VIII. ca

conformes imaginis filij eius qui eſt imago. Col̓. r. Quieſt imago inuiſibilis dei. Alio modo poteſt intelligi vt ſitconſtructio tranſitiua: vt ſit ſenſus: predeſtinauit nos fieri conformes filio ſuo: in hoc ꝙ portemus eius imaginemI. corin. 15. Sicut portauimꝰ imaginē terreni: ſic portemus imaginē celeſtis. Dicit aūt. Quos predeſtinauit nōqꝛ om̄es preſcitos predeſtinet: ſed qꝛ eos predeſtinare nōpoterat niſi preſciret. Iere. 1. Priuſꝙͣ te formarē in vteronoui te. Quid aūt ex hac predeſtinatione ſequat̉ ſubiungit. Ut ſit ipſe primogenitꝰ in multis fratribꝰ. Sicut em̄deus ſuam naturalē bonitatē voluit alijs cōmunicare: ꝑticipando eis ſil̓itudinē ſue bonitatis vt non ſolū ſit bonꝰſed etiam actor bonorū. ita filius dei voluit conformitatēſue filiationis alijs cōmunicare vt non ſolū ſit ipſe filius:ſed etiā primogenitus filiorū. Et ſic qͥ ꝑ generationē eternam eſt vnigenitus. ẜm illud Io. 1. Unigenitꝰ qͥ eſt in ſinu patris ẜm collationeꝫ gratie ſit pͥmogenitus in multisfratribus. Apoc. 1. Qui eſt primogenitus mortuoꝝ ⁊ pͥnceps regū terre. Habet igit̉ xp̄us nos fratres: tū qꝛ nobisſimilitudinem ſue filiationis cōmunicauit: ſicut hic dicit̉.tum qꝛ ſil̓itudinē noſtre nature aſſumpſit. ẜm illud Heb̓.2. Debuit ꝑ omnia fratribus aſſimilari. ¶ Deinde cū dicit. Quos aūt predeſtinauit ⁊cͣ. ponit ea que ex temporeſancti diuinitus conſequunt. Et pͥmo ponit vocationē cūdicit. Quos p̄deſtinauit hos ⁊ vocauit. predeſtinatio aūteius irrita eſſe non poteſt. ſcd̓m illud Yſa. 14. Iurauitdn̄s exercituū dicens. Si non vt putaui ita erit ⁊ quō mēte tractaui ſic eueniet. Primū aūt in quo incipit p̄deſtinatio impleri eſt vocatio hoīs: que quideꝫ eſt duplex. Unaexterior que fit ore predicatoris. ꝓuer. 9. Miſit ancillasſuas vt vocarent ad arcem. Hoc modo deus vocauit Petrum et Andream vt dicit̉ Matth̓. 4. Alia vero vocatioeſt interior q̄ nihil aliud eſt ꝙͣ quidam mentis inſtinctꝰ qͦcor hoīs mouet a deo ad aſſentiēdū his que ſunt fidei velvirtutis. Yſa. 41. Quis ſuſcitauit ab oriente iuſtū ⁊ vocauit eum vt ſequeret̉ ſe? Et hec vocatio neceſſaria eſt. qꝛcor noſtrū non ſe ad deuꝫ cōuerteret niſi ipſe deus nos adſe traheret. Io. 6. Nemo poteſt venire ad me niſi pater qͥmiſit me traxerit eum. Tren̄. 5. Conuerte nos dn̄e ad te⁊ conuertemur. Et etiam hec vocatio eſt efficax in p̄deſtinatis. qꝛ huiuſmodi vocationi aſſentiunt. Io. 6. Om̄is qͥaudiuit a patre meo ⁊ didicit venit ad me. Unde ſecundoponit iuſtificationē cū dicit. Quos vocauit hos ⁊ iuſtificauit .ſ. gr̄am infundendo ſupra. z. Iuſtificati gratis pergr̄am ipſius. Hec aūt iuſtificatio ⁊ ſi in aliquibꝰ fruſtreturqꝛ non ꝑſeuerant vſqꝫ in finem: in predeſtinatis tn̄ nunꝙͣfruſtrat̉. Vnde tertio ponit magnificationeꝫ cum ſubdit.Hos ⁊ magnificauit. Et hoc duplicit̓ .ſ. Uno quidem mōꝑ ꝓfectum virtutis ⁊ gratie. Alio aūt modo ꝑ exaltatiōꝫglorie. Sap̄. vltimo. In omnibꝰ dn̄e magnificaſti populūtuum ⁊ honoraſti. Ponit aūt p̄teritū ꝓ futuro ſi intelligatur de magnificatione glorie vel ꝓpter certitudinē futurivel qꝛ quod in quibuſdā eſt futurū in alijs eſt completum¶ Deinde cuꝫ dicit. Quid ergo dicemꝰ ⁊cͣ. manifeſtat maiorem ſcꝫ qd̓ ꝓmotis a deo nullꝰ poteſt nocere. Et primooſtendit ꝙ nō poſſit pati detrimentū ꝑ malū pene. ſecūdoꝙ nec ꝑ malū culpe ibi. Quis accuſabit ⁊cͣ. Maluꝫ peneeſt duplex. Unum quidē conſiſtit in illatione maloꝝ. alid̓in ſubtractione bonoꝝ. Primo oſtendit ꝙ illi qui ꝓmouent̉ a deo non patiunt̉ detrimentū ꝑ conatū alicuius ꝑſequentis dicens. Quid gͦ dicemus? quaſi dicat. Cum totbona deus ſuis electis preſtet quid poteſt dici contra hecvt ſcꝫ predicta dei beneficia annullētur quaſi diceret. Nihil. ꝓuer. 21. Non eſt ſapientia ⁊ non eſt prudentia ⁊ nōeſt conſilium contra dominū. Vel quid dicemus? Ad hecſ. aſpiciēteſ ⁊ oportet noſ obſtupeſcere. Abacuc. 3. Scd̓m

aliam litterā. Conſideraui opera tua ⁊ expaui. Uel quiddicemus ad hec .i. quid poterimꝰ deo retribuere tot beneficijs dignū? psͣ. Quid retribuā dn̄o ꝓ omnibus que retribuit mihi? Et ſubiungit. Si deus ꝓ nobis eſt ſcꝫ predeſtinando vocando iuſtificano ⁊ magnificādo: quis cōtra nos ſcꝫ eſſe poterit efficaciter. Yſ. 5. Stemꝰ ſimul qͥseſt aduerſarius meus? Iob. 17. Pone me luxta te ⁊ cuiꝰvis manus pugnet contra me. Secundo oſtendit ꝙ ſancti dei, non poſſunt pati detrimentū ex ſubtractione bonorum dicens. Qui etiam ꝓprio filio non pepercit. Cū aūtſupra de multis filijs mentionem feciſſet dicens. Accepiſtis ſpiritū adoptionis filiorum: ab omnibꝰ illis hunc filium ſeparat dicens. Propͥo filio ſuo id eſt nō adoptato vtheretici mentiunt̉ ſed naturali ⁊ coeterno. 1. Io. vltimo.Ut ſimus in vero filio eius ieſu xp̄o. de quo pater dicit.Matth̓ 3. Hic eſt filius meus dilectus. Ꝙ autē dicit. nōpepercit. intelligendum eſt ꝙ eum a pena nō exemit. Nāculpa in eo non fuit cui parci potuiſſet: ꝓuer. 13. Qui ꝑcit virge odit filium ſuū. Non tn̄ deus pater filio ſuo nonpepercit vt ei aliqͥd accreſceret qui eſt ꝑ omnia deus ꝑfectus. ſed ꝓpter noſtrā vtilitatē eum paſſioni ſubiecit. Ethoc eſt quod ſubdit. Sed ꝓ nobis omnibus tradidit illūid eſt expoſuit eum paſſioni ꝓ expiatiōe peccatoꝝ noſtrorum. sͣ. 4. Traditꝰ eſt ꝓpter delicta noſtra. Yſa. 53. Dominus poſuit in eo iniquitatem omniū noſtrū. Tradiditeum deus pater in mortem: eum incarnari ⁊ pati ſtatuendo ⁊ humane eius voluntati inſpirando charitatis affectum qua paſſionem ſpontaneus ſubiret. Unde ipſe ſeipſum tradidiſſe dicit̉ eph̓. 5. Tradidit ſemetipſum ꝓ nob̓.tradidit etiam eum iudas ⁊ iudei exterius aliquid operādo. vt ſupra. 5. habitum eſt. Eſt aūt notandum ꝙ dicit. qͥetiam ꝓprio ⁊c̄. Quaſi dicat. Non ſolum alios ſanctosꝓ ſalute hominum tribulationi expoſuit ẜm illud Oſec6. Propter hoc doluui in ꝓphetis. 2. cor. 1. Cum tribulamur ꝓ veſtra exhortatione ⁊ ſalute. Sed etiam ꝓpͥuꝫfilium ſuum. In ipſo aūt filio dei omnia exiſtunt ſicut inprimordiali preoꝑatiua cauſa. Col̓. i. Ipſe ē ante omnia⁊cͣ. Unde eo tradito nobis: om̄ia ſunt data nobis. Undeſubdit. Quō non etiam cum illo ſcꝫ dato nobis om̄ia donauit nobis. vt ſcꝫ om̄ia cedant in bonū noſtrum. ſuperiora quidem .ſ. diuine perſone ad fruendū. rationales ſpiritꝰad conuiuendū. omnia inferiora advtendum non ſolū ꝓſpera ſed etiam aduerſa .i. corin. 3. Oīa veſtra ſunt: vosautem xp̄i: xp̄us aūt dei. Unde patet ꝙ ſicut in psͣ dicit̉.Nihil deeſt timentibus eum.¶ Lectio ſeptima.Uis accuſabit aduerſus electos deiDeus qui iuſtificat. Quis eſt qui cōqdemnet? Chriſtus ieſus qui mortuus eſt: immo qͥ ⁊ reſurrexit: qui eſt ad dexteram dei qui etiā interpellat ꝓ nobis. Quisergo nos ſeparabit a charitate chriſti. Tribulatio an anguſtia: an fames: an nuditas:an periculum: an perſecutio: an gladius? Sicut ſcriptū eſt. Quia ꝓpter te mortificamurtota di e. eſtimati ſumꝰ ſicut oues occiſionisSed in his omnibus ſuꝑamus: ꝓpter euꝫ qͥdilexit nos. Certus ſum em̄. qꝛ neqꝫ mors:neqꝫ vita: neqꝫ angeli: neqꝫ principatꝰ: neqꝫvirtutes: neqꝫ inſtantia: neqꝫ futura: neqꝫ fortitudo. neqꝫ altitudo: neqꝫ ꝓfūdū: neqꝫ crea