in epiſtolam ī ad Corinthios. XII.

Ex hijs eī ꝑſuadet̉ aliqͦs nō ſolū ꝓpt̓ magnitudinē fctī ſꝫetiā ꝓpter beneficiū. Scd̓o aūt dicit alij dat̉ operatio virtutum ex quibꝰ aliqͥs ꝑſuad et ſolū ꝓpter magnitudinemfacti puta cū mare diuidit̉ vt legit̉ exo. 14. Uel ꝙ ſol ⁊ luna ſtetit in celo ſicut legit̉. Ioſue. 10. gal̓. 3. Qui tribuitnobis ſpūm ⁊ oꝑatur ꝟtutes in nobis. Alio auteꝫ modoaccipitur ſignū diuinū ab eo qd̓ ſolus deꝰ cognoſcere pōtHoc autē eſt vel futurū ꝯtingens ẜm illud. Eſa. 41. Annunciate q̄ ventura ſunt ⁊ ſciemꝰ qꝛ dij eſtis vos. Et ꝙͣtūad hoc dicit. Alij .ſ. dat̉ ꝓphetia. q̄ eſt diuina reuelatio īter euentꝰ īmobili veritate denunciās. Ioel̓. 2. Effundaꝫde ſpū meo ſuꝑ oēꝫ carnē ⁊ ꝓphetabūt filij veſtri. Aliudautē eſt cognitio humani cordis ẜm illud Iere. 17. Prauum eſt cor hoīs et inſcrutabile. qͥs cognoſcet illud? Egodn̄s ſcrutās corda ⁊ ꝓbans renes. Et ꝙͣtum ad hoc ſubdit. Alij diſcretio ſpūum vt ſcꝫ homo diſcernere poſſit qͦſpū aliquis moueat̉ ad loquendū vel oꝑandū puta vtruꝫſpū caritatis vel ſpū inuidie. iᵉ. Io. 4. Nolite credere oīſpūi ſed ꝓbate ſpūs ſi ex deo ſunt. Facultas autē ꝑſuaſionem ꝓnunciādi ꝯſiſtit in hoc ꝙ homo poſſit loqui intelligibiliter alijs. Qd̓ qͥdem impedit̉ duplicit̓. Uno mō ꝑ diuerſitatem idiomatū. Cōtra qd̓ remediuꝫ adhibet̉ ꝑ hocquod dicit. Alij ſcꝫ dat̉ gr̄a līguaꝝ. vt ſcꝫ poſſit loqui diuerſis linguis vt intelligat̉ ab oībus. ſicut de apl̓is legit̉.Act. .2. Ꝙ loq̄bant̉ varijs linguis. Alio mō ꝑ obſcuritatem ſcripture inducende. Cōtra qd̓ remediuꝫ dat̉ ꝑ id qd̓ſubditur. Alij interp̄tatio ſermonū id eſt difficiliuꝫ ſcripturarum. Dan̄. 5. Audiui d̓ te ꝙ poſſis obſcura interpretari. gen̄. 40. Nūquid nō dei eſt interp̄tatio. ¶ Deindecum dicit. Hec autē oīa ⁊c. determinat auctorē p̄dictarūgratiaꝝ. Circa qd̓ tres errores excludit. Primo quidemgētilium attribuentiū diuerſa dona diueriis dijs. Cōtraqd̓ dicit. Hec autē oīa oꝑatur vnus atqꝫ idem ſpūs. eph.4. Unuꝫ corpꝰ ⁊ vnꝰ ſpūs. Scd̓o errorē eoꝝ qui deo attribuebant ſolū vl̓em ꝓuidentiā reꝝ ponētes ꝙ diſtinctiones ꝑticulariuꝫ fiunt ſolū per cās ſcd̓as. Cōtra qd̓ ſubditur. Diuidēs ſingulis ꝓut vult. Ecc. 33. In multitudinediſcipline dn̄i ſeparauit eos. Tertio excludit errorē eorūqui diuerſitateꝫ gr̄aꝝ attribuebāt vel fato vel hūano merito et nō ſoluꝫ volūtati diuine. ſꝫ etiā macedonij qͥ dicebant ſpūm ſanctū eſſe miniſtruꝫ patris ⁊ filij et hoc excludit ꝑ hoc quod ſubdit. Prout vult. Ioh. 3. Spiritus vbivult ſpirat.Lectio tertia.Icut em̄ vnuꝫ corpus eſt ⁊ membrahabet multa: oīa aūt mēbra corporicum ſint multa: vnum tn̄ corpꝰ ſuntIta ⁊ xp̄us. Etem̄ in vno ſpū omnes nos invnum corpꝰ baptizati ſumus ſiue iudei. ſiuegentiles. ſiue ſerui. ſiue liberi. ⁊ om̄s in vnoſpiritu potati ſumꝰ. Nā ⁊ corpus nō eſt vnūmembruꝫ ſed multa. Si dixerit pes quoniānon ſum manus nō ſum de corpore: nam id̓onō eſt de corpore. Et ſi dixerit auris qm̄ nonſum oculus: nō ſum de corꝑe. nō id̓o nō ē decorpore. Si totū corpus oculꝰ: vbi auditus?Si totum auditus. vbi odoratus? Nūc autēpoſuit deus membra vnūquodqꝫ eoꝝ in corpore ſicut voluit. Ꝙ ſi eſſent omnia vnummēbrum: vbi corpus? Nunc autē multa quidem mēbra. vnum autē corpus. Nō pōt aūt

oculus dicere manui opera tua non indigeoaut iterum caput pedibus. nō eſtis mihi neceſſarii Sed ml̓tomagis q̄ vident̉ membracorporis infirmiora eſſe. neceſſaria ſunt. et q̄putamus ignobiliora membra eſſe corporishiis honorē abundātiorem circūdamus. Etque inhoneſta ſunt noſtra: abundātioreꝫ honeſtatem habent. Honeſta autē noſtra nullius egent. Sed deus tēperauit corpus ei cuideerat: abundātiorem tribuendo honorem.vt nō ſit ſciſma ī corpore. ſed in idip̄m pro īuicem ſolicita ſint membra. Et ſi quid patit̉vnum mēbrum. cōpatiunt̉ oīa mebra. Siuegloriat̉ vnum mēbrum. ꝯgaudēt oīa mēbraUos autē eſtis corpus xp̄i ⁊ mēbra de membro. Et quoſdā quidem poſuit deus in eccleſia. pͥmo apl̓os. ſcd̓o ꝓphetas. tertio doctores. deinde virtutes. exinde gratias curationum opitulationes. gubernationes. generalinguaꝝ. interp̄tationes ſermonuꝫ. Nunqͥdomnes apl̓i? Nunqͥd om̄s ꝓphete? Nunqͥdomēs doctores? Nūquid om̄s virtutes? Nūquid om̄s gratiā habent curationum? Nunquid om̄s linguis loquunt̉? Nunqͥd omnesinterpretātur? Emulamī auteꝫ chariſmatameliora. Et adhuc excellentiorem viam vobis demonſtro.Poſita diſtinctione gr̄aꝝ: hic manifeſtat eā ꝑ ſimilitudinem corꝑis naturalis. Et pͥmo ponit ſimilitudinē in gn̄ali. Scd̓o explicat eā in ſpēali ibi. Nā et corpus ⁊c. Circaprimum duo facit. Primo ponit̉ ſimilitudo. Scd̓o ſimilitudinis adaptatio ibi. Ita ⁊ xp̄s ⁊c. Circa pͥmuꝫ cōſiderāduꝫ eſt ꝙ ſic dicit̉ in. 5. mathaphiſice triplicit̓ dicit̉ aliqͥdvnum ꝑ ſe. Uno mō in diuiſibilitate vt vnitas ⁊ punctuꝫẜm que modum vnitas excludit totaliter multitudinē noſolum actualē ſed etiā potentialē. Alio mō dicit̉ vnū continuitate vt linea ⁊ ſuꝑficies q̄ quidē vnitas excludit multitudinem actualē ſꝫ nō potentialē. Tertio mō integritate q̄ nō excludit multitudinē neqꝫ potentialē neqꝫ actualem ſicut domꝰ eſt vna q̄ ꝯſtituit̉ ex diuerſis lapidibꝰ ⁊ lignis. Et eodē mō corpus hoīs aut cuiuſſibet aīmalis eſtvnum qꝛ eiꝰ ꝑfectio integrat̉ ex diuerſis membris ſicut exdiuerſis aīe inſtrīs. Vnde ⁊ aīa dicit̉ eſſe actus corꝑis organici id eſt ex diuerſis organis ꝯſtituti. Proponit ergopͥmo apl̓us ꝙ vnitas corꝑis mēbroꝝ multitudinē non excludit dicens ꝙ ſicut corpꝰ vnū eſt ⁊ mēbra multa habet.Unde ⁊ Ro. 12. dicit̉. In vno corꝑe multa mēbra hēmusItem ꝓponit ꝙ multitudo mēbroꝝ nō tollit corꝑis vnitatē. Vnd̓ ſubdit. Oīa aūt membra corꝑis cuꝫ ſint multanihilominꝰ vnū corpus ſunt: qd̓ ex oībus ꝑficitur. Vndoet Iob. 10. dicit̉. Pelle ⁊ carne veſtiſti me: oſſibus ⁊ neruis cōpegiſti me. ¶ Deinde cū dicit. Ita ⁊ xp̄us ⁊c. ponitadaptatio ſimilitudinis. Et pͥmo adaptat ſimilitudinē dicens. Ita ⁊ xp̄us .ſ. eſt vnus. ẜm illud. sͣ. R. Unꝰ dn̄s noſter ih̓us ꝑ quem oīa. Et tn̄ multa ⁊ diuerſa habet mēbraſcꝫ om̄s fideles ẜm illud. Ro. 12. Multi vnū corpus ſumus in xp̄o. Scd̓o ponit̉ rō adaptationis. Vbi ponit̉ duplex ratio diſtinctionis Vna qͥdem rō vnitatis eſt ſpūſſāq j

q j