Expiānario ſanCt QHome

loco. quia corpus xp̄i poſt reſurrectionē intrauit ad diſcipulos ianuis clauſis. cui corpus noſtruꝫ in reſurrectioneconformandū ſperamus. ſed ſicut corpus chriſti hoc habuit non ex ꝓprietate corporis ſed ex virtute diuinitatisvnite: ita corpus cuiuſlibꝫ alteriꝰ ſancti hoc habebit nonex dote ſed ex virtute diuiuitatis exiſtētis in eo. Per quēmodum corpus petri habuit ꝙ ad vmbrā eiꝰ ſanarent̉ infirmi non per aliquā ꝓprietatē ipſius. Eſt ergo dicendūꝙ ad dotem ſubtilitātis pertinet qd̓ hic apoſtolus tangitdicens Seminat̉ corpus animale ſurget ſpirituale. Qd̓quidā male intelligentes dixerūt ꝙ corpus in reſurrectione vertetur in ſpiritū vel et erit ſimile aeri aut vento qͥ ſpi⁊ritus dicitur. Quod maxīe excluditur per illud quod adapoſtolos dicit̉ Luc̄. vlti. Palpate ⁊ vidēte quia ſpiritꝰ⁊cͣ. Vnde ⁊ hic apoſtolus nō dicit ꝙ reſurgat ſpiritus. ſꝫſpirituale corpus. Ergo in reſurrectiōe ſpirituale erit noſpiritus. ſicut nunc eſt animale non anima. Ad horū autēdifferentiā cognoſcendā conſiderandū eſt ꝙ vnum ⁊ ideꝫin nobis eſt qd̓ dicitur et anima ⁊ ſpiritus. ſed anima dicitur ẜm ꝙ perficit corpus: ſpiritus autē ꝓprie ſcd̓m mētem ſcd̓m quā ſpiritualibus ſubſtantijs aſſimulamur ẜmillud ephe. 4. Renouamini ſpiritu mentis veſtre. Itemconſiderandū eſt ꝙ triplex eſt differentia potentiaꝝ in anima. quedam em̄ potentie ſunt quarū operationes ad bonum corporis ordinantur ſicut generatiua nutritiua ⁊ augmentatiua. Quedā vero ſunt que quidē corporeis orgaganis vtuntur. vt omnes potentie ſenſitiue ꝑtis ſed earūactus ad corpꝰ nō ordinātur directe ſed magis ad ꝑfectionem anime. Quedā vero ſunt potētie que neqꝫ vtunturcorporeis organis neqꝫ directe ad bonū corporis ordinātur ſed magis ad bonū anime ſicut que ꝑtinent ad intellectiuā ꝑtem prime ergo potentie pertinēt ad animaꝫ inꝙͣtum animat corpus. tertie vero maxime ꝑtinent ad animam inqͣtū eſt ſpiritus. ſecunde vero medio modo ſe habent inter vtraſqꝫ. quia tamē iudiciū de potentia aliqͣ magis debet ſumi ex obiecto ⁊ fine ꝙͣ ex inſtrumēto. ideo ſecunde potentie magis ſe tenent cum tertijs ꝙͣ cū primis.Item conſiderandū eſt ꝙ cū vnaqueqꝫ res ſit ꝓpter ſuamoperationē. corpus ad hoc ꝑficitur ab anima vt ſit ſubiectum operationibus anime. Nunc autē in ſtatu iſto corpus noſtrum eſt ſubiectū operationibꝰ que ꝑtinēt ad animam in qͣtū eſt anima prout generat̉ ⁊ generat nutrit̉ creſcit ⁊ decreſcit. Quantū autē ad ſpirituales anime operationes corpus licet aliquo modo ſubſeruiat tamen multūimpedimentū affert. quia corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauatanimā vt dicit̉ Sap̄. 9. Sed in ſtatu reſurrectionis ceſſabunt operationes animales a corpore. quia nō erit generatio nec augmentū aut nutrimentū. ſed corpus abſqꝫ aliquo impedimento ⁊ fatigatione īceſſant̓ ſeruiet anine adſpirituales operationes eius ſcd̓m illud psͣ. Beati qͥ habitant in domo tua domīe ⁊c. Sic vt ergo nūc eſt corpusnr̄m animale. tunc vero erit ſpirituale. Cauſam autē harum ꝓprietatum quidam attribuūt luci quā dicūt eſſe denatura quinte eſſentie ⁊ venire in cōpoſitionē hūani corporis quod quia friuolū eſt ⁊ fabuloſum: ſequentes augdicimꝰ ꝙ ꝓcedunt ex virtute anime glorificate. Dicit em̄.Aug. in epiſtola ad dioſcoꝝ. Tam potenti natura deꝰ fecit animā vt eius pleniſſima beatitudine que in fine temporum ꝓmittitur ſanctis: redundet etiā in inferiorē naturam que eſt corpus nō beatitudo que fruentis eſt propriaſed plenitudo ſanitatis id eſt incorruptionis vigor. ¶ Uidemus autē ex anima quatuor corpori ꝓuenire ⁊ tāto ꝑfectius ꝙͣto anima fuerit virtuoſior. Primo quidē dat eſſe. Vnde quando erit inᵉ ſummo ꝑfectionis dabit eſſe ſpirituale. Secundo cōſeruat a corruptione. Unde videmꝰhoīes ꝙͣto ſunt fortioris naturs minus a calore ⁊ frigore

v vꝑati. Cum ergo anima fuerit ꝑfectiſſima conſeruabit corpus omnino impaſſibile. Tertio dat pulchritudinē ⁊ claritatem. Infirmi eniꝫ ⁊ mortui ꝓpter debilitatem operationis anime in corpus efficiūtur diſcolorati ⁊ qn̄ erit inſumma ꝑfectiōe faciet corpus clarū ⁊ fulgidum. Quartodat motum ⁊ tanto facilius ꝙͣto virtus anime fuerit fortior ſupra corpꝰ. Et ideo quando erit in vltimo ſue ꝑfectionis dabit corpori agilitatem.Lectio ſeptima.I eſt corpus animale eſt ⁊ ſpirituale: ſicut ſcriptū eſt. Factus eſt primꝰhomo adā in animā viuentē. nouiſſimus homo in ſpiritū viuificantē. ſed nō prius quod ſpirituale ē. ſed quod animale deinde quod ſpirituale. Primus homo de terra terrenus. ſecundus homo de celo celeſtisQualis terrenꝰ. tales ⁊ terreni. ⁊ qualis celeſtis. tales ⁊ celeſtes. Igitur ſicut portauimus imaginem terreni. portemus ⁊ imaginem celeſtis. Hoc autem dico fratres. qꝛ caro et ſanguis regnum dei poſſidere non poſſunt. neqꝫ corruptio incorruptelam poſſidebit.Hic apoſtolus differentiā qualitatis corporum morientium ad cōpora reſurgentiū ſupra exemplis oſtenſam oſtendit ratione. Circa hoc autē duo facit. Primo em̄ p̄mittitquod ꝓbare intendit. Secundo p̄miſſuꝫ ꝓbat ibi. Sicutſcriptū eſt ⁊c. Dicit ergo primo. Dixi ꝙ id qd̓ ſeminaturanimale ſurget ſpirituale. ⁊ ꝙ hoc ſit verum ſcꝫ ꝙ ſit aliquod corpus ſpirituale oſtendo. quia ſi eſt corpus aīaleeſt ⁊ ſpirituale ⁊ nō intendit apl̓us ex hoc arguere ad propoſitū ſed hoc ſupponit intēdens ꝓbare ip̄m qd̓ dicit. Gieſt corpꝰ ⁊c. Ecc. 23. Intuere in om̄ia oꝑa altiſſimi. duocontra duo ⁊ vnū cōtra vnū. ¶ Sicut ſcriptuꝫ eſt ⁊c. Hicꝓbat ꝓpoſitun. Eſt autē ꝓbatio ſua talis. Duo ſunt pͥncipia humani generis. Vnū ẜꝫ vitā nature ſcꝫ adā. aliudẜm vitā gratie ſcꝫ xp̄s. ſed animalitas eſt deriuata in omnes homines a primo pͥncipio ſcꝫ adā. ergo cōſtat ꝙ multo amplius a ſecūdo principio ſcꝫ xp̄o ſpiritualitas deriuabitur in omnes homines. Huius rationis primo ꝓbatprimā diuerſitatē pͥncipioꝝ. Secūdo mediā ſcꝫ de termīationē ſimilitudinis ex vtroqꝫ pͥncipioꝝ ibi. Qualis terrenus ⁊c. Circa primū tria facit. Primo oſtendit pͥncipiorum differentiā. Secūdo principiorum ordinē adinuiceꝫibi Sed non prius qd̓ ſpirituale ⁊c. Tertio rationis ordinem aſſignat ibi. Primus ⁊c. Ponit ergo primo cōditionem primi principij ẜm vitā nature. ſumens auctoritateꝫgen̄. 2. vnde dicit. Sicut ſcriptum eſt. Factꝰ eſt a deo p̄mus homo adā in animā viuentē vita ſcꝫ animali qualeꝫanima poteſt dare cū ſcilicet ſpirauit dn̄s in faciē eius ſpiraculū vite. gen̄. 2. Anima em̄ ⁊ anima dicit̉ ⁊ ſpūs. Inꝙͣtum em̄ intendit cure corporis ſcꝫ vegetando nutriedo⁊ generando ſic dicitur anima. inqͣtū aūt intēdit cognitioni ſcꝫ intelligendo volendo ⁊ huiuſmodi ſic dicitur ſpiritus. Vnde cū dicit. Factus eſt pͥmꝰ homo adā in animaꝫviuentē. Intendit hic apl̓us de vita qua anima deſeruitcirca corpus non de ſpirituſancto ſicut qͥdam fingunt ꝓpter hoc qd̓ precedit. ⁊ inſpirauit in faciē eius ſpiraculuꝫvite. dicentes hoc eſſe ſpiritūſanctū. Secūdo ponit cōditionē ſecundi principij dicens: Nouiſſimus vero adā id ēxp̄s et dicitur nouiſſimus qꝛ adam induxit vnū ſtatū ſcili