ALANC THOINe

¶FDIANACIO ISpredicamus chriſtū dei virtutem ⁊ dei ſapientiaꝫ ipſisvocatis iudeis et grecis .i. his qui ex iudeis et gentililibus ad fidem xp̄i vocati ſunt. qui in cruce xp̄i recognoſcunt dei virtutē. per quā ⁊ demones ſuperant̉ ⁊ peccata remittunt̉. ⁊ homīes ſaluant̉. p̄s. Exaltare dn̄e in virtute tua. Et hoc dicit cōtra ſcādalū iudeoꝝ: qui de infirmitate xp̄i ſcādalizabant̉ ⁊ recognoſcūt in cruce dei ſapientiam inqͣtū per crucē cōuenientiſſimo modo humanūgenus liberat. Sap̄. 9. Per ſapīam ſanati ſunt qͥcunqꝫplacuerūt tibi a principio. Dicit̉ aūt dei virtꝰ ⁊ dei ſapiētia ꝑ quādā appropriationē. virtus quidē inquātū ꝑ eūpater oīa operat̉. Io. prīo. Oīa ꝑ ipſū facta ſūt. Sapīavero inquātū ip̄m verbū qd̓ ē filius nihil ē aliud ꝙͣ ſapientia genita vel cōcepta. Ecc. 24. Ego ex ore altiſſimiprodij prīogenita ante oēꝫ creaturā. Nō aūt ſic ē intelligendū ꝙ deus pater ſit fortis ⁊ ſapiens virtute: aut ſapientia genita. qꝛ vt Augꝰ ꝓbat. 6. de trinitate ſequeretur ꝙ pater haberet eſſē a filio: qꝛ hoc ē deo eē qd̓ forteꝫ⁊ ſapientē eē. ¶ Deinde cū dicit: Qꝛ qd̓ ſtultū ē dei aſſignat rōnem eius qd̓ dixerat dicēs qūo id qd̓ ē infirmuꝫ⁊ ſtultū poſſit eē virtus vel ſapiētia dei: qꝛ qd̓ ſtultū eſtdei ſapientiꝰ ē hoībus. quaſi dicat. Iam aliqd̓ diuinumvidet̉ eſſe ſtultū: nō qꝛ deficiat a ſapīa: ſed qꝛ ſuꝑexceditſapientiā humanā. Hoīes enī quidā conſueuerūt ſtultūreputare qd̓ eoꝝ ſenſū excedit. Ecc. 3. Plurima ſuꝑ ſenſum hominis oſtenſa ſūt tibi. Et qd̓ infirmū ē dei: fortiꝰeſt hominibus: qꝛ ſcꝫ nō dicit̉ aliquid infirmuꝫ in deo ꝑdefectū virtutis ſed per exceſſum humane vtrtutis: ſicutetiā dicit̉ inuiſibilis inqͣtū excedit ſenſū humanū. Sap̄.12. Uirtutē oſtendis tu qui nō crederis eſſe in virtute cōſūmatꝰ ꝙͣuis hoc poſſit referri ad incarnatiōis miſteriuꝫqꝛ id qd̓ reputat̉ ſtultū ⁊ infirmū in deo ex ꝑte nature aſſumpte tranſcendit oēm ſapientiā ⁊ virtutem. Exo. 15.Quis ſimilis tui in fortibus domine.Lectio quarta.Idete enī vocationē veſtraꝫ. fratres. quia nō multi ſapiētes ẜmcarnē. nō multi potētes. nō multi nobiles. ſed q̄ ſtulti ſunt mundi elegit deus vt cōfundat fortia ⁊ ignobilia mūdi ⁊ cōtēptibilia elegit deꝰ. ⁊ ea q̄ nōſunt. vt ea que ſunt deſtrueret. vt nō glorietur oīs caro in cōſpectu eius. Ex ip̄o auteꝫvos eſtis in xp̄o ieſu. qui factus ē nobis ſapientia ⁊ iuſticia ⁊ ſāctificatio ⁊ redemptiovt quēadmodū ſcriptū eſt. qui gloriat̉ ī domino glorietur.Supra oſtendit apl̓s ꝙ modus docendi qui ē in ſapientia ꝟbi nō cōuenit doctrine xp̄iane rōne materie que eſtipſa crux xp̄i. hic oſtendit ꝙ p̄dictus docendi modꝰ nōcōuenit doctrine xp̄iane rōne doctoꝝ: ſꝫ illud Prouer.20. In deriſum ē in ore ſtulti parabola. At Ecc. 21. Exore fatui reprobabit̉ parabola. Quia igit̉ primi doctores fidei nō fuerūt ſapientes ſapīa carnali nō erat eis cōueniens vt in ſapīa verbi docerent. Circa hoc ergo duofacit. Primo oſtendit qūo primi doctores fidei in rebushumanis defectū patiebant̉. Secūdo oſtendit qūo talisdefectus ē in eis ꝑ xp̄m ſuppletus. ibi. Ex ip̄o autē voseſtis. Circa primū tria facit. prīo excludit a fidei primisdoctoribus excellentiā ſecularē. Secūdo aſtruit eorumabiectionē quātū ad ſeculū. ibi. Sꝫ q̨̄ ſtulta ſūt mūdi. tertio rōnem aſſignat ibi. Ut nō gloriet̉. ¶ Dicit ergo prīo

dictū ē ꝙ ſtultū dei ſapientiꝰ ē hoībꝰ: ⁊ hoc cōſiderarepoteſtis in ip̄a veſtra cōuerſione. Uidete enī .i. cōſiderate vocationē vr̄am qūo .ſ. vocati eſtis. nō enī ꝑ voſip̄osacceſſiſtis ſed ab eo vocati. Ro. 8. Quos predeſtinauithos ⁊ vocauit. i. pet̓. 2. De tenebris vos vocauit in admirabile lumē ſuū. Inducit aūt eos vt cēſiderēt moduꝫſue vocatiōis ꝙͣtum ad eos ꝑ quos vocati ſūt. ſicut Eſa.51. dicit̉. Attēdite ad abraam pr̄em veſtrū ⁊ ad ſaram q̄genuit vos a quibꝰ. vocationis miniſtris primo excluditſapīam cū dicit: Ꝙꝛ nō multi eoꝝ ꝑ quos vocati eſtis ſapientes ẜm carnē .i. in carnali ſapientia ⁊ terrena. Iac̄.3. Nō eſt iſta ſapientia deſurſū deſcēdēs ſed terrena aīalis diabolica. Baruth. 3. Filij agar exquiſierūt ſapiētiāque de terra ē. Dicit nō multi: qꝛ aliqui pauci erant etiāin ſapiētia mūdana inſtructi ſicut ip̄e ⁊ barnabas: velutmoīſes in veteri teſtamēto. de quo dicit̉ Act̉. 7. ꝙ eruditus erat moiſes in omni ſapientia egiptioꝝ. ¶ Secundo excludit ſecularē potētiā cū dicit. Nō multi potētesſcꝫ ẜm ſeculū. Vnde ⁊ Io. 7. dicit̉. Runqͥd aliqͥs ex pͥncipibus credidit in eū. Et baruth. 3. dicit̉. Ubi ſunt principes gentiū exterminati ſunt ⁊ ad inferos deſcēderunt.Tertio excludit axcellentiā generis: cū dicit. Nō multinobiles: ⁊ aliqui inter eos nobiles fuerūt ſicut ip̄e paulꝰqui in ciuilitate romana ſe natum dicit. Act̉. 22. ⁊ Ro.vlt̓. de quibuſdā dicit. Qui ſunt nobiles in apoſtolis.¶ Deinde cū dicit. Sed q̄ ſtulta ſunt. ⁊cͣ. Ponit ecōuerſo eoꝝ abiectionē quātū ad mundū: ⁊ primo defectū contrariū ſapientie cū dieit. Que ſtulta ſūt mūdi .i. eos quiẜm mūdū ſtulti videbant̉ elegit deꝰ ad p̄dicatiōis officium .ſ. piſcatores illitteratos. ẜm illud. Act̉. 4. Cōperto ꝙ hoīes eēt ſine lr̄is ⁊ ideote admirabant̉. Eſa. 33.Ubi eſt lr̄atus: vbi verba legis pōderās. Et hoc vt confundat ſapiētes .i. eos qui de ſapīa mūdi cōfidunt dū ip̄inō cognouerunt q̄ ſunt ſimplicibꝰ reuelata. Ma. 11. Abſcondiſti hec a ſapientibꝰ ⁊ prudentibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. Eſa. 19. Vbi ſunt nūc ſapientes tui annuncient tibi. Scd̓o ponit defectū cōtrariū potētie dicēs. Et infirma mundi .i. hoīes impotētes ẜm mundū: puta ruſticos⁊ plebeios, elegit deꝰ ad predicatōnis officiū. In cuiusfigura dicit̉. 3. Re. 20. Ego tradens eos in manu tua ꝑpediſſequos principū ꝓuinciaꝝ. Et ꝓuer. 9. dicit̉ ꝙ fapientia miſit ancillas vt vocarent ad arcē. In vtriſqꝫ ātprimoꝝ p̄dicatoꝝ infirmitas deſignat̉. Et hoc iō vt confundat fortia .i. potētes huiꝰ mūdi. Eſa. 2. Incuruabit̉oīs ſublimitas hoīm ⁊ humiliabit̉ altitudo viroꝝ. Tertio ponit defectū ꝯtrariū nobilitati in quo poſſūt tria cōſiderari. Primo quidē claritas generis quā ipſū nomēnobilitatis deſignat. Et contra hoc. dicit. Et ignobiliamūdi .i. qui ẜm mūdū ſūt ignobiles. infra. 4. Vos nobiles: nos aūt ignobiles. ¶ Scd̓o circa nobilitatē conſiderant̉ honor ⁊ reuerentia q̄ talibꝰ exhibent̉. et contra hocdicit. Et cōtemptibilia .i. hoīes cōtēptibiles ī hoc mundo elegit deꝰ ad p̄dicatiōis officiū. ẜm illud p̄s. Facti ſumus obprobriū vicinis noſtris: ⁊ his qui in circuitu nr̄oſunt. ¶ Tertio ī nobilitate cōſiderat̉ magna opinio quāhoīes de eis hn̄t. Et cōtra hoc dicit. Et ea q̄ nō ſūt .i. qͥnō vident̉ eē in ſeculo: elegit deꝰ ad p̄dicatiōis officiumIob. 30. Quoꝝ virtus manuū erat mihi ꝓ nihilo ⁊ vita ip̄a putabant̉ indigni. Et hoc iō vt deſtrueret ea q̄ ſūti. eos q̄ in hoc mūdo aliqͥd eē vident. Eſa. 23. Dn̄s exercituū cogitauit hoc vt detraheret ſuꝑbiam oīs gl̓ie ⁊ adignominiā deduceret vniuerſos inclitos t̓re. ¶ Deindeaſſignat cām dictoꝝ dicēs. Iō nō elegit in ſeculo excellētes ſed abiectos. Ut non glorietur omnis caro. ⁊cͣ. i. vtnullus pro quacunqꝫ carnis excellentia glorietur percomparationem ad dominum. Iere. 9. Non glorietur