Explanatio ſancti Thome

nent ad vſuꝫ aīalis vite. dixit eas a deo deſtruēdas. nūcaūt loquens de corꝑe ⁊ dn̄o facit mētionē de reſurrectiōeqꝛ .ſ. aīali vita ceſſante natura corꝑis in meliꝰ reformabitur. Un̄ patet ꝙ nō eſt vtendū corꝑe ad fornicationē queimpedit futurā incorruptionē ẜm illud gal̓. vlti. Qui ſeminat in carne de carne metet ⁊ corruptionē. ¶ Deīde cūdicit. Neſcitis ⁊c. ponit ſcd̓am rōneꝫ q̄ ſumit̉ ex affinitatehumani corꝑis ad xp̄m q̄ talis eſt. mēbra hoīs forni cātisſunt mēbra meretricis. ſed mēbra hoīs ſunt mēbra xp̄i. ergo ꝑ fornicationē filint mēbra xp̄i mēbra meretricis. qd̓ ēincōueniens. Circa qd̓ quattuor facit. pͥmo ponit maiorēdicens. An neſcitiſ qm̄ corꝑa veſtra ſunt mēbra xp̄i. q. d.hoc nō debetis neſcire. qꝛ quicūqꝫ eſtis regenerati in criſto mēbra xp̄i eſtis effecti. ẜm illud infra. 12. Vos eſtꝭ corpus xp̄i ⁊ membra de mēbro. Et hoc nō ſoluꝫ ꝙͣtum ad animas q̄ ab eo iuſtificātur ſed etiā ꝙͣtum ad corꝑa que abeo reſuſcitabūtur vt dictū eſt. Scd̓o ponit ꝯcluſionem dicens. Tollēs ergo mēbra xp̄i .i. iuſte ſubtrahens ſeruitioxp̄i cui debēt deputari ẜm illud. Ro. 6. Exhibeatis mēbra veſtra arma iuſtitie d̓o. Faciā .ſ. eadē mēbra meretricꝭ eſſe fornicando? Abſit hoc em̄ eſt horrendū ſacrilegiū.Un̄ dicit̉ Mal̓. 2. Cōtaminauit iudas ſanctificationē dn̄iquā dilexit ⁊ habuit filiā dei alieni. Tertio ponit minorēdicens. An neſcitis qꝛ qui adheret meretrici .ſ. fornicādovnū corpus efficit̉ .ſ. ꝑ īmundā cōmixioneꝫ Et ad hoc ꝓbandū inducit auctoritatē gen̄. dicēs. Inquit em̄ ſcriptura .ſ. gen̄. 2º. Erunt duo .ſ. vir ⁊ mulier in carne vna id ēꝑ mixitionē carnalem vna caro efficiūtur. ⁊ ſic mēbra vnius fiunt mēbra alteriꝰ. Sūt em̄ hec verba ade de viro etvxore loquētis que apl̓us hic etiā ad fornicationeꝫ refertqꝛ ẜm ſpēm nature nō dr̄nt vtriuſqꝫ actus. Eſt aūt intelligendum ꝙ ſicut dicit phūs in liº de generatione aīaliumin maſculo eſt principiū actiuū generationis: in femīa eſtpaſſiuuꝫ. Et ſicut plāta cuius vita pͥncipaliter ordinat̉ adgenerationem ſemꝑ eſt vnū corpꝰ in quo vtrūqꝫ pͥncipiūvnitur ita in aīmalibus q̄ ordinātur ad altiores actꝰ vitenō ſemꝑ eſt vnū corpꝰ habens hec duo pͥncipia ſed ex duobus ſit vnū in actu gn̄ationis. Qd̓ quidē nō eſt tm̄ viriqꝛ ſicut infra caº. 7. dicit̉ Uir nō habꝫ poteſtatē ſui corporis ſed mulier. Scd̓o ꝓbat minorē dicēs. Qui aūt adheret dn̄o ⁊c .ſ. per fidē ⁊ charitatē eſt vnus ſpūs cuꝫ illo. qꝛſcꝫ vnitur ei vnitate ſpūali nō corporali. Un̄ ⁊ Ro. 8. dicitur. Si quis ſpūm xp̄i nō hꝫ hic nō eſt eius. ⁊ Io. 37. vtſint vnū in nobis ſicut nos vnū ſumus .ſ. per cōnexioneꝫſpūs. ⁊ qꝛ corpꝰ deſeruit ſpūi. ꝯn̄s eſt vt etiā corꝑa noſtramembra eiꝰ ſint cui ꝑ ſpūm vnimur. nō quidē carnali cōiunctione ſed ſpūali. Pōt aūt ex p̄miſſis duabꝰ rōnibusvna rō ꝯflari. vt .ſ. qꝛ corpꝰ nr̄m nō eſt deputatū fornicationi ſed dn̄o hoc .ſ. mō ꝙ mēbra nr̄a ſunt mēbra xp̄i vt pꝰmodū exponit nō faciamꝰ ea mēbra meretricis fornicādo¶ Deīde cū dicit. Fugite fornicationē ⁊c. poīt tertiā rationē q̄ ſumit̉ ex corꝑis inqͥnationē. Primo poīt ꝯcluſionēintentā dicēs. Fugite fornicationē. Ubi notādū ꝙ cetera vitia vincunt̉ reſiſtēdo qꝛ ꝙͣto magis hō ꝑticularia ꝯſiderat ⁊ tractat tāto minꝰ in eis inuenit vn̄ delectet̉ ſꝫ magis anxietur. ſed vitium fornicationis nō vincit̉ reſiſtēdoqꝛ quāto magis ibi hō cogitat ꝑticulare magis incēditurſed vincit̉ fugiēdo .i. totaliter vitādo cogitationes īmundas ⁊ quaſſibet occaſiones. vt dicit̉ zacha. 2. Fugite deterra aqͥlonis dicit dn̄s. Scd̓o aſſignat rōneꝫ dicēs. Omne pctm̄ aliud qd̓cunqꝫ fecerit hō ⁊c. Ad cuius euidētiaꝫſciendum ꝙ quedā peccata nō ꝯſumātur in carnali delectatiōe ſed in ſola ſpūali. iō ſpūalia vitia dicunt̉. ſicut ſuꝑbia. auaricia. accidia. fornicatio aūt cōplet maxime in carnali d̓lectatione. ⁊ ẜm hoc poſſet intelligi qd̓ hic diciturOmne peccatū quodcūqꝫ fecerit hō extra corpꝰ eſt. qꝛ ſcꝫ

ꝯpletur p̄ter ſui corꝑis delectationē. Qui aūt fornicaturin corpus ſuuꝫ peccat qꝛ ſcꝫ eius peccatū in carne cōſumatur. ſed huic expoſitioni cōtrarium videt̉ eſſe ꝙ etiā peccatum gule cōſumat̉ in delectatione corꝑis. Ad qd̓ poſſꝫdici ꝙ peccatū gule ſub luxuria cōtinetur inꝙͣtum ad ipſam ordinat̉ ẜm illud Ephe. 5. Nolite inebriari vino inquo eſt luxuria. Sed meliꝰ pōt dici ꝙ apl̓us nō dicit quifornicat̉ corꝑe ſuo peccat. qd̓ ꝯgrueret pͥme expōni ſꝫ peccat in corpꝰ ſuum id eſt cōtra corpꝰ ſuuꝫ corrūpendo ⁊ inquinādo illud p̄ter vſum rōnis. Vnde ⁊ apoc. tertio. habes pauca nōia in ſardis qui nō inqͥnauerunt veſtimentaſua id eſt corpꝰ. ⁊. apōc. 14. Hij ſunt qͥ cū mulieribꝰ nonſunt coinqͥnati. Uel aliter ẜm aug. hic in glo. Qui fornicatur in corpꝰ ſuuꝫ peccat qꝛ anima eiꝰ totaliter carni inillo actu ſubijcit̉ ita ꝙ nō poſſit aliud ibi cogitare. Un̄ inpsͣ. dicit̉. Nolite fieri ſicut equus ⁊ mulus quibꝰ nō eſt ītellectus. Vel aliter. In corpꝰ ſuuꝫ peccat id eſt cōtra vxorem ſuaꝫ q̄ dicit̉ corpus viri cōtra quā nō ita directe ſūtalia peccata ſicut viri fornicatio. Und̓ ⁊. 1ͤ. theẜ. 4. dicit̉Ut ſciat vnuſqͥſqꝫ veſtrū poſſidere vaſ ſuū in ſanctificatione id eſt vxoreꝫ ſuā. Uel ẜm aug. pōt intelligi de fornicatione ſpūali ꝑ quā aīa adheret ꝑ amorem mūdo ⁊ recedita deo ẜm illud. psͣ. Perdes oēs qui fornicant̉ abs te. Eſtergo ſenſus. qͥ fornicat̉ recedēs a deo ꝓpter amoreꝫ mūdiin corpus ſuū peccat id eſt ꝑ corꝑalē cōcupiſcentiā. Omne aūt aliud pctm̄ puta qd̓ hō cōmittit ex obliuione vl̓ exignorantia ſeu negligentia eſt extra corpꝰ .i. corꝑalē concupiſcentiā. ¶ Deinde cū dicit. An neſcitꝭ ⁊c. poīt quartam rōem q̄ ſumit̉ ex dignitate gr̄e que quidē ex duobusꝯſurgit .ſ. ex gr̄a ſpūſſancti ⁊ ex redēptione ſanguinis xp̄iCirca hoc igit̉ tria facit. pͥmo propōit dignitatem corꝑisnoſtri quā habet ex gr̄a ſpūſſancti dicēs. An neſcitis. q.d. ignorare nō debetis qm̄ mēbra veſtra .ſ. corꝑalia tēplūſunt ſpūſſancti. ſicut. sͣ. tertio dictū eſt. Neſcitis qꝛ tēpluꝫdei eſtis. Et huiꝰ rōneꝫ aſſignat ſubdēs Qui in vobis eſtDicit̉ aūt tēplū domꝰ dei. qꝛ igit̉ ſpūſſanctꝰ deꝰ eſt ꝯueni-ens eſt. ꝙ in quocūqꝫ eſt ſpūſſanctꝰ templū dei dicat̉. Eſtautē ſpūſſanctꝰ pͥncipaliter quidē in cordibꝰ hoīm in quibus caritas dei diffundit̉ ꝑ ſpūm ſanctū vt dicit̉. Ro. 5.ſed ſecūdario etiam eſt in mēbris corꝑalibꝰ inꝙͣtum exequuntur oꝑa caritatis. Un̄ in. psͣ. dicit̉. Cor meū ⁊ caromea exultauerūt in deū viuū. ne hanc dignitatē ſibi aſcriberēt ſubdit. Quē habetis a deo nō ex vobis. Vn̄ Ioel̓.2º. Effundā de ſpū meo ſuꝑ oēm carnē. Et act. 5. Spūꝫſuum dedit obediētibꝰ ſibi. Scd̓o ponit dignitatē quamhabent corꝑa nr̄a ex redēptione ſanguinis xp̄i dicēs. Etnō eſtis vr̄i ſed ih̓u xp̄i ẜm illud. Ro. 14. Siue viuimusſiue morimur. dn̄i ſumus. 2ª. coꝝ. 5. Qui viuit iā nō ſibiviuat. rōnem huiꝰ aſſignat dicēs. Empti eſtis p̄cio magno. ⁊ ideo ſerui eſtis eius qui vos redemit de ẜuitute peccati. Un̄ infra. 7. dicit̉. Qui liber vocatꝰ eſt ſeruꝰ eſt xp̄iPrecio em̄ empti eſtꝭ. ⁊ in p̄ſ. Redemiſti me dn̄e deꝰ ꝟitatꝭ. Dicit̉ aūt p̄ciū redēptionis magnū qꝛ nō ē corruptibile. ſed eternā hn̄s virtutē cū ſit ſanguis ip̄ius dei eterni.Unde. 1ᵉ. pe. 1º. Redempti eſtis de vana veſtra cōuerſatione. nō corruptibilibꝰ auro vel argento ſed ſāguine agni īmaculati ⁊ incōtaminati ih̓u xp̄i. Tertio infert cōcluſionem intentā dicens. Glorificate ergo ⁊ portate deū incorpore veſtro qꝛ em̄ mēbra veſtra ſunt tē̄pluꝫ dei in corpore veſtro nihil debet apparere niſi qd̓ ad gloria dei ꝑtinet. ⁊ hoc eſt glorificare deū in corpore vr̄o qꝛ in. psͣ. dicitur. Im tēplo eius om̄s dicent gloriā. Et exo. vlti. dicit̉.Oꝑuit nubes tabernaculū teſtimonij ⁊ gloria domini impleuit illud. qꝛ vero nō eſtis veſtri ſed eſtis ẜui dei. debetcorpus vr̄m portare deū ſicut equus vel aliud aīal portatdn̄m ſuum. Un̄ in. psͣ. dicit̉. Ut iumētuꝫ factus ſuꝫ apud