XIII. Ca.
Iad affiirmatiua. Inquātū vero dilectio ꝓximi includit dilectionem dei intelligit̉ ꝙ dilectio ꝓximi excludit maluꝫnon ſolum qd̓ eſt contra ꝓximū ſed etiā qd̓ eſt contra deūEt ſic includēt̉ etiā precepta tabule pͥme. Ultīo aūt īfertconcluſionem prīcipaliter intentaꝫ dicens. Plenitudo gͦlegis eſt dilectio id eſt ꝑ dilectionem lex implet̉ ⁊ ꝑficietEcc̄. 24. In plenitudine ſanctoꝝ detentio mea. Col̓. 3.Charitatē habete quod eſt vinculū ꝑfectionis.Lectio tertia.T hoc ſcientes tempus. quia hora ēiam nos de ſomno ſurgere. Nūc em̄propior eſt noſtra ſalus qͣꝫ cum credidimus. Nox preceſſit: dies autē appropinqͣuit. Abijciamus ergo opera tenebraꝝ ⁊ induamur arma lucis: ſic vt in die honeſte ambulemus. Non in cōmeſſationibus ⁊ ebrietatibus: Non in cubilibus ⁊ impudicitijs.Non in contentione ⁊ emulatione. ſed induimini dn̄m ieſum chriſtum: ⁊ carnis curā nefeceritis in deſiderijs.Poſtꝙͣ apl̓us oſtendit quō homo debet ſe deo exhiberepium. comuenienter eius donis vtendo: ⁊ ꝓximo iuſte eidebita reddendo. hic oſtendit quō in ſeipſo debeat honeſtatē conſeruare. Et circa hoc duo facit. primo ꝓponit tēporis congruitatem. ſecundo exhortat̉ ad honeſtatē operum ibi. Abijciamus ergo ⁊cͣ. Circa primū tria facit. primo ponit temporis congruitatē. ſecūdo aſſignat rationeꝫibi. Nunc em̄ ꝓpior ⁊cͣ. tertio adhibet ſimilitudinem ibi.Nox preceſſit ⁊cͣ. Dicit ergo pͥmo. Dictum eſt q̄ debetisobſeruare. ⁊ hoc non ſolū ꝓpter ea que dicta ſunt ſed etiāſcientes hoc tēpus id eſt ꝑ hoc ꝙ debetis conſiderare huius temporis conditionem. qꝛ vt dicit̉ Eccͣs. 8. Omui negotio tempꝰ eſt ⁊ oportunitas Iere. 8. Miluꝰ in celo cognouit tempus ſuum turtur ⁊ irundo ⁊ ciconia cuſtodierunt tempus aduentus ſui populꝰ aūt meus ⁊cͣ. Ad quidaūt congruū ſit hoc tempus oſtendit ſubdens. Quia hora eſt iam nos de ſomno ſurgere. Qd̓ quidem intelligendum eſt non de ſomno nature quod qn̄qꝫ dicit̉ mors: ẜmillud ι. theſſal̓. 4. Nolumꝰ vos ignorare de dormientibꝰQuandoqꝫ aūt eſt quies animaliū virtutū ẜm illud. Io.I1. Si dormit ſaluus erit. Nec etiam intelligenduꝫ eſt deſomno gratie quod qn̄ꝙ dicit quies eterne glorie ẜm illd̓psͣ. In pace in idipſuꝫ ⁊cͣ. Qn̄qꝫ aūt eſt quies contemplationis etiam in hac vita. Can̄. 5. Ego dormio ⁊ cor meuꝫvigilat. ſed intelligit̉ de ſomno culpe ẜm illd̓ eph̓e. 5. Exurge qui dormis exurge a mortuis ⁊cͣ. Uel etiaꝫ negligētie ẜm illud ꝓuer. 6. Uſqꝫ quo piger dormis. Tempus gͦeſt ſurgendi a culpa ꝑ penitentiam psͣ. Surgite poſtꝙͣ ſederitis ⁊cͣ. A ſomno vero negligentie ꝑ ſollicitudinē bene operandi Eſa. 21. Surgite principes accipite clipeuꝫ.Eccͣ. 32. Hora ſurgendi non te trices. ¶ Deinde cū dicit.Nunc em̄ ⁊cͣ. aſſignat rationem eius qd̓ dixerat dicens.Nunc em̄ ꝓpior eſt noſtra ſalus ꝙͣ cum credidimꝰ. Qd̓quidem ẜm intētionē apl̓i intelligit̉ de ſalute vite eternede qua dicit̉ Eſa. 51. Salus aūt mea in ſempiternuꝫ erit.Ad hanc aūt ſalutem homo ordinat pͥmo quidem ꝑ fidē.Marci. vltimo. Qui crediderit ⁊ baptizatus fuerit ſaluꝰerit. Sed ſemꝑ magis ac magis homo accedit ad eā ꝑ bona opera ⁊ charitatis augmentū. Unde dicit̉ Iac. 4. Appropinquate deo ⁊ appropinquabit vobis. Hoc eſt ergoqd̓ apl̓us dicit. Ideo hora eſt iam nos de ſomno ſurgere.Nunc em̄ qn̄ ſcꝫ ꝑ opera bona ⁊ ꝑ charitatis augmentuꝫ
ꝓfecimus propior id eſt ꝓpinquior eſt ſcꝫ nobis noſtraſalus ſcilicꝫ vite eterne de qua dicitur Eſa. 51. Salus autem mea in ſempiteruum erit. Quam cum credidimus:id ē ꝙͣ cum a principio fidē accepimus. Et poteſt hic intelligi duplex ꝓpinquitas. Una quidē ẜm tempus. quiaſancti viri in operibus iuſticie ꝓficiētes magis appropinquant ad terminū vite huius in quo mercedem accipiuntAlia vero eſt ꝓpinquitas diſpoſitionis vel preparatiōisqꝛ ꝑ augmentum charitatis ⁊ oꝑationem iuſticie homo p̄paratur ad illaꝫ ſalutē. Matth̓. 25. Que parate erant intrauerunt cum eo ad nuptias. Sed ẜm ꝙ eccleſia hec verba aduentus tempore legit: videntur hec verba eſſe referenda ad ſalutem: quam chriſtus fecit in ſuo primo aduentu vt intelligamus apl̓m loquentē quaſi ex ꝑſona omniū fidelium qͥ fuerunt a principio mundi. Appropinquāte enim iam tempore incarnationis xp̄i quo vaticinia prophetarum crebreſcebant qd̓ tempus repreſentat eccleſia.poterit dici. Nunc ꝓpior eſt noſtra ſalus ſcꝫ xp̄s ꝙͣ cū credidimus id eſt cum homīes a principio credere ceperuntxp̄i aduentū futurum. Eſa. 56. Iuxta eſt ſalus mea vt veniat ⁊ iuſticia mea vt reuelet̉. Poſſet etiam aſſumi ad tēpus miſericordie quo quis incipit velle a p̄teritis peccatis diſcedere. Tunc em̄ magis appropīquat ſue ſaluti ꝙͣa principio dum haberet fidem informē. Iac. 4. Aeſiſtitediabolo ⁊ fugiet a vobis appropinquate deo ⁊cͣ. ¶ Deinde cum dicit. Nox preceſſit dies aūt appropinqͣbit ⁊cͣ.ponit ad ꝓpoſitum ſimilitudinē. Qd̓ quidē ẜm intentionem apl̓i ſic videt̉ eſſe intelligendum vt totū tempus vitepreſentis nocti comparet̉ ꝓpter ignorantie tenebras. Etde hac nocte dicitur Eſa. 26. Anima mea deſiderauit te īnocte. Diei aūt comꝑat̉ ſtatus future beatitudinis ꝓpterclaritatem qua ſancti illuſtrant̉ Eſa. 60. Non erit tibi amplius ſol ad lucendū ꝑ diem nec ſplendor lune illuminabit tę. ſed erit tibi dn̄s in lucē ſempiternam. Ad quē dieꝫrefert qd̓ dicit̉ in psͣ. Hec dies quā fecit dn̄s exultemus ⁊letemur in ea. Alio modo poteſt intelligi ꝙ ſtatus culpenocti cōꝑet̉ ꝓpter tenebras culpe de quibus dicit̉ in psͣ.Neſcierunt neqꝫ intellexerunt in tenebris ambulāt. Etd̓ hac nocte dicitur ſap̄. 17. Solis aūt illis ſuppoſita eratgrauis nox imago tenebrarū que ſuperuentura erat illis.Dies aūt dicit ſtatus gratie ꝓpter lumē ſpiritualis intelligentie qd̓ iuſti habent: ſed impijs deeſt psͣ. Lux orta ēiuſto. Sap̄. 5. Sol intelligentie nō eſt ortus nobis. Tertio modo poteſt intelligi ꝙ comparet̉ nocti tempus p̄cedēs xp̄i incarnationē qꝛ nodū erat manifeſtata ſed ſub qͣdam caligine. 2. Pe. 1. Habetis ꝓpheticū ſermonem cuibenefacitis attendentes quaſi lucerne lucenti in caliginoſo loco. Et de hac nocte dicit̉ Eſa. 21. Cuſtos quid de nocte. Vnde ſicut in nocte apparent vmbre ita etiam illo tēpore eminebant legalia que ſunt vmbra futurorū vt dicit̉Col̓. 2. Tempus aūt ab incarnatione xp̄i comꝑat̉ diei ꝓpter preſentiam ſpūalis ſolis in mūdo de quo dicit̉ Mal̓.vltimo. Vobis timentibus nomen meuꝫ oriet̉ ſol iuſtitie.Unde ⁊ ipſe dn̄s dicit. Io. 9. Me oportet operari operaeius qͥ miſit me donec dies eſt. Et poſtea ſubdit. Quādiuin mundo ſum lux ſum mundi. Quod gͦ dicit̉. Nox p̄ceſſit indifferenter accipi poteſt ꝓ qualibet p̄dictaꝝ noctiū.Iam em̄ p̄ceſſerat eos quibus ſcribebat ⁊ magna ꝑs temporis huius vite ⁊ qd̓ verius eſt p̄ceſſerat nox culpe. p̄ceſſerat etiam tempus legis qd̓ fuit an̄ chriſtū. Ꝙ autē ſubdit. Dies aūt appropinquabit. videt ẜm iutentionē apl̓ireferendū eſſe ad diem future glorie. qͥ lꝫ nondū adueniſſet fidelibus xp̄i quibꝰ ſcribebat: tn̄ in ꝓpinquo erat eisẜm predicta. Poſſet etiā intelligi tempꝰ gratie xp̄i qd̓ etſi iam aduenerit ẜm tꝑm curſuꝫ: aꝑ ꝓpinqͣre tn̄ nob̓ dr ꝑ fidem ⁊ deuotioneꝫ ſic̄ ⁊ Phil̓. 4. dr. Dn̄s ꝓpe eſt. Et in