Explanatio ſancti Thome

eorum qd̓ ceperant. quia vt dicit̉ prouer. 21. Non eſt ſapientia non eſt ſcientia non eſt conſilium contra dominū.Secunda auctoritas ſumit ex psͣ. vnde dicit. Et iterū ſcriprum eſt. Dominus nouit cogitatiōes ſapientū id eſt ẜmſapientiam mundi quoniam varie ſunt. qꝛ ſcilicet non pertingunt ad fineꝫ cognitionis humane que eſt cognitio veritatis diuine. Unde dicit̉ ſap̄. 13. Uani ſunt oī̄es homines in quibus nō ſubeſt ſapientia dei. ¶ Deinde cū dicit.Itaqꝫ nemo gloriet̉ in hominibus. Inſert concluſionemprincipaliter intentam ſcꝫ ꝙ non debeant gloriari de miniſtris dei. ⁊ primo concludit propoſitum ex predictis dicens. Itaqꝫ exquo miniſtri nihil ſunt ſed laborant ꝓ mercede. nemo gloriēt̉ in hominibus ſicut ⁊ in psͣ. dicit̉. Nolite conſidere in principibus neqꝫ in filijs hominū in quibus non eſt ſalus. Et Iere. 17. Maledictus vir qui confidit in homine ⁊cͣ. Secundo rationem aſſignat ex dignitate fidelium xp̄i aſſignans ordinem fidelium in rebus. ⁊ pͥmo ponit ordinem rerum ad fideles xp̄i dicens. Om̄ia veſtra ſunt quaſi dicat. Sicut homo non gloriat de rebus ſibi ſubiectis: ita ⁊ vos gl̓iari nō debetis de rebꝰ huiꝰ mūdiq̄ oīa ſunt vobis data a deo ẜm illd̓ psͣ. Oīa ſubieciſti ſubpedibꝰ eiꝰ. Exponit aūt q̄ oīa. int̓ que pͥº ponit miniſtrosxp̄i qͥ ſunt diuinitus ordinati ad miniſterium fideliuꝫ. ẜmillud. 2. corin. 4. Nos aūt ſeruos vr̄os ꝑ ieſum ⁊ hoc eſtqd̓ dicit. Siue paulus qͥ plantauit. ſiue apollo qͥ rigauit.ſiue cephas .i. petrꝰ qͥ eſt vl̓is paſtor ouiū xp̄i vt dicit̉ Io.vltimo. Poſt hec ponit res exteriores cū dicit. Giue mūdus qͥ ē cōtinentia oīm creaturaꝝ qͥ quidē eſt fideliū xp̄i.eo ꝙ homo ꝑ res huius mundi iuuat̉ vel quantū ad neceſſitatem corporalē vel quantū ad cognitionē dei ẜm illudſap̄. 13. A maguitudine ſpeciei ⁊ creature ⁊cͣ. ¶ Conſeq̄nter ponit ea q̄ ꝑtinent ad ipſam hoīs diſpoſitionē dicens.Siue vita ſiue mors qꝛ ſcꝫ fidelibꝰ xp̄i ⁊ vita eſt vtilis inqua merēt̉ ⁊ mors ꝑ quā ad premia ꝑueniūt ẜm illd̓ Ro.14. Siue viuimus ſiue morimur ⁊cͣ. Et phil̓. 1. Mihi viuere xp̄s eſt ⁊ mori lucrum. Ad hec aūt duo reducunt̉ omnia bona vel mala huius mundi quia per bona conſeruat̉vita. per mala peruenit̉ ad mortem. Ultimo ponit que ꝑtinent ad ſtatum hominis preſentem vel futurum dicēs.Siue preſentia .i. res huius vite quibꝰ iuuamur ad merēdum ſiue futura que nobis reſeruantur ad premium. Nōem̄ habemus hic manentem ciuitatem ſed futuram inquirimus. vt dicitur Heb̓. vltimo. Omnia inquit veſtra ſuntid eſt veſtre vtilitati deſeruiētia ẜm illud Ro. 8. Diligētibus deum omnia cooperant̉ in bonum. Sic ergo primꝰordo eſt chriſti ad fideles. ſecundus vero fidelium chriſtiad chriſtum quos ponit ſubdens: Vos autem xp̄i eſtis.quia ſcꝫ ſua morte redemit Ro. 14. Siue viuimus ſiuemorimur domini ſumꝰ. Tertius ordo eſt chriſti ẜm ꝙ homo ad deum. ideo addit. Chriſtus auteꝫ ẜm ꝙ homo deieſt Vnde eum deum ⁊ dominum in psͣ. nominat dicens.Domine deus meus in te ſperaui. vt nomine dei tota trinitas intelligatur. Quia ergo nullus debet gloriari de eoquod infra ipſum eſt: ſed de eo quod eſt ſupra ipſum ideonon debent fideles chriſti gloriari de miniſtris. ſed magꝭminiſtri de ip̄is. 2. corin. 7. Multa mihi fidutia eſt apudvos. multa mihi gloriatio ꝓ vobis. Sꝫ fideles chriſti debent gloriari de chriſto. ẜm illud Gal̓. vltimo. Mihi abſit gloriari niſi ī cruce domini noſtri ieſu chriſti. ſicut chriſtus de patre ẜm illud ſap̄. 2. Gloriatur ſe patrem habere deum.Incipit capitulū quartū.¶ Lectio prima.

Ic nos exiſtimet homo vt miniſtros chriſti: ⁊ diſpenſatores mi-niſteriorum dei. Hic iam queriturinter diſpenſatores vt fidelis quis inueniat̉Mihi autem pro minimo eſt vt a vobis iudicer aut ab humano die. Sed neqꝫ meipſuꝫiudico: Nihil enim mihi conſcius ſuꝫ: ſed nōin hoc iuſtificatus ſum. Qui autem iudicatme: dominus eſt. Itaqꝫ nō lite ante tempusiudicare quoaduſqꝫ veniat dominus: qui etilluminabit abſcondita tenebrarum. ⁊ manifeſtabit conſilia cordium. et tunc laus eritvnicuiqꝫ a deo.Superius redarguit apoſtolus corinthios de hoc ꝙ de qͦbuſdam miniſtris gloriabant̉: hic autem arguit eos ꝙ alios miniſtros cōtemnebant. Et circa hoc duo facit. primoarguit eorum culpam. Secundo inſtat ad eorum correctionem ibi. Non vt confundam vos. Circa primum duo facit. primo arguit eorum temeritatē qua male de miniſtrischriſti iudicabant. Gecūdo arguit eorum elationem quachriſti miniſtros cōtemnebant ibi. Hoc autē fratres. Circa primuꝫ duo facit. Primo oſtendit quid ſit de miniſtrischriſti firmiter ſentiendum. Secūdo ꝙ nō ſit de eis temere iudicanduꝫ ibi. Hic iam queritur inter diſpenſatores.Dicit ergo primo. Dixi ꝙ nullus veſtrum debet gloriaride hominibus tamen quilibet veſtrum debet cognoſcereauctoritatem officij noſtri ad quod pertinet ꝙ ſumus mediatores inter chriſtum cui ſeruimus. ad quod pertinet ꝙdic̄. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros chriſti Eſa. 61Sacerdotes dei vocabimini mniſtri dei noſtri dicetur vobis. ⁊ inter membra eius que ſunt fideles eccleſie: quibusdona chriſti diſpēſant. ad quod pertinet qd̓ ſubditur: Etdiſpenſatores miniſteriorum dei id eſt ſecretorum eius:que quidem ſunt ſpiritualia eius documenta. ſcd̓m illudinfra. 14. Spiritus eſt qui loqͥtur myſteria. Vel etiam eccleſiaſtica ſacramenta in quibus diuina virtus ſecretiusoperatur ſalutem. Vnde ⁊ in forma conſecrationis euchariſtie dicit̉. Miſterium fidei. pertinet ergo ad officium p̄latorum eccleſie ꝙ in gubernatione ſubditorum ſoli chriſto ſeruire deſiderent cuius amore oues eiꝰ paſcūt ẜm illd̓Io. vltīo. Si diligis me paſce oues meas. Pertinet etiāad eos vt diuina populo diſpenſent. ẜm illd̓ infra. 6. Diſpenſatio mihi credita eſt. ⁊ ẜm hoc ſunt mediatores interchriſtum ⁊ populū. ſcd̓m illud deut. 5. Ego ſequeſter fui⁊ medius illo tempore inter deum ⁊ vos. Hec autē eſtimatio d̓ prelatis eccleſie neceſſaria eſt ad ſalutē fidelium. niſi em̄ eos recognoſcerent miniſtros xp̄i non eis obedirēt:tanquā chriſto. ſcd̓m illud Gal̓. 4. Sicut angeluꝫ dei excepiſtis me ſicut ieſum chriſtum. Rurſum ſi eos non cognoſcerent diſpenſatores recuſarēt ab eis dona reciꝑe cotra illud qd̓ idem apoſtolus dicit. 2. corī. 2. Quod donaui ſi qͥd donaui ꝓpter vos in perſona xp̄i. ¶ Deinde cumdicit. Hic iam querit̉ inter diſpenſatores. oſt endit circamīſtros xp̄i temere iudicari n̄ debere. ⁊ circa hoc tria fac̄.pͥmo ponit quoddā ꝑ quod iudicare ſatagunt de fidelitate miniſtroꝝ. Secūdo oſtendit de hoc iudicio ſe non curare ſꝫ deo reſeruare ibi. Mihi aūt ꝓ minimo eſt. Tertio cōcludit ꝓhibitionē temerarij iudicij ibi. Itaqꝫ nolite. Circa pͥmū cōſiderandū eſt ꝙ miniſtroꝝ ⁊ diſpenſatoꝝ xp̄i qͥdam ſunt fideles: qͥdam infideles. Infideles diſpēſatores