in epiſtolam ⁊ ad Corīthios III.

bat eoꝝ iudicium ꝙͣtuꝫ ad hoc ꝙ plus miniſtris attribuebant ꝙͣ deberent. ⁊ primo oſtendit veritatem. Secūdo excludit errorem ibi. Nemo vos ſeducat. Tertio infert cōcluſioneꝫ intētaꝫ ibi. Itaqꝫ nēo glorietur in hoībus. Circa primū duo facit. Primo oſtendit cōditioneꝫ miniſtroruꝫ. Secūdo agitur de eoꝝ mercede ibi. Vnuſquiſqꝫ propriam mercedem. Circa primuꝫ tria facit. Primo ponitminiſtrorū conditionem. Scd̓o ponit ſimilitudinem ibi.Ego plantaui apollo rigauit. Tertio oſtendit intentū ibiItaqꝫ neqꝫ qui plantat. Circa cōditionem autē miniſtrorum duo tāgit. pͥmo ꝙ nō ſunt domini ſed miniſtri dicēsvos de paulo ⁊ apollo gloriamini: igitur q̄ro a vobis qͥdeſt apollo ⁊ quid paulus id eſt cuius dignitatis vel poteſtatis vt digne de eis poſſitis gloriari? ⁊ reſpōdet. Miniſtri eius id eſt dei ſunt quaſi dicat quod agūt in baptiſmo⁊ in doctrina nō pͥncipaliter agūt ſicut dn̄i ſed ſitut miniſtri eiꝰ. ẜm illud Eſa. 61. Miniſtri dei dicet vobis. Poſſet antē alicui videri magnū eſſe miniſtrū dei eſſe ⁊ gloriādum eſſe in hoībus de miniſterijs dei. Et vere eſſet ſi ſinehoībus nō pateret acceſſus ad deū. ſicut illi qui ſolēt gloriari d̓ miniſtris regis ſine quibꝰ nō patet aditus ad regēSꝫ hͦ hic locū nō hꝫ qꝛ fideles xp̄i ꝑ fidē hn̄t acceſſuꝫ addeū ẜꝫ illd̓. Ro. 5. Per quē acceſſū habemꝰ ad deū ꝑ fidē ⁊ gr̄aꝫ iſtā in qͣ ſtamꝰ ⁊ gl̓iamur in ſpe gl̓ie filioꝝ dei.ideo ſignāter addit. Cui credidiſtis. q. d. per fidem iā eſtꝭcōiuncti deo nō hoībus. Vnde ſupra. 2. dictū eſt vt fidesveſtra nō ſit in ſapientia hominū ſed in virtute dei. ⁊ ideoprimo d̓ deo eſt vobis gaudendū ꝙͣ de hoībus. Cōtingitautē ꝙ miniſtri hominū vel dn̄orum vel artificū pͥmo habent a ſeipſis aliquā dignitatē vel virtutem: ex qua ydonei ad miniſteriuꝫ fiunt. ſed hoc nō eſt de miniſtris dei etideo ſcd̓o oſtendit ꝙ tota dignitas ⁊ virtus miniſtrorumeſt a deo dicens. Et vnicuiqꝫ ſicut deus diuiſit. q. d. in tātuꝫ aliquis ⁊ vnuſquiſqꝫ noſtrū habet de virtute miniſtrādi inꝙͣtum ei deus dedit. vnd̓ nec ſic nobis eſt gloriandū2ͤ. coꝝ. 3. Sufficiētia noſtra a deo qui ydoneos nos fecitminiſtros noui teſtamēti. ¶ Deinde cū dicit. Ego plantaui ponit ſimilitudinē miniſtroꝝ ex ſimilitudine agricolaꝝvbi duplex differentia oꝑationū intelligit̉. Una oꝑatiōisvnius miniſtri ad operationē alteriꝰ. Et ꝙͣtum ad hoc dicit. Ego plantaui id eſt in p̄dicatione ad modū plantātisme habui. qꝛ ſcꝫ pͥmo vobis p̄dicaui fidem. Eſa. 51. Poſui verba mea in ore tuo vt plantes celos. Apollo rigauitid eſt ad modū rigantis ſe habuit: qui aquā plantis exhibet ad hoc vt nutriantur ⁊ creſcant. Et ſimiliter legitur.Act. 18. Ꝙ cum panlus multos corinthioꝝ conuertiſſetſuperuenit apollo qui multum cōtulit hijs qui credider̄t:publice oſtēdens per ſcripturam eſſe ih̓m xp̄m. Ecc. 24.dicitur Rigabo ortū meū plantationū. Secūda differētiaeſt oꝑationis miniſtroꝝ qui exteriꝰ oꝑantur plantādo etrigādo ad oꝑationeꝫ dei qui interiꝰ operat̉. Vnde ſubdit.Sed deus incrementū dedit interiꝰ .ſ. operādorᵉ. cor. 9.Augebit incremēta frugū iuſtitie veſtre. Sic etiā in rebꝰcorporalibꝰ plantātes ⁊ rigantes exteriꝰ oꝑantur. ſed deus operatur interiꝰ ꝑ operationē nature ad īcremēta plātarum. ¶ Deinde cū dicit. Itaqꝫ neqꝫ qui plātat neqꝫ quirigat ⁊c. Infert ex p̄miſſis duas cōcluſiones. quaꝝ pͥmainfertur ſcd̓m cōparationem miniſtroꝝ ad deū dicēs. Exquo paulus plātauit ⁊ apollo rigauit nō ſunt niſi miniſtridei ⁊ nō habēt aliquid niſi a deo ⁊ nō oꝑant̉ niſi exteriusdeo īteriꝰ oꝑāte. Itaqꝫ neqꝫ qͥ plātat eſt aliqͥd .ſ. pͥncipalit⁊ magnū de quo ſit gloriandū. Neqꝫ qͥ rigat ſed qui incrementū dat deꝰ. Ip̄e em̄ ꝑ ſe eſt aliqͥd pͥncipale ⁊ magnuꝫde quo eſt gloriandū. Actio em̄ nō attribuit̉ inſtrumentocui ꝯparat miniſter: ſed pͥncipali agēti. Vnde. Eſa. 40.dicit̉. Om̄s gentes quaſi nō ſint ſic ſunt corā eo. Scd̓amcōcluſionem infert ꝑtinentē ad cōparationē miniſtrorum

ad inuicē dicens. Qui plantat aūt ⁊ qui rigat. cū ſint miniſtri dei ⁊ nihil niſi a deo habētes ⁊ ſolū exterius oꝑantes vnuꝫ ſunt excōditione nature ⁊ miniſterij rōne: quareſcꝫ nō poteſt vnꝰ alteri p̄ferri niſi ſcd̓m donū dei. ⁊ ita ꝙͣtum in ſeipſis eſt vnū ſunt. Et qꝛ ꝯſequēter in intentioneminiſtrādi deo vnū ſunt ꝑ ꝯcordiā voluntatis. ideo ſtultūeſt de hijs qͥ vnū ſūt diſſētire. psͣ. Ecce ꝙͣ bonū ⁊ ꝙͣ iocundū hītare frēs ī vnū. Ro. 12. Ml̓ti vnū corpꝰ ſumꝰ ī xp̄o.Lectio ſecunda.Nuſquiſqꝫ propriā mercedem accipiet ſcd̓m ſuum laborem. Dei enimſumꝰ adiutores. Dei agricl̓tura eſtꝭ.Dei edificatio eſtis. Secundū gratiaꝫ dei q̄data eſt mihi. vt ſapiens architectus fundamentū poſui. alius autem ſupedificat. Unꝰquiſqꝫ aūt videat quomō ſuperedificet. Fūdamentum em̄ aliud nemo poteſt ponere p̄ter id quod poſitum eſt qd̓ eſt xp̄us iheſus.Si quis autē ſuperedificat ſupra fundamentum hoc aurū argentum lapides p̄cioſos ligna fenum ſtipulam vniuſcuiuſqꝫ opus manifeſtuꝫ erit. Dies em̄ domini declarabit qꝛ inigne renelabitur: ⁊ vniuſcuiuſqꝫ opus quale ſit ignis probabit. Si cuius opus māſeritquod ſuperedificauit mercedeꝫ accipiet. Sicuius opus arſerit detrimentū patietur ipſeautē ſaluus erit ſic tamē quaſi per igneꝫ.Supra apl̓us on̄dit qualis ſit cōditio miniſtroꝝ: hic agitd̓ remūeratiōe eoꝝ. Et pͥmo agit de mercede bonoꝝ mīſtroꝝ. Scd̓o agit d̓ punitiōe maloꝝ ibi. Neſcitꝭ qꝛ tēplūdei eſtꝭ ⁊c. Circa pͥmū tria facit. Prīo ꝓmittit mīſtrꝭ mercedē ꝓpriā. Scd̓o aſſignat rōnē ibi. Dei eī ſumꝰ. Tertioagit de diuerſitate mercedis ibi. Scd̓m gr̄aꝫ d̓i. Dicit gpͥmo dictū eſt ꝙ neqꝫ qͥ plātat eſt aliqͥd: neqꝫ qui rigat nōtamē inutiliter plātat vl̓ rigat. ſed vnuſquiſqꝫ ꝓpriā mercedem accipiet ſcd̓m ſuū laborē. Quāuis em̄ qui increm̄tum dat ſit deus ⁊ ip̄e ſolus interiꝰ oꝑetur: exteriꝰ tamenlaborantibꝰ mercedē tribuit. ſcd̓m illud: Iere. 31. Quieſcat vox tua a ploratū ⁊ oculi tui a lachrymis. qꝛ merces ēoperi tuo. Que quidē merces eſt ipſe deꝰ. ſcd̓m illud geneẜ. 15. Ego ꝓtector tuꝰ ſum ⁊ merces tua multa nimis.Pro qua mercēde laborātes mercenarij laudātur. ſcd̓ꝫ illud. Luc. 15. Quāti mercenarij in domo patris mei habundant panibꝰ. Alioquin ſi ꝓ alia mercede in oꝑe deialiquis laboret laudādus nō eſt ſcd̓m illud. Io. 10. Mercenarius autē ⁊ cuiꝰ nō ſunt oues ꝓprie videt lupū veniētem ⁊ fugit. Hec autē merces ⁊ cōmunis eſt oībus ⁊ propria ſinguloꝝ. cōmunis quidē qꝛ idem eſt qd̓ oēs videbūt⁊ quo oēs fruent̉ .ſ. deus ſcd̓m illud. Iob. 22. Suꝑ omnipotentem delitijs afflues ⁊ leuabis ad deum faciē tuam.Eſa. 28. In illa die erit dn̄s exercituū corona glorie ⁊ ſertum exultationis populo ſuo. Et ideo. Mat. 20. Oībuslaborātibus in vinea dat̉ vnus denarius. ꝓpria vero merces erit ſinguloꝝ. qꝛ vnꝰ alio clariꝰ videbit ⁊ plenius fruetur ſcd̓m determinatā ſibi menſurā. Vnde ⁊ dan̄. 12. Illiqui docti ſunt cōparantur ſplēdori firmamēti qui ad iuſtitiaꝫ erudiūt plurimos quaſi ſtelle. Hinc eſt qd̓ Io. 14. dicitur. In domo patris mei manſiones multe ſunt. ꝓpterquod etiā hic dicit̉. Unuſquiqꝫ ꝓpriā mercedem accipietOn̄dit autē ſcd̓m quid attendat̉ mēſura ꝓprie mercediscum ſubdit Scd̓ꝫ ſuū laboreꝫ. Vnde ⁊ in. psͣ. dicit̉. Labo

l iij