in epiſtolā I ad Corinthios II

te abundantiori triſticia abſorbeat̉ qui eiuſmodi eſt. Aliquis enim ꝓpter peccatū et penā peccati aliqn̄ ſic mergit̉triſticia ꝙ abſorbet̉: dum nullū habet conſolatorē ⁊ hoc ēmalum. quia non ſequit̉ ex hoc penitentie fructus qͥ ſperatur ſcilicet correctio ſed potius deſperās tradit ſe omnibꝰpeccatis ſicut cayn cū dixit. Maior ē iniquitas ⁊c̄. Gen̄.4. Et ephe. 4. Qui deſperantes tradiderunt ſe ⁊c. Et ꝓpter hoc dicit̉. 2. reg. 2. ꝙ periculoſa res eſt deſperatio.Et ideo dicebat dauid in psͣ. Neqꝫ abſorbeat me ⁊cͣ. Etideo ne hoc contingat dicit. Conſolemini vt ſcilicet ceſſeta peccato Eſa. 27. Hic eſt omnis fructus vt auferat̉ peccatuꝫ. Contra. apoſtolus nō ſolum ꝑ rationē ſed ex alijscauſis inducit eos ad hoc cū dicit. Propt̓ qd̓ obſecro ⁊c.Et inducit eos a tribus. Primo precibus dicēs: Propt̓quod ſcꝫ ne abſorbeat̉ obſecro qͥ poſſū p̄cipere. Phylem.Multā fiduciā habēs in xp̄o ieſu īperandi tibi ⁊c̄. Cōtrarium faciunt mali p̄lati. Eze. 34. Cum auſteritate imꝑabatis eis ⁊c. ¶ Vt ꝯfirmētis in illū charitatē. Quod fit ſioſtenditis charitatē vr̄am ad eū ⁊ nō abhomīamini eumꝓpter peccata nec contēnitis. ſed ꝓpter conſolationē veſtram facitis eū habere odio peccatū ſuū et diligere iuſticiam. Luc̄. 22. Et tu conuerſus cōfirma fratres tuos ⁊cͣ.Secundo p̄cepto dicens. Ideo em̄ ſcripſi hoc ſcilicet vtcognoſcā experimentū vr̄ꝫ an in omnibus obedientes ſitis. Et dicit in omnibus ſcilicet ſiue in his que placēt vobis. ſiue in his que diſplicent. Primo em̄ mādauerat eisꝙ excōmunicarent eū et iſti fecerūr mādatū apoſtoli. nūcvero ſecundo mandat eis ꝙ ꝑcant. Et ideo dic̄. An ī omnibus obedientes ſitis. Tertio ex cōmemoratione beneficij cum dicit. Cui aūt ⁊c. Quaſi dicat. vos debetis hocfacere quia etiā ego feci. Si em̄ vos remiſiſtis alicui ⁊ rogaſtis me ꝙ ego remitterē ⁊ ego remiſi. Et hoc eſt qd̓ dicit. Cui autē aliquid donaſtis vos et ego ſcꝫ donaui. Ethoc patet. ¶ Nam et ego qd̓ donaui ⁊cͣ. Ubi quattuor tāguntur ad huiuſmodi donationē ſeu remiſſionē neceſſaria. Primū eſt diſcretio vt ſcilicet nō paſſim et temere remittatur. Et ideo dicit. Si quid indebito modo. ꝓuerb̓.4. Palpebre tue p̄cedant ⁊c. Secundū finis qꝛ non ꝓpt̓amorē vel odiū debet fieri. ſed ꝓpter vtilitatē aliquā eccleſie vel aliquorum. Et ideo dicit Propter vos. Tertiūeſt auctoritas. quia nō debet fieri auctoritate ꝓpria ſꝫ xp̄iqui remittit peccata auctoritate: alij vero quibus cōmiſſum eſt miniſterio et ſicut mēbra xp̄i. Et ideo dicit in ꝑſona chriſti ſcilicet non mea auctoritate. Et tamē quodcunqꝫ remittetur xp̄s remittit Iohan. 20. Quorū remiſeritꝭpeccata ⁊c. Quartum eſt neceſſitas. Vnde dicit. Vt noncircūueniamur a ſathana. Dyabolus em̄ multos decepitquoſdā ſcilicet trahendo ad peccatoꝝ ꝑpetrationē. quoſdam vero ad nimiā rigiditatem contra peccantes. vt ſi nōpoteſt eos habere per perpetrationē facinoꝝ ſaltem nō ꝑoat quos iam habet ꝑ prelatorum auſteritatē qui eos nōmiſericorditer corrigentes in deſperationē inducūt; ⁊ ſicet hos non ꝑdit: et illos dyaboli laqueus includit Eccl̓.7. Noli eſſe nimis iuſtus. 1. Pe. 5. Aduerſarius veſterdyabolus ⁊c̄. Et hoc contingeret nobis ſi non remittampeccantibus. Et ideo vt nō circūueniamur a ſathana egodonaui ſi quid donaui. Non enim ignoramus cogitationes eius ſcilicet ſathane. verum eſt in generali. ſed in ſpeciali nullus poteſt ſcire eius cogitationes niſi ſolus deus.Iob. 41. Quis reuelauit faciem indumenti eius? ⁊cͣ.Lectio tertia.Um veniſſem autem troadem proc Ipter euangeliuꝫ xp̄i. et oſtiuꝫ mihiapertū eſſet in dn̄o: non habui reqͥeꝫſpiritui meo eo ꝙ non inuenerim titū fratreꝫ

meū: ſed valefaciēs eis ꝓfectus ſum in macedoniā. Deo autē gratias qui ſemꝑ triumphat nos in xp̄o ieſu ⁊ odorē noticie ſue manifeſtat per nos in omni loco: quia xp̄i bonodor ſumꝰ. deo in his qui ſalui fiunt. ⁊ ī hisqui pereunt. Alij quidem odor mortis ī mortem. alijs autē odor vite in vitam. Et ad hecquis tā idoneus? Nō em̄ ſumus ſicut plurimi adulterātes verbuꝫ dei ſed ex ſinceritateſicut ex deo corā deo in xp̄o loquimur.Poſita prima cauſa ſue dilationis ne ſcilicet cuꝫ triſticiairet ad eos: hic ponit cauſā ſecundā que eſt ex fructu quēalicubi faciebat. Et circa hoc duo facit. Primo ponit ſuiitineris ꝓceſſuꝫ. Secūdo ipſius ꝓceſſus effectū ibi. Deoautem gratias ⁊c. Circa primū duo facit. Primo oſtēditimpedimentū fructificandi quod habuit in troade. Secūdo ſubiungit ꝓceſſum ſuū in macedoniā ibi. Sed valefaciens ⁊c. Dicit ergo Cū veniſſem troadē ꝓpter euāgeliūid eſt ad predicandū xp̄m. Ioh̓. 15. Poſui vos vt eatꝭ ⁊c.Et hoſtiū mihi aꝑtū eſſet id eſt mentes hominū parate etdiſpoſite eſſent ad recipiendum p̄dicationis verba ⁊ xp̄m1. coꝝ. 16. Oſtium mihi apertū eſt ⁊c. Apoca .3. Ecce ſtoad oſtium ⁊c. ſed non in quocunqꝫ: īmo in domino. qꝛ ip̄ap̄paratio mentis humane eſt ex virtute diuina. Nā licꝫ facilitas qua mentes preparant̉ ſit cauſa conuerſionis tamēipſius facilitatis ⁊ p̄parationis cauſa eſt deus. Tren̄. vl.Conuerte nos domine ad te ⁊ cōuertemur. Cum inꝙͣ itaeſſet apertum mihi oſtium in domino non habui requiemſpiritui meo id eſt non potui facere quod ſpiritus meꝰ volebat id eſt dictabat. Tunc em̄ dicitur habere ſpiritꝰ requiem quando efficit qd̓ vult. ſicut tunc dicit̉ caro requieſcere quando habet qd̓ cōcupiſcit. Luc̄. 12. Anima meahabes multa bona ⁊c. Apoſtolus nō dicit. non habui requiem carni mee vel corpori ſed ſpiritui meo id eſt voluntati mee ſpirituali: que eſt vt xp̄m firmem in cordibꝰ hominum. Et īpedit̉ qꝛ videbat corda parata et diſpoſita ⁊ nonpoterat p̄dicare. Sed quare nō habuit requiē ſpiritui ſuoſubdit. Eo ꝙ non inueni titū fratrē meū id eſt ꝓpter abſētiam titi. et hoc duplici de cauſa Una cauſa eſt ꝙ licet apoſtolus ſciret om̄es linguas ita vt diceret. Gratias ago d̓omeo ꝙ omniū veſtrum lingua loquor tamē magis expeditus et edoctus erat in lingua hebrea ꝙͣ in greca. Titꝰ autem magis in greca. Et ideo volebat eū habere preſenteꝫvt predicaret in troade. Et quia erat abſens. nā corinthtidetinuerant cum: dicit Non habui requiē ſpirttui meo.ſed quia dona dei non ſunt īperfecta et donū linguaꝝ fuitſpecialiter apoſtolis collatū ad predicandū ꝑ totū mundūpsͣ. In omnem terrā exiuit ſonus eoꝝ ⁊c̄. Et ideo alia cāeſt melior que eſt qꝛ apoſtolo īminebant in troade multafacienda. Nam ex vna ꝑte īminebat ei p̄dicare his qͥ parati erant recipere xp̄m ꝑ fidem. ex alia parte īminebat eireſiſtere aduerſarijs qui impediebāt. et ideo quia ip̄e nōpoterat ſolus iſta facere anguſtiabat̉ de abſentia titi qͥ inſtētiſſet p̄dicationi ⁊ cōuerſioni bonoꝝ et apoſtolus reſtitiſſet aduerſarijs. Et ſpecialiter etiā hoc ſcribit eis vt innuat ꝙ non ſolum prima cauſa dilatiōis ſue fuit ex eis. ſꝫetiam ſecunda. Nam ipſe ꝓpter duriciā ⁊ diſſenſionē eorum detinuerat tanto tempore titum. et ideo dicit. Eo ꝙnon inueni titum fratrem vel in xp̄o. vel coadiutorem ꝓuer. 18. Frater qui iuuatur a fratre ⁊c. Et quia non inueni titum in troade nō remanſi ibi. ſed valefaciens eis quierant conuerſi et in quibus hoſtium apertū erat ꝓfectusſum in macedoniam vbi credebam eum inuenire. Cauſa

t ij