nepiſtolā Tad CorinthiosR

infirmi. Domini eſt terra. ⁊c. Quaſi dicat. Hoc ſecurepoteſtis facere quia domini eſt terra ⁊ plenitudo eius .i.omnia quibꝰ terra implet̉. p̄s. Qm̄ mee ſunt om̄s fere.⁊cͣ. Ambro. Nō poteſt eē immundū qd̓ dn̄i eſt: ſed om̄scarnes ſunt dn̄i ergo de ſe munde ſunt ⁊ licite. ¶ Deinde cū dicit. Si quis autē vocat. ⁊cͣ. oſtendit qn̄ licet comedere idolotita cū alijs qn̄ .ſ. dant̉ in cōuiuio ⁊ ignoratur ab infirmis ꝙ ſint idolis imolata. Ubi implicanturquattuor expedientia cuilibet cōuiue ſcꝫ ne ſit īpudensſe ingerendo qd̓ notat̉ ibi. Si qͥs vocat vos: ꝙ nō ſit offendens in reſpuendo quod notat̉ ibi. Et vultis ire: ꝙnō ſit oneroſus impediendo: qd̓ notat̉ ibi. Oē qd̓ vobiſapponit̉. ꝙ nō ſit indiſcretꝰ in loquēdo: ibi. Nihil interrogantes. Dicit ergo. Si quis infideliū .i. gentiliū. Nācū iudeis comedere ꝓhibituꝫ eſt. 28. q. i. c. oēs. vbi ſicdicit̉. Oēs deinceps ſiue clerici ſiue laici iudeoꝝ conuiuia vitent: nec eos ad cōuiuiū qͥſꝙͣ recipiat: qꝛ cuꝫ iudeiapud xp̄ianos cibis cōibus nō vtant̉: indignū atqꝫ ſacrilegū eſt eoꝝ cibos a xp̄ianis ſumi. Si quis ergo infidelium .i. gentiliū vocat vos ad cenaꝫ ⁊ vultis ire .i. placetvobis inuitatio: oē comeſtibile qd̓ vobis apponit̉ manducate. Cōceſſio eſt nō iuſſio. Luc. x. Manducate quevobis apponūt̉. Vos dico nihil interrogātes an ſit imolatū idolis vel nō. Et hoc ꝓpter cōſcientiā infirmorum.¶ Deinde cū dicit. Si qͥs aūt dixerit. ⁊cͣ. oſtendit quando nō licet comedere. Vbi aſſignat tripliceꝫ cām quarenō licet comedere. Prīo ꝓpter alterius cōſcīam. Scd̓oꝓpter dānationē ꝓpriā ibi. Vt quid em̄ libertas mea.⁊cͣ. Tertio ꝓpter imperitoꝝ blaſphemiam ibi. Si cumgratia participo. ⁊c. Prima ratio talis eſt. Nihil faciendū ē ſcienter qd̓ ledat cōſcīam eius qui facit: ſꝫ comeſtio idolotiti ē hmōi: ergo nihil tale eſt faciendū. Prīoergo ꝓponit idolotiti cognitionē. Scd̓o diſſuadet eiuscomeſtionē: ibi. Nolite manducare ⁊cͣ. Tertio ſubdithuius rōnē ibi. Propter illū qui indicauit. Dicit ergo.Si quis autē dixerit etiā nō interrogatus: hoc ē imolatum idolis: nolite māducare. ⁊ hoc propter illū qui indicauit hoc eē imolatū idolis. ne ſcꝫ credat te manducareſub veneratione idoli: nō ꝙ cibus de ſe ſit immundus.Ro. 14. Scio ⁊ cōfido in dn̄o ꝙ nihil cōe eſt per ipſumniſi illi qui exiſtimāt aliquid cōe eē: ſed etiā ꝓpter conſcientiā alioꝝ infirmoꝝ. Cōſcīam autē nō tuā q̄ firma eſtſed alterius ſcꝫ infirmi. 2. Coꝝ. 6. Nemini dantes vllāoffenſionē. ¶ Deinde cū dicit. Vt qͥd enī libertas mea.⁊cͣ. Ecce iā ſcd̓a rō q̄ ē talis. Qd̓ facit ad iudiciū dānationis ꝓprie vitandū ē: ſꝫ comeſtio idolotiti cū ſcandalo ꝓximi ē hmōi: ergo talis comeſtio vitanda ē: ⁊ hoc eſt qd̓dicit. Ut qͥd ⁊cͣ. quaſi dicat. Nolite māducare propt̓ cōſcientiā infirmi. Vt qͥd em̄ libertas mea .i. qd̓ libeꝝ mihi ē iudicat ab aliena ꝯſcīa .i. mihi ſit dānabile propterꝯſcīam rōne ſcādali: qͣſi dicat ſi comedo cū alteriꝰ ſcādalo ſic ago vt reddā me dānabilē. Mat. 18. Qui ſcandalizauerit vnū de puſillis iſtis expeditꝭ ei vt ſuſpendaturmola aſinaria ⁊cͣ. Ut qͥd ergo ſic ago: quaſi dicat. Maleago. ¶ Deinde cū dicit. Si cum gratia ꝑticipo ⁊cͣ. Eccetertia rō talis. Cauendus eſt caſus in blaſphemiā ⁊ vituperiū aliorum: ſed comedendo idolotitum cū ſcandalocomedo ſic: ergo ⁊cͣ. Ubi primo tangit modū edendi debitū: ſcd̓o nihilominꝰ blaſphemiā inſipientiū ibi. Quidblaſphemor. Dicit ergo. Si ego cū gratia .i. cum gratiarumactione ꝑticipo .i. comedo ſic em̄ ſemper ſumenduseſt cibus. Ioh. 6. Gratias agens bn̄dixit ⁊ fregit Quidblaſphemor ab imperitis dicentibꝰ me idolatrare. Blaſphemor inꝙͣ pro eo ꝙ gratias ago. id eſt ꝙ gr̄as agendo participo. Ro. 24. Non ergo blaſphemetur bonumnomen veſtrum

Lectio ſeptimaIue ergo manducatis ſiue bibitisvel aliud quid facitis. oīa in gl̓iam3dei facite. Sine offenſione eſtote iudeis ⁊ gentibꝰ ⁊ eccl̓ie dei. ſicut ⁊ ego ꝑ oīaomnibꝰ placeo. nō querēs qd̓ mihi vtile ē.ſed qd̓ multis vt ſalui fiant.Habito qn̄ licet de idolotitis comedere ⁊ qn̄ nō: hic oſtēdit quid in vtroqꝫ debent intēdere ⁊ primo reſpectu deiqꝛ debent querere eius gl̓iam. Scd̓o quid reſpectu proximi qꝛ debēt cauere eiꝰ offenſā ibi. Sine offenſione eſtote ⁊cͣ. In prima primo inducit actū multiplicē. Scd̓o ꝑſuadet actuū intentionē debitā ibi. Oīa in gloriā dei ⁊cͣDicit ergo. Siue ergo ⁊cͣ. q. d. Quia hec mala contingunt ergo ſiue māducatis ſiue bibitis que ſunt oꝑa neceſſitatis vel aliud quid facitis oīa in gl̓iam dei facite etcum inuocatiōe creatoris: ea intentione vt deus laudet̉⁊ glorificetur. Matth. 5. Sic luceat lux veſtra corā hominibus ⁊c̄. Col̓. 3. Omne quodcunqꝫ facitis in verboaut in oꝑe omnia in gloriā dei facite. Augꝰ. Hec ſi rectefiunt laudes dei ſunt. Nō ergo ſolū vox tua laudes dei:ſed etiā opera tua cōcordent cū voce tua. Cū enim deuslaudat̉ de bono oꝑe: deū laudas: ⁊ cū blaſphemat̉ deusde malo opere tuo deū blaſphemas. ¶ Deinde cū dicit.Sine offenſione eſtote ⁊c̄. monet vt caueant ab offenſaalioꝝ ⁊ perſuadet hoc primo verbo. ſcd̓o exēplo. ibi Sicut ⁊ ego ꝑ omnia ⁊c̄. Ubi ponit ſe in exempluꝫ: primopacifice cōuerſatiōis Scd̓o fructuoſe oꝑationis ibi. Nōquerens qd̓ mihi vtile ⁊c. Tertio recte intētiōis ibi Vtſalui fiant. Felix cuiꝰ ꝯuerſatio amabilis: oꝑatio vtilis:intentio ſalubris. Dicit ergo. Sinē offenſione. ⁊c. q. d.Vt oīa in gl̓iam dei fiant: ſine offenſione eſtote iudeis qͥnō adorant idola: ⁊ ideo in tali comeſtione ſcādalizant̉:⁊ gentibus qui adorant idola: ⁊ iō per huiuſmodi comeſtionē in errore cōfirmant̉ ⁊ eccl̓ie dei quantū ad infirmos in fide qui inde offendunt̉. Iudei ſunt ſub lege ſednō ſub fide. genteſ nec ſub lege nec in fide: eccleſia dei ⁊ſub lege ⁊ in fide. Ro. 12. Si fieri pōt qd̓ ex vobis ē cuꝫoībus hoībꝰ pacē habētes. Sicut ⁊ ego oībꝰ placeo tanꝙͣ ꝯuerſans ſine ſcādalo. Ego inꝙͣ nō querens qd̓ mihivtile eſt tantū: ſed qd̓ multis. Ecce optimꝰ modus placendi oībus ſi oīm vtilitas nō priuat̉: comodū ꝓcureturCharitas inꝙͣ nō querit q̄ ſua ſunt. Qd̓ ē vtile inꝙͣ ml̓tis ⁊ hoc nō ad aliqd̓ cōmodū tꝑale: ſed ad hoc vt ſaluifiant. Phil̓. vl. Nō quero datū ſed fructū. ¶ Notanduꝫꝙ multa ſunt que merito placere faciunt hoībus. Primū prudentia in cōſilijs: ſicut aduocatus clienti. diſpenſator principi placet. Gen̄. 41. Placuit pharaoni conſiliū ⁊ oībus ſeruis eiꝰ. Eccl̓. 20. Air prudēs placebit magnatꝭ Scd̓m mūdicia ī factis ſicut cōiunx cōiugi inſtr̄mvtenti placet. prīe Re. 2. Puer auteꝫ ſamuel creſcebat⁊ ꝓficiebat placēs tā deo ꝙ hominibus. Nō ſic filij heli. Tertiū pietas in ſuffragijs: ſicut medicus infirmanti baculus ſeni placet. Und̓ de ſepultura Abner dr̄ ſcd̓iRe. 3. Placuerūt eis oīa q̄ fecit dauid ⁊c. Quartū ſapientia in verbis: ſicut lumē viatori: viror viſui placet. Ioſue. 22. Placuit ſermo cūctis audientibꝰ Eccl̓. 20. Sapiens in verbis producet ſeip̄m ⁊ hō prudens placebitmagnatis. Quintū clemētia in rn̄ſis. ſicut, ſapor guſtuimelodia auri placet. ſcd̓i Paral̓. 10. Si placuerꝭ populohuic ⁊ lenieris eos ꝟbis clementibꝰ ẜuiēt tibi oī tꝑe Sextū fortitudo in bellis: ſic̄ pugil ꝯductori. miles pͥhcipiplacet. 1. Re. 18. Dixer̄t ẜui ſaul ad dauid. Ecce placesregi ⁊ oēs ẜui eiꝰ diligūt te. Septimū largitas ī bn̄ficijs