epiſtolā Iad Corinthios Xv

ſa. Primū fuit generale omniū ſcilicet ꝙ mortui reſurgētincorrupti. Et ideo primo ꝙͣtum ad hoc dic̄. Oportꝫ corruptibile hoc induere incorruptionē. Scd̓m fuit ſpecialeapl̓is et bonis ſcilicet Et nos īmutabimur. ⁊ ideo ſecūdoꝙͣtum ad hoc dicit. Et mortale hoc induere īmortalitateꝫquia enim corruptibile opponit̉ incorruptibili ⁊ in ſtatupreſentis vite ſubijcimur corruptioni. Ideo dicit ꝙ cū reſurgemus oportet hoc corruptibile ⁊cͣ. neceſſitate ſcilicetcongruentie. Et hoc propter tria. Primo propter completionē hūane nature. Nā ſic̄ etiā dic̄ aug. aīa ꝙͣdiū eſtſeparata a corpore eſt imꝑfecta non habens perfectionemſue nature. et ideo non eſt in tanta beatitudine ſeparataexiſtens in ꝙͣta erit corpori vnita in reſurrectione. Vt ergo ꝑfruatur beatitudīe perfecta. oportet corruptibile hocid eſt corpus induere vt ornamētū incorruptionē vt vltērius aliquatenus non ledatur mortale. Secūdo ꝓpt̓ exigentiam diuine iuſtitie vt ſcilicet illi qui bona fecerūt ſeumala in corpore premientur vel puniantur: etiam in ipſiscorporibus. Tertio ꝓpter conformitatem mēbroꝝ ad caput. vt ſicut xp̄s reſurrexit a mortuis per gloriā patrꝭ: itaet nos in nouitate vite ambulemus. Ro. 6. ¶ Notanduꝫautem ꝙ ipſam incorruptionē ſeu īmortalitatē aſſil̓at veſtimento cū dicit. induere. veſtimentū em̄ adeſt veſtito etabeſt manente eadem numero ſubſtantia veſtiti. vt ꝑ hocoſtendat ꝙ corpora eadem numero reſurgant ⁊ idem homines idem numero erunt in ſtatu incorruptionis et immortalitatis in quo ſunt modo. Vnde ex hoc excludit̉ error dicentiū ꝙ corpora non reſurgent eadē numero. Unde et ſignanter dicit. Oportet corruptibile hoc ſcilicꝫ corpus. Nam anima nō eſt corruptibil̓. Excludit̉ etiaꝫ errordicentium ꝙ corpora glorificata nō erūt eadem cū iſtis ſꝫceleſtia. et de iſto modo ſimile habetur. 2. coꝝ. 5. Naꝫ inhoc ingemiſcimus ⁊c. Eſa. 52. Induere veſtimētis gl̓ietue Iob. 40. Circūda tibi decorē ⁊c. ¶ Sed contra hoceſt quia videtur īpoſſibile ꝙ corruptibile hoc induat incorruptionē id eſt ꝙ corpora reſurgant eadeꝫ numero. qꝛimpoſſibile eſt ea que differunt genere vel ſpecie eſſe eadem numero. ſed corruptibile et incorruptibile nō ſolumdifferunt ſpecie ſed genere. Ergo impoſſibile eſt ꝙ corpora reſurgentiū ſint incorruptibilia ⁊ remaneāt eadem numero. Preterea philoſophus dicit ꝙ īpoſſibile eſt ꝙ illa quorum ſubſtantia corruptibilis mota eſt reintegrent̉eadem numero. ſed eadē ſpecie. ſubſtantia aūt corporumhumanorum eſt corruptibilis. ergo impoſſibile eſt reintegrari eadem numero. Reſpondeo dicendū eſt ad primuꝫꝙ vnumqd̓qꝫ conſeqͥtur genus ⁊ ſpeciē ex ſua natura ⁊ nōex aliquo alio extrinſeco ſue nature et ideo dico ꝙ ſi reſurrectio corporum futura eſſet ex principijs nature corpoꝝimpoſſibile eſſet ꝙ corpora reſurgerent eadem numero.Sed dico ꝙ incorruptio corpoꝝ reſurgentiuꝫ dabitur abalio principio ꝙͣ a natura ipſorum corporum ſcilicet a gloria anime ex cuius beatitudine ⁊ incorruptione tota beatitudo et incorruptio corporum deriuabit. Sic̄ ergo eiuſdem nature et idē numero eſt liberū arbitriū modo dū eſtvolubile ad vtrāqꝫ ꝑtē ⁊ cū erit firmatū in fine vltimo. itaet eiuſdem nature ⁊ idē numero erit corpus quod modo ēcorruptibile. et tunc qn̄ per liberū arbitriū firmatū eritꝑgloriam anime erit incorruptibile. ¶ Ad ſecundū dicendum ꝙ ratio philoſophi ꝓcedit contra illos qui ponebātomnia in iſtis inferioribus cauſari ex motu corpoꝝ celeſtium et ꝙ reuolutis eiſdem reuolutionibus corpoꝝ ſuperiorum ſequebantur eideꝫ effectus numero qui aliquādofuerant. Vnde dicebant ꝙ adhuc plato idem numero leget athenis ⁊ ꝙ habebit eaſdem ſcholas et eoſdē auditores quos habuit. Et ideo ph̓us contra eoſdē arguit. ꝙ licet idem celū numero ⁊ idem ſol ſit in in eiſdeꝫ reuolutio

nibus: tamen effectus qui inde ꝓueniunt non conſequūt̉idētitatē numero ſed ſpecie. ⁊ hoc ẜm viaꝫ nature. Similiter dico ꝙ ſi corpora induerent incorruptionem ⁊ ſurgerent ẜm viam nature ꝙ non reſurgerent eadē numero ſꝫeadem ſpecie. Sed cum re integratio ⁊ reſurrectio ſicut dictum eſt fiant virtute diuina. dicimus ꝙ corpora erūt eadem numero cū neqꝫ pͥncipia indiuiduātia huius homīsſint aliud ꝙͣ hec anima ⁊ hoc corpus. In reſurrectione autem redibit et anima eadē numero cum ſit incorruptibil̓:⁊ hoc corpus idem numero ex eiſdem pulueribus in quibus reſolutum fuit ex virtute diuina reparatū. ſic erit idēhomo numero reſurgens. Nec facio vim in formis int̓medijs quia non pono eſſe aliquā aliā formā ſubſtantialē inhomine niſi animā rationalē a qua habet corpus humanūꝙ ſit animatū natura ſenſibili ⁊ vegetabili ⁊ ꝙ ſit ratiōale. Forme vero accidentales nihil impediunt idemptitatem numeralē quā ponimus. ¶ Conſequent̉ cū dicit. Cūautē corruptibile ⁊cͣ. Confirmat quod dixerat ꝑ auctoritatem. Et circa hoc duo facit. Primo pōit auctoritatē. Secundo ex ea concludit tria ibi. Ubi em̄ eſt mors ⁊cͣ. Dicitergo primo. Dixi ꝙ oportet corrupttibile hoc īduere ⁊cͣ.Sed cum mortale hoc induerit īmortalitatē tūc ſcꝫ in futuro. Quod eſt contra illos qui dicunt iam reſurrectionēfactā. Fiet ſermo qui ſcriptus eſt .ſ. Abſorpta eſt ⁊cͣ. Hocẜm tranſlationē noſtrā non inuenit̉ ī aliquo libro biblie.ſi tamen inueniatur in tranſlatione. lxx. non eſt certū vnde ſumptum ſit. Poteſt tamen pici hoc eſſe ſumptū Eſa.26. Uiuent mortui tui ⁊cͣ. Et. 25. Precipitabit mortemin ſempiternum. Oſee. 13. vbi nos habemus. Ero morstua o mors. lxx. habent Abſorpta eſt mors ī victoria. id ēꝓpter victoriā xp̄i. Et ponit p̄teritū ꝓ futuro ꝓpt̓ certitudineꝫ ꝓphetie. 1. Pe. 3. Deglutiēs mortē ⁊c. ¶ Cōſeq̄nt̓cū dic̄ Ubi ē mori victoria tua ⁊cͣ. Cōcludit tria ex p̄miſſaauctoritate. Inſultatōeꝫ ſctōꝝ ꝯtra mortē Gratiarūactiones ad deum ibi. Deo autē gratias. Et ammonitionē ſuācorinthijs ibi. Itaqꝫ fratres mei ⁊cͣ. Circa primū duo fac̄Primo ponit inſultationē. Secundo expōit ibi. Stimulus autē ⁊cͣ. Loquens ergo apoſtolus de victoria xp̄i contra mortem quaſi in quodam ſpeciali gaudio poſitus aſſumit perſonam viroꝝ reſurgentiū dicens Vbi eſt mors victoria tua? hoc non inuenit̉ in aliquo loco ſacre ſcripturevtrū aūt ex ſe vel aliunde habuerit hoc apoſtolus incertūeſt. Si tamen aliūde accepiſſet videtur accepiſſe de Eſa.24. Quomodo quieuit tributum ceſſauit ⁊cͣ. Dicit ergoUbi eſt mors ⁊cͣ. ſcilicet corruptionis victoria tua id ē potentia qua totū humanū genus ꝓſternebas de omnibꝰ triumphabas. 2. reg. 14. Oēs morimur ⁊cͣ. Iob. 18. Calcꝫſuper eum quaſi rex interitus ⁊cͣ. ¶ Ubi eſt mors ſtimulꝰtuus? Quid autem ſit ſtimulus cōſequent̉ exponit dicēsStimulus aūt ⁊cͣ. Unde duo ponit. Unum ꝑ quod exponit quod dixit. Aliud per quod obiectionem excludit ibi.Uirtus peccati ⁊c. Sciendum eſt autē ꝙ ſtimulꝰ mortispoteſt dici vel ſtimulans ad mortē. vl̓ quo vtitur ſeu quēfacit mors. ſed litteralis ſenſus eſt. ſtimulus mortis id eſtſtimulās ad mortē qꝛ homo per peccatū eſt īpulſus ⁊ deiectus ad mortē. Ro. 6. Stipēdia peccati mors ⁊c. ¶ Sꝫquia aliquis poſſet obijcere ꝙ iſte ſtimulus eſt remotꝰ ꝑlegem. ideo conſequent̓ hoc apoſtolus excludit ſubdens:Uirtus vero id eſt augmentuꝫ peccati lex. Quaſi dicat.Non eſt remotum peccatum ꝑ legem. īmo virtus peccatilex id eſt augmentū occaſionaliter ſcilicet nō ꝙ induceretad peccatū ſed inꝙͣtum dabat occaſionē peccati ⁊ nō conferebat gratiā ex qua magis accendebatur concupiſcētiaad peccandū. Ro. 5. Lex ſubintrauit vt habundaret delictum. Ro. 7. Occaſione accepta peccatū ꝑ mandatū ⁊c̄.Et autem alius ſenſus ſed non litderalis vt ſtimulꝰ mor-

s iij