Druckschrift 
In epistolas Pauli
Entstehung
Seite
66v
Einzelbild herunterladen
 

Explanatio ſancti Thome

ſed ſunt vana inania. ſuperedificant lignū fenum ſtipulym. Vnde dicit̉ Iere. 23. Qui habet ſomniū narret ſomnium qui habet ſermonē meū loquat̉ ſermonē meū vereqͥd palleis ad triticum? Qui vero falſitatē doceret ſuperedificaret ſed magis ſubuerteret fundamentū. Dicitergo ſi quis ſuꝑedificat vel operādo vel docendo ſuꝑ fundamentū hoc id ē ſuꝑ fidem formatā in corde vel ſuꝑ fidēfundatam ab apl̓is p̄dicattam aurū argentū aut lapides precioſos id ē ſpūalia opera vel preclarā doctrinam.Uel lignum fenū ſtipulaꝫ id eſt corporalia opera vel friuolam doctrinā: vniuſcuiuſqꝫ opus manifeſtū erit. ſcꝫ in diuino iudicio quale ſit. non em̄ latet humanā ignorantiam. Nam quidā vident̉ ſuꝑedificare aurū argentū lapide̓precioſum. qui tn̄ ſuꝑedificant lignū fenū ſtipulaꝫ in rebꝰſpūalibus corporalia meditantes. puta lucrū vel fauoremhūanū. Quidā ꝟo vidēt̉ ſuꝑedificare lignū fenū ſtipulā tn̄ edificant aurum argentū lapidem precioſum: qꝛ inadminiſtratip̄e temporalium nihil niſi ſpiritualia cogitātUnde ſopho. I. dicitur. Scrutabor hieruſalem in lucernis. et Luc. 12. Nihil opertum qd̓ non reuelet. Deinde cum dicit. Dies em̄ dn̄i. on̄dit qn̄ hec manifeſtant.mo ponit tempꝰ manifeſtatōis dicit. Dies em̄ dn̄i declarabit. Circa qd̓ ſciendū eſt tunc dicit̉ eſſe tempusdies alicuius rei qn̄ eſt in optimo ſtatu maximo ſui poſſe. Unde eccͣ. 4. dicit̉ Omnia tempus habēt. Quādoergo homo ſuaꝫ voluntatē implet etiam contra deū tunceſt dies hominis. Vnde dicit Iere. 17. Dieꝫ hoīs deſideraui tu ſcis. Dies vero dn̄i dicit̉ qn̄ voluntas dn̄iplet̉ de hoībꝰ qui eiꝰ iuſticiam vel premiabūt̉ vel dānabunt̉ ẜm illud psͣ. acceꝑo tempꝰ ego iuſticias iudicabo. Vnde ẜm triplex dei iudiciū tripl̓r pōt ītll̓igi dies dn̄iErit qd̓dā iudiciū generale oīm ẜm illud Mat. 12. Uiri niniuite ſurgēt in iudicio. Et ẜm hoc dies dn̄i d̓r nouiſſimus dies iudicij. 2. theſſal̓. 2. Non terreamī qͣſi inſtet dies dn̄i. Et ẜm hoc ītelligit̉ Dies dn̄i declarabit qꝛin die iudicij manifeſtabit̉ dr̄ia humanoꝝ meritoꝝ Ro. 2In die qn̄ iudicabit dn̄s occulta hoīm. Aliud aūt ē ꝑticulare iudiciū qd̓ ſit vnoqͦqꝫ ī morte ipſiꝰ de habet̉ Luc.16. Mortuꝰ ē diues ſepultus ē in inferno. mortuꝰ ē aūtmendicꝰ portatꝰ eſt ab angelis in ſinū abrae. Et ẜm hocdies dn̄i pōt intelligi dies mortꝭ ẜm illd̓ .i. theſſal̓. 5. Dies dn̄i ſicut fur in nocte ita veniet. Sic dies dn̄i declarabit qꝛ in morte vniuſcuiuſqꝫ eius merita patent. Un̄ dicit̉ꝓuer. II. Mortuo hoīe īpio nll̓a erit vltra ſpes. eiuſdeꝫ14. Sꝑat aūt iuſtꝰ ī morte ſua. Tertiuꝫ aūt ē iudiciū ī hacvita inqͣtū deus tribulationes huiꝰ vite interdū hoīesꝓbat. Un̄ dicit̉ infra. 11. iudicamur a dn̄o corripimurvt non hoc mūdo dānemur. Et ẜm hoc dicit̉ dies dn̄idies tꝑalis tribulatiōis de d̓r Sopho. 1. Uox diei dn̄iamara tribulabit̉ ibi fortꝭ. Dies dn̄i declarabit qꝛ in tꝑetribulationis affectus hoīs ꝓbat̉. Eccͣ. 17. Uaſa figulibat fornax hoīes iuſtos tēptatio tribulatiōis. Scd̓o on̄dit qd̓ fiet iſta declaratio qꝛ ignē. Un̄ ſeqͥt̉. Quia inigne reuelabit̉ .ſ. dies dn̄i: dies iudicij reuelabit̉ ī igne. p̄cedit faciē iudicis exurēs faciē mūdi inuoluēs reprobos iuſtos purgās de d̓r ī psͣ. Ignis an̄ ip̄m p̄cedetinflāmabit in circuitu inimicos eiꝰ. Dies aūt dn̄i ē diesmortꝭ reuelabit̉ in igne purgatorij quē purgabit̉ ſi qͥd īelemētis inueniet purgandū de pōt intelligi qd̓ d̓r. Iob23. Probabit me qͥſi aurū qd̓ ignē trāſit. Dies ꝟo eſtdies tribulationis diuīo iudicio ꝑmiſſe reuelat̉ in igne tribulationis dicit̉ Eccͣ. 2. In igne ꝓbat̉ aurū argentūhoīes ꝟo acceptabiles in camino tribulatiōis. Tertio ponit effectū manifeſtatiōis ſubdit. Et vniuſcuiuſqꝫ opꝰqͣle ſit ignis ꝓbabit qꝛ .ſ. quēlibꝫ igniū p̄dictoꝝ ꝓbant̉merita hoīs vel demerita. Un̄ in psͣ. d̓r. Igne me examīaſti ē inuēta in me iniqͥtas. In his tribꝰ apl̓us po-

nit pͥmū ē ꝯcluſio duoꝝ ſeq̄ntiū. Si em̄ dies dn̄i reuelat īigne ignis ꝓbat qͣle ſit vniucuiuſqꝫ opꝰ. ꝯſeq̄ns ē dieſdn̄i declaret dr̄iam oꝑuꝫ humanoꝝ. Dein̄ dicit. Sicuiꝰ opꝰ manſerit ⁊cͣ. on̄dit modū p̄dicte manifeſtatiōispͥº quātū ad bona opera dicit. Si cuiꝰ .i. alicuiꝰ opꝰ qd̓ipſe ſuꝑedificauit māſerit .ſ. in igne ille .ſ. ſupedificauitmercedē accipiet. Iere. 31. Eſt merces oꝑi tuo. Et eſa. 40Ecce merces eiꝰ eo. Dicit̉ aūt aliqd̓ opꝰ in igne ꝑmanere illeſum dupl̓r. Uno ex ꝑte ipſiꝰ oꝑātis qꝛ .ſ. illehoc facit opꝰ .ſ. bone doctrine vel qd̓cūqꝫ bonoꝝ oꝑuꝫpter huiuſmodi opus punit̉ in ꝙͣtū .ſ. nec torq̄bit̉ ignepurgatorij. neqꝫ igne p̄cedet faciē iudicꝭ neqꝫ etiā eſtuat igne tribulationis. Qui em̄ immoderate temporalia dilexerit. ꝯſeq̄ns ē nimis doleat de eoꝝ amiſſione. Dolor em̄ cauſat̉ ex amore rei amittit̉. Un̄ ſuꝑfluusamor ſuꝑfluū generat dolorē. Alio pōt intelligi ex ꝑteipſius oꝑis. quolibꝫ em̄ p̄dictoꝝ iudicioꝝ ſuꝑueniēte hōiꝑmanet opꝰ bone doctrine vel qd̓cūqꝫ aliud bonū opus igne tribulatiōis ſuꝑueniēte ceſſat neqꝫ a veradoctrina neqꝫ a bono oꝑe ꝟtutꝭ. vtrūqꝫ aūt hoꝝ ꝑmanethoī ꝙͣtū ad meritū ī igne purgatorij ī igne p̄cedet faciem iudicis. Secūdo on̄dit diē quantū ad mala oꝑa dicēs. Si cuiꝰ .i. alicuiꝰ opꝰ arſerit .ſ. aliquē igniū p̄dicto detrimētū patiet̉ ſcꝫ hoc oꝑatꝰ ē tn̄ vſqꝫ dānatiōꝫ.Un̄ ſubdit. Ip̄e aūt ſaluꝰ erit ſcꝫ ſalutē et̓na ẜm illd̓ Eſa.45. Saluatꝰ eſt iſrl̓ in dn̄o ſalute et̓na. ſic tn̄ qͣſi igneꝫquē ſcꝫ pͥus ſuſtinuit vel in hac vita vel in fine huiꝰ vitevel in fine mūdi. Un̄ dicit̉ in psͣ. Trāſiuimꝰ ignē aqͣm eduxiſti nos ī refrigeriū. Et eſa. 43. trāſieris ignē cōbureris. flāma cōburet te. qꝛ ego dn̄s deꝰ ſaluator tuꝰ. Dicit̉ aūtopꝰ alicuiꝰ ardere dupl̓r. Uno ex ꝑteoꝑantꝭ inqͣtū ſcꝫ aliqͥs affligit̉ igne tribulatiōis ꝓpt̓ īmoderatū affectū ſuꝑflue t̓rena diligit punit̉ igne purgatorij vel igne p̄cedet faciē iudicis ꝓpt̓ pctā venialiacirca curam temporaliū cōmiſit. ſiue etiā friuola vana docuit. Alio ardet opus in igne ex ꝑte ipſiꝰ oꝑis qꝛſcꝫ tribulatione ſuꝑueniente pōt vacare nec doctrine vane: nec terrenis oꝑbꝰ. ẜm illd̓ psͣ. In illa die ꝑibūtoēs cogitatiōes eoꝝ. Nec etiā igne purgatorij vl̓ p̄cedētefaciē iudicis remanebit ei aliqͥd p̄dictoꝝ vel ad remeduiꝫvel ad meritū. Et ſil̓iter dupl̓r patit̉ detrimētū vel inqͣtūipſe punit̉ inꝙͣtum ꝑdit id qd̓ fecit. ꝙͣtū ad hoc d̓r Eccͣ.14. Om̄e opꝰ corruptibile in fine deficiet oꝑat̉ illudibit cum illo: om̄e opꝰ electū in fine iuſtificabit: oꝑatilld̓ honoricabit̉ in illo. Quoꝝ pͥmū ꝑtiēt ad ſupedificat lignū fenū ſtipulain. qd̓ eſt opus digne ardēs. Secundū aūt ꝑtinet ad eum ſuꝑedificat aurū argentū lapides p̄cioſos. qd̓ eſt opus manēs in igne abſqꝫ detrimēto.Lectio tertiaEſcitis qꝛ templum dei eſtis ſpūsndei habit at in vobis? Si quis auteꝫtemplū dei violauerit diſperdet illūdeus. Templum enim dei ſanctū eſt: qd̓ eſtꝭvos. Nomo ſe ſeducat. Si quis videtur inter vos ſapiens eſſe in hoc ſeculo: ſtultus fiatvt ſit ſapiens. Sapientia em̄ huiꝰ mūdi ſtulticia eſt apud deum. Scriptū eſt em̄. Comphendam ſapientes in aſtutia eoꝝ. Et iteruꝫ.Dn̄s nouit cogitationes ſapientiū: qm̄ vaneſunt. Nemo itaqꝫ gloriet̉ in hoībus. Oīa em̄veſtra ſunt ſiue Paulus ſiue apollo: ſiue cephas. ſiue mūdꝰ ſiue vita ſiue mors. ſiue pre