NediſtolāI ad Corinthios IIx

IIII

Deo habētes hāc āminiſtratōeꝫiuxta qd̓ miſericordiaꝫ cōſecutiſumꝰ. nō deficimꝰ ſꝫ abdicamusocculta dedecoris: nō ambulantes ī aſtutia: neqꝫ adulterātes ꝟbū dei: ſꝫ inmanifeſtatōe veritatis: cōmēdātes noſmetip̄os ad omnē conſcientiā hominū corā deo.Oſtenſa dignitate miniſterij noui teſtamenti: hic conſequenter apoſtolus determinat de vſu miniſterij. Et circa hoc duo facit. Primo enim oſtendit vſum huiꝰ miniſterij qui debet eſſe in agendis bonis. Secundo illū quidebet eſſe in malis patienter tolerandis ibi. Habemusautem theſaurum ⁊cͣ. Circa primū duo facit. Primo ponit huius miniſterij vſum. Secundo obiectionē excludit ibi. Ꝙ ſi ⁊c. Dicit ergo: quia igitur huiuſmodi miniſterium ē tante dignitatis in ſe ⁊ in miniſtris. Ideo noshabentes hanc adminiſtrationē id ē hanc dignitatē adminiſtrandi ſpiritualia. prime Coꝝ. 4. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros. ⁊cͣ. Roma. 11. Quādiuſum gētium apoſtolus miniſterium. ⁊c. Habentes inꝙͣ non exnobis ſeu ex meritis noſtris: ſed iuxta quod miſericordiam conſecuti ſumus a deo .i. ex miſericordia dei quā inhoc cōſecuti ſumus a deo. prime Thimo .1. Miſericor.diam conſecutus ſum. ⁊c. ¶ Cōſequenter cum dicit. Nōdeficimus. ⁊c. Deſcribit vium huius miniſterij: qui debet eſſe circa bona agenda: ⁊ hoc quantū ad duo. Prīoquantum ad vitationem malorum. Secundo quantumad operationē bonorū. ibi. In manifeſtatione. ⁊c̄. Docetautē vitari mala in vſu huius miniſterij: ⁊ quantum advitam ⁊ quantū ad doctrinā. Sed quantū ad vitam dupliciter: ſcꝫ quantū ad operationem ⁊ quātū ad intentionem. Nam ſi quis vitat mala operari ⁊ bona intentioneperfecte vitat mala. In oporatione autē vitat̉ maluꝫ inaduerſitate patienter mala ſuſtinendo: ⁊ ideo dicit. Nōdeficimus per impatientiā Gal̓. 6. Bonū autē faciētesnō deficiamus. 2. Coꝝ. 1. Cum infirmor tūc fortior ſuꝫ⁊ potens. Uitatur etiā in proſperitate tꝑate vtendo eisque proſpere ſuccedunt. ⁊ ideo dicit. Sed abdicamꝰ occulta dedecoris. id eſt amouemus a nobis que homineꝫturpem ⁊ dedecoroſum faciunt ſcꝫ immunda ⁊ turpia etetiam occulta non ſolum manifeſta. Iac̄. 1. Abijcientesomnem immundiciā. Ephe. 5. Que in occulto ab eis fiunt turpe. ⁊cͣ. In intentione autē vitatur malū vite ſicutin intentione recta ⁊ quātum ad hoc dicit. Non ambulantes in aſtucia id eſt in aſtutia ⁊ ſimulatione ⁊ ypocriſi quod faciunt pſeudo qui aliud pretēdūt exterius ⁊ aliud gerunt interius ī corde. Iob. 36. Simulatores ⁊ callidi prouocāt iram dei. In doctrina aūt vitat̉ malū quando verbū domini debito modo ꝓponit̉: ⁊ quantū ad hocdicit. Nō adulterātes verbū. Qd̓ dupliciter exponitur:vt patet ſupra. 2. Et primo nō permiſcētes doctrine xp̄ifalſam doctrinam quod faciebāt pſeudo: dicētes legaliadebere ſeruari cum euangelio. Secūdo nō predicantespropter lucrū vel gloriam ꝓpriam. Et iſtorūª primus eſtlupus. Secundus mercēnarius. Sed qui vera predicat⁊ propter gloriā dei eſt paſtor. Unde Auguſtinus. Paſtor eſt amandus: lupus vitandus: ſed mercēnarius adtempus tolerandus. Sed qꝛ nō ſufficit ad perfectā iuſticiam ſolū vitare mala: ſed requiritur operatio bona. iōconſequenter ſubiungit de operatione bonorum in ipſovſu huius miniſterij. Et ponit triplex bonū qd̓ facit contra triplex malū. Primū bonū eſt contra malū doctrine.Secundū contra malū oꝑationis. Tertiū contra maluꝫintentionis. Contra malū doctrine quod debet vitari fa

cit bonum manifeſte veritatis. Et quantū ad hoc dicit.In manifeſtatione veritatis Quaſi dicat. nō deficimusſed vitantes mala: ambulamus ⁊ proficimus in manifeſtatione veritatis id eſt veritatem puram manifeſtamusIo. 19. Ad hoc natus ſum vt teſtimoniū perhibeam veritati. Eccl̓. 24. Qui elucidant me vitā eternam habebunt. Contra malū oꝑatiōis facit bona oꝑa ⁊ quātū adhoc dicit cōmendantes nos. ⁊cͣ. Et hoc nō facimꝰ dicendo de vobis bona quia nō defacili credit̉ ei qui ſeipſū cōmendat: ſed operando bona quia talia opera facimus vtex ip̄is operibus reddamus noſmetip̄os cōmendabilesad omnē cōſcientiā hominū. prime Pe. 2. Conuerſationem veſtram inter gentes ⁊cͣ. Contra malum intentiōisfacimus bonū reddendo nos comendabiles nō ſolum adoēm conſcientiā hominū ſed etiaꝫ coram deo qui intuet̉corda. infra. x. Non enim qui ſeipſum cōmendat ille probatus eſt. ⁊c. Roma. 12. Prouidentes bona non ſolūcoram ⁊c. Et ẜm Auguſtꝭ. in glo. apoſtolus implet inhoc mandatū domini. Mat. 5. Sic luceat ⁊cͣ. Iteꝫ ſextoAttendite ne iuſticiā. ⁊cͣ. Primū in hoc quod dicit. Cōmendantes nos. ⁊c. Secūdū vero in hoc quod dicit Coram deo. Ro. 2. Non enī qui ī manifeſto ⁊c. Vel poteſttotum hoc magis ẜm continuationem littere legi ſic: vtdicatur. Ideo habentes hanc miniſtrationē: iuxta quod⁊c. Non deficimus ſupple a bene operando ſed abdicamus ⁊cͣ. Et iterū non deficimus in manifeſtatione veritatis ſeruato tn̄ eodē mō exponendi ſicut in pͥma lectura.Lectio ſecunda.Uod ſi etiam opertū eſt euangeliūnoſtrū in his qui pereunt eſt oper5tum: ī quibus deus huius ſeculi excecauit mentes infideliū: vt non fulgeat illuminatio euangelij gloria chriſti qui ē imago dei. Non enī noſmetipſos predicamus:ſed ieſum chriſtū dominū noſtrū. Nos autēſeruos veſtros per ieſum. quoniā deus quidixit de tenebris lucem ſplendeſcere: ipſe illuxit in cordibus noſtris ad illuminationēſcientie claritatis dei in facie xp̄i ieſu.Hic conſequenter apoſtolus reſpondet cuidā tacite obiectioni. Poſſet em̄ dici ſibi ab aliquo tu dicis ꝙ nō deficitis in manifeſtatiōe verſtatis xp̄i: ſed hoc nō videturqꝛ multi ꝯtradicūt tibi. Huic ergo qōni rn̄det. Et circahoc duo facit. Primo em̄ rn̄det qōni predicte. Scd̓o excludit qd̓dā dubiū qd̓ videt̉ ex rn̄ſione ſua ſeqͥ ibi. Nonem̄ noſmetip̄os ⁊c. Circa primū tria facit. Prīo oſtēditquibꝰ occultat̉ veritas xp̄i. Scd̓o occultatiōis cām aſſignat ibi. In quibꝰ deꝰ huiꝰ ſeculi. Tertio on̄dit ꝙ hocnō eſt ex defectu veritatis euāgelij vt occultetur ibi. Vtnō fulgeat ⁊c. Dicit ergo. Dixi ꝙ nō deficimꝰ in manifeſtatiōe ꝙ .i. ſed ſi euāgeliū nr̄ꝫ qd̓ .ſ. nos p̄dicamꝰ ē opertum .i. occultū: nō ē opertū oībus ſed illis tantū qͥ ꝑeuntſcꝫ p̄bēdo impedimētū ne eis manifeſtet̉. 1. Coꝝ. 1. Uerbum crucis pereuntibus ſtulticia ē. ⁊c. Cā ergo huiꝰ occultationis ē nō ex parte euangelij: ſed propter eoꝝ culpam ⁊ maliciam. Et hoc ē quod ſubdit. In quibus deꝰhuius ſeculi. ⁊c. Et hoc poteſt exponi tribꝰ modis. Primo mō ſic. Deus huius ſeculi .i. deus qui ē dn̄s huiusſeculi ⁊ oīm rerū creatione ⁊ natura. iuxta illud. p̄s. Domini eſt terra ⁊ plenitudo eius. Excecauit mentē infideliū nō inducēdo maliciā ſed merito. īmo de merito precedentium pctōꝝ ſubtrahendo gl̓iaꝫ. Eſa. 6. Exce ca cor