in epiſtolam ⁊ ad Corinthios. VII.

emūt: tanqͣꝫ nō poſſidētes. ⁊ qͥ vtunt̉ hoc mūdo. tanqͣꝫ non vtant̉. Preterit em̄ figura huius mundi.Hec eſt ſcd̓a ꝑs vbi nubētibus ſiue nuptis on̄dit bene viuendi modū: docēs pͥmo qual̓r vtant̉ vxoribꝰ. Scd̓o qualiter fortune caſibꝰ ſiue euentibꝰ ibi. Et qui flēt ⁊c. Tertio qual̓r mundi rebꝰ ſiue poſſeſſionibꝰ ibi. Et qui emunt⁊c. Quarto ſubdit rōm in hijs āmonitionibꝰ ibi. Preterit em̄ figura. In pͥma īplicat tria .ſ. auctoritatē cōſiliarijHoc itaqꝫ dico ⁊c. neceſſitatē cōſulēdi. Tēpus breue eſt.⁊c. formā cōſilij. Reliquuꝫ eſt ⁊c. Dicit ergo hoc itaqꝫ qͣſi dicat qꝛ nō eſt pctm̄ nubere hoc itaqꝫ dico o frēs ſi cōiugij tēpꝰ breue eſt qͦ .ſ. nō gnatione carnali ꝓpagādus eſtppl̓us dei ſꝫ regn̄atione ſpūali colligēdus ẜm glo. ⁊ qꝛ tēpus breue eſt reliquū eſt .i. hoc ſolū reſtat agendū vt qͥ habēt vxores ſint tanꝙͣ nō hn̄tes: ſtudēdo ſeruitio dei nō autē oꝑi carnali debitū .ſ. exigēdo. Un̄ d̓r ſint tāꝙͣ nō hn̄tesnō dicit tāꝙͣ nō hn̄ti ſic̄ erāt antiqͥ pr̄es ꝑꝑ qd̓ dicit aug.ꝙ celibatꝰ iohānis nō p̄fert̉ cōiugio abrae ſꝫ hodie faciūtecōuerſo qꝛ qͥ nō hn̄t ſūt tāꝙͣ hn̄tes. Eſt aūt notandū ꝙ tāꝙͣ nō hn̄s vxorē eſt qͥ vel vxori debitū reddit nec exigit vl̓ꝓpt̓ infirmitatē vxorē ducit dolēs ꝙ ſine ea eſſe neqͥt. Ul̓pari affectu continentiā cuſtodit. Vl̓ cā gn̄ande ꝓlis adcultū dei vxorē ꝓpriā cognoſcit. Et qui flēt ꝓ caſibꝰ ꝯiugij vel ꝓ aliqua triſticia ſecl̓i ſint nō flētes cōſolati .ſ. ſpeapꝓpinquātis boni futuri. ꝓuer. 12. Nō ꝯtriſtabit iuſtuꝫquicqͥd ei acciderit. Et qͥ gaudēt ꝓ aliqua ꝓſꝑitate ſeculi. tanꝙͣ nō gaudētes ſꝫ tanꝙͣ in timore exn̄tes īminentismali ⁊ ꝑiculi. ecc. II. In die bonoꝝ ne īmemor ſis maloꝝ.¶ Deinde cū dicit. Et qͥ emūt. Hic on̄dit qͣliter vtant̉ mūdi rebꝰ ſiue poſſeſſionibꝰ. ⁊ pͥmo qual̓r vti debeāt acqͥrendis. Scd̓o qual̓r acqͥſitis ibi. Et qͥ vtunt ⁊c. Dicit ergo qͦemūt tanꝙͣ nō poſſidētes .i. poſt hec terrena nō ſedētes ſꝫſupple nō apponēdo cor rebꝰ ꝑiturꝭ. psͣ. Diuitie ſi affluātnolite cor apponere. Eze. 7. Qui ęmit nō letet ⁊ qͥ vēditnō lugeat. Et vt vl̓r colligā qͥ vtunt̉ hoc mūdo .i. rebꝰ mūdanis nō dico fruunt̉ vt mali qͥ de eis malū faciūt finē quidicūt ſap̄. 2. Fruamur hoīs q̄ ſūt .i. pn̄tibꝰ. Sꝫ qͥ vtuntureis ad finē debitū referēdo: ſint tanꝙͣ nō vtant̉ .i. nō adhereant eis nimia delectatiōe. 1ᵉ. thy. 6. Hn̄tes alimēta et qͥbus tegamur hijs ꝯtēti ſimꝰ. ¶ Preter actū ergo ꝯiugalē ponit qͣttuor dr̄ntias actuū circa ſollicitudine mūdanoruꝫ ſcꝫ flere. gaudere. emere. vti. Duo pͥmi ꝑtinēt ad affectuꝫ. duo alij ad effectū. Ex hūana ꝟo ſollicitudīe gnaturduplex effectꝰ .ſ. emēdi reſpectu hn̄doꝝ. ⁊ vtendi reſpectu hītoꝝ ⁊ ẜm hoc ponit apl̓is cōſiliū tꝑantie in hijs qͣttuor actibꝰ. ¶ Deinde cum dicit. Preterit em̄ figura ⁊c.Hic ſubdit rom p̄dictaꝝ āmonitionū q̄ talis eſt. Trāſitoria ſūt reputāda qͣſi nō ſint: ſꝫ talia ſunt mūdana ꝑitura etgo qͣſi nō ſint ſūt reputāda. ⁊ hoc ē ꝙ dicit. ꝙ iō mūdanaqͣſi nō ſint eſtimāda ſunt qꝛ p̄terit figura .i. exterior pulcritudo vel qd̓ eſt ibi facile ꝯueniēs ſtatui fragilitatis. Trāſibūt em̄ qͣlitates mortaleſ ⁊ r̄manebūt īmortales. Iō trāſibit mūdus ⁊ cōcupīa eiꝰ. Omīa notāda qꝛ figura nō ſubſtātia mūdi nō ꝑadiſi. p̄terit nō ſiſtit. Hic q̄ritur ſuꝑ illo ſipotes fieri liber glo. Quāto qͥs ꝑꝑ deū deſpectior eſt ī hſeculo tāto magis exaltabit̉ in futuro. Cōtra ergo magisexaltabit̉ bonꝰ ſubditꝰ ꝙͣ bonꝰ p̄latꝰ. Rn̄deo glo. intelligenda eſt ceteris paribꝰ. Item ſuꝑ illud vnuſqͥſqꝫ in quovocatꝰ eſt. glo. ſtatu. Cōtra ergo qͥ vocatus eſt in ſtatu ſeculari nō debet intrare religionē. Rn̄deo apl̓us loquit̉ d̓ſtatibus ꝓmouentibꝰ ad ſalutē nō de impediētibus. Itēſuꝑ illud. Exiſtimo hoc bonū eſſe glo. Maior eſt victoriaꝟginum ꝙͣ angeloꝝ. Cōtra ergo maior corona. ergo homines erūt maiores angelis nō ſolū equales. Rn̄deo maior extē ſiue .i. ml̓tiplicatiue qꝛ hn̄t aureolā nō ſolū aureaꝫ

Itē ſuꝑ illud bonū eſt hoī ſic eſſe glo. in ꝟginitate. Contra gen. pͥmo. Creſcite ⁊ multiplicamī. ꝟginitas aūt ꝯtraria eſt huic p̄cepto. Reº Illud p̄ceptū nō eſt p̄ceptū ſꝫ datum vſqꝫ ad tēpꝰ ſufficiētis ml̓tiplicationis hūani gn̄erisItē ſuꝑ illud. Qui hn̄t vxores glo. Beatiora ꝯiugia iudicāda ſunt q̄ ꝓle cōcepta pari cōſenſu cōtinentiā ẜuarepotuerūt. Cōtra vnūquodqꝫ tāto beatiꝰ eſt quāto magiscōuenit fini ſuo. finis aūt cōiugij eſt gn̓atio ꝓlis. Rn̄deoexpone cōiugia .i. cōiuges. Ul̓ dicendū eſt ꝙ ille nō eſt vltimꝰ finis cōiugij ſꝫ adimpletio nūeri electoꝝ qͥ citiꝰ impleret̉ ſi oēs cōtinerēt. Ite ſuꝑ illud. p̄terit figura huiusmūdi. glo. In iudicio mūdanoꝝ igniū flagratione huiusmūdi ꝑibit nō ſb̓ia ſꝫ figura. Cōtra. 2ᵉ. pe. 3. Per quē celi magno impetu trāſient. Rn̄deo. Ille trāſitꝰ ⁊ illa ſolutio accidētalis ē nō ſubſtātial̓ .i. ẜm qͣlitatē nō ẜm ſb̓am.Lectio ſeptima.Plo aūt vos ſine ſollicitudine eſſe.Qui ſine vxore eſt: ſollicitꝰ eſt q̄ dn̄ivſunt: qūo placeat deo. Qui aūt cumvxore eſt: ſollicitꝰ eſt q̄ ſunt mūdi qūo placeat vxori: ⁊ diuiſus eſt. Et mulier innupta etvirgo cogitat q̄ dn̄i ſunt: vt ſit ſancta corpore ⁊ ſpū. Que aūt nupta eſt cogitat que ſūtmundi qūo placeat viro. Porro hoc ad vtilitatem veſtra dico: nō vt laqueū vobis iniiciam ſed id qd̓ honeſtū eſt ⁊ qd̓ facultateꝫ prebeat ſine impedimēto dn̄m obſecrandi.Suꝑius dedit pͥmo ꝟginibꝰ ꝯſiliū ꝯtinēdi. Scd̓o nubētibꝰ documētū bn̄ viuēdi hic. Tertio on̄dit ꝙ magis expedit tꝑs ꝯtinēdi. Et hͦ on̄dit prīo rōe maioris trāquillitatis. Scd̓o rōe maioris ſctītatis ibi. Et mulier īnupta ⁊c.Tertio rōe maioris vtilitatis ibi. Porro hoc ad vtilitatēvr̄aꝫ ⁊c̓. Prīa rō tal̓ eſt. Trāquillitas ī amore ſoliꝰ dei p̄ferēda ē ſollicitudini mūdanoꝝ. ſꝫ ꝯtinētes hn̄t trāquillitatē. ꝯiugati ſollicitudinē mūdi. ergo ſtatꝰ ꝯtinētiuꝫ p̄ferēdꝰ eſt ſtatui ꝯiugatoꝝ. Prīo ergo dehortat̉ ſollicitudinem mūdi. Scd̓o ſubdit ꝙ ꝯtinentes nō ſūt ſolliciti niſiſihijs q̄ ſūt dei ibi Qm̄ qͥ ſine vxore ⁊c. Tertio on̄dit ꝙ cōiugatos oportet eē ſollicitos in hijs q̄ ſūt mūdi ibi. Quiaūt cū vxore ⁊c. Dicit ergo volo aūt. q. d̓. Si nubitꝭ p̄dicta facere ꝯſulo. ſed magis volo vos eē ſine ſollicitudīe reivxorie. phil̓. 4. Nihil ſolliciti ſitꝭ. Nota ꝙ dehortat̉ nosſcriptura a ſollicitudine triplici .ſ. circa mulierē vt h̓. Uolo vos ſine ſollicitudīe eē. Circa vētrē. mat. 6. Ne ſolliciti ſitꝭ aīe vr̄e ⁊c. Circa burſā. ꝓuer. 11. Expectatio ſollicitoꝝ ꝑibit. Et recte hoc volo qꝛ qͥ ſine vxore eſt ſollicitꝰ eſtq̄ dn̄i ſūt vt cōplaceat ei. Nō eī hꝫ excuſationē illoꝝ qͥ dicūt. Luc. 14. Uxorē duxi ⁊ nō poſſū veīre. Sollicitudo īꝙͣ .ſ. qūo placeat d̓o: interiori .ſ. pulcritudīe ſua. Felix cuius votū ē vxorē fugere: cuiꝰ ſollicitudo eſt dn̄o ẜuire cuius intētio eſt d̓o placere. ¶ Deīde cū dicit. Qui aūt cuꝫvxorē ē ⁊c. Hic on̄dit dūo ꝯiugatos oꝫ eē ſollicitos ī hijsq̄ ſūt mūdi. vbi īplicant̉ qͣttuor gͣuia. Prīo vīculū ꝯiugule ibi. Qui cū vxoreē. ſtudiū mūdiale ibi. Sollicitꝰ ē Sb̓iectō vxorꝭ ibi. qūo placeat. Oꝑis diuiſio ibi. Et diuiſꝰ ēDicit ergo qͥ aūt cū vxore eſt .ſ. in mr̄ionio ſollicitus eſt q̄ſūt mūdi .i. de regimīe familie ⁊ huiuſmōi. Un̄ Iacob acceptis vxoribꝰ ait gen̄. 30. Iuſtū eſt aliqn̄ ꝓuideā domumee .i. ſollicitꝰ ſiꝫ qūo placeā vxori. Et hoc fine pōt ſe licite ornare. Nā ẜm glo. Magna amaritudo in domo eſt vxor triſtis ⁊ talis diuiſus ē nō natura ſꝫ actu .ſ. diuiſiōe officij nō intētionis pͥncipalis. Un̄ glo. ꝑtim ẜuit deo. ꝑtimmūdo. ¶ Deīde cū dicit. Et mulier īnupta ⁊c. Hic ponit̉ſcd̓a rō ꝓbās ꝙ magis expedit ẜuare ꝓpoſitum ꝯtinētie

q iij