nepiſtolā I ad Corinthios XI
dicitur. Communicaturus ſatiſfaciat lachrymis ⁊ orationibus ⁊ confidens de domino mundi: accedat ad euchariſtiā intrepidꝰ ⁊ ſecurꝰ. Sꝫ hoc de illo dico quē capitalia pctā ⁊ mortalia nō grauant. Nāqꝫ quem mortaſlia crimina poſt baptiſmū commiſſa p̄munt hortor priuspublica pnīa ſatiſfacere: ⁊ ita ſacerdotis iudicio reconciliatū cōioni ſociari: ſi nō vult ad condēnationē euchariſtiā ꝑciꝑe. Sꝫ videt̉ ꝙ pctōres nō indigne accedant adhoc ſacramētū. Nā in hoc ſacr̄o ſumit̉ xp̄s qͥ eſt ſpūalismedicus qͥ de ſe dicit. Mat. 9. Nō ē opꝰ valentibꝰ medicus ſꝫ male habētibus. Sꝫ dicēdū ꝙ hoc ſacr̄m ē ſpiritualę nutrimētū ſicut baptiſmus eſt ſpūalis natiuitas.Naſcit̉ aūt aliqͥs ad hoc vt viuat ſed nō nutrit̉ niſi iā viuum: ⁊ iō hoc ſacr̄m nō cōpetit pctōribus qͥ nōdū viuūtꝑ gr̄am: cōpetit eis tn̄ baptiſmꝰ. Et p̄terea euchariſtia ēſacr̄m charitatis ⁊ eccl̓iaſtice vnitatis: vt dicit. Augꝰ ſuper Io. Cū igit̉ pctōr careat charitate ⁊ ſit ſeꝑatus merito ab eccl̓ie vnitate: ſi accedat ad hoc ſacr̄m falſitatē cōmittit dū ſignificat ſe hr̄e charitatē quā nō hꝫ. Quia tn̄pctōr qn̄qꝫ hꝫ fidē huiꝰ ſacramēti licitū ē ei hoc ſacr̄m īſpicere: qd̓ oīo infidelibꝰ denegat̉: vt Dyoniſiꝰ dicit 3.ca. eccl̓iaſtice hierarchie. Scd̓o cōſiderandū ē qūo ille qͥindigne ſumit hoc ſacr̄ꝫ ſit reus corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i.Qd̓ quidē in glo. tripliciter exponit. Uno mō materialiter. Incurrit em̄ reatū ex pctō cōmiſſo circa corpus etſagnuinē dn̄i: ꝓut in hoc facr̄o cōtinet̉: qd̓ indigne ſumit. ⁊ ex hoc eius culpa aggrauat̉. Tanto eſt em̄ culpagrauior ꝙͣto maior ē ꝯtra quē peccat̉. Heb̓. 10. Quātomagis putatis deteriora mereri ſupplicia euꝫ qͥ filiū deicōculcauerit ⁊ ſanguinē teſtamenti pollutū duxerit. Secūdo exponit̉ ꝑ ſil̓itudinē vt ſit ſenſus. Reus erit corporis ⁊ ſanguinis dn̄i ⁊ mortis dn̄i penas dabit: hoc eſt acſi xp̄m occiderit puniet̉: ẜm illud Heb̓. 6. Rurſū crucifigentes ſibimetip̄is filiū dei ⁊ oſtentui habentes. Sꝫ ẜmhoc videt̉ grauiſſimū eē pctm̄ eoꝝ qui indigne ſumuntcorpus xp̄i. Sꝫ dicendū ꝙ pctm̄ aliqd̓ hꝫ grauitatē dupliciter. Uno mō ex ip̄a ſpē pctī q̄ ſumit̉ ex obiecto. ⁊ ẜꝫhoc grauius ē pctm̄ qd̓ ꝯtra diuinitatē cōmittit̉: puta infidelitas blaſphemia vel aliqͥd hmōi ꝙͣ qd̓ cōmittit̉ contra humanitatē xp̄i. Un̄ ⁊ ip̄e dn̄s Mat. 12. Ꝙ qui dixerit verbū cōtra filiū hoīs remittet̉ ei. qͥ aūt dixerit cōtraſpm̄ ſcm̄ nō remittet̉ ei. Et iteꝝ grauiꝰ eſt pctm̄ qd̓ committit̉ ꝯtra humanitatem in ꝓpria ſpē ꝙͣ ſub ſpē ſacr̄i.Alio mō grauitas peccati attendit̉ ex ꝑte peccātis. Magis aūt peccat qͥ ex odio aut inuidia vel ex quacunqꝫ malicia peccat ſicut peccauerunt illi qͥ xp̄m crucifixerūt ꝙͣ qͥpeccat ex infirmitate: ſicut īterdū peccāt illi qui indigneſumūt hoc ſacr̄m. Nō ergo ꝑ hoc intelligit̉ ꝙ pctm̄ indigne ſumentiū hoc ſacr̄m cōparet̉ pctō occidentiū xp̄mẜm equalitatē: ſꝫ ẜm ſil̓itudinē ſpeciei. qꝛ vtrūqꝫ ē circaeundē xp̄m. Tertio mō exponit̉. Reus erit corꝑis ⁊ ſāguinis dn̄i .i. corpus ⁊ ſanguis dn̄i faciēt eū reū Ita em̄bonū male ſumptū nocet ſicut ꝓdeſt malū quo qͥs bn̄ vtitur: ſicut ſtimulus ſathane paulo. Per hec aūt verba excludit̉ error quorūdā dicentiuꝫ ꝙ ꝙ ſtatim hoc ſacr̄m tāgitur a labijs pctōris deſinit ſub eo eē corpus xp̄i. Contra qd̓ ē qd̓ apl̓s dicit. Quicunqꝫ māducauerit panemhunc vel biberit calicē dn̄i indigne. Scd̓m em̄ p̄dictamopinionē nullus indignꝰ manducaret vel biberet. Contrariat̉ aūt p̄dicta opīo veritati huiꝰ ſacr̄i ẜm quā tādiucorpus ⁊ ſanguis xp̄i manēt in ſacr̄o ꝙͣdiu remanēt ſpecies in quocunqꝫ loco exiſtāt. ¶ Deinde cū dicit. Probet aūt ⁊c̄. Adhibet remediuꝫ ꝯtra p̄dictū ꝑiculum. Etprīo ponit remediū. Scd̓o aſſignat rōneꝫ ibi. Qui eniꝫmāducat ⁊c̄. Tertio rōnē manifeſtat ꝑ ſignū ibi. Iō inter vos ⁊c̓. Dicit ergo prīo. Quia tm̄ reatū incurrit qui
indigne ſumit hoc ſacr̄m: iō neceſſe ē vt prīo hō ſeipſuꝫꝓbet .i. diligēter examinet ſuā ꝯſcīam ne ſit in eo voluntas p̄eccādi mortaliter vel aliqd̓ pctm̄ p̄terituꝫ de quonō ſufficienter penituerit: ⁊ ſic poſt diligentē exaīatōemde pane illo edat ⁊ de calice bibat: qꝛ digne ſumētibusnō ē venenum ſꝫ medicina. Gal̓. vlt. Opus aūt ſuuꝫ probet vnuſqͥſqꝫ. 2. Coꝝ. 13. Si eſtis ī fide xp̄i: vos ꝓbate.¶ Deinde cum dicit. Quicunqꝫ em̄ māducauerit. ⁊c̄.aſſignat rōnē p̄dicti remedij dicēs. iō ꝓbatio p̄exigiturQui em̄ indigne māducat ⁊ bibit iudiciuꝫ .i. cōdemnationē ſibi māducat ⁊ bibit: ſicut d̓r Io. 5. Reſurgēt quimale egerunt in reſurrectionē iudicij. Nō diiudicās corpus dn̄i .i. ex eo ꝙ nō diſcernit corpus domini ab alijs īdifferēter ip̄m aſſumēs ſicut alios cibos. Leui. 22. Oīshomo qui acceſſerit ad ea q̄ cōſecrata ſunt in quo ē īmūdicia ꝑibit coram dn̄o. Sed cōtra videt̉ eē qd̓ dicit Io.6. Qui manducat me viuit ꝓpter me. Sꝫ dicendū ē ꝙduplex ē modus māducandi hoc ſacr̄m. ſcꝫ ſpūalis ⁊ ſacramentalis. Quidam ergo manducāt ſacramētal̓r ⁊ ſpiritualiter qui ſcꝫ ita ſumūt hoc ſacr̄m ꝙ etiam rem ſacramēti ꝑticipiant .ſ. charitatē ꝑ quā eſt eccl̓iaſtica vnitas.Et de talibꝰ intelligit̉ verbū dn̄i inductū. qui māducatme viuit ꝓpter me. Quidā vero manducant ſacramentaliter tm̄ qui .ſ. ita hoc ſacr̄m ꝑcipiunt ꝙ rem ſacramēti .i. charitatē non habent: ⁊ de talibus intelligit̉ qd̓ hicd̓r. Qui manducat ⁊ bibit indigne iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit Eſt aūt preter duos modos qͥbus ſumit̉ ſacramentū hoc Tertius modꝰ ſumēdi quo manducat̉ ꝑ accidens. dū .ſ. ſumit̉ nō vt ſacr̄m. qd̓ quidē contingit tripliciter. Vno mō ſicut qn̄ aliquis fidelis ſumit hoſtiamcōſecratā quā nō credit eē conſecratam. Talis em̄ habꝫhabitū vtendi hoc ſacr̄o. Alio mō ſicut qn̄ hoſtiam ꝯſecrataꝫ ſumit aliquis infidelis qui nullam fidē hꝫ huiusſacramēti. Talis em̄ nō hꝫ habitū vtendi hoc ſacr̄o ſedſolū potētiā. Tertio mō ſicut qn̄ hoſtiā ꝯſecratam comedit mus vl̓ qd̓libet aīal brutū qd̓ etiam nō hꝫ potentiamvtendi hoc ſacr̄o. Ex hoc igit̉ ꝙ ſpūaliter ſumētes hocſacr̄m acquirunt vitaꝫ. alliciunt̉ quidam ad hoc ꝙ frequenter hoc ſacr̄m aſſumant. Ex hoc aūt ꝙ indigne ſumentes acquirunt ſibi iudiciū: plures deterrent̉ vt rariꝰſumant: ⁊ vtrūqꝫ cōmendandū videt̉. Legimus em̄ Ruce. 19. Ꝙ zacheus recepit xp̄m gaudens in domū ſuamin quo eius charitas cōmendat. Legit̉ etiā eodē. 7. ꝙcenturio dixit xp̄o. Nō ſum dignus vt intres ſub tectuꝫmeū. In quo cōmendat̉ honor ⁊ reuerentia eiꝰ ad xp̄m.Quia tn̄ amor p̄fert̉ timori ꝑ ſe loquēdo: cōmēdabiliuseſſe videt̉ ꝙ aliquis frequētiꝰ ſumat ꝙͣ ꝙ rarius. Quiatn̄ qd̓ ē in ſe eligibilius pōt eē minꝰ eligibile ꝙͣtum adhunc vel illū. cōſiderare quilibet in ſeip̄o debet quē effectū in ſe habeat frequēs ſuſcepto huius ſacramenti. Nāſi aliquis ſentiat ſe ꝓficere in feruore dilectiōis ad xp̄m⁊ in fortitudine reſiſtēdi peccatꝭ que plurimū conſequūt̉hoīes debet frequēter ſumere. Si vero ex frequēti ſumptione ſentiat aliquis in ſe minus reuerētiā huius ſacramenti monendus eſt vt rarius ſumat. Vnde ⁊ in libro d̓eccl̓iaſticis dogmatibus d̓r. Quotidie euchariſtiam ſumere nec laudo nec vitupero. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Ideointer vos. ⁊cͣ. Manifeſtat predictam rationē ꝑ ſignum.Et primo ponit ſignum. Secundo aſſignat cauſam illiꝰſigni. ibi. Ꝙ ſi noſmetip̄os ⁊cͣ. Circa primum cōſiderādum eſt ꝙ ſicut Augꝰ. dicit in primo de ciuitate dei. Siomne peccatū nunc manifeſte deus plecteret pena: nihilvltimo iudicio reſeruari putaret̉. Rurſus ſi nullum peccatum nūc puniret: nulla eſſe diuina prouidentia crederetur. In ſignū ergo futuri iudicij deꝰ etiā in hoc mūdoꝓ peccato quoſdam tēporaliter punit. quod maxime ob