inepiſtolam ad Corinthios Xv

vt per hoc ꝙ dicit mortuis intelligant̉ opera peccati queſunt mortua qꝛ carēt vita gratie ⁊ ducūt ad mortē. heb. 9Sāguis xp̄i emūdabit ⁊c. Et ẜꝫ hoc plana eſt lr̄a. Quidſcꝫ facient illi qui baptizant̉ pro mortuis .i. pro peccatisabluendis. ſi non ſint vitā gratie habituri? Alio modo qꝛquidā tūc temꝑis volebāt ꝙ hoīes poſſent primo baptizari vt ſibijꝑſis remiſſionē peccatoꝝ conſequerent̉ ⁊ iteꝝbaptizabant̉ ꝓ aliquo cōſanguineo ſuo defuncto vt etiaꝫpoſt mortē dimitterent̉ ei peccata. Et ſcd̓m hoc ſit littera.Quid faciēt qui baptizant pro mortuis ſcꝫ cōſanguineisꝓ quoꝝ ſalute baptizant ſi nō ſit reſurrectio mortuoꝝ. ſꝫiſti in aliquo cōmendari poſſunt. ſcꝫ in hoc ꝙ fide reſurrectiōis videbant̉ habere. ſed in aliquo poſſūt rep̄hendi inhoc ſcꝫ ꝙ vnū credebāt poſſe pro alio baptizari. Sed tūceſt queſtio. Si oratio vniꝰ ꝓdeſt alteri: quare nō etiā baptiſmus? Ad hoc eſt duplex reſpōſio. Vna eſt ꝙ oꝑa quefaciūt viui ꝓſunt mortuis ꝓpter vnionē caritatis ⁊ fidei.Et ideo nō ꝓſunt niſi illis qui decedūt cū caritate et fide.Und̓ infidelibus nec oratio nec baptiſmus viuoꝝ ꝓſunttamē oratio ꝓdeſt illis qui ſunt in purgatorio. Alia reſpōſio ⁊ melior qꝛ bona opera valēt mortuis nō ſolū ex vi caritatis ſed etiā ex intentiōe facientis. Sicut ſi ego dicerēpſalteriū ꝓ aliquo qui eſt in purgatorio qui tenebat̉ dicere vt ſatiſfaciā pro eo valet quidē ꝙͣtum ad ſatiſfactionemſolū illi pro quo dico. Dicendū eſt ergo ẜm hoc ꝙ baptifinus nō habet virtutē ex intentiōe noſtra: ſed ex intētione xp̄i. Intentio aūt xp̄i eſt vt baptiſmus illis ꝓficiat quiin xp̄i fide baptizant̉. ¶ Conſequēter iſtud incōueniēs explicat dicens: Si oīo ⁊c̄. Et iſta explicatō videt̉ magis cōuenire ſecūde expoſitiōi ſupra poſite. Quaſi dicat: Vt qͥdbaptizant̉ ꝓ illis id eſt ꝓ mortuis ſi nō reſurgūt: ſed ſi ẜmprimā expoſitionē exponat̉ tūc ſic poteſt dici. Si oīo mortui nō reſurgūt vt quid etiā baptizant̉ ꝓ illis .i. pro peccatis cuꝫ ipſa nō dimittant̉. ¶ Vt quid periclitamur ⁊c. hicponit ſecundū incōueniens. ⁊ circa hoc duo facit. Primoponit incōueniens in cōmuni. Scd̓o in ſpēali ibi. Quottidie ⁊c. Dicit ergo nō ſolū fruſtra baptizant̉ aliqui ꝓ remiſſione peccatorū ſed nos etiā fruſtra affligimur ſi reſurrecto mortuoꝝ nō eſt. ⁊ hoc eſt ꝙ dicit. Vt quid ⁊ nos ſancti apl̓i periclitamur .i. pericula patimur om̄i hora. 2ᵉ corint. 11. Periculis fluminū ꝑiculis ⁊c. Conſtat em̄ ꝙ ſancti exponūt ſe tribulatiōibus ⁊ affligūt ſeip̄os ꝓpter ſpeꝫvite eterne. ẜꝫ illud Ro. 5. Nō ſolū aūt ſed ⁊ gloriamur⁊c. Spes autē non cōfundit ⁊c. Si ergo reſurrectio mortuoꝝ nō ſit: totaliter ſpes perit. Fruſtra ergo affligerēt ſeſi mortui nō reſurgūt. Nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ anīa ſeparatapremiat̉. qꝛ vt ꝓbatū eſt ſupra nō poſſet ꝓbari ꝙ aīa eſſetmortalis. ¶ Conſequēter cū dicit. Quottidie ⁊c. enumerat pericula in ſpēali. ⁊ primo quantū ad perſonaꝫ. Scd̓oquantū ad locū ibi. Si ẜm hoīem ad beſtias ⁊c. Manifeſtat ergo in ſpēali pericula quātū ad perſonā ſuā. vnde dicit. Quottidie morior ⁊c. Quaſi dicat. Non quecūqꝫ pericula patimur ſed etiā mortis: qꝛ quottidie morior .i. ſuꝫin periculis mortis. p̄s. Propt̓ te mortificamur tota die.Et hoc oſtendit apl̓s Ro. 8. In perſona apl̓oꝝ eſſe dictū2ᵉ corint. 4. Sēꝑ mortificationē ⁊c. Propter gloriā veſtrā .i. vt ego acquirā gloriā quā expecto ex veſtra cōuerſione ad fidē 1ͤ. theẜ. 2º. Vos eſtis gloria nr̄a ⁊ gaudiumhabeo .i. ſpero me habituꝝ in xp̄o hieſu dn̄o noſtro .i. percaritatē xp̄i. Alia lr̄a habet per gloriā ⁊c. ⁊ tūc lyper gloriā eſt verbū iurātis. Quaſi dicat. per gloriā veſtrā quamſcꝫ expectatis que eſt deus. Ac ſi diceret. Iuro per deumquē habeo in ſpe in xp̄o hieſu .i. per paſſioneꝫ ⁊c. Ex quoapparet ꝙ etiā apl̓us iurauit ⁊ ꝙ in viris perfectis iurarenō eſt peccatū. ¶ Sed ſi hoīem ⁊c. Hic ſpecificat periculaquantū ad locū. Ubi ſciendū eſt ꝙ hoc legit̉ act. 19. vbi di

cit̉ ꝙ cū paulus apud epheſū multos cōuertiſſet ad fidemquidā concitauerūt cōtra eum populū in tantū ꝙ nō eſſetauſus exire in theatruꝫ ⁊ ꝙ multa pericula ſit ibi paſſus.Ergo forte facit hic de hoc mentionem qꝛ e vicino paſſushoc fuerat. Dicit ergo Si ẜm hoīeꝫ .i. ẜm rōnē ex qua homo eſt hoc diſputādo de reſurrectiōe cōcludens ꝙ homonō morit̉ ſicut beſtia. Pugnaui ad beſtias .i. ad hoīes beſtialiter viuētes apud epheſuꝫ. Vel ſi pugnaui ad beſtiasepheſi ⁊ hoc dico nō ex reuelatiōe diuina ſed ẜm hominēid eſt ex inſtinctu humano ſi tot pericula paſſus ſum ⁊c.¶ Deinde cū dicit. Manducemꝰ ⁊c. ponit tertiū incōueniens qd̓ eſt ſi reſurrectio mortuorū nō eſſet daret̉ occaſiofruendi voluptatibꝰ. Quaſi dicat ſi nō eſt alia vita ſtultiſumus ſi affligimus nos: ſed māducemus et bibamus .i.vtamur delitijs ⁊ fruaniur voluptatibꝰ. Sap̄. 2. Non eſtqui ſit agnitus ⁊c. Venite fruamur ⁊c. Cras eniꝫ id eſt inꝓximo moriemur totaliter ⁊ deficiemus in anīa ⁊ corꝑe ſimortui nō reſurgūt. ¶ Deinde cū dicit. Nolite ſeduci. Expredictis cōcludit ammonitionē ⁊ primo quantū ad infirmos. Scd̓o vero quantū ad perfectos ⁊ iuſtos ibi. Uigilate iuſti ⁊c. Circa primū duo facit. Primo reddit eos attētos dicēs: Nolite ſeduci. Quaſi dicat. dictū eſt ꝙ ſi reſurrectio mortuoꝝ nō ſit: ſtultū eēt nō vti laſciuijs ⁊ voluptātibꝰ. Ne ergo ad laſciuias inducamī nolite ſeduci abhis qui negāt r̄ſurrectionē. Coll̓. 2º. Videte ne quis vosſeducat ⁊c. Scd̓o rationē attentiōis aſſignat dicēs. Corrumpūt ⁊c. Quaſi dicat. Ideo nolite ſeduci qꝛ colloquiamala illorū ſcꝫ qui negāt reſurrectionē corrumpūt bonosmores. 2ᵉ. thi. 2º. Sermo eoꝝ ſerpit vt cācer. Iero. dicitꝙ hoc eſt ſumptū ex dictis gentiliū: ⁊ eſt verſus cuiuſdaꝫmenādri. Et ex hoc vt ipſe dicit argumentū habemus ꝙlicet nobis qn̄qꝫ in ſacra ſcriptura vti auctoritatibꝰ gentiliū. ¶ Deinde cū dicit: Uigilate ⁊c. ponit āmonitionē ꝙͣtū ad perfectos. Poſſent em̄ dicere ꝙ a colloquijs illorūdebēt cauere infirmi qui defacili ſeducunt̉. perfecti aūt nōſic ſeduci poſſunt. Apl̓us aūt vult ꝙ etiā perfecti ſint cauti. Vnde circa hoc duo facit. Primo reddit eos attentosdicēs: Vigilate iuſti .i. vos qui reputamini iuſti vigilateid eſt ſolliciti ſitis. Math̓. 24. Uigilate quia neſciris ⁊cͣ.Apoc. 16. Beatꝰ qui vigilat ⁊c. Scd̓o rationē aſſignatdicens: Nolite ⁊c. ⁊ hāc duplicē quaꝝ vnā ꝓpter ſeip̄osNullus em̄ eſt adeo perfectus qͥn debeat ſibi cauere a peccatis. Iuertia aūt ⁊ torpor frequēter inducit ad peccatuꝫ.vnde ne peccēt inducit eos ad vigiliā. ⁊ ideo dicit. ⁊ nolite peccare .i. ne peccetis. Tob. 4. In mēte habeto deum⁊ caue ne aliqn̄ peccato cōſentias. Aliā rōnem inducit ꝓpter alios qꝛ nō ſolū ꝓpter ſeip̄os ſint ſolliciti: ſed ⁊ propter alios ne illi ſeducant̉. ⁊ hoc eſt ꝙ dicit. Quidā enimhn̄t ignorantiā dei .i. nō rectam fidē. Ro. 10. Ignorātesdei iuſticiā ⁊c. ¶ Et hoc loqͦr vobis ad reuerentiā veſtraꝫvt ſitis cauti. Vel ad verecundiā vr̄aꝫ qꝛ verecūdū eſt vobis qui reputamī ſapiētes ⁊ inſtructi in fide ꝙ ſint aliquiinter vos ignorantiā dei habētes .i. nō rectā fidem.Lectio quinta.Ed dicet aliqͥs. Qūo reſurgūt morStui? Quali autē corpore veniēt? Inſipiens tu: quod ſeminas nō viuifi-cat̉: niſi prius moriatur Et qͥd ſeminas? Nōcorpus quod futurū eſt ſeminas. ſed nuduꝫgranum: vt puta tritici. aut alicuius ceteroꝝDeus aūt dat illi corpus ſicut vult. ⁊ vnicuiqꝫ ſeminū propriuꝫ corpus.