XII. ca

habentes. Non voſmetipſos defendētes cariſſimi: ſed date locum ire. Scriptum eſt em̄Mihi vindictam: ⁊ ego retribuam dicit dominus. Sed ſi eſurierit inimicus tuus: cibaillum: ſi ſitit: potum da illi. hoc enim faciēscarbones ignis congeres ſuper caput eius.Noli vinci a malo: ſed vince in bono maluꝫ.Supra oſtendit qualiter caritas ſit exhibenda indigentibus. nūc on̄dit qualiter ſit exhibenda etā inimicis. Et primo ponit admonitionē. Scd̓o ꝓbat quod dixit ibi. Scriptum eſt em̄ ⁊c. Circa primū conſiderandū eſt ꝙ ad caritatem tria ꝑtinent. Primo quidē beniuolentia: que cōſiſtit in hoc ꝙ aliquis velit bonū altēti ⁊ malum eius nolit.Scd̓o cōcordia que conſiſtit in hoc ꝙ amicoꝝ ſit ideꝫ nolle ⁊ velle. Tertio bn̄ficentia que conſiſtit in hoc ꝙ aliqͥsbenefaciat ei quē amat ⁊ eum nō ledat. Primo ergo pouit ea que pertinēt ad beniuolentiā. Scd̓o ea q̄ pertinētad concordiā ibi. Gaudete cum gaudentibꝰ. Tertio ea q̄pertinent ad beneficentiā ibi. Nulli malum ⁊c. Circa primum duo facit. Primo monet vt beniuolentia ſit amplaque ſe extendat etiā ad inimicos cū dicit. Benedicite perſequentibus vos. Circa quod notandū eſt ꝙ benedicereeſt bonum dicere. Contingit autē bonū dicere tripliciterUno modo enunciando. puta cum quis bonum alteriuslandat. Ecc̄. 31. Splendidum in panibus benedicent labia multoꝝ ⁊ teſtimoniū veritatis illius fidele. Alio modo imperando ⁊ ſic benedicere per auctoritatem eſt propͥum dei. cuius imperio bonum ad creaturas deriuatur. miniſteriuꝫ autē pertinet ad miniſtros dei qui nomen domini ſuꝑ populum inuocāt. Nuī. 6. Sic benedicetis filijsiſrael ⁊ dicetis eis. Et poſt Inuocabunt nomen meuꝫ ſuper filios iſrael ⁊ ego benedicaꝫ eis. Tertio benedicit aliquis optando. psͣ. Et nō dixerunt qui preteribant: Benedictio dn̄i ſuper vos. Et ſcd̓m hͦ benedicere eſt bonū alicui velle ⁊ quaſi bonum ꝓ aliquo precari. Et hoc modoaccipitur hic. Unde in hoc ꝙ dicit̉ benedicite perſequentibus vos datur intelligi ꝙ etiā ad inimicos ⁊ perſecutores debemus eſſe beniuoli eis bona optando ⁊ pro eis orando. Ma. 5. Diligite inimicos veſtros ⁊ orate pro ꝑſequentibus ⁊ calūniantibus vos. Quod autē hic diciturquodā quidem modo eſt in precepto. quodaꝫ autē mōdoeſt in conſilio. ꝙ eniꝫ aliquis in generali dilectionis affectum impendat inimicis nō excludendo eos a cōmuni dilectione ꝓximoruꝫ ⁊ a cōmuni oratione: quā quis pro fid̓libus facit pertinet ad neceſſitatē precepti. Similiter etiam ꝙ aliquis in articulo neceſſitatis inimico dilectioniseffectum particulariter impendat ꝑtinet ad neceſſitatemprecepti. Vnde dicitur exo. 21. Si occurreris boui inimici tui aut aſino erranti: reducas eū. Sed ꝙ aliquis in ſpeciali dilectionis affectum ⁊ orationis ſuffragiuꝫ aut qualecūqꝫ ſubuentionis beneficiuꝫ exhibeat inimico interdūetiam exrta articuluꝫ manifeſte neceſſitatis pertinet ad ꝑfectionem conſilioꝝ quia per hoc oſtenditur perfecta charitas ad deum ꝙ omne humanū odium ſuperet. Ille aūtqui penitet ⁊ miſericordiā petit iam nō eſt inter inimicosaut perſecutores cōputandus. Vnde ei abſqꝫ omni difficultate ſunt charitatis inditia oſtendenda. Ecc. 28. Relinque proximo tuo nocenti te ⁊ tunc deprecanti tibi pctāſoluentur. Scd̓o docet ꝙ beniuolentia ſiue benedictio ſitpura id eſt abſqꝫ permixtione contrarij. Unde dicit Bn̄dicite ⁊ nolite maledicere id eſt ita benedicatis ꝙ nullomodo maledicatis. Quod eſt contra quoſdaꝫ qui ore bn̄dicūt ⁊ corde maledicunt. ſcd̓m illud. psͣ. Qui loquūturpacem cum proximo ſuo. mala autē in cordibus eoꝝ. Et

etiā contra illos qui quādoqꝫ benedicunt quādoqꝫ maledicunt vel quibuſdā benedicunt quibuſdā maledicunt.Iāc. 3. Ex ipſo ore ꝓcedit benedictio ⁊ maledictio. Nonoportet fratres mei hec ita fieri. 5. pe. 3. Non reddentesmaledictuꝫ pro maledicto. Sed contra videtur eſſe ꝙ inſacra ſcriptura plures maledictiones inueniuntur. Dicit̉enim deut. 27. Maledictus qui nō ꝑmanſerit in ſermonibus legis huiꝰ nec eos opere perficit. Ad quod dicendum eſt ꝙ maledicere eſt malū dicere. quod quidē tripliciter contingit ſicut ⁊ benedicere. ſcilicꝫ annunciando imperando ⁊ optando ⁊ ſcd̓m quodlibet hoꝝ modoꝝ poteſtbene ⁊ male fieri. Si em̄ id quod eſt materialiter malumdicatur malum quodlibet hoꝝ modoruꝫ poteſt bene velmale fieri. Si em̄ id quod eſt materialiter malum dicaturmalum quolibet predictoꝝ modoꝝ ſub ratione boni nō ēillicituꝫ qꝛ hoc eſt magis benedicere ꝙͣ maledicere. vnuꝫquodqꝫ em̄ magis iudicatur ſcd̓m ſuā formā ꝙͣ ſcd̓m ſuaꝫmateriam. Si vero aliquis dicat malum ſub ratione mali formaliter maledicit. Vnde eſt omīno illicitum. vtrūqꝫautē hoꝝ contingit in hoc ꝙ aliquis enunciādo malū profert. Quādoqꝫ em̄ aliquis enūciat malū alicuius ad notificandum neceſſariā veritatem ⁊ ſic dicit malum ſub ratione veri neceſſarij qd̓ eſt bonum. vnde eſt licituꝫ. Et hocmodo Iob. 3. dicitur ꝙ Iob maledixit diei ſuo enunciāsmaliciaꝫ p̄ſentis vite ſicut apoſtolꝰ dicit. Ephe. 5. Redimentes tēpus quoniā dies mali ſunt. Quādoqꝫ autē aliquis enunciat malum alterius ſcilicet intentione detrahendi. Et hoc eſt illicituꝫ. Dicitur em̄. 1ᵉ. coꝝ. 6. Neqꝫmaledici neqꝫ rapaces regnū dei poſſidebunt. Similiteretiam in eo ꝙ quis dicit malum imperando. cōtingit autem quādoqꝫ ꝙ aliquis dicit id quod eſt materialiter malum ſub ratione boni. puta cum ex imperio alicuiꝰ prouenit alicui malū pene ꝓpter iuſtitiā quod quidē eſt licituꝫEt hoc modo tranſgreſſiones legis maledicunt̉ id eſt pene ſcd̓m iuſtitiā deputant̉. quādoqꝫ vero aliquis imperādo dicit malū alterius iniuſte. puta ꝓpter odium ⁊ vindictam. Et talis maledictio eſt illicita. Exo. 21. Qui maledixerit patri vel matri morte moriatur. Et idē eſt etiā circa id quod aliquis dicit malū optando. Si enī hoc oꝑtetſub ratione boni puta vt per aduerſitatem alicuiꝰ perueniatur ad ſpiritualem ꝓfectum: hoc licitū eſt. Iob. 5. Uidi ſtultum firma radice ⁊ maledixi pulcritudini eius ſtatīSi vero hoc homo faciat ꝓpter odium vel vindictaꝫ eſtoīo illicitū .1. 2. 17. Maledixit philiſtens dauid in dijsſuis. ¶ Deinde cum dicit. Gaudere cū gaudentibus ⁊c.ponit ea que pertinent ad concordiā. Et primo ponit concordie documēta. Scd̓o remouet impedimenta ibi. Nōalta ſapientes ⁊c. Concordia autē poteſt dupliciter attēdi. Uno modo ꝙͣtum ad affectum in bonis ⁊ in malis. Inbonis quidē vt aliquis bonis alioꝝ congaudeat. Und̓ dicit. Gaudere ſcilicet debetis cum gaudentibus. phil̓. 2º.Gaudeo ⁊ congratulor omībus vobis. Sed hoc eſt intelligenduꝫ quādo quis gaudet de bono. Sunt autē quidāqui gaudent de malo ſcd̓m illud. ꝓuer. 2. Letantur cummalefecerint. Et iſtis nō eſt congaudendū. F. coꝝ. 13. dicitur de caritate ꝙ nō gaudet ſuꝑ iniquitate: congaudetautē veritati. In malis aūt vt aliquis triſtet̉ d̓ malis alterius. Vnde ſubdit. Flere ſcilicet debetis cum flentibus.Iob. 30. Flebaꝫ quodaꝫ ſuꝑ eo qui afflictus erat. ecc. 7.Nō deſis plorātibus in cōſolatione ⁊ cū lugentibus ambula. Ip̄a em̄ cōꝑaſſio amici ꝯdolētis ꝯſolationē in triſtitijs affert. Primo quidē qꝛ ex hoc colligitur efficax amicicie argumentū. Ecc. 12. In malicia illius id eſt in infortunio amicus cognitus eſt. Et hoc ip̄ꝫ eſt delectabile cognoſcere aliquem ſibi eſſe verum amicuꝫ. Alio modo hocipſo ꝙ amicus condolet videtur ſe offerre ad ſimul portā

h iij