nihilerit in hoīe quod nō ſequat̉ impetū glorie. Uel dicit̉ pondus ꝓpter precioſitatē. Nam precioſa ſolū ponderari cōſueuerūt. Contra hoc qd̓ dicit tribulatiōis ponit. Glorie.vl̓ hoc ꝙ dicit glorie poteſt eſſe cōmune ad alia quattuorque de ſtatu patrie dicunt̉. Hoc vero ꝙ dicit tribulatōisad quattuor que de ſtatu preſentis vite dicta ſunt. Operat̉ ſupra id ſcꝫ ꝙ tribulatiōes patimur. nā hec ſunt cauſa⁊ meritū quare deus iſtam gloriā nobis cōferat. Eſt ergoſanctoꝝ patientia inuincibilis: eoꝝ remuneratio ineffabilis. ſed remuneratiōis eoꝝ recōpēſatio recta et delectabilis. Vnde dicit. Non cōtemplātibus nob̓is ⁊c. Quaſi dicat. Licet hec que ſperamus ſint futura et interim corpꝰnoſtrū corrumpat̉: nihilominus tamen renouamur: qꝛ nōattendimus ad iſta temporalia. ſed ad celeſtia. Et hoc eſtqd̓ dicit. Operat̉ in nobis pondus glorie: nobis dico nōcōtemplantibus id eſt nō attendentibus ad ea que videntur id eſt ad terrena ſed ad ea que non vident̉ ſcꝫ celeſtia.Phil̓. 3º. Que retro ſunt obliuiſcēs ⁊c. 1ͤ. Corinth. 2º.Oculus non vidit ⁊c. Et quare celeſtia ꝯtemplamur? qꝛ

ta que vident̉ id eſt terrena ſunt temꝑalia ⁊ trāſitoria. eaautem que non vident̉ ſcꝫ celeſtia ſunt eterna. Eſa. 49.Salus autē mea in ſempiternū erit.Incipit capitulū quintū.Cimus auteꝫ quoniā ſi terreſtrisdomus noſtra huius habitatiōisdiſſoluatur: ꝙ edificationē ex deohabemꝰ domū nō manufactā: ſedeternā in celis. Nā ⁊ in hoc ingemiſcimꝰ habitationē noſtrā que de celo eſt ſuꝑindui cupientes: ſi tamē veſtiti nō nudi inueniamurNā ⁊ qui ſumus in hoc tabernaculo: ingemiſcimꝰ grauati. eo ꝙ nolumꝰ expoliari ſed ſuꝑueſtiri: vt abſorbeat̉ qd̓ mortale eſt a vita.Poſtꝙͣ apoſtolus cōmendauit miniſteriū noui teſtamenti ⁊ quantū ad dignitatē et quantū ad vſum: cōſequenterhic cōmendat illud quantū ad premiū: licet de premio ꝙͣtuꝫ ad aliquid aliqualiter ⁊ incōplete ſupra tractauit. hictamen de hoc complete tractat. Circa qd̓ tria facit. Primo em̄ agit de premio. Secūdo vero de preparatōe ⁊ premij ſuſceptione ibi. Et ideo cōtendimus ſine ⁊c. Terciovero de caliſa vtriuſqꝫ ſcꝫ preparatiōis ⁊ premij qd̓ expectat̉ ibi. Omnia aūt ex deo qui recōciliauit ⁊c. Circa primū duo facit. Primo ponit premiū qd̓ expectat̉. Secūdoexprimit d̓eſideriū premij expectati. ibi. Naꝫ in hoc ingemiſcimꝰ ⁊c. Sed quia premiū quod expectat̉ eſt ineſtimabile ſcꝫ gloria celeſtis ⁊ ideo dicit. ¶ Scimus quoniā ⁊c.quaſi dicat ẜm glo. Vere operat̉ in nob̓is pondus gloriequia in corporibꝰ erit hec gloria nō tantū in aīabꝰ. Enimid eſt quia ſcimꝰ id eſt certi ſumus: qꝛ iam habemꝰ in ſpequoniā ſi terreſtris domus noſtra id eſt corpꝰ. Homo em̄vt dictū eſt dicit̉ mens cū ſit principalius in homine. quequidē mens ſe habet ad corpus ſicut homo ad domū. Sicut em̄ deſtructa domo nō deſtruit̉ homo eam inhabitāsſed manet: ſic deſtructo corꝑe non deſtruit̉ mens ſeu anīarationalis ſed manet. Corpus ergo terreſtre dicit̉ domushabitatōis id eſt in qua habitamꝰ. Iob. 4. Qui habitātdomos luteas ⁊c. ¶ Diſſoluat̉ id eſt deſtruat̉. Scimus inꝙͣ ꝙ habemus edificationē id eſt edificiū ex deo: ideſt paratū a deo. Edificiū dico domū non manufactā id eſt nonopere homīs nec opere nature ſed corpus incorruptibile:qd̓ aſſumemus. qd̓ quidē non eſt manufactū quia ineorruptibilitas in corꝑibus noſtris ꝓuenit ſolū ex operatōe diuina. Phil̓. 3. Reformabit corpus humilitatꝭ noſtre ⁊c.¶ Domū eternā. id eſt domū ab eterno nobis preparatā.Eſale. 33. Tabernaculū quod nequaꝙͣ deſtruet̉ in celis.Math̓. 5. Merces veſtra copioſa eſt in celis. Hāc autemcōmutatationē vt ſcꝫ ꝓ terreſtri domo habeāt celeſtē deſiderabat Iob dicēs. 14. Cunctis diebus qͥbus nūc militoexpoſitio eſt ẜm glo. ſed tamē nō eſt ẜm intellectū apoſtolicū nec precedētibus nec ſequētibus cōcordat. Naꝫ ip̄ecū habeat vnā materiā continuā de qua loquit̉ non interponit aliā. Et ideo videamꝰ quid intendat apl̓us dicere.Sciendū eſt autē ꝙ apl̓us vult hic oſtendere ꝙ ſancti rationabiliter ſuſtinēt tribulatiōes: ex quibus vita preſenscorrumpit̉. quia ex hoc ſtatim ꝑueniūt ad gloriam nō adglorioſū corpus vt dicit̉ in glo. Et ideo dicit. Ideo ſuſtinuimus em̄ id eſt quia ſcimus id eſt ꝓ certo habemꝰ quoniā ſi terreſtris domus noſtra huiꝰ habitatiōis id eſt corpus diſſoluat̉ id eſt corrūpat̉ per mortē: habemus ſtatimnon in ſpe ſed in re meliorē domū ſcꝫ edificationē domoꝫ