nepiſtolā I ad Corinthios II

non ſed eſt quia quotquot ꝓmiſſiones dei ſcilicet ſunt facte hominibus in illo id eſt in xp̄o eſt id eſt in xp̄o verificātur ⁊ complent̉. Ro. 15. Dico ieſum xp̄m miniſtrum fuiſſe ⁊c. Ad confirmandas ⁊c. Ex his ergo cōcludit ꝙ poſtꝙͣ dicta ſua vera ſunt quia predicant filiū dei in quo ē veritas. ideo et per ipſum ſcilicet xp̄m dicimus Amen deoid eſt verum Apoca .1. Hec dicit amen teſtis fidelis ⁊c.Eſa. 68. Qui benedictꝰ ē in terra benedicet̉ in deo amē⁊c. Et iſtā veritatē dicimus deo id eſt ad honorē dei ſcilicet manifeſtantes eius veritatē et gloriā noſtrā: quia gloria noſtra eſt conuerſio veſtra. vel gloriā veſtraꝫ quia gloria noſtra eſt oſtendere et predicare verbū dei. ¶ Conſequenter cum dicit. Qui autē confirmat nos ⁊c. ꝓbat apoſtolus ꝙ non eſt mentitus ꝑ cauſam efficientē ſic. licꝫ em̄homo ex libero arbitrio poſſit vti lingua ſua ad veruꝫ velad falſum loquendum. nihilominꝰ tamen deus poteſt cōfirmare hominē ſic in vero: vt non niſi vera loquat̉. Si ergo deus aliquē confirmaret in vero manifeſtum eſt ꝙ. nōdiceret falſum. ſed deus cōfirmat nos in veritate ergo ⁊cͣ.Et ideo dicitꝙ deus eſt qui confirmat vos nobiſcū in xp̄oid eſt in vera predicatione xp̄i quaſi dicat. Si xp̄s eſſꝫ extra nos poſſemus mentiri. ſed exquo eſt nobiſcū et nos ſumus in xp̄o non mentimur psͣ. Ego confirmaui colūnaseius ⁊c. Sumus ergo in xp̄o dupliciter ſcilicet ꝑ gratiamet per gloriā. Per gratiā quidē ſumus inꝙͣtum vncti ſumus ſpirituſſancti gratia et effecti ſumꝰ mēbra xp̄i ⁊ iuncti ſibi qua etiam gratia xp̄s vnctus eſt ẜm ꝙ homo psͣ.Unxit te deus ⁊c. Et ex plenitudine iſtius vnctionis redundauit in omnes ſuos. ſicut vngentum in capite ſcilicet xp̄o quod deſcendit ⁊c. Et ideo dic̄ ꝙ vnxit nos deꝰvnxit inꝙͣ ī reges et ſacerdotes. Apoc̄. 5. Feciſti nos d̓o⁊c. 1. Pe. 2. Vos autem genus electum ⁊c. Unionē autem que eſt per gloriam non habemus in re ſed in ſpe certa inꝙͣtum habemus firmā ſpem vite eterne. Et habemꝰduplicem certitudinem ſpei huius vnionis conſequendeUna eſt per ſignum. Alia per pignus. Per ſignum euidens qꝛ fidei. Vnde dicit. Signauit nos ſigno fidei chriſti. Item ſignum crucis Eze. 9. Signa thau id eſt ſignuꝫcrucꝭ. Apo. 7. Quoaduſqꝫ ſignemꝰ ſeruos dei noſtri ⁊cͣ.Et hoc per ſpiritum ſanctum. Ro. 8. Si quis ſpiritū xp̄inō habet ⁊c. Et ideo ſpeciale et certū ſignum eſt vite eterne conſequende configurari xp̄o. Can. 8. Pone me vt ſignaculū ⁊cͣ. Uel ſignauit ſigno vite. per pignus vero maximum quia ſpirituſſancti et ideo dicit. Dedit pignꝰ ſpiritus in cordibus noſtris De quo certum eſt ꝙ nullꝰ poteſt eū accipere a nob̓. ¶ Sꝫ nota ꝙ in pignore duo ſuntconſideranda ſcilicet ꝙ faciat ſpem habende rei et ꝙ valeat tantū ꝙͣtum valet res vel plus. et hec duo ſunt in ſpirituſancto. quia ſi conſideremus ſubſtantiā ſpirituſſanctiſic valet tantum ſpirituſſanctus ꝙͣtum vita eterna que eſtipſe deus. quia ſcilicet valet ꝙͣtum omnes tres perſone.Si vero conſideretur modus habendi ſic facit ſpem ⁊ nōpoſſeſſioneꝫ vite cterne. quia nondum perfecte habemusipſum in vita iſta. Et ideo non perfecte beati ſumꝰ niſi qn̄perfecte habebimus in patria. ephe. 1. Signati eſtis ſpū¶ Conſequenter cū dicit. Ego autem teſtem ⁊c. Excuſatde eo ꝙ non venit. et hoc per iuramentū qd̓ maius eſt. Etcirca hoc tria facit. Primo ponit ſuam excuſationē. Secundo reſpondet tacite queſtioni ibi. Non quia dominamur. Tertio exponit quod dicit ibi. Nam fide ſtatis. Excuſat autem ſe per iuramentū duplex. Vnum atteſtatiōiscum dicit. Ego autem teſtē deū inuoco. Aliud eſt execrationis cum dicit. In animā meā id eſt contra animā meaꝫRo. 1. Teſtis eſt mihi deus ⁊c̄. Teſtem inꝙͣ inuoco deūquia non veni vltra id eſt poſt primā vicē vl̓ poſtꝙͣ diſcetſi a vobis. et hoc feci parcens vobis ſcilicet quia ipſe ſcie-

bat eos incorrigibiles. vnde ſi iuiſſet tunc aut puniuiſſetet ſic forte receſſiſſent totaliter a fide. aut non puniuiſſet ⁊ſic dediſſet occaſionē magis peccandi. Sed quia aliquispoſſet dicere quare dicis. parcens vobis. Nūquid dominus noſter eſtis; ideo cōſequent̓ hoc remouet dicēs: Nodico quia dominamur fidei veſtre ſed adiutor ⁊cͣ. quaſi dicat non dico hoc vt dominus ſed vt coadiutor. 1. Pe. 5.Non em̄ dominātes in cleris ⁊c. Adiutor inꝙͣ gaudij veſtri vel emendationis veſtre. Quare autem dicat fidei veſtre exponit conſequenter dicens: Nam fide ſtatis id ē ſtatis in gratia iſta xp̄i per fidem.Incipit capitulum ſecūdū.Tatui autem hocipſum apd̓ me.ne iterum in triſticia venirem advos. Si enim ego contriſto vos. ⁊quis eſt qui me letificet niſi qͥ cōtriſtatur ex me? Et hoc ipſū ſcripſi vobis. vtnon cum venero triſticiā ſuper triſticiā habeam. de quibus oportuerat me gaudere. confidens in omnibus vobis quia gaudiū meuꝫomnium veſtrum eſt. Naꝫ ex multa tribulatione et anguſtia cordis ſcripſi vobis ꝑ multas lachrymas. non vt cōtriſtemini ſꝫ vt ſciatis quā charitatē habeā abundantius in vobis.Apoſtolꝰ ſupra poſuit excuſationē ſuā in generali de mora eundi ad corinthios: hic vero inſinuat cauſam tāte more et quomodo eis peꝑcit. Circa hoc autē duo facit. Primo enim inſinuat vnā cauſam dilationis fuiſſe ne in aduētu ſuo triſticiā inferret eis. Secundo oſtendit aliaꝫ cauſāfuiſſe ne fructus quem apud alios ſperabat ⁊ inceperat facere impediretur ibi. Cum veniſſem autē ⁊c. Circa pͥmuꝫduo facit. Primo oſtendit cauſam dilationis eſſe in communi ne triſticiā inferret. Secundo loquitur in ſpecialide quodam qui eum contriſtauerat ibi. Si quis autē contriſtauit me. Circa primum tria facit. Primo aſſignat rationem quare venire diſtulit. Secundo cauſam dicti aſſignat. Si enim ego contriſtatus ⁊cͣ. Tertio manifeſtat q̄dicit ibi. Nam ex multa tribula. Dicit ergo. dixi ꝙ nō veni ad vos parcens vobis. in hoc ſcilicet quia nolui vos cōtriſtare et ideo ſtatui id eſt firmiter diſpoſui hocipſuꝫ apd̓me quod propoſui cum aliam epl̓am miſi. Ecc. 37. Anteomnia verbū verū ⁊c. Ne iteꝝ id ē alia vice in triſticia venirem ad vos id eſt vos contriſtem. Et ratio quare noluit eos contriſtare eſt illa qua dominus noluit ieiunare diſcipulos ſuos ſcilicet ad hoc vt amore et non timore afficerentur ad xp̄m et iungerent̉ ſibi. Voluit em̄ eos dominusfirmare et nutrire in fide in om̄i dulcedine et d̓ſidęrio cordis. et ſic firmati ex amore non defacili euellerent̉ ꝓptertribulationes quia aque multe non potuerunt extinguerecharitatē Cant. 8. Similit̓ apl̓us nō vult eos ꝓpter hoccōtriſtare. Rationē huius dicti ſcꝫ ꝙ nō vult eos ꝯtriſtar̄aſſignat cū dicit: Si em̄ ego cōtriſto ⁊c. Et circa hoc duofacit. Primo aſſignat cauſā quare noluit eos cōtriſtare.Secundo manifeſtat quar̄ hoc ſignificauit ibi. Et hocip̄ꝫſcripſi. Dicit ergo. Ratio quare nolui in triſticia venire ēquia triſticia veſtra redundat in triſticiā meā. et de cōſolatione vr̄a gaudeo. ⁊ ſolū vos conſolamī me cū ſū apd̓ vosvnde ſi venirē et contriſtarē vos ego ex triſticia vr̄a triſtarer et ſic nullus eſſet qui letificaret me in vos qͥ ꝯtriſtamīex me qꝛ ꝯtriſtatus nō de facili aliū cōſolat̉. ꝓuer. 10. Filius ſapiens ⁊c. ꝓuer. 29. Uir qͥ amat ſapiētiā ⁊c. Ul̓ alit̓