īepiſtolā I ad Corinthios II

Poſtꝙͣ apoſtolus ſuam excuſationem poſuit in qua beniuolentiam captauit auditorum: hic conſequenter ꝓſequitur ſuam intentionē ſcilicet tractās de miniſtris noui teſtamenti. Et circa hoc duo facit. Primo em̄ cōmendat dignitatē bonoꝝ miniſtrorū. Secundo vero exaggerat malitiā malorum miniſtrorū et hoc a. x. cap. et deinceps. Circa primū duo facit. Primo em̄ cōmendat miniſteriū nouiteſtamenti. Secundo cōmendat vſuꝫ huius miniſterij inalijs exhortando eos ad hoc ibi vj. cap. Adiuuātes auteꝫ⁊c. Primo cōmendat huiuſmodi miniſterium noui teſtamenti ex tribus. ex dignitate. ex vſu. cap. 4. ibi. Ideo habentes ⁊c. ⁊ ex premio. 5. cap. ibi. Scimus aūt qm̄ ſi ⁊c.Circa primū duo facit. Primo remouet quādā obiectiōꝫSecūdo cōmendat miniſtros noui teſtamenti ibi. Qui ⁊idoneos nos fecit ⁊c. Circa primū ſciendū eſt ꝙ apl̓us intendit cōmēdare miniſtros noui teſtamēti quoꝝ ip̄e eratvnus. et ideo ne corinthij obijcerent ſibi ꝙ in hoc velletcōmendare ſeipſum ſtatim excludit dicens. Incipimꝰ ⁊cͣ.Ubi duo facit. Primo mouet q̄ſtionē. Secūdo rn̄det ibi.Aut nunqͥd ⁊c. Queſtio ſua talis eſt. Dico ꝙ nō ſumusadulterantes verbū dei ſicut pſeudo: ſed ex ſinceritate ſic̄ex deo. Sed nunquid hoc dicendo: Incipimus iteꝝ noscōmendare id eſt dicimus iſta vt velimus noſtrā gloriamquerere ⁊ nō dei. Et dicit iteꝝ. qꝛ in epiſtola prima cōmēdauerat ſe ſatis cū dixit. Vt ſapiens architectus ⁊cͣ. Nonergo hoc dicimus: vt queramus gloriam noſtram ſed deiꝓuerb̓. 27. Laudet te alienus ⁊c. Huic autē queſtiōi reſpondet cū dicit: Aut nunquid egemꝰ ⁊c. Et oſtendit ꝙnon libenter cōmendat ſe. Et circa hoc duo facit. Primooſtendit ꝙ nō indiget cōmendatiōe hominuꝫ. Secūdo ꝙneqꝫ etiam hoc requirit ipſe ab eis ibi. Fiduciā autē taleꝫ⁊c. ¶ Circa primū duo facit. Prīo oſtendit ꝙ nō indigetcōmendatione eoꝝ ad gloriā ꝓpriam. Secundo huiꝰ cauſam aſſignat ibi. Epiſtola noſtra vos eſtis ⁊c. Dicit ergoDico ꝙ non incipimus cōmēdare noſmetipſos. qꝛ nō indigemus cōmendatione. Et hoc eſt quod dicit. Aut nūquid egemus nos veri miniſtri ſicut quidam ſcilicet pſeudo cōmendaticijs epiſtolis id eſt laudibus miſſis ad vosab alijs aut ex nob̓ alijs miſſis. ¶ Sed contra collo. 4. dicitur. Marchus conſobrinus barnabe de quo accepiſtismandatū ⁊c. Etiā legati pape ſemꝑ portant litteras commendaticias. Non eſt ergo malū. Reſponſio dicenduꝫ ꝙaccipere litteras huiuſmodi a perſonis famoſis vt ſoluꝫillas cōmendētur et honorent̉ quouſqꝫ ipſi ex bonis operibus ſuis veniant in notitiā: hoc nō eſt malū. et hoc faciunt legati pape. Apoſtolus vero ita iam erat notus ⁊ cōmendatus apud iſtos per opera ſua: ꝙ non indigebat litteris cōmēdaticijs. Et ideo ſtatim cauſā huius aſſignāsſubdit. Epiſtola noſtra vos eſt Quaſi dicat. Ego habeobonas litteras non indigeo alijs. et ideo circa hoc duo facit. Primo em̄ oſtendit que ſit iſta littera quā habet. Sꝫcundo exponit hoc idē ibi Manifeſtati ⁊c. Circa primuꝫduo facit. Primo oſtēdit que ſit illa littera. Secūdo oſtēdit eam eſſe ſufficientē ad cōmendationē ꝓpriā ibi. Scripta ⁊cͣ. Dicit ergo ſic. Epiſtola noſtra vos eſtꝭ .i. epl̓a perquā manifeſtatur dignitas noſtra: qua nos cōmendamurita vt epiſtolis alijs non indigeamus. sͣ. 2. Gloria noſtravos eſtis. Gal̓. 4. Filioli mei qͦs iterū parturio ⁊c. ¶ Sꝫhec epiſtola ē ne ſufficiēs? Ita: quia ſcripta ⁊c. Ubi duotangit. ſufficientiam litteraruꝫ huiuſmodi cauſātia. Unūeſt ꝙ intelligatur et ſciatur ab eo pro quo mittitur. aliasadhuc quereret niſi ſciret ſe eam habere. Et ꝙͣtuꝫ ad hocdicit Scripta in cordibus noſtris. quia ſemper vos habemus in memoria: habētes de vobis ſpecialē curā. Phil̓.1. Eo ꝙ habeam vos ⁊c. Secundum eſt ꝙ ille cui mittit̉legat et ſciat eam. alias non curaret de cōmendatiōe eius

Et ꝙͣtum ad hoc dicit. Que ſcitur et legitur ab omnibushominibus. Noſtra inꝙͣ. quia per nos inſtituti eſtis ⁊ cōuerſi. Legitur autē quia exemplo noſtri etiā alij imitantvos. Aba. 2. Scribe viſum et explana eū ſuper tabulas:vt percurrat qͥ legerit eum. ¶ Quomodo autē ſcitur hecepiſtola exponit dicens: Manifeſtati ⁊c. Et circa hoc triafacit. Primo exponit cuius ſit hec littera. Secundo quomodo ſit ſcripta. et tertio in quo. Cuius autē ſit ſic oſtēditquia xp̄i. Et ideo dicit Manifeſtati quoniaꝫ eſtis xp̄i id ēa chriſto informati et inſtructi ſcilicet principaliter ⁊ auctoritatiue Mat. 23. Unus eſt magiſter veſter. Sed a nobis ſecundario et inſtrumentaliter. Et ideo dicit. Miniſtrata a nobis .1. coꝝ. 4. Sic nos exiſtīet homo ⁊c. 1. cor.3. Quid igitur cephas ⁊c. ¶ Quomodo āt ſit ſcripta oſtēdit qꝛ nō atramento id eſt non admixta erroribus ſic̄ pſeudo. non mutabilis ⁊ imperfecta ſicut vetus lex quia neminem ad perfectum adduxit. Heb̓. 7. Nam atramentū nigrum eſt per quod intelligitur error et delebile per qd̓ intelligitur mutabilitas. Nō inꝙͣ ī atramento eſt ſcripta ſꝫſpiritu dei viui id eſt ſpirituſancto quo viuitis et quo docente inſtructi eſtis Ephe. 1. In qͦ ſignati eſtis ⁊c. ¶ Ubiautem ſit ſcripta inſinuat ſubdens. Non in tabulis lapideis ſicut lex vetꝰ vt excludat duriciē. Quaſi dicat. Nōin lapideis cordibꝰ habentibus duriciē ſicut iudei. Act̉.7. Dura ceruice ⁊c. Sed in tabulis cordis carnalibꝰ id ēin cordibus lautis ex charitate. ⁊ carnalibus id eſt mollibus ex affectu implendi et intelligendi Ezechie. 36. Auferam a vob̓ cor lapideū ⁊c. ¶ Fiduciā autē talē ⁊cͣ. Apoſtolus ſupra excuſauit ſe ꝙ non querebat gloriam ſuamquia non indigebat ea: hic vero probat hoc quia ipſe nōquerit gloriam propriam. īmo omnia bona que facit nō attribuit ſibi ſed deo. Et circa hoc duo facit. Primo em̄ attribuit omnia bona que habet et facit deo. Secundo cauſam huius aſſignat ibi. Non ꝙ ſufficientes ⁊cͣ. Dicit ergo primo Dico ꝙ non egemus epiſtolis cōmendaticijs.⁊ ꝙ vos eſtis epiſtola noſtra miniſtrata a nobis. Nec etiāquerimus gloriam noſtram ſed chriſti. et fiduciā talē id ēdicendi talia. Habemus ad deum id eſt referimus in deūUel fiduciam tendentē in deū ex cuius viribus hoc dico.quia ipſe in me operatur. quā quideꝫ fiduciā habemꝰ perchriſtum per quem acceſſuꝫ habemus ad patrē vt diciturRomano. 5. Qui vniuit nos deo. Iere. 17. Benedictꝰvir ⁊c. Et quia vnitus deo per chriſtum habeo hanc fiduciam. psͣ. Fiducialiter agam ⁊c. Cauſa autē huius fiducie eſt quia quicquid ego facio etiam ip̄m principiū operꝭdeo attribuo. Et ideo dicit. Non ꝙ ſufficientes ſimꝰ cōgitare ſaltem non ſolum dicere vel implere. Nam in quolibet proceſſu operis primo eſt aſſenſus qui ſit cogitandodeinde collatio per verbū et poſtmoduꝫ impletio ꝑ opus.vnde ſit vt ſi nec cogitare quis a ſe habeat ſed a deo. noneſt dubium ꝙ non ſolum perfectio operis boni eſt a deo:ſed etiā inchoatio. Phil̓. r. Qui cepit in vob̓ opus bonū⁊c. Et hoc eſt contra pelagianos dicentes ꝙ īchoatio boni operis eſt ex nobis ſed ꝑfectio eſt a deo. Eſa. 26. Omnia opera noſtra ⁊c. Sed ex hac ne videatur tollere libertatem arbitrij dicit: A nobis quaſi ex nobis. Quaſi dicatPoſſum quidem aliquid facere quod eſt liberi arbitrij.ſed hoc quod facio non eſi ex me: ſed a deo. qui hocipſumpoſſe cōfert vt ſic et libertatē hominis defendat cum dicit A nobis id eſt a noſtra parte. et diuinam gratiam commendat cum dicit Quaſi ex nobis ſcilicet procedat ſed adeo. Hoc etiam philoſophus vult ꝙ nunꝙͣ homo per liſberum arbitrium poteſt quoddam bonum facere ſine adiutorio dei Et ratio ſua eſt. quia in his que facimus querendum eſt illud propter quod facimus. Non eſt autē ꝓcedere in infinitum ſed eſt deuenire ad aliquid puta ad cō

t iij