XIIII. Ca

¶ Incipit capitulū quartūdecimū.Nfirmū autē in fide aſſumite nonin diſceptatiōibus cogitationumAlius em̄ credit ſe māducare oīa.Qui autē infirmus eſt olus manducet. Is qͥ māducat nō māducantē nō ſpernat. ⁊ qͥ nō māducat: manducātē nō iudicetDeꝰ em̄ illū aſſumpſit. Tu qͥs es qͥ iudicasalienū ſeruū? Dn̄o ſuo ſtat aut cadit. Stabitaūt. potēs ē em̄ deꝰ ſtatuere illū. Nā alius iudicat diē inter diem: alius aūt iudicat omnēdiē. Unuſquiſqꝫ ī ſuo ſenſu abūdet. Qui ſapit diē: dn̄o ſapit ⁊ qͥ māducat dn̄o māducatGratias em̄ agit deo. Et qͥ nō māducat: dn̄onō māducat: ⁊ gratias agit deo. Nemo enimnr̄m ſibi viuit: ⁊ nemo ſibi morit̉. Siue eniꝫviuimꝰ: dn̄o viuimꝰ. ſiue morimur: dn̄o morimur. Siue ergo viuimꝰ ſiue morimur dn̄iſumus. In hoc em̄ xp̄s mortuꝰ eſt ⁊ reſurrexit: vt viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ dominet̉. Tu auteꝫqͥd iudicas fratreꝫ tuū? aut tu quare ſpernisfratrē tuū? Omnes enim ſtabimꝰ ante tribunal xp̄i. Scriptuꝫ eſt em̄ viuo ego dicit dn̄s.qm̄ mihi flectet̉ omne genu. ⁊ omnis linguacōfitebit̉ deo. Itaqꝫ vnuſquiſqꝫ nr̄m ꝓ ſe rationē reddet deo. Nō ergo ampliꝰ inuicemiudicemus.Poſtꝙͣ apl̓us on̄dit quō aliqͥs debeat ꝑfectꝰ fieri. h̓ oſtendit quo ꝑfecti debeāt ſe habere ad īꝑfectos. Et pͥmo oſtēdit ꝙ nō debēt eos ſcādalizare vl̓ iudicare. Scd̓o oſtēditquo debēt eos ſuſtētare. 15. cap. ibi. Debemꝰ aūt nos firmiores ⁊c̄. Circa pͥmū duo facit. Primo ꝓhibet īordinata iudicia. Secūdo ꝓhibet īfirmoꝝ ſcādala ibi. Sed hociudicate magis. ⁊cͣ. Circa primū tria facit. Primo ꝓpōitāmonitionē. Secūdo exponit eā ibi. Aliꝰ em̄. ⁊cͣ. Tertiorationē aſſignat ibi. Deus em̄ illū. ⁊cͣ. Circa primū ꝯſiderandū eſt ꝙ in pͥmitiua eccleſia aliqͥ ex iudeis conuerſi adxp̄m credebant legalia cū euangelio eſſe ẜuanda vt patetact̓. 15. Et hos apl̓us vocat infirmos in fide xp̄i qͣſi noduꝫꝑfecte credētes ꝙ fides xp̄i ſufficiat ad ſalutē. ꝑfectos ātvel firmos in fide vocat eos qͥ fidē xp̄i ſine legalibꝰ credebant eſſe ẜuandā. De vtriſqꝫ tn̄ erant aliqͥ rome inter fideles xp̄i. Alloqͥtur ergo apl̓us ꝑfectos in fide dicēs: Dixiꝙ debetis induere ih̓m xp̄m. Aſſumite aūt id eſt affectucaritatis vobis cōiūgite ad ſupportandū infirmū in fide ſicut expoſitum eſt. de quo pōt intelligi illud ſapͥ. 9. Infirmus homo ⁊ exigui tēporis ⁊ minor ad intellectū iudicijet legū. īfra. 15. Suſcipite inuicē ſicut ⁊ xp̄s ſuſcepit vosEccl̓. 29. Propt̓ mandatū aſſume pauperē. Et hoc nō indiſceptatiōibus cogitationū id eſt nō diſceptādo ꝓpt̓ hocꝙ vnus contra aliū cogitat. dum ſcilicet illi qͥ legalia ẜuabant iudicabāt tanꝙͣ tranſgreſſores eos qͥ nō ẜuabāt. Etilli qͥ nō ẜuabant ꝯtēnebāt tanꝙͣ errātes ⁊ ignorātes eosqui ẜuabant. sͣ. 2. Cogitationū inuicē accuſantiū aut defendentiū. ⁊cͣ. ¶ Deinde cū dicit. Alius em̄. ⁊cͣ. exponitqd̓ dixerat Et pͥmo on̄dit qͥ ſunt infirmi in fide. Secundooſtendit qualit̓ ſint diſceptatiōes cogitationū vitāde. ibi.Is qui māducat. ⁊cͣ Circa primū cōſiderandū eſt ꝙ inter

ceteras legales obſeruantias vna erat diſcretiociborumꝓpter aliquos cibos in lege ꝓhibitos. vt patet leuit̓. 11.Et hac quidē obẜuantia quottidie erat vtendū vl̓ nō vtēdum. Et ideo de hoc mentionē fecit ſpecialit̓ apl̓us dicēsAlius em̄ qͥ ſcilicet eſt ꝑfectus in fide credit ſe poſſe licitemāducare eo ꝙ nō reputat ſe aſtrictū ad legales obẜuantias. Mat. 15. Qd̓ intrat in os nō coinqͥnat hominem ..thi. 4. Omnis creatura dei hona ⁊ nihil reijcienduꝫ ⁊cͣ.In veteri aūt lege ꝓhibebant̉ aliqͥ cibi nō qꝛ naturalit̓ eiſent īmundi. Sicut em̄ in verbis hoc nomē ſtultus ſignificat aliqd̓ malū ꝙͣuis hoc nomē ſit bonum. Ita in rebusqd̓dā aīal bonū eſt ẜm naturā ſed ſignificatione eſt maluꝫſicut porcus qͥ ſignificat īmunditiā. Et ideo ꝓhibitus eſtantiqͥs eſus illaꝝ carniū vt ſignificaret̉ in eoꝝ vitatiōe vitatio īmūditie. Tota em̄ veteris populi vita figural̓ eratvt aug. dicit in libro cōtra fauſtū. Ueniēte autē xp̄o qͥ ē veritas ceſſauer̄t figure. ¶ Subdit aūt ꝙͣtū ad īfirmū. Quiaūt infirmus eſt olus maducet. Quaſi dicat. Illis cibisvtat̉ qͥbus nō occurrit aliqd̓ īmundū in legeⁱ ꝓhibitū. Inſingulis em̄ generibus animaliū puta terreſtribus volatilibus ⁊ aqͣticis q̄dam genera erāt cōceſſa ⁊ q̄daꝫ ꝓhibitaſed in herbis ⁊ arboribꝰ nihil erat ꝓhibitū vt patꝫ leuit̓.i1. Et huius pōt eſſe ratio duplex. Una eſt qꝛ terre naſcētia fuerunt a pͥncipio cōceſſa homini ad edendū ẜm illudgen̄. 1. Ecce dedi vobis omnē herbā afferentē ſemē ſuperterrā ⁊ vniuerſa ligna q̄ habēt in ſemetipſis ſementē generis ſui vt ſint vobis in eſcā. Sed poſt diluuiū pͥmo legitur cōceſſus carniū eſus. Unde dicit̉ gen̄. 9. Quaſi olera virentia tradidi vobis omnia ſcilicet aīalium genera.Alia ratio eſt qꝛ primā ꝓhibitionē de abſtinēdo a quibuſdam terre naſcētibus homo in paradiſo tranſgreſſus fuerat vt patet gen̄. 3. ⁊ ꝓpter hoc nō erat ei ſimilis ꝓhibitioiteranda. Sed cū legalia ceſſauerūt in xp̄i paſſione videt̉ꝙ incōuenient̓ apl̓us infirmis ī fide ꝑmittat ꝙ a cibis ꝓhibitis in lege abſtineāt qd̓ nunc in xp̄ianis non ſuſtinet̉ab eccleſia. Sed diſtinguendū eſt triplex tēpus ẜm aug.ꝙͣtum ad legalia. Primū eſt tēpus ante paſſionē xp̄i inquo legalia ſuū robur obrinebāt quaſi adhuc viuētia. Secundū aūt tēpus eſt poſt paſſionē xp̄i ante diuulgationeꝫeuāgelij. In quo quidē tēpore legalia mortua erāt: quianullus ad ea tenebat̉ nec obẜuata aliqͥd cōferebant alicuinōdum tamē erāt mortifera qꝛ ſine pctō poterāt iudei adxp̄m cōuerſi legalia obẜuare ⁊ ꝓ hoc tēpore loquit̉ h̓ apoſtolus. Tertiū aūt tꝑs eſt poſt diuulgationem euangelijin quo legalia nō ſolū ſunt mortua ſęd mortifera vt qͥſqͥsea ſeruet peccet mortaliter. Exponit̉ autē ⁊ alit̓ in gloſavt dicat in firmus qͥ eſt ad lapſum vitioꝝ carnaliū ꝓnus⁊ huic conſulendū eſt ꝙ comēdat olus ideſt tenues ⁊ aridos cibos qui nō ſunt fomētū vitioꝝ ⁊ abſtineat ab illisquibus excitat̉ libido. Sed alius qui eſt fortior credit ſeabſqꝫ pericl̓o oīa māducare. Et hec drn̄a apparet. mat.9. inter diſcipulos xp̄i qͥ nō ieiunabant tanꝙͣ cōfortati p̄ſentia xp̄i. ⁊ diſcipl̓os iohānis baptiſte qͥ ieiunabāt: Un̄⁊ penitentiā agētes a quibuſdā cibis abſtinēt nō ꝓptereorū īmūdiciam ſed ad libidinē refrenādā. ¶ Deinde cūdicit. Is qui māducat ⁊cͣ. exponit quō ſunt vitāde diſceptationes cogitationū ⁊ primo ꝙͣtuꝫ ad ꝑfectos dicens.Is qui māducat ſcilicet cū ſecura cōſciētia omnia vl̓ etiāſine periculo libidinis nō ſpernat nō manducātē ſcilicetindifferent̓ omnia tanꝙͣ infirmū in fide vl̓ quaſi ꝓnuꝫ advitia. Yſa. 33. Ue qͥ ſꝑnis nōne ⁊ ipſe ſperneris Luc̄. x.Qui vos ſpernit me ſpernit. Secūdo loquit̉ ꝙͣtū ad infirmos dicēs. Et qͥ nō māducat ſcilicet indifferent̓ omīavel qꝛ eſt infirmus in fide de quo loquit̉ apl̓us vl̓ etiaꝫ qͥaꝓnus eſt ad libidinē nō iudicet māducantē ſcilicet indifferent̉ omūia qͣſi tranſgreſſorē legis vel quaſi in libidinē