in epiſtolam Tad Corinthios. VII.

ſi vocauit aliqͦs in cōiugiū debent manere ī ipſo HaymoSi habeas vxorē maneas cū ea ſi nō habeas: ducere nonconcupiſcas. ¶ Deinde cū dicit. Circūciſus aliqͥs ⁊c. hicponit exemplū vbi pͥmo ponit ip̄m exemplū. Scd̓o exempli rōm ibi. Circūciſio em̄ nihil eſt. Tertio regulaꝫ generalem ibi. Unuſqͥſqꝫ in qua vocatione. ponit aūt exēpluꝫin ritu viuēdi. Primo iudeoꝝ. Scd̓o gentiliū ibi. In prepucio aliqͥs vocatꝰ eſt ⁊c. Dicit ergo circūciſus es ⁊c. q.d. vnuſqͥſqꝫ ambulet in eo ſtatu in qͦ vocatꝰ eſt. verbi gr̄acircūciſus qͥs vocatꝰ eſt .i. in ritu iudaico nō adducat id ēnō cogat adducere p̄puciuꝫ .i. ritū gentiliū in p̄pucio id ēin ritu gētili qͥs vocatꝰ eſt. nō circūcidatur .i. nō cogat̉ adritus iudaicos Aug. Seruat ibi apl̓us qd̓ cōgruit eccleſijs ſiue iudeoꝝ ſiue gentiliū. nunꝙͣ em̄ aufert cōſuetudineꝫ q̄ ſeruata nō impedit ſalutē. ergo ſi cōiugiuꝫ nō impediat debēt vocati in cōiugio ꝯmanere. ¶ Deinde cū dicitCircūciſio em̄ nihil eſt. Hic ſubdit rōm exēpli q̄ eſt talis.Ritus nō īpediens ſalutē nō debet mutari ꝓpter vocationem ad fidē. ſed ritꝰ tā iudaicꝰ ꝙͣ gentilis eſt huiuſmōi.ergo ⁊c. A ſimili ergo arguit in mr̄ionio. pͥmo ergo tāgitqd̓ eſt ad ſalutē indifferēs. Scd̓o qd̓ eſt neceſſariū ⁊ expediens ibi. Sed obſeruatio mandatoꝝ ⁊cͣ. Dicit igit̉ circūciſio nihil eſt .i. nihil ꝓdeſt ⁊ p̄puciū nihil eſt .i. nihil prodē vel obē. q. d. talis vel talis ritꝰ viuēdi nihil ꝓficit adſalutē Gal̓. vlti. In xp̄o ih̓u nec circūciſio aliqͥd valet necp̄pucium ſed noua creatura. Ambro. ad ſalutē nec ꝓdeſtnec obeſt iudaicꝰ aut gētilis ritus. ſed obſeruatio mādatorum dei aliqͥd ꝓdeſt. ſap̄. 6. Cuſtoditio legū cōſumatioeſt incorruptionis. ¶ Deinde cū dicit. Unuſqͥſqꝫ in qͣ vocatione ⁊c. Hic cōcludit regulā gn̓alem dicens vnuſqͥſqꝫ⁊c. q. d. ita gētilis nō inducat̉ ad circūciſionem nec econuerſo ſed potiꝰ vnuſqͥſqꝫ in qͣ cōditione vocatus eſt in eaſcꝫ cōditione vocationi nō repugnāte in ea ꝑmaneat ⁊ ī qͣnō a qua in glo. aug. hoc em̄ ad eas cōſuetudines vite retulit qͥ nihil obſunt fidei boniſqꝫ moribꝰ. ſicut em̄ ꝯiūx ſic⁊ latro ad fidem vocat̉. Sed ille in cōiugio manet nō a cōiugio reuocat̉. Iſte vero a latrocinio reuocat̉ ⁊ in latrocinio nō manet. Nō em̄ neceſſe eſt vt cōiuges deſinant eſſecōiuges ꝓpter xp̄i fidem ſicut neceſſe eſt vt latrones deſinant eſſe latrones. ¶ Hic querit̉ ſuꝑ illud vxorē a viro nōdiſcedere quare ſolā cām fornicatiōis dn̄s excipit ceterasvero om̄s moleſtias iubet fortiter ſuſtineri. Cōtra leuit̓.tꝫ. precepit lex le ꝓſuꝫ extra caſtra eijcere. Ergo ꝓ lepradebet vxor a viro diſcedere. Rn̄ſio licet poſſit ob lepranidiſcedere a cohabitatiōe nō tn̄ a th̓oro quin aliqn̄ teneat̉reddere debitū ꝓpe eā manēdo. Iteꝫ a viro ſuo recōciliari. Cōtra deutr. 24. dicit̉. Ꝙ ſemel repudiata nō pōtāplius recōciliari. Rn̄deo. Illd̓ habebat locū in repudiolegali. iſtud ꝟo in diuortio euāgelico. Lex em̄ erat ſeueritatis ſꝫ euāgeliū pietatis Itē ſuꝑ illud vir vxorē nō dimittat. glo. notabil̓. nō ſubdit de viro ſicut de muliere qͥalicet viro aliā ducere. Cōtra aug. dicit ꝙ ſimilis forma d̓bet ẜuari in viro ⁊ muliere. Reᵐº. illud pͥmuꝫ in libris ambroſij a falſarijs credit̉ additū. Vel dicendū ꝙ illd̓ ābroſij intelligit̉ in repudio. hoc aūt in diuortio. Naꝫ in repudio legali licebat viro cōtrahere nō vxori. qꝛ licebat antiqtus vni viro hēre plures vxores. nō ecōuerſo qꝛ per repudiū illud ſoluebat̉ mr̄imoniū: nō aūt ꝑ diuortiū. Itē nā ceteris ego dico nō dn̄s. cōtra. Mat. 9. Qui vos audit meaudit. Rn̄deo nō dn̄s dicit ore ꝓprio ſed inſpirādo. Iteꝫſuꝑ illd̓ ſi qͥs frater hēt vxorē. glo. cōiunx fidelis licite poteſt dimittere infidelē. Cōtra catholica nō pōt dimitterehereticū. glo. loqͥtur de infideli qͥ caret ſacramēto fidei nōſolum hītu. Iteꝫ ibidē glo. Nō eſt reputandū mr̄ioniumqd̓ extra decretū dei factū eſt. Cōtra ergo mr̄ioniū cōtractum cā voluptatis nō eſt matrimoniū. Rn̄deo extra decre

tum dei matrimoniū cōtrahi dicit̉ qn̄ cōtrahit̉ inter perſonas lege ꝓhibitas. Iteꝫ ſi qua mulier habet virū infid̓lem ⁊c. ꝯtra ergo iudea cōuerſa nō debet dimittere viruꝫiudeū cohabitare volētem. Rn̄deo ſecꝰ eſt hodie ꝙͣ tēpore pͥmitiue eccleſie. qꝛ tūc erat ſpes cōuerſionis. nūc auteꝫpotius eſt ſpes ſubuerſionis ꝓpter obſtinationē infideliū.¶ Iteꝫ ſuꝑ illud ꝙ ſi infidelis diſcedat glo. recte dimittitur mulier ſi dicat viro. nō ero mulier tua niſi d̓ latrociniodiuitias mihi augeas. Cōtra Mat. 19. Excipit̉ ſola cā fornicationis. Rn̄deo tūc debet dimitti ne ſcādaluꝫ ad tēpꝰexortū ſit imꝑpetuuꝫ. Itē ſuꝑ illud Nō eſt em̄ ſeruitutiſubiectꝰ glo. cōtumelia creatoris ſoluit ius mr̄ionij in eoqui relinqͥt. Cōtra mr̄ioniuꝫ ſemꝑ eſt inter duos. ergo invtroqꝫ ſoluit̉ vel in nullo. Rn̄deo mr̄imoniū ſoluit̉ ī vtroqꝫ ſed impedimētū ex mr̄ionio reſultās manet in diſcedēte ſolū. ¶ Iteꝫ circūciſio nihil eſt. cōtra circūciſio ꝓdeſt ſilegem obẜues. Rn̄deo an̄ xp̄m ꝓderat ſed poſt nō ꝓdeſt.¶ Item ſuꝑ lilld̓ Unuſqͥſqꝫ in qͣ vocatione. glo. Ad ſalutem nihil ꝓdeſt vel obeſt iudaicꝰ vel gētilis ritꝰ. Cōtragal̓. 5. Si circūdimini xp̄us vobis nihil ꝓdeſt. Rn̄deo.glo. loqͥtur de ritu cōuerſandi inter homīes nō de ritu deum colendi.Lectio quarta.Eruus vocatꝰ es nō ſit tibi cure. Sꝫet ſi potes fieri liber: magis vte re.Qui em̄ in dn̄o vocatꝰ eſt ſeruus (libertꝰ eſt dn̄i. Simil̓r qͥ liber vocatꝰ eſt: ſeruꝰeſt xp̄i. Precio empti eſtis. nolite fieri ſeruihoīum. Unuſqͥſqꝫ ergo in quo vocatꝰ eſt frater in hoc ꝑmaneat apud deum.Suꝑius on̄dit ꝙ ſi infidelis ꝯiūx nō diſcedat fidelis debꝫpatiēter cōmanere. Prīo ad hoc allegādo ſpeꝫ ꝯuerſioīsinfidelis. Scd̓o ꝑmanentiā ī ſtatu ꝓprie vocatiōis. Tertio exemplū in ritu ꝯuerſationis hic. Quarto allegat exēpluꝫ in ſtatu ꝯditionis. Ubi pͥmo ip̄m exēplū ponit. Secūdo rōꝫ exēpli ſubdit ibi. Qui em̄ ī dn̄o ⁊cͣ Tertio ex hͦregulā gn̓aleꝫ ꝯcludit ibi. Unuſqͥſqꝫ ergo ⁊c. In pͥma primo ꝓponit in aliqͦ ſtatū ſeruilē. Scd̓o ſupponit libertatiſpoſſibilitatē ibi. Sꝫ ⁊ ſi potes ⁊c̄. Tertio hoꝝ p̄eminētiāad ſalutē ibi. Magꝭ vtere. Dicit ergo ſeruꝰ ⁊c. q. d. vnuſqͥſqꝫ in qͣ vocatione vocatꝰ eſt in ea ꝑmaneat. Verbi gr̄aſeruꝰ vocatꝰ es ad fidē .ſ. xp̄i nō ſit tibi cure. vt .ſ. velis ẜuitutē effugere. Vn̄ honeſimū ẜuū phylemonis qͥ ad eumꝯfugerat cū p̄cibꝰ remittit ad dn̄m vt ptꝫ in epl̓a ad phylem̄. ſꝫ potiꝰ ſi potes fieri liber maneas in ẜuitute qꝛ cā ēhuīlitatis. Et ſicut ait ābroſiꝰ. ꝙͣto qͥs deſpectior eſt in hͦſeculo ꝓpter dn̄ꝫ. tāto magꝭ exaltabit̉ in futuro. Erego.ꝙͣto qͥs deo p̄cioſior tāto ꝓpter eū vilior. Boeciꝰ cū omīsfortuna timēda ſit. magis tn̄ ꝓſpera ꝙͣ aduerſa. ¶ Deīdecū dicit. Qui em̄ ī dn̄o vocatꝰ ē ⁊c. Hic ſubdit rōm exēpliEt pͥmo pōit rōneꝫ exēpli ex ꝑte ſeruoꝝ. Scd̓o ex ꝑte liberoꝝ ibi. Simil̓r qͥ liber eſt ⁊c. ⁊ eſt rō talis ī gnali. Seruitus ⁊ libertas ſūt in dn̄o ad ſalutē. ſꝫ ſolū debemꝰ eē ſolliciti de ꝑtinētibꝰ ad ſalutē. ergo ꝓ indr̄nti debet eſſe nobis ẜuitꝰ ⁊ libertas. Dicit ergo. Qui em̄ in dn̄o. q. d. etvere nō d̓bes curare. ⁊ em̄ ꝓ qꝛ qͥ in dn̄o .i. in fide dn̄i vocatꝰ eſt ẜuꝰ ẜuitute corꝑali libertꝰ eſt dn̄i. qꝛ .ſ. a dn̄o manumiſſus liber ē libertate ſpūali. Eſt aūt libertꝰ a ẜuituteliberatꝰ. ⁊ talis a ẜuitute pctī a dn̄o eſt liberatꝰ. iō dn̄i lib̓tus. Io. 8. Si filiꝰ vos liberauerit vere liberi eritꝭ. ¶ Deinde cū dicit. Simil̓r qͥ liber vocatꝰ eſt ⁊c. hic ponit rōmex ꝑte liberoꝝ Vbi pͥmo tāgit in liberis cū ẜuis debitā ẜuitutē. Scd̓o ẜuitutis rōm ibi. Precio empti. Tertio ẜ-

ij ij