Ad Romanos

Omnia honeſte ⁊ ſcd̓ꝫ ordinem fiant in vobis. Et ī. p̄ſ.Honor regis iudiciū diligit. Aliter ſe habet homo iuſtusad interiores actus quibꝰ deo obſequitur ⁊ ad exterioresNam bonū homīs ⁊ iuſtitia eius principaliter in interioribus actibꝰ ꝯſiſtit quibus .ſ. homo credit ſperat ⁊ diligitUnde dicit̉ Luc. 17. Regnū dei intra vos eſt. nō aūt pͥncipaliter cōſiſtit ī exterioribꝰ actibꝰ infra. 14. Nō eſt regnum dei eſca ⁊ potꝰ. Unde interiores actus ſe habēt permodum finis qui ſcd̓m ſe querit̉. exteriores vero actꝰ adquos deo corꝑa exhibent̉ ſe habent ſicut ea q̄ ſunt ad finē ī eo aūt qd̓ q̄rit̉ tāꝙͣ finis nulla mēſura adhibet ſꝫ quāto maiꝰ fuerit tāto meliꝰ ſe habet. In eo aūt qd̓ queriturꝓpter finem adhibet̉ mēſura ſcd̓m ꝓportionē ad fineꝫ ſicut medicus ſanitatē facit tantū ꝙͣtum poteſt. medicinamautem nō tm̄ dat ꝙͣtum pōt ſed quātum videt expediread ſanitateꝫ conſequendā. Et ſimiliter homo in fide ī ſpe⁊ in caritate nullā mēſurā debet adhibere. ſed quāto plꝰcredit ſperat ⁊ diligit tanto meliꝰ eſt ꝓpter qd̓ dicit̉ deu.6. Diliges dn̄m deum tuū ⁊cͣ. Sed in exterioribꝰ actibeſt adhibenda diſcretionis mēſura ꝑ comꝑationē ad caritatem. Vnde dicit Iero. Nōne rōnalis homo dignitateꝫamittit qui ieiuniū vel vigilias p̄fert ſenſus integritati vtꝓpter pſalmoꝝ atqꝫ officioꝝ decantationē amentie vl̓ triſtitie quis notā incurrat. ¶ Deinde cū dicit. Et nolite cōformari ⁊c. oſtendit qualiter ſe debeat homo exhibere d̓oꝙͣtum ad animā. Et primo ꝓhibet ſeculi cōformitateꝫ cūdicit. Et nolite ꝯformari. huic ſeculo id eſt rebꝰ que tēporaliter tranſeunt. Nā ſeculū preſens eſt quedā mēſura eorum que tēporaliter labunt̉. Rebus autē tēporalibus hōconformatur ꝑ affectū eis amore inherēdo. Oſee. 19. Facti ſunt abhominabiles ſicut ea que dilexerūt Ia. 1º. Religio munda ⁊ immaculata hec eſt immaculatū ſe cuſtodire ab hoc ſeculo. Cōformatur etiā huic ſeculo qui vitā ſeculariter viuentiū imitat̉. Ephe. 4. Teſtificor in domīovt iam non amplius ambuletis ſicut ⁊ gentes ambulant.Scd̓o mandat interiorem mētis reformationem cū dicit.Sed reformamini in nouitate ſenſus veſtri. Sēſus auteꝫhominis hic dicit̉ ratio ſcd̓m ꝙ per eū homo iudicat de agendis. hunc aūt ſenſum hō in ſua creatione habuit integrum ⁊ vigentem. Unde dicitur Ecc. 17. Sēſu impleuitcorda illoꝝ ⁊ bona ⁊ mala oſtendit illis. Sed ꝑ peccatuꝫhic ſenſus eſt corruptus ⁊ quaſi īueteratus baruch. 3. Inueteraſti in terra aliena. Et per conſequens pulcritudinem ⁊ decorem ſuū amiſit. Tren̄. pº. Egreſſus eſt a filiaſyon oīs decor eius. Monet ergo apl̓us vt reformemur.id eſt iterato formā ⁊ decorem mētis aſſumamus quē noſtra mens habuit. qd̓ quidem fit per gratiā ſpūſſancti adquā ꝑticipandā homo ſtudiū habere debet. ita ſcꝫ vt quieam nondū ꝑceperunt eā percipiant ⁊ qui illam ꝑceperūtin ea ꝓficiant. Ephe. 4. Renouamini ſpiritu mētis vr̄e.psͣ. Renouabit̉ vt aquile iuuentꝰ tua. Ul̓ aliter Renouamini ſcꝫ in exterioribꝰ actibꝰ in nouitate ſenſus veſtri id ēſcd̓m nouitatem gratie quā mente ꝑcepiſtis. Tertio aſſignat rōnem āmonitionis predicte cum dicit Ut ꝓbetꝭ queſit voluntas dei. Circa qd̓ cōſiderandum eſt ꝙ ſicut hō qͥhabet guſtum infectū nō habet rectum iudiciū de ſaporibus ſed ea que ſunt ſuauia interdū abhominat̉: ea vero q̄ſunt abhominabilia appetit. qui aūt habet guſtum ſanuꝫrectum iudiciū de ſaporibꝰ habet: ita homo qui habet corruptum affectū quaſi cōformatum rebus ſecularibꝰ nō habet rectum iudiciū de bono ſed ille qui habet ſanū affectūſenſu eius inuouato per gratiā rectū iudiciū habꝫ d̓ bonoIdeo ergo dixit. Nolite ꝯformari huc ſeculo ſed renouamini in nouitate ſenſus veſtri. vt ꝓbetis id eſt experimento cognoſcatꝭ. p̄ſ. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dominꝰQue ſit volūtas dei qͣ ſcꝫ vult vos eſſe ſaluos. 1ᵉ. theẜ.

4. Hec eſt voluntas dei ſanctificatio veſtra que eſt bonaid eſt vult bonū honeſtum nos velle. ⁊ ad hoc ſuis p̄cepti s nos īducit Mich. 6. Indicabo tibi o hō quid ſit bonū⁊ quid deus requirat a te. Et beneplacēs inꝙͣtum ſcꝫ hene diſpoſitū ē delectabile id quod peus vult nos velle.psͣ. Iuſticie domini recte letificātes corda. Et nō tantuꝫvtilis ad finē cōſequendū. ſed etiā ꝑfecta quaſi cōiungēsnos fini. Mat. 5. Eſtote perfecti ſicut ⁊ pater veſter celeſtis ꝑfectus eſt. Gen̄. 17. Ambula corā me ⁊ eſto ꝑfectusTaleꝫ ergo exꝑiuntur dei voluntatē illi qui nō cōformātur huic ſeculo ſed reformātur in nouitate ſenſus ſui Illiauteꝫ qui in vetuſtate ꝑmanent ſeculo cōformati iudicātdei voluntatē nō eſſe bonā: ſed grauē ⁊ inutilem. Ecc. 6.Quā aſpera eſt ſapiētia indoctis hoībus. ¶ Deinde cuꝫdicit. Dico em̄ ꝑ gratiā ⁊cͣ. Docet qualiter donis dei homo habeat vti. Et primo docet hoc ꝙͣtum ad dona q̄ nonſunt oībus cōmunia. ſicut ſunt gratie gratis date. Scd̓oꝙͣtū ad donū caritatis qd̓ eſt oībus cōe. ibi Dilectio ſineſimulatione ⁊cͣ. Circa pͥmum duo facit. Primo docet ingenerali quomō debeat homo vti gratijs gtꝭ datꝭ. Scd̓oexequit̉ hoc per ꝑtes ibi. Sicut enim in vno corpore ⁊c.Circa primū tria facit. Primo excludit ſuꝑfluum dicensMonui ꝙ reformemini in nouitate ſenſus vr̄i quod quideꝫ moderate facere debetis. Dico em̄ id eſt mādo ꝑ gratiā apoſtolatus ⁊ auctoritate apoſtolica que data eſt mihiGal̓. 2. Cum cognouiſſent gratiā que data eſt mihi intergentes. Ephe. 3. Mihi oīum ſanctoꝝ minimo data ē gratia hec ⁊c. Oībus qui ſunt inter vos qꝛ oībus eſt hoc vtile. 1. coꝝ. 7. Volo om̄s hoīes eſſe ſicut meip̄m. Hoc inquā mādo. Nō plus ſapere ꝙͣ oportet ſapere id eſt nullꝰpreſumat de ſenſu aut ſapiētia ſua cōfidens ſupra ſuā mēſurā. Ecc. 7. Nō plus ſapias ꝙͣ neceſſe eſt. psͣ. Neqꝫ ambulaui in magnis neqꝫ in mirabilibus ſuꝑ me. Scd̓o hortatur ad id qd̓ eſt mediū dicens. ſed ſapere ad ſobrietatēſcꝫ mādo vobis vt menſurate ſapiatis ſcd̓m gratiā vobisdatā. Sobrietas em̄ menſuraꝫ importat. Et ꝙͣuis ꝓpriedicat̉ circa potuꝫ vini. poteſt tamē accipi circa ꝙͣlibet materiam in qua homo debitā menſurā obſeruat. Titū. 2º.Sobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuamus in hoc ſecl̓o. Tertio docetſcd̓m quid accipienda ſit menſura medij dicens. Et hoc īquaꝫ ſicut deus vnicuiqꝫ diuiſit id eſt diſtribuit menſurāfidei id eſt menſurā donorū ſuoꝝ que ordinant ad fidei edificationem. 1º. coꝝ. 12. Unicuiqꝫ dat̉ manifeſtatio ſpūsad vtilitatem. Dat em̄ deus huiuſmodi dona nō eademoībus ſed diuerſa diuerſis diſtribuit ſcd̓ꝫ illd̓. iᵉ. coꝝ. 12.Diuiſiōes gratiaꝝ ſūt. Nec oībus eqͣliter dat ſed vnicuiqꝫ ſcd̓m certā menſurā. Ephe. 4. Unicuiqꝫ noſtrū data ēgratia ſcd̓m menſurā donationis xp̄i. Et ideo apoſtolusſobrie ſapiens ſcd̓ꝫ hāc menſurā dicebat. 2ᵉ. coꝝ. 12. Nōautē in īmenſuꝫ gloriamur ſed ſcd̓m menſurā regule quamēſus eſt nobis deus. Soli aūt xp̄o datus eſt ſpūs nō admenſurā. vt dicit̉. Io. 3. Nō ſolū autē alias gratias gratꝭdatas dat deus menſurate: ſed etiā ip̄am fidem que ꝑ dilectionem oꝑatur. Unde Luc. 17. Diſcipuli xp̄o dixerūtDomine adauge nobis fidem.Lectio ſecunda.Icut enī in vno corꝑe multa mēbrahabemus non omnia autē membraeundem actum habēt: ita multi vnūcorpus ſumus in chriſto: ſinguli aūt alter alterius membra: habentes donationes ſecūdum gratiā que data eſt vobis differentes.Siue propheciā ſecūduꝫ rationem fidei. Si