Ad Romanos

tura alia poterit nos ſeꝑare a charitate dei:que eſt in chriſto ieſu dn̄o noſtro.Poſtꝙͣ apl̓us oſtendit ꝙ ſancti quos deus. ꝓmouet nullum detrimentū pati poſſunt quaſi a malo pene. hic oſtēdit ꝙ nulluꝫ detrimentū pati poſſunt quaſi a malo culpe.Et primo oſtendit ꝓpoſitū. ſecundo excludit quandā obuiationem ibi. Chriſtus ieſus ⁊cͣ. Circa primū conſiderādum eſt ꝙ aliquis ꝓpter culpaꝫ leditur a duobꝰ. Primoquidē ab accuſatiōe. ſecundo a iudice cōdemnātē. Primo ergo oſtendit ꝙ nulla accuſatio poſſit eſſe ſanctis deinociua. ⁊ hoc ratione diuine electionis. Qui em̄ aliqueꝫeligit ex hocipſo eum approbare videt̉. Sancti aūt ſuntelecti a deo. Eph̓. 1. Elegit nos in ipſo ante mundi conſtitutionem: vt eſſemus ſancti. Qui accuſat improbat eumquem accuſat. Non eſt aūt alicutus accuſatio contra deiapprobationē. Et ideo dicit. Quis accuſabit .ſ. efficacit̓aduerſus electos .i. aduerſus eos quos deꝰ elegit vt ſuntſancti. Vnde dicit̉ apoc. 12. Proiectus eſt actuſator fratrum noſtrorū. Secūdo oſtendit ꝙ nullius accuſatio pōteſſe ſanctis nociua. Et hoc etiam oſtendit ex alio dei beneficio quo .ſ. deꝰ nos iuſtificat. qd̓ qͥdē beneficiū p̄mittit dicens. Deus .ſ. eſt qui iuſtificat ẜm illd̓ qd̓ ſupra dictū eſtQuos vocauit hos ⁊ iuſtificauit. 1. corī. 6. Sꝫ iuſtificatieſtis. Cōdemnatio aūt contra iniuſtos locū habet. Quiseſt ergo qͦ cōdemnet iuſtificatos a deo? Iob. 34. Ipſo cōcedente pacem quis eſt qui condemnet? ¶ Deinde cū dicit. Chriſtus ieſus excludit obuiationem. poſſet aliquistimere ne a chriſto ieſu aliquis accuſaretur ⁊ condemnaretur tanꝙͣ tranſgreſſor mādati ipſius xp̄i. ſicut ⁊ de moyſe dn̄s dicit. Io. 5. Eſt qui accuſat vos moyſes in quo ſperatis. Et ꝙ etiam ab ipſo condemnaret̉ eo ꝙ ipſe eſt cōſtitutus a deo iudex viuorum ⁊ mortuoruꝫ. vt dicit̉ act. 10.Ipſe etiam eſt immunis a peccato .j. corin. 2. Qui peccatum non fecit. ⁊ ideo ydoneus videt̉ ad accuſandū ⁊ condemnādum ẜm illud Io. 8. Qui ſine peccato eſt veſtrumpͥmꝰ in illā lapidē mittat. Et iō dicit xp̄s ieſus. Quaſi dicat. Nūquid chriſtꝰ ieſus accuſabit aduerſus electos deivel etiam eos condemnabit? Et oſtendit ꝙ nō: qꝛ etiā ip̄eẜm humanitatē ſuam magna beneficia ſatis confert ſicut⁊ ẜm ſuam diuinitatē. Et ponit quattuor humanitatis ipſius beneficia. Primo quidē morteꝫ cum dicit. Qui mortuus eſt ſcꝫ ꝓ noſtra ſalute. 1. Pe. 3. Chriſtꝰ ſemel ꝓ peccatis noſtris mortuus eſt. Secūdo reſurrectionē ꝑ quā .ſ.nos viuificat ⁊ nūc vita ſpūali ⁊ tandē vita corporali. Un̄ſubdit. Qui ⁊ reſurrexit vt ſupra. 4. Reſurrexit ꝓpt̓ iuſtificationem noſtram. Addit aūt immo. qꝛ potius eſt nūccōmemorandus ex virtute reſurrectionis ꝙͣ ex infirmitate paſſionis. 2. corin. vltimo. Nam ſi crucifixus eſt ex infirmitate noſtra: viuit ex virtute dei. Tertio ipſam patrisconfeſſionem cū dicit. Qui eſt a dextris dei id ē in equalitate dei patris ẜm naturam diuinā ⁊ in potioribus boniseius ẜm naturam humanā. Et hoc etiam eſt ad gloriā noſtrā qꝛ vt dicit̉ Eph̓. 2. Conſedere nos fecit in celeſtibusin chriſto ieſu. Inquantū em̄ nos membra eius ſumꝰ nosin ipſo deo patri conſedemus. Apoc̄. 3. Qui vicerit daboei ſedere mecū in trono meo ſicut ego vici ⁊ ſedi cum patremeo introno eius. Quarto interpellationē eius cū dicit.Qui etiā interpellat ꝓ nobis quaſi aduocatus nr̄ exiſtēsr. Io. 2. Aduocatū habemus apud patrē: ieſuꝫ xp̄m. Adofficium aduocati ꝑtinet non ꝙ accuſet vel condemnet ſꝫmagis accuſatorē repellat ⁊ cōdemnationē impediat. Dicitur aūt ꝓ nobis interpellare dupliciter. Uno mō ꝓ nobis orando ẜm illud Io. 17. Non ꝓ his ergo tantuꝫ ſcꝫapl̓is ſed his qui credituri ſunt ꝑ verbuꝫ eorū in me. Nūcautē eius interpellatio ꝓ nobis eſt voluntas ipſtus de ve

ſtra ſalute Io. 17. Volo vt vbi ſum ego ⁊ illi ſint mecum:Alio modo interpellat ꝓ nob̓ humanitatē ꝓ nobis aſſumptaꝫ ⁊ myſteria in ea celebrata conſpectui paterno repreſentando. Heb̓. 9. Introiuit in ipſum celum vt appareatnunc vultui dei ꝓ nobis. ¶ Deinde cum dicit. Quis ergo nos ſeparabit ⁊cͣ. Infert cōcluſionē ex dictis. Et quiahec concluſio quaſi incredibilis videt̉ inexpertis: ꝓponiteam ꝑ moduꝫ queſtionis. Vnde tria facit. primo ꝓponitqueſtionem. ſecundo oſtendit neceſſitatē queſtionis ꝓpoſite ibi. Sicut ſcriptū eſt ⁊cͣ. tertio ponit ſolutionē ibi. Inhis omnibus ⁊cͣ. Poteſt aūt hec queſtio ex premiſſis. duplici ratione concludi. Primo quideꝫ ſic. Tot beneficiaſunt nobis diuinitus collata ⁊ tam efficatia vt nullus contra ea poſſit. Oīa aūt predicta beneficia ad hoc tēdunt vtnos ſimus in charitate radicati ⁊ fundati. vt dicit̉ eph̓. 3.Quis ergo nos ſeꝑabit a charitate chriſti? qua ſcꝫ xp̄umdiligimꝰ ⁊ ꝓximū. ẜm ꝙ ipſe precepit. Io. 13. Mandatūnouum do vobis ⁊cͣ. Alio modo ſic. Dictum eſt ꝙ magnabeneficia deus ſanctis ſuis confert ex quorū conſideratione adeo charitas chriſti ī cordibus noſtris feruet ꝙ nihileam extinguere poteſt. Can. vltimo. Aque multe non potuerūt extinguere charitatē. Proponit aūt mala ꝑ quoꝝpaſſionem aliquis credi poſſet vt charitatem chriſti deſereret. Et primo ponit ea que ꝑtuent ad vitā. ſecūdo id qd̓ꝑtinet ad mortem. Circa vero ea que in vita īminent ſuſtinenda. primo ponit mala preſentia. ſecūdo futura. Circa preſentia vero primo ponit ea q̄ ꝑtinent ad tolerantiaꝫmalorum. ſecundo ea que pertinent ad defectū bonoruꝫ.Mals aūt ꝑpeſſa cōſiderari poſſunt dupliciter. Uno mōẜm ꝙ ſunt in patiente qui dupliciter ab eis affligit̉ .ſ. exterius ẜm corpus. Et ad hoc ꝑtinet tribulatio. Dicit̉ em̄a tribulis que ſunt herbe pūgitiue. Gen̄. 3. Spinas ⁊ tribulos germinabit tibi. Unde aliqͥs tribulari dicit̉ cū exterius pungit. Nec tn̄ ꝓpter hoc iuſti vincunt̉. psͣ. Multe tribulationes iuſtorum ⁊ de his omnibus liberabit eosdominꝰ. Affligit̉ etiam homo ab eis ꝑ interiorem anxietatem cordis dum ſcꝫ aliquis non videt quo diuertat vel qͦmodo euadat. Et quantum ad hoc ſubdit. An anguſtia?Dan̄. 13. Anguſtie mihi ſunt vndiqꝫ ⁊ quid eligā ignoro.Alio mō huiuſmodi mala conſiderari poſſunt ẜm ꝙ ſuntin agente. Et quantū ad hoc ſubdit. An ꝑſecutio? Quāuis em̄ ꝑſecutio ad hoc ꝓprie ꝑtinere videat̉ ꝙ aliquisalium ꝑſequit̉ effugando. ẜm illud Matth̓. 10. Si vos ꝑſecuti fuerint in vna ciuitate: fugite in aliam: tamē cōmuniter ꝑſecutio accipi pōt ꝓ inflictione cuiuſlibet nocumēti. psͣ. Multi ꝑſequunt̉ me qui tribulant me. Deinde ponit mala q̄ ꝑtinent ad ſubtractionē bonorū que ſunt neceſſaria vite .ſ. cibus ⁊ veſtimenta ẜm illud. 1. Ti. 6. Habe̓tes alimenta ⁊ quibus tegamur his contenti ſimus. Adſubtractionē aūt cibi ꝑtinet fames. Un̄ ſubdit. An famesAd ſubtractionē autē veſtitus ꝑtinet nuditas. Unde ſubdit. An nuditas. x. corin. 4. Vſqꝫ in hanc horaꝫ eſurimꝰ⁊ ſitimus: ⁊ nudi ſumus. Quantū ad mala futura ſubdit.An periculum .ſ. īminens in futurū. 2. cor. 12. Periculisfluuium periculis latronū. Quantū aūt ad mortē ſubdit.An gladiꝰ. Heb. I1. In occiſiōe gladij mortui ſunt. ¶ Deinde cum dicit. Sicut ſcriptū eſt ⁊cͣ. oſtendit huius queſtionis neceſſitatē ꝑ hoc ꝙ dicit ꝙ ſanctis om̄ia iſta īminebant patienda ꝓpter chriſti charitateꝫ. Et inducit verba pſalmiſte quaſi in perſona martyrū ꝓpoſita. In quibꝰprimo ponit cauſam paſſionis. Martyrē em̄ non facit pena ſed cauſa vt dicit aug. Vnde dicit. ꝓpt̓ te Matth̓. io.Qui perdiderit aīam ſuam .i. vitam ꝓpter me inuenieteam. .j. Pe. 4. Nemo veſtrū patiat̉ vt fur aut homicida.Si aūt vt chriſtianus nō erubeſcat. Patit̉ aūt ꝓpter chriſtum non ſolum qui patit̉ ꝓpter fidem chriſti: ſed etiam qͥ