in epiſtolam ī ad Corinthios. XIII

poreis āgelis. ꝓut in. psͣ. dicit̉. Qui facit angelos ſuosſpūs. Et ꝙͣuis nō habeāt linguā corporeā ꝑ ſimilitudinētamē lingua in eis dici pōt vis qua manifeſtāt alijs quodhabent in mēte. Eſt aūt ſciendū ꝙ in cognitione mētis āgelice aliquid eſt de quo ſuꝑiores angeli nō loquunt̉ inferioribꝰ neqꝫ ecōuerſo .ſ. ip̄a diuina eſſentia quā om̄s īmediate vident deo ſe oībus monſtrante ẜm illud Iere. 31.Nō docebit vltra vir ꝓximum ſuū ⁊ vir fratreꝫ ſuū dicēscognoſce dn̄m. Om̄s em̄ cognoſcēt me a minimo ad maximum eoꝝ. Aliquid autē eſt in cognitione mētis angelice de quo ſuꝑiores loquunt̉ inferioribꝰ ſed nō ecōuerſo.Et huiuſmōi ſunt diuine ꝓuidentie miſteria. quoꝝ pluracognoſcunt in ip̄o deo ſuꝑiores qui clariꝰ euꝫ vident ꝙͣ īferiores. Vnde ſuꝑiores de huiuſmōi inferiores inſtruūtvel illumināt qd̓ loquutio pōt dici. Aliquid vero eſt ī cognitione mētis angelice de quo ſuꝑiores loquunt̉ inferioribꝰ ⁊ ecōuerſo. ⁊ huiuſmōi ſunt occulta cordium q̄ ex libero arbitrio dependēt que ſoli deo patent ⁊ hijs quoruꝫſunt ẜm illud sͣ. 2. Que ſūt homīs nemo nouit niſi ſpūshomīs qͥ in ip̄o eſt. Que in noticiā alteriꝰ deueniūt eo cuius ſunt manifeſtante ſiue ſit inferior ſiue ſuꝑior. Fit aūthuiuſmodi mani feſtatio duꝫ inferior angelus ſuꝑiori loq̄tur nō ꝑ illuminationē ſed ꝑ quendā ſignificationis moduꝫ. Eſt em̄ in quolꝫ angelo aliquid qd̓ naturaliter ab alteto angelo cognoſcit̉. Dum ergo id qd̓ eſt naturalit̓ notum ꝓponitur vt ſignū eius qd̓ eſt ignotū. manifeſtat̉ occultum ⁊ tal̓is manifeſtatio dicit̉ locutio ad ſimilitudinēhoīm qui occulta cordiū manifeſtāt alijs ꝑ voces ſenſibiles aut ꝑ qd̓cunqꝫ aliud corporale exterius apparēs. Unde ⁊ ea que ſunt in angelis naturaliter nota in ꝙͣtum aſſumuntur ad manifeſtationē ocultoruꝫ dicūtur ſigna vl̓ nutus. Poteſtas autē manifeſtandi ꝯceptuꝫ ſuū hoc modomethaphorice lingua nomīatur. ¶ Deinde cū dicit. Et ſihabuero ⁊c. oſtendit idem de hijs que ꝑtinent ad cognitionem. Eſt autē attendendū qꝛ ſupra ꝓpoſuit. 4. donagratuita ad cognitionē ꝑtinentia ſcꝫ ſapientiā. ſcientiamfidem. ⁊ ꝓphetiam. Incipit ergo hic a ꝓphetia dicens.Et ſi habuero ꝓphetiam per quā diuinitꝰ oculta reuelantur ẜm illud. 2ᵉ. pe. pͥmo. Nō em̄ volūtate humana allata eſt aliquādo ꝓphetia ſed ſpū ſancto inſpirati locuti ſūtſancti dei homīes. Scd̓o ꝙͣtum ad ſapientiā ſubdit. Etnouerim omīa miſteria id eſt occulta diuinitatis qd̓ ꝑtinꝫad ſapientiā ẜm illud. sͣ. 2. Loqͥmur dei ſapiētiā in miſterio abſconditā. Tertio ꝙͣtum ad ſcientiā dicit. Et omneꝫſcientiā ſiue humanitꝰ acquiſitā ſicut habuerunt ph̓i. ſiuediuinitꝰ infuſam ſicut habuerūt eā apoſtoli. Sap̄. 7. Dedit mihi eoꝝ que ſunt verā ſcientiā. Quarto ꝙͣtum ad fidem ſubdit. Et ſi habuero oēm fidem ita vt mōtes tranſferam. Poteſt autē exponi id qd̓ dicit oēm fidem id ē omnium articuloꝝ ſed melius eſt vt exponat̉ oēm id eſt ꝑfectaꝫ fidē ꝓpter illud qd̓ ſubdit̉. Ita vt mōtes trāſferā. Dicitur em̄ Mat. 17. Si habueritis fidē ſicut granū ſinapisdicetis mōti huic trāſi hinc ⁊ trāſibit. Et ꝙͣuis granū ſinapis ſit minimū ꝙͣtitate nō tamē intelligit̉ ꝑua ſed ꝑfectafides grano ſinapis cōparari. Dicit̉ em̄ mat. 21. Si habueritis fidē ⁊ nō heſitaueritis nō ſolū de ficulnea facietis.ſed etiā ſi mōti huic dixeritis tolle ⁊ iacta te in mari. fiet.Fides ergo q̄ nō heſitat grano ſinapis cōparatur qd̓ quāto magis atterit̉ tāto magis eiꝰ fortitudo ſentit̉. Obijciunt aūt aliqͥ ꝙ cū multi ſancti ꝑfectaꝫ fideꝫ habuerūt. nullus legit̉ mōtes trāſtuliſſe. qd̓ qͥdem ſoluit̉ ꝑ id qd̓. sͣ. 12.dictū eſt. Unicuiqꝫ dat̉ manifeſtatio ſpūs ad vtilitatē. Illo em̄ modo loco ⁊ tēpore miracula ꝑ gr̄am ſpūſſācti fiūtquo eccleſie reqͥritur vtilitas. Fecerūt aūt ſancti ml̓ta maiora ꝙͣ tranſlationē mōtium ꝓut̓ erat fidelibꝰ vtile. putaſuſcitādo mortuos diuidēdo mare. ⁊ alia huiuſmōi oꝑa fa-

ciēdo. Et hoc etiā feciſſent ſi neceſſitas affuiſſet. Pōt etiam hoc tranſferri ad expulſionē demonū de hūanis corꝑibus qͥ mōtes dicūtur ꝓpter ſuꝑbiā. Iere. 13. Anteꝙͣ offēdāt pedes vr̄i ad mōtes caliginoſoſ. Ecce ego ad te mōspeſtifer qͥ corrūpis vniuerſaꝫ terrā. Attribuit autē oꝑatiomiraculoꝝ fidei nō heſitāti qꝛ fides innitit̉ oīpotentie perquā miracula fiunt. Si inꝙͣ habuero oīa p̄dicta ad ꝑfe ctionem intellectꝰ ꝑtinentia. caritateꝫ autē nō habuero perquā ꝑficitur volūtas nihil ſuꝫ .ſ. ẜm eſſe gr̄e de quo dicit̉eph. 2. Ip̄ius ſumꝰ factura creati in xp̄o ih̓u in oꝑibꝰ bonis. Vn̄ ⁊ cōtra quēdam dicit̉. Eze. 28. Nihil factꝰ es ⁊nō eris imꝑpetuuꝫ. Qd̓ quidē fit ꝓpter defectū caritatisper quā homo bene vtit̉ intellectu ꝑfecto. Sine caritateautē eius vſus bonꝰ nō eſt. Und̓ ⁊ ſupra octauo dictur ꝙſciētia inflat caritas autē edificat. Eſt autē attendendumꝙ apoſtolꝰ hic loquit̉ de ſapiētia ⁊ ſcientia ẜm ꝙ ꝑtinentad dona gr̄e gratis date q̄ ſine caritate eſſe poſſunt: Namẜm ꝙ cōputant̉ inter ſeptē dona ſpūſſancti nunꝙͣ ſine caritate hn̄tur. Vnde ⁊ ſap̄. pͥmo dicit̉. In maliuolā aīamnō intrabit ſapiētia. Et ſap. 19. dicit̉. Dedit illi ſciētiamſanctoꝝ. De ꝓphetia aūt ⁊ fide manifeſtū eſt ꝙ ſine caritate haberi poſſunt. Sed notanduꝫ eſt hic ꝙ fides firmaetiā ſine caritate miracula facit. Vn̄ Mat. 7. dicentibusNōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ ⁊ multas ꝟtutes fecimꝰdicetur. Nunꝙͣ noui vos. Spūs em̄ ſanctꝰ oꝑatur virtutes etiā per malos ſicut ⁊ ꝑ eos loquit̉ veritatem. ¶ Deinde cū dicit. Et ſi diſtribuero ⁊c. on̄dit idem in hijs q̄ ꝑtinent ad oꝑa q̄ cōſiſtunt in hoc ꝙ hō faciat bona ſcd̓m illud gal̓. 6. Bonū faciētes nō deficiamꝰ. ⁊ in hoc ꝙ patiēter ſuſtineat mala. ẜm illud. psͣ. Bene patientes erūt vtannunciēt. Inter cetera vero bona oꝑa magis cōmendāt̉oꝑa pietatis ẜm illud. iᵉ. ad thi. 4. Pietas ad oīa vtiliseſt. Circa qd̓ opus quattuor cōditiones deſignat. Quarum pͥma eſt ꝙ opꝰ pietatis nō totū cōgreget̉ in vnū ſeddiuidat̉ in plures ẜm illud. psͣ. Diſꝑſit dedit pauꝑibus.Et hoc deſignat̉ cum dicit̉. Si diſtribuero. Scd̓o vt opꝰpietatis fiat ad ſubueniendū neceſſitati nō ad ſeruienduꝫſuꝑfluitati. ẜm illud. Eſa. 58. Frāge eſurienti panē tuū.⁊ hoc d̓ſignat̉ cū dicit̉. In cibos pauperū. Tertio vt opꝰpietatis exhibeat̉ indigentibꝰ ẜm illud. Luc. 14. Cuꝫ facis cōuiuiū voca pauperes. ⁊ hoc deſignat̉ cū dicit̉. Pauperuꝫ. Quarto ad ꝑfectionē ꝑtinet vt omīa hō bona ſuain oꝑa pietatis expendat. ẜm illud. Mat. 19. Si vis perfectus eſſe vende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibus. ⁊ hoc deſignatur cū dicit̉. Om̄s facultates meas. Inter mala veroque qͥs ſuſtinet patiēter potiſſimū eſt martiriū. Vnd̓ dicit̉Mat. 5. Beati qͥ ꝑſecutionē patiūtur ꝓpter iuſticiā. Qd̓etiā quadrupliciter cōmendat. Primo qͥdem qꝛ laudabiliꝰ ē ꝙ neceſſitate īminente puta ꝓpt̓ defēſionē fidei ſeipſum offerat paſſioni ꝙͣ ſi dep̄henſus patiat̉. Et ideo dicitSi tradidero. Sicut ⁊ de xp̄o dicit̉ ephe. 5. Tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis. Scd̓o qꝛ grauior eſt corꝑis hūani iactura ꝙͣ reꝝ de quo tamē qͥdam cōmendant̉. Heb. 4. Rapinā bonoꝝ vr̄oꝝ cū gaudio ſuſtinuiſtis. Et ideo dicit.Corpus. Eſa. 50. Dedi corpꝰ meuꝫ ꝑcutientibꝰ. Tertiolaudabilius eſt ꝙ aliqͥs corpus ſuuꝫ exponat ſupplicio ꝙͣcorpus filij vel cuiuſcūqꝫ ꝓpinqͥ. de quo tamē comendat̉quedā mulier. ſcd̓i macha. 7. Supra modū videt̉ mirabilis ⁊ bonoꝝ memoria digna que ꝑeuntes ſeptē filios ſubvnius diei tꝑe cōſpiciens bono aīo ferebat. Et ideo dicitMeū. Iudith. 5. Qui ꝓpria volūtate obtuliſtis vos diſcrimini ꝓ dn̄o. Quarto reddit̉ martiriū laudabilius ex acerbitate pene de quo ſubdit̉. Ita vt ardeā ſicut laurentius. Ecc. 48. Quaſi ignis effulgēs ⁊ thus ardēs in igneSi inꝙͣ p̄dicta oꝑa tam excellentia fecero caritatem autēnō habuero. vel qꝛ ſimul cū p̄dictis oꝑbus adeſt volunqͥ iij

q iij