Explanatio ſancti Thome

mittere. ſed tūc nō expediebat. ¶ Deinde cū dicit. Sāctificatus eſt vir. poſita admonitione hic ponit admonitionis rōnem. vbi allegat exemplū. Scd̓o ꝑiculum ibi. Alioquin ⁊c. Tertio fructū ibi. Nūc auteꝫ ſancti ⁊c. In pͥmaprimo exēplificat de viro īfideli. Scd̓o de muliere ibi. Etſanctificata eſt mulier ⁊cͣ. Dicit ergo ſanctificatꝰ eſt. q. d.fidelis infidelē volentem cohabitare nō dimittat. hoc id̓odico. ſanctificatꝰ eſt eī ⁊c. Hoc duplicit̓ legit̉ pͥmo mō ſic.ſanctificatus eſt em̄ vir infidelis aliquādo ꝑ mulierē fidelem .i. aliquādo cōtingit ꝙ vnus ꝑ aliū cōuertit̉ ad fidem⁊ ſic ſanctificat̉ ⁊ hoc iam forte contigerat ſicut Siſinniper theodorā rome tēpore clemētis cōuerſus eſt. ⁊ ſimiliter ſanctificata eſt mulier infidelis ꝑ virū fidelem .ſ. ꝑ ipſius admonitionē ⁊ doctrinā. Alio modo legit̉ ſic. Ita fidelis infidelē nō dimittat. ſanctificatꝰ eſt em̄ vir ⁊c. id ē nullam īmundiciā cōtrahit fidelis ex cohabitatione vel ex cōmixtione cū infideli. ſed ſeruat veram pudicitiā ẜm aug.¶ Deinde cū dicit. Alioquin filij ⁊c. hoc legit̉ dupliciterUno mō de filijs naſcituris. Alio mō de iā natis. Prīomodo ſic. alioquin .ſ. ſi diſceditis ⁊ vos alijs copulatis. filij veſtri qui de hac copula naſcerētur īmundi eſſent ſcilicet ſpurij qꝛ nō de legittimo mr̄ionio. Nūc autē ſi ꝑmāetis ſancti ſunt .i. mūdi. qꝛ de legittimis cōiugijs nati. Secūdo mō legit̉ ſic. Alioquin .ſ. ſi diſcēditis filij veſtri iamnati īmundi eſſēt .i. ī infidelitate remanerēt ſequētes ſcꝫmaiorem ꝑtem que tūc erat infideliū. nunc autē ſi ꝑmanetis ſancti ſunt .i. xp̄iani fiunt. ¶ Deinde cū dicit. Sanctificatus eſt vir infidelis ꝑ muliereꝫ fidelē Thema in feſtobeate cecilie que cōuertit virū ſuuꝫ ad fidem. Inter oīa q̄regunt hoīem in via ſalutis p̄cipuuꝫ eſt ſequi ſocietatemſanctoꝝ. Hoc on̄dit pſalmiſta ꝟbo cū dicit. Cū ſancto ſāctus eris ⁊c. Hoc on̄dit cecilia facto ẜm ꝙ hic dicit̉. ſanctificatꝰ eſt vir ⁊c. In quibꝰ verbis tria comendāt ip̄aꝫ .ſ.natura. gr̄a. ⁊ doctrina. Natura hūana que notat̉ in muliere. gr̄a que notat̉ in viri ſanctificatiōe vt ſibi ſit nobiliſper naturā. deo humilis ꝑ fidē. ꝓximo vtilis ꝑ doctrinaꝫ/doctrina em̄ reddit̉ ꝯmēdabilior ꝯſiderāti. actū obm̄ ⁊ oppoſitū. Actꝰ ē ſctīficare. obm̄ ē vir. oppoſituꝫ ē īfidelitas.Infidelitas ē culpa tenacior. virilitas ſexꝰ robuſtior. ſctīficare actꝰ difficilior Et tn̄ cū eēt mulier ꝑ doctrinā ſuā cōuertit īcredulū emolliuit robuſtū. mūdauit īmunduꝫ. ⁊ ſicſctīficauit īfidelē virū. Multe ꝟo ſūt ꝓprietates mulierꝭꝯmēdabiles. q̄ huic cōueniūt vt ſint tres ꝓprietates qͦ adactum cordis. tres quo ad actū oris. ⁊ tres quo ad actumoperis. Tres pͥme ſunt ſapīa ex ꝑte rōnalis. ꝓuer. 9. Sapiens mulier edificat ſibi domū. Mūdicia ex ꝑte cōcupiſcibilis. Ecc. 40. Edificatio ciuitatis cōfirmabit nomē etſuper eā mulier īmaculata cōputabit̉. Cōſtātia ex ꝑte iraſcibilis. Ruth. 3. Scit oīs ppl̓us te eſſe mulierē virtutis⁊cͣ. Tres ſcd̓e ſunt modeſtia cōtra multiloqͥum. ecc. 26.Mulier ſenſata ⁊ tacita non eſt īmutatio anime erudite.Ueritas cōtra mendaciū. Iudith. 8. Omīa que loquutaes vera ſunt. Diſcretio cōtra ſtultiloqum. 1º. ꝝ. 25. Eratmulier prudentiſſima ⁊ ſpecioſiſſima. Iudith. 11. Nō ē tālis mulier ſuꝑ terrā in aſpectu in pulcritudine ⁊ in ſenſuverboꝝ. Tres vltime ſunt ſanctimonia in facto Iudith.8. Ora ꝓ populo qꝛ mulier ſācta es. Verecūdia in ſignoecc. 26. Gr̄a ſuꝑ gratiā mulier ſancta ⁊ pudorata. Gr̄a īcōuerſando. ꝓuer. I1. Mulier gratioſa inueniet gloriamPropter eminentiaꝫ hoꝝ dicit̉ de beata virgine maria:Benedicta tu in mulieribus.Lectio tertia.Uod ſi īfidelis diſcedit diſcēdat̉ Nōem̄ ẜuituti ſubiectꝰ ē frater vl̓ ſoror īDeiuſmodi. In pace aūt vocauit vos

deus. Unde em̄ ſcis mulier ſi virum ſaluuꝫfacies? Aut vnde ſcis vir ſi mulierē ſaluā facies? Niſi vnicuiqꝫ ſicut diuiſit dn̄s. Unumquēqꝫ ſicut vocauit deus ita ambulet: ⁊ ſicutin oībus eccleſiis doceo. Circūciſus aliqͥs vocatus eſt: nō adducat p̄puciū. In prepucioaliquis vocatus eſt. nō circūcidatur. Circūciſio nihil eſt. ⁊ prepuciū nihil eſt. ſed obſeruatio mandatoꝝ dei. Unuſquiſqꝫ in qua vocatione vocatus eſt: in ea permaneat.Suꝑius on̄dit ꝙ infidelis nō debet dimittere infidelē cohabitare volētem. hic autē dicit ꝙ ſi nō vult cohabitarenō tenet̉ fidelis euꝫ ſequi. ſed pōt alteri nubere. Ubi prīoponit̉ ip̄a cōceſſio. Scd̓o cōceſſionis ratio duplex. primoeſt libertas ibi. Nō eſt em̄ ſeruituti ⁊c. Scd̓a eſt pacis trāquillitas ibi. In pace aūt ⁊c. Dicit ergo ꝙ ſi infidelis virvel mulier diſcedit a fideli odio fidei diſcedat ⁊ pōt fidel̓qui dimittitur cōtrahere. primū em̄ matrimoniū diſſolubile erat qꝛ nunꝙͣ fuit ratū. Nō em̄ ſeruituti .ſ. coniugaliſubiectus eſt frater aut ſoror fidelis id eſt nō cogit̉ ſequi īfidelē odio fidei diſcedentē ſicut dicit glo. Io. 8. Si filiꝰvos liberauerit vere liberi eritis. In pace autē. q. d. Id̓odiſcedat fidelis qꝛ in pace vocauit nos deꝰ id eſt ideo nondebemus litigare cū eo qui odio diſcedit. Vel ſic. Quamuis ita ſit ꝙ fidelis nō eſt ſubiectꝰ ſeruituti nihilominꝰ tn̄nō debet occaſionē diſcordie ⁊ diſſidij p̄bere. ſed pacē ẜuare. In pace autē vocauit nos deꝰ. Nō eſt em̄ deꝰ diſſēſionis ſed pacis infra. 11. ¶ Deinde cū dicit. Unde enimſcis mulier ⁊c. hic dicit ꝙ ſi infidelis non diſcedat fidelisdebet patiēter cōmanere. Ad qd̓ allegat pͥmo ſpeꝫ alieneꝯuerſionis. Scd̓o permanētiā in ſtatu ꝓprie vocationisibi. Unūquemqꝫ ſicut vocauit deꝰ ⁊c. Tertio exemplū inritu cōuerſationis ibi. Circūciſus aliquis ⁊c. Quarto exempluꝫ in ſtatu cōditionis ibi. Seruus vocatꝰ es ⁊c. Inpͥma primo innuit ꝙ mulier fidelis cōmanendo virū ad fidem pōt cōuertere. Scd̓o ꝙ ſimiliter vir fidelis mulierēinfidelem pōt ſaluare ibi. Aut vnde ſcis hoc vir ⁊c. Tertio ꝙ ideo debēt patiēter ꝯmanere ibi. Niſi vnicuiqꝫ ⁊c̄.Dicit ergo. vnde em̄ ſcis. q. d. vere debet manere fideliscum infideli qꝛ vnde ſcis .i. ſcire potes o tu mulier fidelisſi virum infidelē ſaluuꝫ facies euꝫ .ſ. cōmonendo ⁊ cōuertendo ad fidem. q. d. hoc pōt cōtingere. Ambroſiꝰ hͦ id̓odicit qꝛ forſan pōt credere qui horret nomē xp̄i. Aut vnd̓ſcis id eſt ſcire potes o tu vir fidelis ſi mulierē infidelemſaluam facies eā ad fidē cōuertendo qꝛ hoc ſꝑare debesNiſi vnicuiqꝫ hoc dupliciter legit̉. Uno mō ſic. Und̓ ſcishoc niſi ita habeas te ſupple ad tuuꝫ cōpareꝫ ſicut dominus diuiſit vnicuiqꝫ ſcꝫ viro p̄eſſe ⁊ mulieri ſubeſſe. Secundo mō ſic. Und̓ ſcis hoc niſi ſupple patiēter expectesfieri ſicut diuiſit dn̄s vnicuiqꝫ id eſt ordinauit de vnoquoqꝫ quādo credat ⁊ quādo ſaluet̉. Ergo tu debes expectare ⁊ cōmanere. Ro. 12. Unicuiqꝫ ſicut diuiſit dn̄s. ¶ Detde cū dicit. Unumquēqꝫ ſicut vocauit ⁊c. Hic on̄dit ꝙ fidelis debet manere cū infideli cōiuge: allegās ꝑmanentiam in ſtatu ꝓprie vocationis. Primo ergo allegat diuinam vocationē. Scd̓o ſuā auctoritatē ibi. Sicut in oībuseccleſijs ⁊c. Dicit ergo vnūquemqꝫ quaſi dicat. ⁊ quomoſcis hoc o vir ⁊ mulier niſi qulibet ābulet ꝑſeueranter itaſicut deꝰ vocauit vnūquemqꝫ id eſt in eo ſtatu in quo deꝰvocauit vnūquemqꝫ nō aūt qūo ſint quaſi dicat ⁊ hoc itap̄dico in eccleſia veſtra ſicut in oībus eccleſijs. Turpis eīeſt pars que ſuo toto nō cōuenit. Eſt ergo ſua rō tal̓ vnuſquiſqꝫ debet manere in eo ſtatu in quē deꝰ vocauit. ergo