epiſtolam ⁊ad Corinthios. VII.

tis circūſtantijs ꝑſonaꝝ ⁊ negocioꝝ. ⁊ ẜm hoc deus vuitquoſdā dānari. ⁊ apl̓us quoſdā mr̄ionio iungi. ¶ Deind̓cū dicit. Sed vnuſqͥſqꝫ aſſignat rōm quare ẜm indulgentiam matrimoniū ꝑmiſerit. qꝛ ſcꝫ nō quilibꝫ tāte virtutisdonum accepit a deo vt .ſ. poſſit totaliter cōtinere ſicut etdominꝰ dixit Ma. 19. Nō om̄s capiūt verbū hoc ſed quicapere pōt capiat ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. vellem qͥdem om̄s eſſe cōtinentes ſed vnuſqͥſqꝫ ꝓpriuꝫ .i. ẜm certā menſuramhabet donū ex deo alius qͥdem ſic. puta vt in virginitatedeo ſeruiat. aliꝰ vero ſic id eſt. vt d̓o ẜuiat in matrimonioſcd̓m illud Ma. 25. Uni dedit quinqꝫ talēta. alij ꝟo duoalij vero vnū vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriā ꝟtutem. Et ſap. 3. Sciui qm̄ aliter nō poſſum eſſe cōtinens niſi deꝰ det. ⁊ hoc ipſum erat ſapiētie ſcire cuiꝰ eſſet hoc donuꝫ. ¶ Deinde cūdicit. Dico autē ⁊c. exponit qd̓ obſcure dixerat ⁊ pͥmo ꝙͣtum ad hoc ꝙ dixerat. Volo om̄s homīes eſſe ſicut meipſum qꝛ .ſ. hoc eſt abſolute meliꝰ. Vnde dicit. Dico aūt .ſ.exponēdo nō nuptis .i. ꝟginibꝰ ⁊ viduis bonū eſt illis ſiſic ꝑmāſerint .ſ. cōtinentes ſicut ego ẜm illd̓ ſap̄. 4. Quāpulcra eſt caſta generatio cū claritate. Scd̓o ꝙͣtum ad hꝰꝙ dixerat. Sed vnuſqͥſqꝫ ⁊c. quaſi dicat qꝛ nō quilꝫ hocdonū cōcepit a deo Vt cōtineat. vn̄ dicit ꝙ ſi nō ꝯtinentid eſt ſi donū cōtinendi nō acceperūt nubāt .i. matrimoīoiungātur ẜm illud. 1ᵉ. thy. 5. Volo iuuenes nubere ⁊ aſſignat rōm ſubdēs. Melius eſt em̄ nubere ꝙͣ vri id eſt ꝙͣcōcupīa ſuꝑari. Concupīa eī eſt calor qͥdā noxiꝰ qͥ ergo cocupīa impugnat̉ caleſcit quidē. ſed nō vrit̉ niſi humoreꝫgr̄e ꝑdat a cōcupīa ſuꝑatus. Vnd̓ ⁊ Iob. 31. dicit̉. Igniseſt vſqꝫ ad cōſumationē deuorās ⁊ vniuerſa eradicas germina. Eſt autē hic attēdendū ꝙ apl̓us hoc vtitur abuſiua cōparatiōe. Nā nubere bonū ē licet minꝰ. vri aūt ē malum. Meliꝰ eſt ergo .i. magis tolerandū ꝙ hō minus bonum habeat ꝙͣ ꝙ incurrat incōtinētie malū. ⁊ hoc eſt qd̓ſupra dixit ꝓpter fornicationē ſcꝫ vitandā vnuſqͥſqꝫ ſuaꝫvxorē habeat ⁊c̄. Et poſtmodū ne tēptet vos ſathanas ꝓpter incontinentiā veſtram.Lectio ſecunda.Is autē qui in mr̄ionio iuncti ſunthprecipio nō ego ſed dominꝰ: vxoreꝫCa viro nō diſcēdere. Quam ſi diſceſſerit manere innuptam: aut viro ſuo reconciliari. Et vir vxorem nō dimittat. Nam ceteris dico ego nō dominꝰ. Si quis frater vxorem habet infideleꝫ ⁊ hec conſentit habitare cum illo nō dimittat illam. Et ſi qua mulier fidelis habet virum infidelem: ⁊ hic ꝯſentit habitare cum illa nō dimittat virū. Sanctificatus eſt em̄ vir infidelis per mulierem fidelem ⁊ ſanctificata eſt mulier infid elis ꝑ viruꝫ fidelem. Alioquin filii veſtri immūdi eſſent nunc autem ſancti ſunt.Supra apl̓us poſuit documēta de cōtractu matrimonij:hic inſtruit eos qui iā mr̄ionium cōtraxerunt de mr̄ionionō diſſoluēdo. ⁊ primo docet eos qui ſunt in mr̄ionio iuncti vt in mr̄ionio maneant. Scd̓o ponit vtilem doctrinaꝫꝙͣtum ad om̄s ſtatꝰ vel cōditiones hoīm ibi. Unūquēqꝫſicut vocauit deꝰ ⁊c. Circa pͥmum duo facit. Primo agitde indiſſolubilitate mr̄ionij ꝙͣtuꝫ ad eos qͥ ſunt vniꝰ cultus. Scd̓o ꝙͣtum ad eos qͥ ſunt in diſpari cultū ibi. Namceteris ego dico ⁊c. Circa pͥmum duo facit. Primo ponitp̄ceptū de indiſſolubilitate mr̄imonij. Scd̓o docet quid

ſit ſeruandū qn̄ mr̄ioniuꝫ quodāmō ſeꝑatur ibi. Ꝙ ſi diſd̓ceſſerit ⁊c. Dicit ergo pͥmo dixi nō nuptis .i. ꝟginibus etnviduis ꝙ melius eſt eis ſi ſic ꝑmāſerint hijs autē qui maStrimonio ſunt cōiuncti nō patet eadē ꝯditio. hijs em̄ p̄cietpio nō ego .ſ. indicta mihi auctoritate ſed dn̄s hoc p̄cepitidicens. Mat. 15. Quos deꝰ cōiunxit hō nō ſeꝑet. p̄cipioſinꝙͣ vxorem a viro nō diſcedere ⁊ ſubintelligendū eſt ex1cepta cā fornicationis quā xp̄us excepit. ⁊ hic tacet̉ quianotiſſima eſt. Hāc ſolā excepit dn̄s ceteras oēs moleſtiasiubet ꝓ fide cōiugij fortiter ſuſtineri. Mat. 19. Quicunqꝫ dimiſerit vxorē ſuā ⁊ aliaꝫ duxerit excepta cā fornicatiionis mechatur. Hoc autē qd̓ dicit̉ hic ẜm glo. aug. intelligitur de cōiunctis mr̄ionialiter quoꝝ vterqꝫ fidelis ē ꝙſi diſceſſerit .ſ. ꝓpter cām fornicationis p̄cipio inꝙͣ manere innuptaꝫ viuente marito qꝛ ſi ſoluit̉ matrimonium quoad thorū non tn̄ quo ad vinculū. aut viro ſuo recōciliari .ſ.ſi vir nō cōtinet et ſimiliter vir vxorem nō dimittat niſi obcām fornicationis. Similis forma in viro ⁊ in muliere ſeruatur. Vnde ſupplendū eſt qd̓ de vxore p̄miſit .ſ. ꝙ ſi oīnodimiſerit nō ducat aliā vel recōcilietur vxori. Sed contrarium videt̉ dicere ambroſius vnde dicit. Ideo nō ſubditde viro ſicut de muliere qꝛ licet viro aliā ducere. qꝛ inferior nō oīno hac lege vtitur qua ⁊ ſuperior. Sed magiſterdicit a falſarijs eſſe appoſitū ⁊ iō nullatenus eſt tenendū.¶ Notandū eſt hic ꝙ ſeptē ſunt caſus in quibꝰ vir nō poteſt ob cām fornicationis vxorē dimittere. ¶ Primus caſus qn̄ ip̄emet eā ꝓſtituit. ¶ Scd̓us qn̄ ip̄e cū alia fornicatus fuerit. ¶ Tertiꝰ qn̄ ipſe ei occaſionē fornicandi dedit vt qꝛ nō vult reddere d̓bitū. ¶ Quartꝰ qn̄ ip̄a credēsꝓbabiliter virū mortuū alteri nupſit. ¶ Quintꝰ qn̄ violēter ab aliquo oppreſſa fuit. ¶ Sextus qn̄ ſub ſpē viri ſuiab altero ꝯgnita fuit ¶ Septimꝰ qn̄ fuit a viro poſt adulterium manifeſte dep̄henſum nihilominꝰ retenta. ¶ Deīde cū dicit. Nā ceteris dico ⁊cͣ. agit de inſeꝑabilitate matrimonij diſꝑis cultꝰ. cū alter eſt fidelis alter nō. Ubi primo dicit ꝙ fidelis nō dimittat infidelē volentē ſine contumelia creatoris cohabitare. Scd̓o ꝙ ſi nō vult fidelis nōtenetur eū ſequi ſꝫ pōt alteri nubere ibi. Ꝙ ſi īfidelis diſcedit ⁊cͣ. Tertio ꝙ niſi infidelis prior recedat fidelis debet patienter cōmanere ibi. Un̄ em̄ mulier ⁊c. In pͥma pͥmo ponit admonitionē. Scd̓o āmonitionis rōm ibi. Sāctificatꝰ eſt em̄ ⁊c. In pͥma pͥmo loquit̉ generaliter tam viris ꝙͣ feminis. Scd̓o ſpēaliter viris ibi Si quis frat̓ ⁊c̄.Tertio ſpēaliter feminis ibi Et ſi qua mulier ⁊c. Dicit ergo. nam ceteris .i. vbi nō vterqꝫ fidelis eſt ſed alter fidelis alter infidelis. dico ego conſulendo nō p̄cipiendo. nondn̄s dicit hoc proprio ore. ac ſi dicat ⁊ hoc dico ex deo. licet ipſe nō dicat hoc ore ꝓprio. dico inꝙͣ hoc. ſi quis frat̓fidelis cōuerſus .ſ. ad fidem in cōiugio. Intelligit̉ em̄ hocde hijs qui in infidelitate cōtraxerunt. nō de hijs qui indiſꝑi cultū. Tunc em̄ nullū eſſet mr̄ionium ſed eſſent ſeꝑandi ſicut fecit eſdras. pͥ. eſdre. 10. Si quis in ꝙͣ talē habet vxorem infidelē ⁊ hec cōſentit habitare cū illo ſine cōtumelia ſcꝫ creatoris nō dimittat illā cōſilium eſt nō p̄ceptum vt qui ꝯtrariuꝫ agit nō ſit trāſgreſſor. ẜm glo. ¶ Deīde cum dicit. Et ſi qua mulier. Hic loquit̉ ſpēaliter feminis. vbi pͥmo ſuppōit fidē in aliquo cū dicit. Et ſi qua mulier. Scd̓o infidelitatē in altero cū addit. Uiruꝫ infidelē.Tertio infidelis voluntatē cohabitandi ibi. Et hic cōſentit. Quarto cōſulit fideli cōmanere illi ibi: Nō dimittat.Dicit ergo ⁊ ſimiliter ſi qua mulier fidelis habet viruꝫ infidelem ⁊ cōſentit habitare cū illa ſine cōtumelia creatorꝭnam ſi nollet cohabitare ſine cōtumelia noīs xp̄i debet fidelis eū dimittere qꝛ cōtumelia creatoris ſoluit mr̄ioniūẜm glo. ⁊ pōt fidelis ꝯtrahere. ſi inꝙͣ ita eſt non dimittatvirum cōſilium eſt nō p̄ceptuꝫ. licet em̄ infidelē fideli di-

n