nepiſtolam Tad Corinthios. XII

pedibus id eſt ſubditis. Nō eſtis mihi neceſſarij. qꝛ vt dicitur ꝓuer. 14. In multitudine ppl̓i dignitas regꝭ. ¶ Deinde cū dicit. Sed multomagis ⁊c. cōparat diuerſa membra ad inuicē quo ad neceſſitatē eoꝝ dicēs ꝙ membra corporis q̄ vident eſſe infirmiora ſunt magis neceſſaria ſicutinteſtina. ita etiaꝫ in eccleſia ſine officio aliquaꝝ abiectaꝝꝑſonaꝝ puta agricultoꝝ ⁊ alioꝝ huiuſmōi p̄ſens vita trāſiri nō poſſet. que tn̄ poſſet duci ſine aliqͥbus excellētioribus ꝑſonis cōtemplationi ⁊ ſapiētie deputatꝭ. q̄ eccleſiedeẜuiunt ad hoc ꝙ ſit ornatior ⁊ meliꝰ ſe hn̄s. Ex hoc eīꝫaliquid dicit̉ ꝙ eſt vtile ad finē. Illa vero q̄ ſunt nobiliſſiꝰma nō ſe hn̄t in rōne vtiliū ſed ſunt ꝑ ſeipſa appetēda vtfines. Et ideo dicit̉ Iob. 21. Si fructꝰ terre ꝯmedi abſqꝫpecunia ⁊ animā agricolaꝝ eiꝰ afflixi. ¶ Deinde cū dicit.Et que putamꝰ ⁊c. cōparat mēbra ꝙͣtum ad exteriorē cultum. Et pͥmo ponit diuerſitatem qui diuerſis mēbris adhibetur. Scd̓o cauſaꝫ diuerſitatis aſſignat ibi. Deus tēperauit ⁊c. Cultꝰ autē exterior mēbris adhibitus ad duopertinet ſcꝫ ad honorē ſicut ea que apponūtur ad ornatuꝫvt monilia. ⁊ inaures. ⁊ ad honeſtatē ſicut apponūtur adtegumentū. vt brace. ⁊ alia huiuſmōi. Quātū ergo ad pͥmum cultū dicit pͥmo. Et que putamꝰ eſſe ignobiliora mēbra corporis hijs circūdamus habundātiorē honorem ideſt maiorem ornatū ſicut auribꝰ alicubi ſuſpendūtur inaures. oculis autē nihil apponit̉. ⁊ pedibꝰ apponūtur calciamenta depicta ⁊ gēmata ſcd̓m illud cant. 7. Quam pulcri ſunt greſſus tui in calciamētis filia pͥncipis. Manꝰ autem nude habent̉. Et ſimiliter in eccleſia imꝑfectioribusſunt magis cōſolationes adhibende quibꝰ ꝑfectiores nōegent. Vnde dicit̉ Eſa. 40. In brachio ſuo congregabitagnos ⁊ in ſinu ſuo leuabit. fetas ip̄e portabit. Et. 1ᵉ. pe.3. dicit̉. Uiri quaſi infirmiori vaſculo muliebri impartientes honorē Scd̓o ꝓſequit̉ ꝙͣtum ad cultuꝫ honeſtatis dicens. Et que inhoneſta ſunt abundātiorem honeſtatē habent ſcꝫ ꝑ ſtudiū humanū. Dicūtur autē mēbra aliqua inhoneſta in ſanctis nō ꝓpter aliꝙͣ peccati turpitudinē ſedꝓpter inobedientiā mēbroꝝ genitaliū ſubſequutā ex peccato originali. Uel etiā ſūt ignobili vſui deputata ſic̄ omnia membra que deſeruiūt emiſſioni ſuꝑfluitatuꝫ quibusabundātior honeſtas adhibet dū ſtudioſius tegunt̉ quonō indigent mēbra nobilibus vſibus deputata. Und̓ ſubdit. Honeſta autē noſtra nulliꝰ egent .ſ. exterioris honeſtatis. vnde nec faciei velamen apponit̉. Et ſimiliter ī eccleſia illi qui ſunt in aliquo culpabiles ſunt admonendi.et cuſtodiendi ſcd̓m illud. Ecc. 42. Suꝑ filiā luxurioſaꝫcōfirma cuſtodiā. Et gal̓. 6. dicit̉. Si p̄occupatus quis fuerit in aliquo delicto. vos qui ſpūales eſtis huiuſmodi inſtruite in ſpiritu lenitatis. Illi auteꝫ qui ſunt abſqꝫ culpahijs nō egent. Et eſt notandū ꝙ triplicē defectū circa mēbra notauit ſcꝫ inhoneſtatis. ignobilitatis. ⁊ infirmitatisQuoꝝ pͥmuꝫ in mēbris eccleſie pertinet ad culpā. Scd̓ꝫad cōditionem ſeruilem. Tertiū ad ſtatuꝫ imꝑfectionis.¶ Deinde cū dicit. Et deus temperauit ⁊c. ponit cauſaꝫp̄dicti cultus. ⁊ primo aſſignat cauſaꝫ efficientē primā. licet em̄ homīes taliter ſe habeant ad cultuꝫ mēbrorū hoctamē ꝓcedit ex ordinatione diuina. Unde dicit. Sed deus temperauit corpus abundātiorem honorem tribuēdoei membro cui deerat. Naꝫ homīes hoc faciunt ex quodādiuino inſtinctu ſcd̓m illud. Iob. 33. Aꝑit aures viroruꝫet erudiens eos inſtruit diſciplina. Scd̓o ponit cauſaꝫ finalem dicens. Vt nō ſit ſciſma in corpore. Quod quidēſequeretur ſi defectui membroꝝ nō ſubueniret̉. hoc auteꝫſciſma ꝙͣtum ad mēbra corporis miſtici manifeſte vitaturdum pax eccleſie cuſtodit̉ per hoc ꝙ ſingulis ea que ſuntneceſſaria attribuunt̉. Unde ⁊ ſupra dictuꝫ eſt capi. pͥº.Id ip̄m dicatis om̄s ⁊ nō ſint in vobis ſciſmata. Sed ꝙͣ-

tum ad membra corporis naturalis ſciſma eſſet in corpore ſi debita ꝓportio membroꝝ tolleret̉. ¶ Deinde cū dicitSęd in id ip̄m ⁊c. ponit cōparationem membroꝝ ad inuicem ꝙͣtum ad mutuā ſollicitudinē. Et pͥmo ꝓponit eā dicens. Nō ſolum p̄dicta membra operātur ad inuicē ſed etiam ꝑ ſeinuiceꝫ ſunt ſollicita in idip̄m id eſt in vnitatemcorporis cōſeruandi. Et hoc quideꝫ manifeſte in corporenaturall̓ apparet. Nā quodlibet membrū naturaleꝫ ꝙͣdāinclinationcem habet ad iuuamētum alioꝝ mēbrorum.Unde ⁊ naturaliter homo opponit manū ad ꝓtegenduꝫalia mēbra abictibꝰ. Et ſimiliter alij fideles qui ſunt mēbra corporis miſtici ꝓ ſeinuiceꝫ ſollicitudinē gerunt ẜmillud. Ecc. 17. Unicuiqꝫ mandauit deus de proximo ſueEt gal̓. σ. Alter alterius onera portate. Secūdo ſpecificat hanc ſollicitudinem. ⁊ primo in malis in quibus magis eſt manifeſtum. Vnde dicit. Et ſi quid ſcꝫ mali patit̉vnum membrū cōpatiunt̉ omīa membra. Quod quidemmanifeſtum eſt in corpore naturali. Nā vno membro langͣuēte totum corpꝰ quaſi langueſcit ⁊ ad locuꝫ languorisꝯfluunt ſpiritꝰ ⁊ humores quaſi ad ſubueniendū. Et ſimiliter debet eſſe in fidelibꝰ xp̄i. vt vnū malū alterius cōꝑatiatur ſcd̓m illud Iob. 39. Flebā quōdam ſuꝑ eo qui afflictus erat ⁊ anima mea cōpatiebat̉ pauperi. Scd̓o in hoīsUnde ſubdit. Siue gloriat̉ id eſt quocūqꝫ modo vigorat̉vnuꝫ membrū cōgaudent oīa membra. Quod etiā manifeſtuꝫ eſt in corpore naturali in quo vigor vnius membriin iuuamentū cędit alioꝝ mēbroꝝ. Sic debet etiā eſſe inmēbris eccleſie. vt vnuſqͥſqꝫ bonis alterius cōgaudeat.phil̓. 2. Gaudeo ⁊ cōgratulor omībus vobis. Roma. 12.Gaudete cū gaudentibꝰ ⁊ flete cuꝫ flentibꝰ. ¶ Deinde cūdicit. Vos autē eſtis ⁊c. adaptat ſimilitudinē ad ꝓpoſitūEt pͥmo ꝙͣtum ad corporis vnitatē dicens: Vos autē ſcꝫqui eſtis in vnitate fidei cōgregati eſtis corpus xp̄i. ſcd̓millud ephe. pͥmo. Ip̄m dedit caput ſuꝑ oēm eccleſiaꝫ queeſt corpus eius. Scd̓o ꝙͣtum ad mēbroruꝫ diſtinctionemcum ſubdit. Et eſtis mēbra de membro. Quod poteſt intelligi tripliciter. Uno mō ſic. Eſtis membra dependētiade xp̄o mēbro. qd̓ qͥdem dicit̉ membrū ſcd̓m humanitatēſcd̓m quā precipue dicit̉ eccleſie caput. Nā ſcd̓m diuinitatem nō habet rōm membri aut partis cū ſit cōmune bonum totiꝰ vniuerfi. Alio mō ſic. Vos eſtis mēbra dependentia de membro inꝙͣtum ꝑ me xp̄o acquiſiti eſtis. ſcd̓ꝫillud. sͣ. 4. In xp̄o ih̓u ꝑleuāgelium ego vos genui. Tertio mō poſſet exponi vt deſignaret̉ diſtinctio ⁊ ſeries mēbrorum vt ſit ſenſus. Vos eſtis membra de mēbro id eſtita diſtinguimini ⁊ ordinamini ad inuicē ſicut vnuꝫ membrum ad aliud. ¶ Deinde cū dicit. Et quoſdā quideꝫ ⁊c.ꝓſequitur de diſtinctione miniſtrationū. Circa qd̓ tria facit. Primo aſſignat ordinem miniſtrationū. Scd̓o manifeſtat eaꝝ diſtinctioneꝫ ibi. Nūquid apoſtoli oēs ⁊c. Tertio ordinat eoꝝ affectionem circa diuerſas adminiſtrationes ⁊ gratias ibi. Emulamini autē ⁊c. Circa pͥmuꝫ duofacit. Primo ponit maiores ſeu pͥncipales āminiſtrationes. Scd̓o miniſtrationes ſecūdarias ibi Opitulatiōes.⁊c. Maiores autē miniſtri in eccleſia ſunt apoſtoli. ad qͦrum officiuꝫ tria ꝑtinent. Quoꝝ pͥmuꝫ eſt auctoritas gubernandi fidelem populū que ꝓprie pertinent ad officiuꝫapoſtolatus. Scd̓o facultas docēdi. Tertio poteſtas miracula faciendi ad confirmationeꝫ doctrine. ⁊ de hijs tribus habetur. Luc. 9. vbi dicit̉ Cōuocatis ih̓s. 12. apoſtolis dedit illis virtutem ⁊ poteſtatē ſuꝑ omīa demonia etvt languores curarent. ⁊ miſit illos p̄dicare regnum dei.In omībus autē poteſtatibus ſeu virtutibus ordinatis illud qd̓ eſt principale reſeruatur ſupreme poteſtati. Aliavero etiā inferioribus cōmunicātur. Poteſtas aūt faciendi miracula ordinatur ad doctrinam ſicut ad finem. ſcd̓m

q ij