Explanatio ſancti Thome

leſu omne genu ⁊c. Sed qͥd eſt ꝙ dicit. Donec ponat ⁊c.Nunqͥd non regnabit priuſꝙͣ poſuerit inimicos ſub pedibus? Dicendū ꝙ hoc poteſt intelligi dupliciter. nā ly donec. qn̄qꝫ determinat tēpus ⁊ ponit̉ ꝓ finito. ſicut ſi dicerē nō videbo deū donec moriar qꝛ vſqꝫ tūc nō videbo ſedpoſtea videbo. Qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ infinito ſicut cuꝫ dicit̉. Nōcognouit eā donec peperit filiū ſuuꝫ. Non ꝙ velit dicereꝙ nō cognouit eā ſoluꝫ vſqꝫ ad partū filij ſed nec etiā poſteaꝙͣ cognouit ſicut dicit Iero. Iſte modus ſeruat̉ qn̄ aliqui intēdunt excludere illa ſolū de quibꝰ eſt dubiū Undeeuangeliū excluſit illud ſolū qd̓ videt̉ eſſe dubiū ſcꝫ ꝙ ioſeph cognouiſſet beatā virginē ante partuꝫ. Hoc vero ꝙpoſt partū nō cognouit eā nulli eſt dubiū cuꝫ tot myſteriapueri viderit ⁊ totiēs ab angelis monitꝰ ſit ⁊ adoratꝰ etiāa magis ieſus fuiſſet. vnde poterat eā iā dei matrē cognoſcere. ⁊ ideo nō curauit hoc excludere. ſic etiaꝫ loquit̉ hicapl̓s. ꝙ em̄ aliqͥs regnet adhuc inimicis nō ſubiugatis videt̉ eſſe dubiū: ſed ꝙ regnet poſtꝙͣ inimici ſubiugati ſuntnulli eſt dubiū. ⁊ ideo illud excludit principal̓r dicens donec ponat ⁊c. Quaſi dicat veꝝ eſt ꝙ xp̄s habet regnū ⁊ lꝫſint aliqͥ inimici duꝫ nō faciūt voluntatē ſuā tn̄ regnat donec ponat ⁊c̄. Pōt etiā alio mō intelligi donec ponat ⁊c.vt ly donec determinet tp̄us ⁊ ponat̉ ꝓ futuro vt dicaturſic. Oportꝫ illū regnare. Sꝫ qn̄? donec ponat ⁊c. quaſi dicat: vſqꝫ tūc regnabit quouſqꝫ ponat inimicos ſub pedibꝰpoſt ea vero nō regnabit. Sed ẜm hāc expoſitionē regnare nō importat regnū hr̄e ſed in regnādo ꝓficere ⁊ regnūaugeri. ⁊ hoc ꝙͣtuꝫ ad manifeſtationē perfectā regni xp̄i.quaſi dicat: Regnū xp̄i paulatī ꝓficit inꝙͣtuꝫ ſcꝫ manifeſtat̉ ⁊ innoteſcit donec ponat inimicos ſub pedibꝰ .i. quouſqꝫ oēs inimici regnare eū fateant̉. Boni quidē cuꝫ gaudio btītudinis. mali vero cū ꝯfuſione et poſtea nō regnatid eſt regnū ſuū nō ꝓficit ⁊ nō amplius manifeſtat̉ qꝛ iamplene manifeſtū erit. Sic ergo patet oīm aduerſantiū ſubiectio. que quidē ſubiectio ꝑfectiſſima erit qꝛ etiā illud qd̓maxīe inimicat̉ ſubijciet̉ ſibi. hoc aūt eſt mors que maxīeꝯtrariat̉ vite. ⁊ ideo dicit. Nouiſſime aūt ⁊c. vbi tria facitPrimo ponit ſubiectionē mortis. Scd̓o ꝓbat hoc ꝑ auctoritatē ibi. Oīa em̄ ſubiecit ⁊c. Tercio ex ip̄a auctoritate arguit ibi. Cū aūt dicat ⁊c. Dicit ergo: dixi ꝙ oēs inimicos ſubiecit ſub pedibꝰ eius. Sed qual̓r? Perfectiſſime inꝙͣ qꝛ nouiſſime inimica mors deſtruet̉ ſcꝫ in fine: qꝛnō poterit eſſe cū vita vbi oēs ꝑ reſurrectionē viuēt Oſee13. Ero mors tua o mors. Eſa. 20. Precipitabit mortē inſempiternū. ¶ Sciendū eſt aūt ꝙ origenes ex hoc verboſumpſit occaſionē erroris ſui quē ponit in ꝑiarchon. Ipſeem̄ voluit ꝙ pene dampnatoꝝ eſſent purgatorie ⁊ nō eterne ⁊ voluit ꝙ oēs qui ſunt in inferno qn̄qꝫ ꝯuerterent̉ adxp̄m ⁊ ſaluarent̉ ⁊ etiā diabolꝰ. Et hoc ꝯfirmat ꝑ iſta verba. donec ponā inimicos ⁊c. Et intelligit ꝙ hoc qd̓ dicit̉inimicos ſub pedibꝰ ſolū intelligit̉ de ſubiectiōe que ſit ꝑꝯuerſionē peccatoꝝ ad deū nō de ſubiectiōe qua ſūt ſubiecti xp̄o etiā illi qui nunꝙͣ ꝯuertunt̉ ad xp̄m inꝙͣtuꝫ puniteos in inferno. Et iō dicit. Opꝫ illū regnare donec ponatinimicos ſub pedibꝰ qꝛ tūc oēs dānati ⁊ qͥ ſunt in infernoſaluabunt̉ in ꝙͣtum ſcꝫ ꝯuertent̉ ad ip̄m ⁊ ſeruiūt ei ⁊ nonſolū ipſi homīes dānati aūt ꝓ ſed nouiſſime ip̄a mors .i.diabolus deſtruet̉ nō ꝙ nō ſit oīo. ſed ꝙ nō ſit mors quiaetiā ipſe diabolꝰ in fine ſaluabit̉. Sꝫ hoc eſt hcreticū ⁊ dānatū in cōcilio. ¶ Iteꝝ ſciēdū eſt ꝙ apl̓us ſignāter poſuithoc qd̓ dicit̉ nouiſſime aūt ⁊c. ad remouendū duas q̄ſtiones que poſſent fieri circa p̄dicta de reſurrectiōe. ſcꝫ. vtrūxp̄s poſſet viuificare mortuos? Et hoc ſoluit̉ qꝛ oēs inimicos poſuit ſub pedibꝰ eius ⁊ etiā ip̄am mortē. Et qͣre nōſtatī reſuſcitauit. Ad qd̓ rn̄det̉ ꝙ oꝫ ꝙ primo ſubijciat inimicos ſub pedibꝰ ⁊ nouiſſime cū deſtruet̉ ip̄a mors tunc

reſurgēt oēs ad vltā. Nō ergo differt qꝛ nō pōt ſed vt ſeruet ordinē. qꝛ que a deo ſūt ordīata ſūt. Ꝙ aūt ip̄a morsſubijciat̉ xp̄o ꝓbat ꝑ auctoritatē. p̄s. Oīa ſubieciſti ſubpedibꝰ .i. ſub humanitate eiꝰ ſcꝫ xp̄i. phil̓. 2. Oīs lingua⁊c. Eſa. 45. Mihi curuabit̉ oē genu ⁊c. Ex hac autē auctoritate argumentat̉ dicēs. Cū aūt dicat ⁊c. Et eſt rō ſuatalis. Propheta dicit oīa ſubieciſti ⁊c. Sed dicendo oīaꝯſtat ꝙ nihil excluſit niſi illū qͥ ſubiecit ergo ſubiecta ſuntxp̄o oīa ⁊ ip̄a mors. Dicit ergo. Cū aūt dicat pſalmiſta ſcꝫoīa ſubiecta ſunt ei ſcꝫ xp̄o in ꝙͣtum hoī preter eū ſcꝫ pr̄eꝫqͥ ſubiecit ſibi oīa. heb. 2. In eo qͥ oīa ſibi ſubiecit ⁊c. mat.vlt. Data eſt mihi oīs ptās ⁊c. Sed ꝯtra. ſi pater ſubiecitoīa filio ergo filiꝰ eſt minor patre. Reº dicendū eſt ꝙ pater ſubiecit oīa filio inꝙͣtuꝫ eſt hō vt dictum eſt ⁊ ſic pr̄ eſtmaior filio. Eſt em̄ minor pr̄e ẜm humanitatē: equalis vero ẜm diuinitatē. Uel dicendū ꝙ etiā ip̄e filiꝰ inꝙͣtuꝫ deꝰſubiecit ſibi oīa qꝛ ſic pōt oīa q̄ pater pōt. phil̓. 3º. Saluatorē expectamꝰ ⁊c̄. ẜm oꝑationē qua potens eſt ſubijcereoīa. ¶ Cōſequēter cū dicit. Cū aūt ſubiecta fuerit illi oīa⁊c. On̄dit finē huiꝰ reſurrectiōis nō eſſe in hūanitate xp̄iſed vlterius ꝑducet̉ rōnalis creatura ad ꝯtemplationē diuinitatis ⁊ in ea eſt beatitudo nr̄a ⁊ finis nr̄ ipſe deus eſt.⁊ iō dicit cū aūt ſubiecta ⁊c. Quaſi dicat. Nondū deꝰ ſub-iecit oīa xp̄o. ſed cū oīa fuerint ei ſubiecta ſcꝫ xp̄o tūc ipſefilius ẜm humanitatē ſubiectus erit illi ſcꝫ pr̄i. Ioh. 14.Pr̄ maior me eſt. ⁊ ſubiectꝰ eſt nūc ēt xp̄s ẜm ꝙ hō patriſed hoc tūc manifeſtius erit. Et rō huiꝰ ſubiectiōis eſt vtſit deus oīa in oībus .i. vt aīa homīs totaliter reqͥeſcat indeo ⁊ ſolus deus ſit btītudo. Modo em̄ in vno eſt vita. ⁊virtus in alio ⁊ gloria in alio: ſed tūc deꝰ erit vita ⁊ ſalus⁊ virtus ⁊ gl̓ia ⁊ oīa. Uel aliter ita vt ſit deus oīa in oībꝰqꝛ tunc manifeſtabit̉ ꝙ quicqͥd boni habemꝰ eſt a deo.Lectio quarta.Lioquin quid facient qui baptizantur pro mortuis? Si omīno mortuinō reſurgunt vt quid ⁊ baptizanturpro illis? Ut quid ⁊ nos periclitamur oī hora. Quottidie morior ꝓpter veſtrā gloriamfratres quā habeo in xp̄o ihū dn̄o noſtro. Siſcd̓m hominem ad beſtias pugnaui epheſi.quid mihi prodeſt ſi mortui non reſurgunt.Māducemus ⁊ bibamꝰ: cras em̄ moriemurNolite ſeduci. Corrūpunt mores bonos colloquia mala Euigilate iuſti ⁊ nolite peccareIgnorantiā em̄ dei quidā habent. Ad reuerentiā vobis loquor.Oſtenſa reſurrectiōe mortuoꝝ ex reſurrectiōe xp̄i: hic cōſequēter oſtendit reſurrectionē mortuoꝝ ex vita ſanctoꝝ.Et circa hoc duo facit. Primo ꝓbat ꝓpoſutū. Scd̓o ſubiungit ammonitionē ibi. Nolite ſeduci ⁊c̄. Probat autēꝓpoſitū ducendo ad tria incōuenientia. Primū incōueniens eſt ꝙ fruſtēt̉ deuotio hominū ad baptiſmū. Secundū eſt ꝙ fruſtret̉ labor ſanctoꝝ. ⁊ hoc ponit ibi. At quid⁊ nos periclitamur ⁊c. Terciuꝫ eſt ꝙ daret̉ occaſio fruendi voluptatibus. Et hoc ponit ibi. Manducemus ⁊ bibamus ⁊c. Circa primū duo facit. Primo ponit primū incōueniens. Secundo explicat illud ibi. Si oīno mortui ⁊ c.Dicit ergo primo. dixi ꝙ mortui reſurgūt. Alioquin ſcꝫ ſinō eſt reſurrectio mortuoꝝ futura vt nos predicamꝰ quidfacient qui ⁊c. hoc poteſt dupliciter intelligi. Uno modo