AII. CA

ue mīſteriū in mīſtrādo. Siue qͥ docet ī doctrina. Qui exhortat̉ ī exhortando. Qui tribuit ī ſimplicitate. Qui p̄eſt in ſolicitudineQui miſeret̉ in hilaritate. Dilectio ſine ſimulatiōe. Odiētes malū: adherētes bono.Charitate fraternitatꝭ inuicē diligentes: honore īuicē p̄ueniētes. Sollicitudīe nō pigriſpū feruentes domīo ſeruientes. Spe gaudentes in tribulatione patientes. orationi īſtantes. Neceſſitatibus ſanctoruꝫ cōmunicātes. hoſpitalitatem ſectantes.Premiſſa admonitione hic apl̓us rōnem aſſignat: ſumptam ex ſimilitudine corꝑis miſtici ad corpꝰ naturale. Etprimo in corpore naturali tāgit tria. Primo quidē corporis vnitatē cuꝫ dicit. Sicut em̄ in vno corpore. Scd̓o mēbroꝝ pl̓alitatem cū dicit. Multa mēbra hēmus. Eſt eniꝫcorpus humanū organicū ex diuerſitate mēbroꝝ ꝯſtitutūTertio officiorū diuerſitatē cū dicit. Omīa aūt membranō eundē actum hn̄t. Fruſtra em̄ eſſꝫ mēbroꝝ diuerſitasniſi ad diuerſos actus ordinarent̉. ¶ Deīde adaptat hectria ad corpus xp̄i miſticū qd̓ eſt eccīa. eph. 1. Ip̄m deditcaput ſuꝑ oēm eccleſiā que eſt corpus eiꝰ. Circa qd̓ etiaꝫtria tangit. Primo quidē fideliuꝫ quaſi mēbroꝝ multitudinem cū dicit. Ita multi. Luc. 14. Homo quidā fecit cenā magnā ⁊ vocauit multos. Eſa. 54. Multi filij deſerteQuāuis em̄ ſint pauci ꝑ cōꝑationeꝫ ad infructuoſam ml̓titudinē ſcd̓m illud. Ma. 7. Arta eſt via que ducit ad vitam ⁊ pauci inueniūt eā. tamē abſolute loquendo ſunt ml̓ti. Apoc. 7. Poſt hec vidi turbā magnā quā dinumerare nemo poterat. Scd̓o tangit corꝑis miſtici vnitatē cumdicit Unū corpus ſumꝰ. Ephe. 2. Vt recōciliet ambos invno corpore. ⁊c. Hꝫ aūt vnitas corꝑis miſtici ⁊ vnitas ſpiritual̓ ꝑ quā fide ⁊ affcū caritatis inuicē vnimur ⁊ deo ẜmillud Ephe. 4. Unum corpus ⁊ vnus ſpūs. Et quia ſpiritus vnitatis a chriſto in nos deriuatur. sͣ. 8. Si quis ſpiritum xp̄i nō habet hic nō eſt eius. Ideo ſubdit in xp̄o qͥſpiritum ſuū queꝫ dat nobis nos inuicem vnit ⁊ deo. Io.17. Ut ſint vnū in nobis ſicut ⁊ nos vnuꝫ ſumus. Tertiotangit̉ officioꝝ diuerſitatem ad vtilitatem cōmunē reductam dicens: Singuli autē ſumus membra alter alterius.Membrum em̄ quodlibet ꝓprium actum habet ⁊ virtuteꝫ: inꝙͣtum ergo vnuꝫ membrū ſua virtute ⁊ actu alteriprodeſt dicit̉ membrū alterius. ſicut pes dicit̉ membrumoculi inꝙͣtum oculuꝫ defert ⁊ oculus dicit̉ mēbruꝫ pedisinꝙͣtum regit pedem. 1ᵉ. coꝝ. 12. Nō poteſt dicere oculꝰmanui opera tua nō indigeo. Ita etiaꝫ in corpore miſticoille qͥ accepit gratiā ꝓphetie indiget illo qui accepit gratiam ſanitatum ⁊ ita eſt in oībus alijs. Vnde dum vnuſquiſqꝫ fidelis ſcd̓m gratiam ſibi datam alteri ſeruit efficitur alterius mēbrum. Gal̓. vltimo. Alter alterius oneraportate. 1º. pe. 4. Unuſquiſqꝫ ſicut accepit gratiā ī alterutrum illā adminiſtrātes. ¶ Deinde cū dicit. Habentesautē donationes exequitur per partes monitionē quā ſupra poſuerat de ſobrio ⁊ moderato gratie vſu. Et primoponit gratiaꝝ diuerſitatem dicens. ſumus inquā alter alterius membra nō ſcd̓m eandē gratiā ſed habētes differētes donationes nō ex diuerſitate meritoꝝ ſed ſcd̓m gratiam que data eſt nobis .1. coꝝ. 7. Unuſquiſqꝫ ꝓprium donuꝫ habet ex deo vnus quidē ſic. alius vero ſic. Ma. 25.Uocauit ſeruos ſuos ⁊ tradidit illis bona ſua. et vni dedit quinqꝫ talenta. alij autm duo. alij vero vnum. Scd̓odocet diuerſaꝝ gratiarū vſum. ⁊ primo in rebus diuinisꝙͣtum ad cognitionē quideꝫ dicens Siue ꝓphīa quā ha

bentes vtamur ea ſcd̓m rationem fidei. Dicitur autē prophetia quedā apparitio ex reuelatione diuina eoruꝫ queſunt procul. Unde .1. ꝝ. 9. dr̄ qui prophā hodie dicit̉ vocabatur olim videns. Sunt autē procul a cognitione noſtra ſcd̓m ſe quidem futura cōtingentia que ꝓpter defectum ſui eſſe cognoſcibilia nō ſunt ſed res diuine ſunt procul a noſtra cognitione nō ſcd̓m ſe cum ſint maxime cognoſcibiles qꝛ vt dicitur. r. Io. iº. Deus lux eſt ⁊ tenebre īeo nō ſunt vlle. ſed ꝓpter defectus intellectus noſtri quiſe habet ad ea que ſunt in ſeipſis manifeſtiſſima ſicut oculus noctue ad lucem. Et qꝛ vnūquodqꝫ magis dicit tale.quod eſt ſcd̓m ſe tale ꝙͣ ſcd̓m aliud. inde eſt ꝙ magis proprie dicunt̉ eſſe procul a cognitione noſtra futura contingentia. Et ꝓpter hoc hoꝝ proprie eſt ꝓphīa. Amos. 4.Non faciet dominꝰ deus verbum niſi reuelauerit ſecretūſuum. Dicitur tamē ꝓphetia cōtra etiā reuelatio quorūcumqꝫ occultoꝝ Hoc autē donuꝫ ꝓphetie nō ſolū fuit inveteri teſtamēto ſed etiam in nouo. Ioelis. 2. Effundā deſpiritu meo ſuꝑ omnē carnē. ⁊ prophetabunt filij veſtri.Dicunt̉ etiā ꝓphete in nouo teſtamēto qui ꝓphetica dicta exponunt qꝛ ſacra ſcriptura eodē ſpiritu interpretaturquo eſt cōdita. Ecc. 24. Adhuc doctrinā quaſi prophetiam effundā. Ordinatur autē ꝓphīe donū ſicut ⁊ alie gratie gratis date ad fidei edificationeꝫ. 1. coꝝ. 12. Unicuiqꝫdatur manifeſtatio ſpūs ad vtilitatē. he. 2. Cōfirmata eſtſcꝫ doctrina fidei cōteſtāte deo ſignis ⁊ ꝓdigijs ⁊ varijsjvirtutibus ⁊ ſpūſſancti diſtributionibus. Et ideo ꝓphetia eſt vtendū ſcd̓m rōnem fidei id eſt nō in vanum: ſed vtper hoc fides cōfirmetur nō aūt cōtra fidem. Vnde dicit̉.deū. 13. Si ſurrexerit ī medio tui ꝓph̓a ⁊ dixererit tibi eamus ⁊ ſequamur deos alienos nō audies verba prophīeillius qꝛ ſcilicet prophetizat cōtra rōneꝫ fidei. ¶ Quātūad ſacramenta miniſtranda ſubdit Siue miniſteriū in miniſtrando id eſt ſi quis accepit gratiā vel officium miniſterij. puta vt ſit epiſcopꝰ vel ſacerdos: qui dicūtur miniſtridei. Eſa. 6. Vos ſacerdotes domini vocabimini miniſtridei noſtri dicet̉ vobis: exequat̉ illud diligenter exequendo in miniſtrādo. 2ᵉ. thim̄. 4. Miniſteriū tuum imple.Scd̓o tangit ea que ꝑtinēt ad res humanas in quibꝰ poteſt aliquis alteri ſubuenire. Primo quidē ꝙͣtum ad cognitioneꝫ vel ſpeculatiuā vel practicā. Quātum ergo adſpeculatiuā primo dicit. Siue qui docet id eſt qui habet elofficiuꝫ vel gratiā docendi vtatur in doctrina id eſt vt ſtudioſe ⁊ fideliter doceat. Iob. 4. Ecce docuiſti plurimos.Ma. vltiº. Euntes docete om̄s gentes. Quātum autemad cognitionem practicā ſubdit. Qui exhortatur id eſt qͦhabet officium vel gratiā exhortandi hoīes ad bonū vtat̉illo in exhortando. 1ᵉ. theẜ. 2. Exhortatio noſtra nō fuitde errore neqꝫ de immūditia neqꝫ in dolo. Tit̓. 2. Hec loquere ⁊ exhortare. ¶ Deinde ponit ea que ꝑtinent ad exteriora opera in quibꝰ quādoqꝫ aliquis ſubuenit alicui aliquod donū dādo ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit. Qui tribuit id ēqui habet facultatē tribuendi ⁊ gratiā exequat̉ hoc in ſtinplicitate vt ſcꝫ nihil mali ex illo intendat quaſi donis homines ad malū alliciens. Ul̓ etiā cum aliquis ex modicodato intendit multo maiora acquirere. Ecc. 20. Datus īſipientis nō erit tibi vtilis. oculi em̄ illiꝰ ſeptemplices ſūtExigua dabit ⁊ multa im ꝓperabit. Et ꝓuer. 11. Simplicitas iuſtoꝝ diriget eos. Quādoqꝫ auteꝫ aliquis ſubueītalteri eius curā habendo ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit. Qui pre­ 5eſt id eſt qui eſt in p̄lationis officio cōſtitutus vtatur illoofficio in ſollicitudine. He. vltiº. Obedite p̄poſitis vr̄is⁊ ſubiacēte eis. Ipſi em̄ ꝑuigilant quaſi rōnem reddituripro aīabus veſtris. 2ᵉ. coꝝ. 11. Sollicitudo oīum eccleſiarum. Quādoqꝫ autē ſubuenit aliquis alicui releuando ei 21us miſeriaꝫ ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit. Qui miſeretur id eſt qͥh

h ij