in epiſtolam Iad Corinthios VI.

nō ſit lege diuina prohibitū. Alio modo poteſt referri adid quod infra. 8. dicturus eſt de indifferenti vſu ciborumvt ſit ſenſus. licitum eſt mihi omēs cibos comedere ſcd̓millud Tit̉ pͥmo. Omnia mūda mundis. Tertio poteſt referri ad id quod dicturus eſt īfra. 14. de ſumptibus accipiendis vt ſit ſenſus. omnia mihi licent ſcilicet acciperead neceſſitatem vite ſicut coapoſtolis meis. Subdit autem. Sed nō omnia expediunt. Dicitur autem illud expedire quod eſt ſine impedimento fineꝫ conſequendi. Cōtingit autem ꝙ aliquid nō totaliter excludit fineꝫ ſed impedimentum aliquod affert ſicut matrimonium nō excludit hominem a regno dei īpedimentū tn̄ affert qꝛ ſcilicetvt infra. 7. dicit que ſub viro eſt mulier cogitat qūo placeat viro. Un̄. ⁊ mat. 19. Diſcipuli dicunt. Si ita eſt cā hominis cū vxore ſua nō expedit nubere. Sic ergo fornicarinec licet nec expedit qꝛ totaliter excludit finē qui eſt vitaeterna. mr̄imoniuꝫ aūt eſt licituꝫ ſęd nō expediēs. Scd̓migitur hūc moduꝫ ſua in iudicio repetere indifferēter omnibus cib̓ vti. ſumptꝰ acciꝑe ab hijs quibꝰ p̄dicat̉ eſt quidem licitū qꝛ nō eſt cōtra iuſtitiā. nec aliqua ꝓhibet̉ legenō tamē eſt expediēs. vel qꝛ impedit̉ pax ad ꝓximū vl̓ infirmis ſcandalū aliqd̓ generat̉. vel aliqua maledicēdi occaſio prebet̉. Und̓ ecc. 37. Nō oīa oībus expediūt. Aliomodo pōt intelligi nō abſolute ſed ſub cōditione vt ſit ſēſus. Dixi ꝙ neqꝫ fornicarij ⁊cͣ. regnū dei poſſidebūt. ⁊ iōnō licent qꝛ finē excludūt. ſed ſi oīa licerēt mihi: nō omīaexpediunt qꝛ ꝑ ea preſtat̉ impedimētuꝫ vite hūane. Und̓in ꝑſona impioꝝ dicit̉ ſap̄. 5. Laſſati ſumꝰ in via iniqͥtatꝭ⁊ ꝑditionis ⁊ ābulauimus vias difficiles. Scd̓o on̄dit eēnociuum id qd̓ ſupra rep̄hendit dicēs. oīa mihi licent vtſupra expoſitū eſt. ſed tamē ego ſub nullius redigar poteſtate .ſ. hoīs. Ille em̄ qui vtit̉ eo qd̓ nō expedit ſiue ſit licitum ſiue illicitū quodāmodo redigit̉ ſub poteſtate rei alicuius vel homīs. Rei quidē qꝛ qui nimis rem aliquaꝫ amat quodāmodo ẜuus illiꝰ rei efficit̉ ẜm illud. Ro. vlti.Huiuſmōi nō xp̄o dn̄o ẜuiunt ſed ſuo ventri. Hoīs auteꝫquia duꝫ aliqͥs facit qd̓ non expedit quodāmodo ſubijcit̉iudicio alioꝝ. ⁊ ſpēaliter ille qui ſua ī iudicio repetit ſubicitur poteſtati iudicis. infra. 10. VUt quid em̄ libertas m̄aiudicat̉ ab aliena cōſciētia. ¶ Deinde cū dicit. Eſca vētri⁊cͣ. aſſignat rōnem eiꝰ quod dixerat. Et pͥmo quare omīalicent dicēs. Eſca ventri .ſ. debet̉ vt ſcꝫ in vētre decocta īnutrimentū totius cedat. Et vent̓ eſcis ſcꝫ recipiēdis ⁊ d̓coquendis deẜuit. Quia igit̉ ex dei ordinatione vēter ēſolicitus ad eſcas recipiendas. ⁊ eſce ad hoc deputate ſūtꝙ in ventre ponātur. ẜm illud gen̄. 1º. Ecce dedi vobisoēm eſcā ⁊ cunctis aīantibꝰ vt habeāt ad veſcenduꝫ. noneſt illicitū ꝙ homo res ſuas repetat vel p̄dicator ſtipēdiaaccipiat ꝓpter neceſſitatem eſcaꝝ. vel vt etiā hō omībuseſcis vtatur. Scd̓o ibi. Deus aūt ⁊cͣ. aſſignat rōneꝫ quare oīa nō expediunt. Nō em̄ expedit ꝙ hō patiat̉ aliqd̓ d̓trimētum in eo qd̓ nunꝙͣ corrūpitur ſcꝫ in regno celeſti:ꝓpter id qd̓ corrūpitur. ⁊ hoc accidit de eſca ⁊ de ventreceſſabit em̄ poſt hāc vitā eſcaꝝ vſus ⁊ ventris qꝛ corporareſurgentiuꝫ cōſeruabunt̉ abſqꝫ cibo deo id faciēte. ⁊ hͦeſt ꝙ dicit. Deus aūt deſtruet id eſt ceſſare faciet hūc ſcilicet ventrē nō qͥdem ꝙͣtum ad eſſentiā ſed ꝙͣtum ad effectum quē nūc habet ⁊ has .ſ. eſcas ꝙͣtum ꝑtinent ad vſuꝫhoīs qꝛ in reſurrectione hoīes erūt ſicut angeli in celo. vtdicitur Mat. 22.Lectio tertia.Orpus autem nō fornicationi ſꝫ docmino ⁊ dominꝰ corpori. Deus vero⁊ dominū ſuſcitauit ⁊ nos ſuſcitabit

per virtutem ſuam. Neſcitis quoniaꝫ corꝑaveſtra membra ſunt xp̄i. Tollēs ergo membra xp̄i faciā membra meretricis? Abſit. Anneſcitis quoniā qui adheret meretrici: vnuꝫcorpus efficitur. Erunt enim inquit duo incarne vna. Qui auteꝫ adheret domino: vnꝰſpiritus eſt. Iugite fornicationeꝫ. Om̄e em̄peccatum quodcūqꝫ fecerit homo. extra corpus eſt. qui autem fornicatur in corpus ſuūpeccat. An neſcitis: quoniaꝫ membra veſtratemplum ſunt ſpirituſſancti qui in vobis eſtquem habetis a deo ⁊ nō eſtis veſtri. Empti enim eſtis precio magno: glorificate ⁊ portate deum in corporę veſtro.Supra apl̓us tripliciter rep̄hendit corinthios circa iudicia. nunc autē redit ad rep̄hendēduꝫ pctm̄ fornicarij cuius ſupra. 5. mentioneꝫ fecerat ⁊ in cuiꝰ iudicio corinthinegligentes erāt. im ꝓbat aūt fornicationē quattuor rationibꝰ. quaꝝ pͥma ſumit̉ ex diuina ordinatiōe. ſcd̓a ex vnion ad xp̄m ⁊cͣ. An neſcitis qm̄ corꝑa veſtra ⁊cͣ. tertia excorꝑis inqͥnatiōe ibi Fūgite fornicationē. quarta ex gratie dignitate ibi. An neſcitꝭ ⁊cͣ. Circa pͥmū duo fac̓. Primo ponit diuinā ordinationē. Scd̓o ordinationis fine ibiDeꝰ em̄ ⁊cͣ. Circa pͥmuꝫ ꝯſiderādum eſt ꝙ aliqͥ argumētum ſue laſciuie ſumūt ex ordinatione dei. Qui em̄ fornieātur vtunt̉ ſuo corꝑe ad vſum a deo inſtitutuꝫ. Sed hocexcludit dicēs. ꝙ eſca eſt ordinata ad ventrē ⁊ venter adeſcas. Corpus aūt hoīs nō fornicationi id eſt nō eſt ordīatum ad fornicādum ſed dn̄o id eſt ad hoc eſt ordinatuꝫ vtſit dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. ⁊ dn̄s corpori id eſt dn̄s ih̓us xp̄usad hoc datꝰ eſt hoībus vt hūana corꝑa ſue glorie conformet. ẜm illd̓. phil̓. 3. Reformabit corpꝰ huīlitatis noſtrecōfiguratum corꝑi claritatis ſue. Sed ꝯtra hoc videt̉ eſſeꝙ ſicut venter ordinatꝰ eſt a deo ad vſum ciboꝝ ita q̄daꝫmembra hūani corꝑis ſunt ordinata a deo ad vſum generationis qͥbus fornicatio exercet̉. Sed attendēda eſt differentia ꝙͣtū ad duo. Primo qͥdem ꝙ apl̓us ſupra loquutus eſt de vno corꝑis mēbro .ſ. de ventre. hic auteꝫ loqͥturde toto corꝑe qd̓ ſicut nō eſt ordinatuꝫ ad fornicādum itanec ad eſcas ſumēduꝫ. ſed potiꝰ vſus eſcaꝝ eſt ꝓpter corpus. corpꝰ autē ꝓpter aīam a qua ꝑcipit vitā ẜm eius cōditionem. ⁊ qꝛ oīa ordinātur in deū ſicut in finem. id̓o corpus debꝫ eſſe ſubiectū dn̄o ⁊ ei dedicatū. Et qꝛ. sͣ. loquutus eſt de vſu eſcaꝝ in cōmuni abſqꝫ inordinatione. fornicatio autē eſt vſus inordinatꝰ ex mēbro fornicatoris. Unde nec ipſa membra ſunt ꝓpter fornicationeꝫ. ſed ꝓptervſum gnationis ordinata rōne. cui oīa mēbra corporis d̓ſeruire debent ſicut etiā venter nō ꝓpter crapulā ⁊ ebrietatem ſed ꝓpter ꝯuenientē vſum ciboꝝ. ¶ Deinde cū dicit. Deꝰ vero ⁊c. ponit finē ordinationis p̄dicte. ⁊ primoponit qͥd deus circa dn̄m fecerit dicens. Deꝰ vero ⁊ dn̄mih̓m ſcꝫ dn̄m xp̄m ſuſcitauit a mortuis a quo ipſe xp̄us petit in. psͣ. Tu autem dn̄e miſerere mei ⁊ reſuſcita me. Deus autem eſt ⁊ pater et filius ⁊ ſpirituſſanctꝰ. Vnde ⁊ ipſe xp̄us qui eſt filius dei ſe reſuſcitauit ⁊ ſua virtute reſurrexit. ſcd̓m illud. psͣ. Ego dormini ⁊ ſoporatus ſum ⁊ exſurrexi quia dominꝰ ſuſcepit me. ⁊. 2. coꝝ. vlti. Sed crucifixus eſt ex infirmitate ſꝫ viuit ex ꝟtute dei. Scd̓o pōitqͥd circa nos facturus ſit. dicens ꝙ nos ſuſcitabit deus ꝑꝟtutē ſuā ꝑ quā .ſ. xp̄m ſuſcitauit ẜm illd̓ Ro. 8. qͥ ſuſcitauit ih̓m xp̄ꝫ a mortuis viuificabit ⁊ mortalia corꝑa vt̄a.Et eſt aduertendū ꝙ. sͣ. de eſcis ⁊ vētre loquēs que perti