Ad Romanos

promptū animū veſtrū pro quo de vobis glorior apd̓ macedones. Tertio aſſignat rationes dictoꝝ quoꝝ prima ēbeneplacitū. Vnde dicit. Placuit eī illis. 2. cor. 9. Uꝰquiſqꝫ ꝓut deſtinauit ī corde ſuo nō ex triſtitia aut ex neceſſitate. Secūda cauſa eſt debitū Unde ſubdit. Et debitores ſunt eoꝝ. sͣ. 13. Reddite omnibus debita. Rationēautē debiti aſſignat dicēs: Nā ſi gentiles facti ſunt participes bonoꝝ ſpūaliuꝫ que erāt ſpecialit̓ eoꝝ id eſt iudeorum ſcilicet noticie diuine ⁊ ꝓmiſſionū ⁊ gratie ẜm illudſupra. 9. Quoꝝ ē adoptio filioꝝ dei ⁊ gl̓a ⁊cͣ. ⁊ ſupra. 11.Socius radicis ⁊ pinguedinis oliue factus es. Sunt etiam facti participes ſpiritualiuꝫ eoꝝ ꝑ hoc ꝙ illi p̄dicatores eis miſerunt debēt ⁊ in carnalibus miniſtrare eis. ẜꝫillud ecc. 14. In diuiſione ſortis da ⁊ accipe. Et p̄ſ. Sumite pſalmū id eſt ſpiritualia. ⁊ date tympanū id eſt temporalia. Et ex hoc ſumit̉ argumentū ꝙ debent̉ ſumptusnon ſolū illis qui p̄dicant ſed etiā qui p̄dicatores mittunt¶ Deinde cū dicit. Hoc igit̉ cū ⁊c̄. p̄figit terminū quo adeos ſit vēturus dicēs: Hoc igit̉ cū cōſumauero ſcilicet miniſteriū ſanctoꝝ ⁊ aſſignauero eis fructū hūc id eſt elemoſinam gentiliū q̄ eſt quidā fructus cōuerſionis eoꝝ. Gſee10. Uitis frondoſa iſrael. fructus eſt ei adequatus. Proficiſcar ꝑ vos in hiſpaniā Sed videt̉ h̓ apl̓us falſum dicere. Nunꝙͣ em̄ in hiſpaniā iuiſſe legit̉. In hierl̓m em̄ captus fuit ⁊ exinde romaꝫ ꝑlatus eſt in vinculis vt habet̉act̓. vlrimo. vbi eſt occiſus ſimul cū petro. Dicunt gͦ quidā ꝙ ſicut dicit̉ act̉. vltimo. cū veniſſet romā paulus ꝑmiſſuꝫ eſt ei manere ſibimet cū cuſtodiente ſe milite. ⁊ poſtea dicit̉ ꝙ māſit biennio toto in ſuo cōductu ⁊ ī illo ſpacio dicūt eū in hiſpaniā iuiſſe. Sed qꝛ hoc certū nō ē pōtmelius dici ꝙ apoſtolus falſum nō dixit: qꝛ ꝓponebat ſefactuꝝ quod dicebat ⁊ ſic verba eius erāt intelligēda qͣſiinſinuātia eius ꝓpoſitū: nō aūt futuꝝ euentuꝫ qui ei eratincertus vnde nō poterat hoc p̄dicare niſi forte ſub cōditiōe quā Iacobꝰ dicit apponēdā. Iaco. 4. Pro eo vt dicatꝭ: ſi dominus voluerit ⁊ ſi vixerimus faciemus hoc autillud. Et ſic etiā apl̓us ſe excuſat. 2º. coꝝ. 1. de hoc ꝙ adeos nō iuerat ſicut ꝓmiſerat dicēs: Cū ergo hoc volui nūquid leuitate vſus ſum aut que cogito ẜm carneꝫ cogitovt ſit apud me eſt: ⁊ nō. Et ſic ex hoc ꝙ ex iuſta cauſa p̄termiſit facere qd̓ ꝓmiſerat ſe īmunē dicit a leuitate. carnalitate. ⁊ falſitate. Et ſic etiā ſoluit hoc gelaſius papa ethabet̉ in decretis. 22. q. 2. Beatus inquit paulus apl̓usnō ideo qd̓ abſit fefelliſſe credendū eſt aut ſibi extitiſſe cōtrarius: quoniā cū ad hiſpaniā ſe ꝓmiſiſſet ituꝝ. diſpoſitione diuina maioribus occupatus cauſis implere nō potuit qd̓ ꝓmiſit. Quantū em̄ ipſius volūtatis īterfuit hocꝓnūciauit. qd̓ re vera voluiſſet efficere. Quantum veroad diuini ſecreta conſilij q̄ vt homo nō potuit licet ſpiritu dei plenus agnoſceret. ſuꝑna p̄termiſit diſpoſitiōe p̄uentus. Licet em̄ ꝓpheticū ſpiritū habuerit tn̄ ꝓphetisnō omnia reuelant vt patet. 4. reg. 4. vbi heliſeus dixitAnima eius in amaritudine eſt ⁊ dn̄s celauit a me ⁊ nonindicauit mihi. ¶ Deinde cū dicit. Scio aūt ⁊cͣ. p̄nunciat eis fructū ſue viſitationis dicēs. Scio autē ſcilicet exfiducia diuine gratie qm̄ veniēs ad vos in abūdātia benedictionis xp̄i veniā id eſt xp̄s abūdantius ſuā benedictionem dabit vobis in meo aduentu. de qua dicit̉ in psͣ.Etem̄ benedictionē dabit legiſlator: ibūt de virtute ī virtutem. Et ſic laban dixit ad iacob. gen̄. 3. Exꝑimēto didici ꝙ benedixerit mihi deus ꝓpter te. ¶ Deinde cū dicitObſe ero ergo ⁊cͣ. petit ab eis orationis ſuffragia. ⁊ pͥmopetit eoꝝ orationes. 2º ipſe ꝓ eis rogat ibi. Deꝰ pacꝭ ⁊cͣ.Circa primū tria facit. Primo inducit eos ad orandū ꝓſe ex tribus. Primo qͥdem ex ſuꝑna caritate cū dicit. Obſęcro vos ergo fratres ad philo. 1. Propter caritatem aūt

magis obſecro. Secūdo ex reuerentia xp̄i cuius ip̄e eratminiſter dicēs: Per dominum nr̄m ieſum xẜm. In quooēs vnū ſumꝰ. vt. sͣ. 12. dictū ē. Tertio ex dono ſpūſſctīqd̓ eius miniſterio tradebat̉. Unde ſubdit. Per caritatēſpūſſcī quā ſpūſſcūs ī cordibꝰ nr̄is diffuudit. vt. sͣ. 5. oq̄eſt. Secūdo petit auxilium orationis eoꝝ dicens. Vt adinuētis me in orationibus veſtris ad deū ſcilicet ꝓ me fuſis. ꝓuer. 18. Frater qͥ iuuat̉ a fratre quaſi ciuitas firma.Hoc autē vt glo. dicit nō ideo dicit apl̓us qꝛ ip̄e minꝰ mereatur ꝙͣ alij minores ſed ordinē ſequit̉. primo quideꝫ vtab eccl̓ia ꝓ rectore ſuo fiat oratio ẜm illud. j. thi. 2. Obſecro igit̉ primo omniū fieri obſecrationes. orationes. poſtulationes. gratiaꝝ actiones ꝓ omnibus hominibꝰ.regibus. ⁊ omnibus qͥ ſunt in ſublimitate conſtituti ⁊cͣ.Scd̓o qꝛ multi minimi duꝫ cōgregant̉ vnanimes magismerent̉. Et ideo impoſſibile eſt vt multoꝝ p̄ces nō impetrent. Mat. 18. Si duo ex vobis cōſenſerint ſuꝑ terrā deomni re quācūqꝫ petieriūt fiet illis a patre qͥ eſt in celis.Tertio vt dū multi orant multi etiā gratias agāt exauditi ẜm illud 2. coꝝ. i. Adiuuātibus vobis in oratione pronobis vt ꝑ ml̓tos gratie agant̉ deo. Tertio ponit ea quevult ſibi īpetrari quoꝝ primū ꝑtinet ad hoſtes quos habebat in iudea. Unde dicit. Ut liberer ab infidelibus qͥſunt in ludea: qui p̄cipue paulū īpugnabāt ⁊ odiebāt: qꝛfiducialit̓ p̄dicabat ceſſationē legaliū. Act̉. 21. Audierūtde te ꝙ diſceſſionē docens a moyſe ⁊cͣ. Secundū ꝑtinebat ad eos in quoꝝ miniſterium ibat. Et hoc eſt qd̓ ſubdit. Et oblatio obſequij mei id eſt eccl̓ia in qua eis miniſtro fiat accepta ſanctis qui ſunt in hierl̓m ſcꝫ vt ex hac ꝓuocent̉ ad gratias agendū deo. ⁊ ad orandū ꝓ ipſis gentibus a quibus recipiūt. ecc. 31. Splendidū in panibꝰ benedicent labia ml̓toꝝ. Tertiū ꝑtinet ad ipſos quibꝰ ſcribebat. Vnde ſubdit. Vt veniā ad vos in gaudio. ⁊ hoc ꝑvoluntatē dei cōtra quā nihil agere volebat. ſupra pͥmo.Obſecrans ſi quomodo ꝓſpeꝝ iter habeā in volūtate deiveniendi ad vos. Et refrigerer vobiſcū id eſt vt ex vr̄a p̄ſentia refrigeriū tribulationū meaꝝ accipiam. ¶ Deindecū dicit. Deꝰ aūt pacis ⁊cͣ. on̄dit ꝙ ꝓ eis orat dicēs: Deꝰautē dator pacis ſit cū omnibus vobis per hoc ſcilicet ꝙvos ad inuicē pacē habeatis. L. coꝝ. vltimo. Idem ſapite ⁊ deus pacꝭ ⁊ dilectiōis erit vobiſcū. ſubdit. Amē idēita fiat. psͣ. Et dicet omnis ppl̓us fiat fiat.¶ Incipit capitulū ſextūdecimū.Ommendo aūt vobis pheben ſocrorem nr̄am q̄ eſt in miniſterio eccleſie q̄ eſt chencris: vt eā ſuſcipiatis in dn̄o digne ſctīs: et aſſiſtatisei in quocunqꝫ negotio vr̄i īdiguerit. Etem̄ipſa quoqꝫ aſſiſtit multis ⁊ mihiip̄i. Salutate priſcā ⁊ aqͥlaꝫ adiutores meos in xp̄o ieſuqͥ ꝓ anima mea ſuas ceruices ſuppoſuerūt:qͥbꝰ nō ſolū gratias ago: ſed et cūcte eccleſiegentiū ⁊ domeſticā eccl̓iam eoruꝫ. Salutateephenetū dilectū mihi. qui eſt pͥmitiuꝰ eccleſie aſie in xp̄o ieſu. Salutate mariaꝫ que multum laborauit ī vobis. Salutate andronicū⁊ iuliā: cognatos ⁊ cōcaptiuos meos qͥ ſuntnobiles in apl̓is qͥ ⁊ ante me fuerūt in xp̄o ieſu. Salutate ampliatū dilectiſſimuꝫ mihi indomino. Salutate vrbanū adiutorē noſtruꝫ