XV. Ca.
cauſam cogntionis que ſcilicet duplex eſt: ſcilicet verbaaudita ⁊ res viſe. Hij eī duo ſenſus ſunt diſciplinabiles.Iudei ergo in noticiam miſterioꝝ xp̄i ꝑuenerunt per verba annūciata eis a ꝓphetis. 1. Pe. 1. Prophete qͥ de futura in vobis gratia ꝓphetauerūt ſcrutātes in qd̓ vl̓ quale tꝑs ſignificaret ī eis ſpūs xp̄i p̄nūciās eas q̄ in xp̄o ſuntpaſſiones ⁊ poſteriores glorias. Sed gētiles huiuſmodixp̄i miſteria iā realit̓ īpleta vidēt ideo dicit̉: Qm̄ gentesqͥbus nō eſt annūciatū ꝑ ꝓphetas de eo id eſt de xp̄o ſicutfuit ānunciatū iudeis videbūt res iā impletas. Luc. 10.Multi reges ⁊ ꝓphete voluerunt videre q̄ videtis ⁊ nōviderunt. Secundo oſtendit excellentiā ꝙͣtū ad modumcognoſcendi qꝛ iudei ex annūciatiōe ꝓphetaꝝ ſolum auditum habebant. Abdie. r. Auditum audiuimus a domino legatos ad gentes miſit. Sed gentiles ex viſione intellectum perceperunt: Unde dicit̉. Et gentiles ſcilicet quiante nō audierunt prenūciari xp̄m ꝑ ꝓphetas intelligentſcilicet fidei veritatē. psͣ. Et nunc reges intelligite ⁊cͣ.Lectio tertia.Ropter quod impediebar plurimūp vēire ad vos ⁊ ꝓhibitꝰ ſum vſqꝫ adhuc. Nunc vero vlteriꝰ locum nō habēs in his regiōibꝰ. cupiditatē āt habēs veniendi ad vos ex ml̓tis iā p̄cedētibꝰ annis:cū in hiſpaniā ꝓficiſci cepero: ſpero ꝙ p̄teriens videā vos ⁊ a vobis deducar illuc: ſi vobis pͥmū ex ꝑte fruitꝰ fuero. Nunc igit̉ ꝓficiſcar in hierl̓m miniſtrare ſanctis. Probauerunt em̄ macedonia ⁊ achaia collationeꝫ aliquā facere ī pauꝑes ſanctorū qͥ ſunt in hieruſalē. Placuit em̄ eis ⁊ debitores ſunt eorumNā ſi ſpūaliū eoꝝ ꝑticipes facti ſunt gētilesdebēt ⁊ in carnalibus miniſtrare eis. Hoc igitur cū cōſumauero ⁊ aſſignauero eis fructūhunc: ꝑ vos ꝓficiſcar in hiſpaniā. Scio autēqm̄ veniēs ad vos: in abūdātia bn̄dictionisxp̄i veniā. Obſecro ergo vos fratres ꝑ dn̄mnr̄m ieſum xp̄m ⁊ ꝑ charitatē ſanctiſpiritusvt adiuuētis me ī oratiōibꝰ vr̄is ꝓ me ad deum. vt liberer ab infidelibꝰ qͥ ſunt in iudea:⁊ obſequii mei oblatio accepta fiet in hierl̓mſctīs. vt veniā ad vos in gaudio ꝑ voluntatēdei vt refrigerer vobiſcū. Deus aūt pacis ſitcum omnibus vobis Amen.Poſtꝙͣ a pl̓us excuſauit ſe de p̄ſumptiōe q̄ ei potuiſſet aſſcribi ex hoc ꝙ romāos inſtruxerat ⁊ correxerat: hic ſe excuſat ꝙ eos viſitar̄ diſtulerat. Et circa hoc tria fac̄. Prīopōit īpedimentū viſitatiōis p̄teritū. Scd̓o pōit viſitādi ꝓpoſitū ibi. Nūc vero vlteriꝰ ⁊cͣ. Tertio ꝓmittit viſitationis fructū ibi. Scio aūt ⁊cͣ. Dicit ergo pͥmo. Dictū eſt p̄dicaui euāgeliū ꝑ multa loca in quibꝰ xp̄s nō fuerat nominatus. propter qd̓ hactenus impediebar plurimuꝫ ex huiuſmodi occupatione venire ad vos. Et iſtud impedimentū vſqꝫ nunc durauit: Unde ſubdit. Et ꝓhibitꝰ ſum vſqꝫadhuc. Quod quidē pōt referri ad multitudinē occupationū quas in alijs locis habuęrat. Vel etiā ad diuina ꝓuidentiā ꝑ quā apl̓i īpediebant̉ ne ꝑuenirēt ad quoſdam⁊ dirigebant̉ in ſalutē alioꝝ. ẜm illd̓ act̓. 16. Tranſeūtes
frigiā ⁊ galathie reglonē vetati ſumꝰ a ſpūſancto loqͥ verbū in aſia. Unde ⁊ ſupra primo dictuꝫ eſt. Sepe ꝓpoſuivenire ad vos ⁊ ꝓhibitus ſum vſqꝫ adhuc. Et hoc ē qd̓dicitur. Iob. 37. de nubibus ꝑ quas p̄dicatores ītelligūtur. Luſtrant cuncta ꝑ circuitū quocūqꝫ eos volūtas gubernātꝭ duxerit. ¶ Deinde cū dicit. Nūc vero vlteriꝰ ⁊c̄.manifeſtat ꝓpoſitū ſuū de eoꝝ viſitatiōe. ⁊ primo ꝓmittit eis ſuā viſitationē Secūdo aſſignat cauſaꝫ quare oporteat eaꝫ differre ibi. Nunc igit̉ ꝓficiſcar ⁊cͣ. Tertio aſſigͣteis viſitatiōis terminū ibi. Hoc igit̉ cū conſumauero ⁊cͣ.Dicit ergo pͥmo. Ita vſqꝫ modo ſum ꝓhibitꝰ: nunc veroiam peragratis omnibus his locis vlteriꝰ nō habēs locūid eſt neceſſitatē ꝑmanēdi in his regionibꝰ in quibꝰ iamꝑ me fundata eſt fides. cupiditatē habēs veniēdi ad vosex ml̓tis iā p̄cedentibꝰ annis. ẜm illud. sͣ. 1. Deſidero eīvidere vos vt aliqͥd imꝑtiar vobis gr̄e ſpiritalis cū in hiſpaniā ꝓficiſci cepero quo ſcilicet ire intēdebat vt etiā extremis tere fundam ēta fidei collocaret. ẜm illd̓ Eſa. 49.Dedi te in lucē gentiū vt ſis ſalus mea vſqꝫ ad extremuꝫterre. Spero ꝙ p̄teriens videbo vos. ꝑ quod dat intelligere ꝙ nō ītēdebat ad eos pͥncipalit̓ ire qꝛ reputabat eisſufficere doctrinā petri qui pͥmus int̓ apl̓os romanis fidēp̄dicauit. Et qꝛ tunc romani dominabant̉ in toto occidente: eoꝝ auxilio ⁊ ducatu ſe ſperabat in hiſpaniam ꝓficiſci:Unde ſubdit. Et a vobis deducar illuc. Intēdebat tamēaliquam moram apud eos contrahere: Vnde ſubdit. Sivobis fruitus fuero id eſt cōſolatꝰ. ẜm illud quod ſupraprīo dictū eſt. Simul conſolari in vobis. ⁊ hoc ex ꝑte ſcilicet temporis quia per aliquod tempus intēdebat cū eisconſolari. Sed contra eſt qd̓ aug. dicit in libro de doctrina xp̄iana ꝙ illis ſolis rebus fruendum eſt que nos beatos faciunt ſcilicet patre filio et ſpirituſancto. Inconuenienter ergo dicit ſe fruituꝝ eſſe romanis. Sed dicenduꝫ ēꝙ ſicut auguſti. dicit ibidem homine in ſe nō eſſe fruendum ſed in deo. ẜm illud ad philo. 1. Ita frater ego te fruar in domino quod eſt delectari in homine ꝓpter deum.Et ſic intelligendū ē quod dicit. Si fuero fruitꝰ vobis ſcilicet ī deo. Uel quod dicit. ex ꝑte. poteſt referri ad bonosquibus poterat frui in deo. Nam alia parte ſcilicet malisnō poterat frui ſed magis de eis dolere ſicut dicit̉. 2. coꝝ.8. Ne cū venero humiliet me deꝰ apud vos ⁊ lugeā multos ex his qui ante peccauerūt. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Nūcigitur proficiſcar. aſſignat cauſam quare differebat viſitationem. et circa hoc tria facit. Primo ponit cauſaꝫ dicēsNunc igitur ꝓficiſcar id eſt ideo nō ſtatim venio ad vosquia proficiſcor hieruſalē miniſtrare ſanctis. Circa quodſciendum eſt ꝙ ſicut legitur actuuꝫ. 4. illi qui ex iudeis aprincipio conuertebantur ad fidem venditis poſſeſſionibus ſuis de precio cōmuniter viuebant. quod cū defeciſſꝫmaxime quadam magna fame iminente vt legitur act̓ .11.diſcipuli ſcilicet xp̄iani ex diuerſis partibꝰ mundi proutquiſqꝫ habebat propoſuerunt ſinguli in miniſterium mittere habitantibus in iudea fratribus quod ⁊ fecerunt: mittentes ad ſeniores per manus barnabe ⁊ ſauli. Miniſterium igitur ſanctoꝝ hic dicit eccleſiā quā fidelibus chriſti attulit in hieruſalē ẜm illud .1. coꝝ. vltimo. Quos ꝓbaueritis hos mittā perferre gratiā veſtram in hieruſalēꝙ ſi dignū fuerit vt et ego eam: mecum ibunt. Secundoexponit quod dixerat de miniſterio ſanctoꝝ dicens: Probauerunt enim id eſt approbauerunt macedonia ⁊ achaiaid eſt fideles vtriuſqꝫ regionis per eum conuerſi collectionem aliquā facere id eſt aliquā collectaꝫ in pauperes xp̄iid eſt ad vſuꝫ pauperum qui ſunt de numero ſanctoꝝ ẜmillud eccleſi. 12. Da iuſto ⁊ nō recipias pctōrē. Qui ſuntin hieruſalem in paupertate viuentes 2. coꝝ. 9. De miniſterio qd̓ ſit ī ſcōs ex abūdāti ē mihi ſcribere vob̓. Scio eī