X. ca

Omnes vos fratres eſtis. Voluntas quidem cordis meiid eſt ex intimo cordis affectu procedens ē ad ſalutē eoꝝvt ſcꝫ ip̄i ſaluentur ſicut et ego ſaluatꝰ ſum. .i. corī. 7. Uolo omnes hoīes eſſe ſicut meip̄m. act. 26 Opto apud deum oēs qui audiūt tales fieri qualis et ego ſuꝫ. Et ī hocdeo cōformabatur qui vt dicitur. .j. thi. 2. Uult oēs homines ſaluos fieri. Nec ſola volūtas eſt in ſalutē eoꝝ. ſedetiā volūtas effectus. vnde ſubdit. Et obſecratio ſcꝫ meaſit ad deum pro illis in ſalutē .1. reg. 12. Abſit a me hocpctm̄ in dn̄o vt ceſſem orare pro vobis. Iac. vltīo. Orate pro inuicē vt ſaluemini. Et ex hoc patet ꝙ oranduꝫ eſt.infidelibus vt ſaluētur qꝛ et ip̄a fides eſt donū dei. Eph̓.2º Gratia ſaluati eſtis per fidem et non ex vobis. dei eniꝫdonum eſt. ¶ Deind cum dicit. Teſtimoniū em̄ ⁊c. Aſſignat cauſam ſue miẜationis. qꝛ ſcꝫ non ex certa malitiaſed ex ignorantia peccabāt. Et circa hoc tria facit. primoenim ꝓponit eorum ignorantiā. ſcd̓o oſtendit quid ignorabant ibi. Ignorātes enim dei ⁊cͣ. tertio oſtendit veritatem eoꝝ que ignorabant ibi. Moyſes em̄ dicit. ¶ Dicitergo primo. Io ſalutē eoꝝ volo et ꝓpter hoc oro miẜtuseorum quia teſtimoniuꝫ ꝑhibeo de illis ꝙ emulationē qͥdem dei habent ſcꝫ quia zelo dei xp̄m et eius mēbra perſequūtur. Io. 16º Venit hora in qua oīs qui īterficit vosarbitretur obſequiū ſe preſtare deo Et huius rei teſtis eſſe poterat qꝛ et ipſe aliqn̄ fuerat in ſimili cauſa. Phil̓. 3Scd̓m emulationē perſecutus ſum eccleſiam dei. ſed nōſtd̓m ſciētiam. qꝛ ſcꝫ eoꝝ zelus ꝑ rectam ſcientiā nō ordinatur dū ignorant veritatem Eſa. 5º Propterea captiuꝰductus eſt popl̓us meus qꝛ nō habuit ſciētiaꝫ .1. corī. 14Si quis aūt ignorat ignorabit̉. ¶ Deinde cū dicit. Ignorantes enim ⁊cͣ. oſtendit cuius rei ſciētiam nō haberent.Et primo ꝓponit qd̓ intendit. ſcd̓o manifeſtat ꝓpoſitumibi. Finis em̄ legis xp̄s ⁊cͣ. Dicit ergo primo. Recte dico ꝙ non ſcd̓m ſcientiā. ignorātes enim dei iuſticiam. ſcꝫqua deus per fidem iuſtificat .sͣ. tertio iuſticia autem deiper fidem ieſu xp̄i. Et querētes ſtatuere id eſt firmare ſuāſcꝫ iuſticiā que cōſiſtit in operibus legis que ſcd̓m eorumopinionē non expectabat aliquid a deo: ſed ſoluꝫ ex arbitrio operantium erat. Et ideo dicit eorum eſſe iuſticiā qͣſi humanam et non diuinā. ſcd̓m illud. sͣ. 4º Si abraamex operibus legis iuſtificatus eſt habet gloriam. ſcꝫ apudhomines ſed nō apud deum. ¶ Iuſticie em̄ dei nō ſuntſubiecti id eſt nolunt ſubijci xp̄o ꝑ cuius fidem iuſtificantur hores a deo. psͣ. Nonne deo ſubiecta erit anima measͣ. 3º. Vt ſubditus fiat oīs mūdus deo. Exo. 10. vſqꝫ quonon vis ſubijci mihi? ¶ Deind̓ cū dicit. Finis legis xp̄s⁊cͣ. manifeſtat qd̓ dixerat ſcꝫ eos dei iuſticiam ignorare ⁊ꝙ ei ſubijci nolūt cum tn̄ iuſticiam legalē ſtatuere velintCirca qd̓ conſiderandum eſt ꝙ ſicut etiam ph̓i dicunt intentio cuiuſlibet legiſlatoris eſt facere hoīes iuſtos. vn̄multomgais lex vetus hoībus diuinitus data ordinabat̉ad faciendū hoīes iuſtos. Hanc tamē iuſtitiā lex ꝑſemetip̄aꝫ facere nō poterat. quia neminem ad ꝑfectum adduxit lex. vt dicitur Hel. 7ª Sed ordinat hoīes in xp̄ꝫ quēp̄mittebat et p̄ſigurabat. Gal̓. 3º Lex pedagogus noſterfuit in xp̄o vt ex fide iuſtificemur et hoc eſt qd̓ dicit. Xp̄seniꝫ eſt finis legis ad quē ſcꝫ tota lex ordinatur. psͣ. Oīscōſumatiōis vidi finem. Finis inꝙͣ ad iuſtitiam vt ſcꝫ homines per xp̄m iuſticiam cōſequātur quaꝫ lex intendebatſupra octauo. Qd̓ impoſſibile erat legi mittens deꝰ filiūdānauit peccatū in carne vt iuſtificatio legis implereturin nobis. Et hoc dico omni credenti quia ꝑ fidē ſuos iuſtificat. Io. 1 Dedit eis poteſtatem filios dei fieri his qͥ ctedūt in nomine eiꝰ. ¶ Deinde cum dicit Moyſes eniꝫ ⁊cͣprobat veritatē eoꝝ que iudei ignorabāt ſcꝫ ꝙ iuſticia d̓iſit ꝑfectior ꝙͣ iuſticia legis. Et hoc auctoritate ip̄ius moy-

ſi veteris legiſlatoris. primo ergo ꝑ eius verba on̄dit cōditionē iuſticie legalis. ſcd̓o conditionē inſticie fidei ibi.Que aūt ex fide eſt ⁊cͣ. Dicit ergo primo. Recte diſtinxiiuſticiā hūanā a iuſticia dei. Moyſes em̄ ſcripſit. Leuit̓.18 Quoniā hō qͥ fecerit iuſticiā q̄ ex lege ē viuet ī ea. vbiſic lr̄a noſtra habet Cuſtodite leges meas atqꝫ iudicia q̄faciens homo viuet in eis. Et eze. 20 Iudicia mea ꝓiecerunt que faciens homo viuet in eis. qꝛ ſcꝫ hoc cōmoditatis cōſeq̄batur hō ꝑ legis obẜuantiā ne occideret̉ tanꝙͣ legis tranſgreſſor. heb̓. 10 Irritam quis faciēs legē moyſiabſqꝫ vlla miẜicordia moriet̉. leui. 20 Qui maledixeritpatri vel matri morte moriat̉ et ſic de alijs. Poſſumꝰ vlterius dicere ꝙ per legis obẜuationem homo ordinaturin vita pn̄ti. ꝓmittebat enim lex tēporalia bona et quedāmādabat q̄ ad ordinationē carnalis vite ꝑtinebāt. heb̓. 9Iuſticijs carnis vſqꝫ ad tēpus correctionis īpoſitis. Sꝫcōtra videtur eſſe qd̓ dn̄s dicit. math̓. 19 Querēti qͥd boni faciam vt habeā vitā eternam. Rn̄dit. Si vis ad vitāingredi ſerua mādata. Vnde ⁊ ſupra. 5º ſuꝑ illd̓ Lex autem ſubintrauit. dicit q̄dam glo. Iuſticia legis ſuo tēpore cuſtodita non ſolum bona tēporalia ſed ⁊ vltā conferebat eternā. ſed hec intelligenda ſunt ẜm ſpūalem ſenſumlegis qͥ pertinet ad fidem xp̄i. Sed qd̓ hic dicitur refertad exteriorem legis ſenſum: ſcd̓m quē lex de vita eternamentionē non faciebat. ¶ Detn̄de cū dicit. Que aūt ex fide eſt iuſticia ⁊cͣ. Inducit auctoritatem moyſi de iuſticiafidei. Et primo moyſes on̄dit certitudinem fidei q̄ debeteſſe in corde hoīs. ſcd̓o fidei effectū ibi. Sed qͥd dicit ſcriptura ⁊cͣ. Dicit ergo primo nō ſoluꝫ loqͥtur moyſes de iuſticia legis ſed etiā ip̄e ſic dicit de iuſticia que eſt ex fide.¶ Que aūt ex fide eſt iuſticia ſic dicit id eſt ſic loquitur incorde hoīs. Ne dixeris in corde tuo ſcꝫ dubitādo. Quisaſcendit in celum. quaſi hoc impoſſibile reputans. ſicut ⁊ꝓuer. z0 queritur. Quis aſcendit in celum atqꝫ deſcēditquia ſcꝫ hoc tenere qͣſi impoſſibile eſt deducere xp̄m a celo id eſt aſſerere ꝙ xp̄s non ſit in celo cōtra id qd̓ dicitur:Io. 3º Nemo aſcendit in celum niſi qͥ deſcendit de celo filius hoīs qͥ eſt in celo. Eph̓. 4 Qui deſcendit ip̄e eſt ⁊ qͦaſcēdit ſuꝑ omnes celos. Aut etiā ne dixeris qͥs deſcēditin abiſſuꝫ .i. in īfernū qͣſi reputās hoc eſſe īpoſſibile. hocem̄ negare ē reuocare xp̄m ex mortuis ſcꝫ negare eū nō eſſe mortuū Ip̄e em̄ moriens in abiſſum deſcēdit. Ecc. 24Penetrabo inferiores ꝑtes terre. Et ẜm hoc ꝓhibet dubitari de duobꝰ articulis fidei xp̄i ſcꝫ de eiꝰ aſcēſione ⁊ deeiꝰ morte et deſcēſu ad inferiores. quoꝝ primū ꝑtinet admaximā xp̄i exaltationē. ſecūdū ad maximā eiꝰ humiliationē. Pōt aūt ⁊ aliter expōi vt dicat̉ nob̓ certitudo duorū articuloꝝ. primo qͥdeꝫ incarnatiōis qͣ de celis ad terrādeſcendit vt ſit ſenſus Ne dixeris in corde tuo qͥs aſcēditin celum ⁊ exponit̉ ſupplendo .i. xp̄m deducere. qͣſi dicatQuis aſcendit in celū ad deducēdum xp̄m ad nos qd̓ qͦdeꝫ nō fuit neceſſariū qꝛ ip̄e ꝓpria virtute deſcēdit. ſcd̓oaūt reſurrectiōis cū ſubdit. Aut etiā ne dixeris qͥs deſcēdit in abiſſum? et ſupplendo addit̉. Hoc eſt xp̄m ex mortuis reuocare. Quaſi dicat. Illuc deſcēdit vt inde poſſetxp̄m reuocare ſicut ex ꝑſona inſipiētiū dicit̉. Sap̄. 2 Nōē qͦ agnitꝰ ſit reuerſus ab inferis. Et h̓ ſenſus cōgruit verbis moyſi. dicit̉ em̄ deū. z0 ſcd̓m lr̄am nr̄aꝫ Mādatumqd̓ ego p̄cipio tibi hodie nō ſupra te ē neqꝫ ꝓcul poſitūneqꝫ in celo ſitū vt poſſis dicere. Quis nr̄m valet ad celum conſcendere vt deferat illud ad nos. Nec eſt inconueniens ſi qd̓ moyſes dixit de mandato legis hoc apl̓usattribuit xp̄o qꝛ xp̄s eſt verbum dei in quo ſunt om̄ia deimandata. Sic ergo intelligendum eſt qd̓ dixit. Quis aſcendit in celuꝫ id eſt xp̄m deducere Ac ſi dicat. Quis poteſt in celum conſcendere vt verbum dei inde deferat ad

g